a ja straciłam Babcie

[smutna_100]

i mam dosyć wszytskiego!.czuje sie potwornie winna.
Mam 21 lat.

[agawyzga]

Wiem,ze pewnie moje słowa niewiele ci pomogą, ale pamiętaj śmierć naszych rodziców, babć, dziadków jest tak jakby...po kolei...
Choć śmierć jest zawsze śmiercią czyli wielkim brakiem i tęsknotą kochanej osoby..to twoja kochana babcia przynajmniej była matka i babcią...a w moim życiu odeszła 19 letnia córka...i tak sobie myślę że oprócz tego że nie została nawet matką pozbawiła mnie radości bycia babcią...a że jest to zupełnie niesprawiedliwe...to jeszcze nie po kolei zupełnie...
Oczywiście nie zrozum mnie,że ty masz lepiej ja gorzej,bo śmierć to ogromny ból....ale.....no właśnie....ale...
Agnieszka-mama Madzi

[kasiaaaa24]

Moja babcia odeszła w listopadzie, miała 85 lat, ale przec całe moje
życie była moją najlepszą przyjaciółką i wszystko co robiła, robiła
z myślą o mnie. Do tej pory nie pogodziłam się z Jej śmiercią. Nie
byłam w stanie pójśc na pogrzeb, na cmentarz mąż wyciągnął mnie po
raz pierwszy dopiero po 7 miesiącach od pogrzebu. Nie mogłam patrzec
na Nią w szpitalu, jak się męczy. Całe życie była okazem zdrowia, a
ostatni miesiąc Jej życia był koszmarem - posypało się wszystko na
raz. Z dnia na dzień stała się jak małe, bezbronne dziecko. To było
okropne.
Przytulam Cię mocno - musimy życ dalej mając nasze ukochane Babunie
w pamięci.

[jestemzukladu]

Też się obwiniałem po śmierci ukochanego Dziadka. Że mogłem z nim pochodzić po
pokoju dzień przed śmiercią, że mogłem z nim posiedzieć zamiast odrabiać pracę
domową z matematyki...