Psie uczucia

[ddb2]

Co tu sie nic nie dzieje, spia wszyscy?
Na swieta mialam tesciowa. Dostala swoj pokoj, ale rzeczy przez pierwzsy
dzien byly porozwieszane w duzym pokoju, w przedpokoju byla walizka. W
sypialni rzucilam na chwile na lozko garnitur meza. Bora polozyla sie przy
lozku, a gdy weszlam do pokoju zaczela pokazywac lbem na lezace ubranie. Tak
samo wszystko mam porozwlekane, gdy wyjezdzamy. Poniewaz nie szykowalam psