Pięcioletni dzidziuś!

[Gość: gość]

Moje prawie piecioletnie dziecko lubi byc dzidziusiem. Potrafi
zrobic awanture o pampersa, bo chcialaby nosic jeszcze pieluszki.
rząda, by nosić ja na rekach, wozić w wozku. Gdy kladzie się do
lozka często rozklada nogi, podobnie jak niemowlaki. Caly czas
moglaby rozmawiac o pampersach, jest zazdrosna kiedy zobaczy malucha
w pieluszce. ciągle zadaje mi pytania dlaczego nie moze chodzić w
pampersach. Nie pomagają zadne rozmowy, tlumaczenia. jestem
przerazona takim zachowaniem. Czym tlumaczyc takie zachowanie, co
robić? Prosze o pomoc!

[Gość: dom-za]

ekspertem nie jestem, ale czy pojawiło się młodsze rodzeństwo lub
młodsze dziecko w dalszej rodzinie? co zmieniło sie w życiu dziecka
odkąd było niemowlakiem? Może zaszły jakieś powazniejsze zmiany,
przez co dziecko ma regres i wraca myślą do okresu, gdy wszystko
było "inaczej" ? W jaki sposób nagradza Pani Jej samodzielność? Może
bardziej "opłaca" Jej się być dzieckiem?

[morekac]

Włożyć pampersa i niech pochodzi... Zaraz jej przejdzie. ;-)

[Gość: gość]

To wcale nie jest takie proste i latwe. moje dziecko chce byc
dzidziusiem i już. Trwa to juz bardzo dlugo! kiedyś po kryjomu
ubrala sobie pampersa i w nim chodzila. Nic ją nie zawstydzi! Zadne
rozmowy nic nie wnoszą :( W domu nic się nie zmieniło, jedynie jej
dawna niania opiekuje sie rocznym chlopcem. Moja coreczka czasami
odwiedza nianię i przygląda się zabiegom pelęgnacyjnym przy chlopcu.
Milośc do pampersa trwa okolo dwoch lat! Dla mnie to juz dramat!


kiedys ukradkiem zabrala od cioci pampersa i zaloze

[morekac]

Bo po kryjomu musi ;-). Była w tym pampersie w przedszkolu?

[kotwtrampkach]

jak to nic się nie zmieniło?
jej niania zajmuje się małym dzieckiem! To małe dziecko jest ważniejsze od niej
- przynajmniej ona tak czuje. O młodsze się dba, przytula, pielęgnuje - a Twoja
córka to "straciła"!

[dom-za]

A dlaczego ona ma się wstydzić? To kwestia dorosłego spojrzenia na
sprawę, że jakiś wstyd czy coś w tym stylu... Ciekawe jak był
przeprowadzony trening czystości... Pewnie tutaj jest pies
pogrzebany.

[justyna_dabrowska]

Przypuszczam, że ważny jest tu kontekst na przykład rodzinny. Proszę opisać
swoja domową sytuację bliżej to może łatwiej będzie mi znaleźc odpowiedź. Pozdrawiam
JD

[Gość: gość]

To moje drugie dziecko. Pierwsze juz dorosle, w domu pojawia się
tylko w weekendy. moj mąz pracuje za granicą i corka ma sporadyczny
kontakt z ojcem, ale bardzo go kocha. Mamy zapewniony byt materialny
i nic nam nie brakuje ale cierpimy na brak rodziny... Nie mamy
żadnej babci ani dziadka. Jesteśmy same z coreczką. Ja kocham ciszę
i spokoj, do naszego domu nikt nie przychodzi, nie zapraszam
kolezanek i sama nigdzie nie wychodzę. Mala (tak myślę)ma lek
separacyjny i podejrzewam nerwicę natręstw. Coreczka malo się
usmiecha, nie ma w niej spontanicznosci, radosci, jest uparta,
zlosliwa i bardzo zazdrosna. Malo kiedy sie odzywa, jesli o cos pyta
lubi do mnie mowić szeptem. Wszystko musze robic tak jak ona chce,
jestem jak niewolnik wierny i rozumny dla swojej pięcioletniej
corki. Zdarza się agresja slowna. Wszyscy sa glupi i (przepraszam za
slowo)"osrani". nie mogę się usmiechac do innych dzieci, wziąc na
ręce, pochwalić, bo moja corka jest chorobliwie zazdrosna. Jest
uparta, nie chce mowic "dzień dobry", odpowiadac na pytania
napotkanych ludzi. Nie cieszą ją prezenty, bozonarodzeniowe
podarunku rozpakowywała bez emocji, żadnej radosci. Najbardziej
intryguje mnie jej pragnienie bycia malutkim dzieckiem. Ogląda wozki
dla niemowląt, chętnie weszlaby do kazdego napotkanego. Pampersy sa
jej marzeniem. Potrafi przemycic pod bluzką, w nogawce pampersa od
cioci i potem w domu ubiera sie potajemnie, naklada rajtuzy, spodnie
i jest szczęsliwa ze chodzi w pampersie.
Jest bardzo wrazliwym dzieckiem, intelektualnie przeciętnym. zna
alfabet, czyta, pisze, podpisuje się, ma dużą wiedzę przyrodniczą.
Jest spostrzegawcza, bystra, mysląca. Uparta, bardzo uparta, nie
mozna ją do niczego przekonac, zmusić, naklonić. We wszystkich
dylematach, sprawach ma swoj punkt widzenia i tak musi byc jak ona
chce! Jest nerwowa i potrafi bez skrepowania uzyc silę. Podrapie,
uszczypnie, kopnie ( na szczęscie zadarza się to bardzo rzadko).
Utrwala w swojej glowie wulgaryzmy, brzydkie slowa uslyszane na
ulicy. Jest zafascynowana płcią przeciwną. Gołe pupy w ksiązeczkach,
bajeczkach nie umkną jej uwadze, patrzy z ogromnym zainteresowaniem.
Gdy odwiedza nianię i ta zmienia malemu pampersa, moja corka jest
podekscytowana, chcialaby patrzec nieustanienie na malego golaska.
Dwa miesiące temu była na etapie ogladania swoich miejsc intymnych w
lustrze, czynila to bardzo często i wnikliwie.
Bedąc na pokazie konnym moją corkę głownie interesowalo, jak koń
robi siku,, kupe, schylala się, zaglądala.
Czy moje dziecko potrzebuje pomocy psychologa?

[mskaiq]

Ona ma bardzo, bardzo wiele problemow z ktorymi nie umie sobie
poradzic, ty rowniez.
Brak radosci oznacza ze jest w niej nieustannie wiele strachu,
zlosci ktore wywoluja zazdrosc, przymus rzadzenia, agresje,
upartosc, krytyke, wulgaryzm, itp.
Ona to robi pod wplywem negatywnych uczuc ktore ma w sobie i przed
ktorymi nie jest w stanie sie obronic. Gdybys byla w stanie odebrac
jej te neatywne uczucia to bylaby to radosna i urocza dziewczynka.
Ta chec powrotu do pieluch i zachowania kiedy byla dzidziusiem to
moze byc jej mechanizm obronny przed tym co sie dzieje u niej.
Mysle ze potrzebujesz kogos kto moglby pomoc i tobie i jej.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: gość]

Wlaśnie nie potrafię zrozumiec jej problemow! Może powodem jej
frustracji jest brak poczucia bezpieczenstwa, bo nie mamy rodziny?
dzisiaj zrobilam termin do psychologa, bardzo się martwię o nią.
Dziękuje za piękne slowa: Gdybys byla w stanie odebrac
jej te neatywne uczucia to bylaby to radosna i urocza dziewczynka
Zrobię wszystko zeby tak bylo!

[Gość: gość]

Bardzo prosze Panią psycholog o pomoc. Wczoraj rozmawialam o
zachowaniu mojego dziecka z psycholog (bardzo mloda osoba) ktora nie
pomogla mi w niczym. Sądzę ze nie umiala mi pomoc. Jestem
zrozpaczona...

[katarzynkowo83]

Spóbuj u innego psychologa...jest o co walczyć, bo za jakiś czas możesz mieć w domu bardzo nieszczęśliwą, zamkniętą w sobie osóbkę. A to już będzie za późno...

[anouk.4]

na początek chciałam zaznaczyć, że część zachowań pani córki nie jest niczym
dziwnym- dzieci w wieku przedszkolnym bywają złośliwe, mają swoje humory i różne
lęki i lubią stawiać wymagania i opór rodzicom. natomiast część zachowań i
reakcji może być niepokojąca i proszę nie zniechęcać się w szukaniu pomocy
psychologicznej. w każdym mieście lub gminie znajdują się poradnie zdrowia
psychicznego dla dzieci i młodzieży, w których pracują psychologowie dziecięcy
oraz psychiatrzy dziecięcy.
a czy córka chodzi do przedszkola, ma kontakt z rówieśnikami, jak się wobec nich
zachowuje?

[Gość: gość]

Coreczka chodzi do przedszkola. Nauczyciel nie zglasza jakis
niepokojacych sygnalow. byl okres ze corka byla bardzo niesmiala, a
teraz od niedawna zaczęla rozrabiać, zwraca na siebie uwage.
Wlasnie udalo mi się zrobic termin u innej p. psycholog. wizyte mamy
na 9.02. Dziękuje za Wasze wypowiedzi!

[Gość: gacusia]

POmysl o zajeciach pozaprzedszkolnych. Mysle,ze Twoja corka ma za
duzo czasu na rozmyslania i analizowania. Moim zdaniem chec
bycia "niemowlakiem" spowodowana jest checia powrotu do beztroskiego
zycia. W tej chwili jest cos,czego ona nie lubi ale nie potrafi sie
z tym uporac. Tobie o tym nie powie,bo zapewne nie chce Cie martwic.
Moze jest to tesknota za ojcem i rodzenstwem? Spotkanie z
psychologiem dzieciecym to dobry pomysl.

[justyna_dabrowska]

Radziłabym pokazać dziecko wykwalifikowanemu specjaliście - najlepiej
psychologowi ze specjalizacją kliniczną - dzieci, lub rodzinną dobrze by było
by posiadał certyfikat PTP. Niestety w Polsce jest bardzo malo specjalistów tego
typu ale proszę nie ustawać - jesli będzie Pani miała kłopoty, prosze napisac na
adres redakcji jaki jest PAni adres zamieszkania, może będę umiała pomóc.
Trudno mi na odległośc o czymkolwiek wyrokować. Być może wszystkie te zachowania
sa rozwojowe ale warto się upewnić czy nie ejst tu potrzebna jakas pomoc.
Pozdrawiam
JD

[Gość: gość]

Bardzo zmartwilam mnie Pani odpowiedź... postarasz się jak
najszybciej zdiagnozowac coreczkę. Mam ogromny zal do tej mlodej p.
psycholog, ktora w niczym mi nie pomogla :( We wtorek mam umowiona
wizytę u innego specjalisty, podobno bardzo dobry, wiec jestem pelna
nadziei. Nie wiem, czy ma specjalizację kliniczną/rodzinną? Już nie
mogę doczekac do wtorku... Prosze mi powiedziec na jaki adres
redakcji napisac? My mieszkamy okolo 90 km od Wroclawia, moze tam
szukac specjalisty?

[Gość: gość]

Prosze mi powiedziec na jaki adres
> redakcji napisac?


Metodą prob i blędow zrozumialam ze mam napisac na adres
Redakcji "Dziecka" ufff, napisalam...

[Gość: julkaa]

jak dla mnie to Twoja córka chce byc takim dzidziusiem jakim opiekuje sie jej
niania ,pewnie jest o nie zazdrosna i stad to wszystko .Może mysli ze jak bedzie
dalej takim DZIDZI to znow niania bedzie sie nim zajmować i z tego takie
zachowanie.Porozmiawiaj z dzieckiem , moze mysli ze ona jest gorsza bo nie jest
taka malutka już ? I juz nie jest w jej centrum zainteresowania .

[Gość: gość]

Tak, zgadzam się z Twoim przypuszczeniem, tylko, ze problem jest
bardziej złozony. Pewne zachowania powinny po malu juz wygasac(w tym
wieku) a one sie wręcz nasilają. Dziecko za bardzo drązy temat
związany ze sferą intymna czlowieka. Zbyt duze zainteresowanie
plcią, nagoscią, wydalaniem. Jutro mamy psychologa :)

[Gość: gość]

A wiec, po wizycie jestem nieco uspokojona. podobno te wszystkie
zachwania sa jak najbardziej rozwojowe, wynikaja z ogromnej
zazdrosci do (dzieci)ktorymi niania sie opiekowala po mojej corce.
Pampersy, bycie dzieckiem to cheć zwrocenia na siebie uwagi, mala
stracila poczucie stabizyacji, bezpieczentwa, miala kiedys ukochana
nianię tylko dla siebie a teraz czuje się "odrzucona", bo z
dzidziusia stala się duża dziewczynką, ktora powinna chodzic do
przedszkola... zainteresowanie plcią, nagoscią wynika z jej
zainteresowania, tak jak inne dzieci intersują się dinozaurami tak
moje dziecko intryguje cialo czlowieka. Muszę zaspakajac jej
ciekawosc np podsuwając ksiązki z budową anatomiczna czlowieka lub
poprzez (a wlasciwie przede wszystkim) filmiki edukacyjne - np "Bylo
sobie zycie" - nasze cialo, rozwój seksualny czlowieka,
funkcjonowanie niektorych organow itp Niektore zachowania mojej
corki musze obserwowac i jesli nie zostana w porę wygaszone wtedy
powinnam się martwic. Mam otoczyc dziecko większa miloscią, by
utwierdzic ja w przekonaniu,ze jest dla mnie wazna, wyjątkowa! Mam
zrobic kalendarz dobrego zachowania, wynagradzac ja za te wlasciwe.
Moj psycjolog ma certyfikat z psychologii poznawczo-behawioralnej.
Niestety klinicznego nie mogę znaleźć. Moze na razie poobserwuje te
zachowania i a wtedy zobaczymy co dalej. Dziękuje wszystkim za pomoc!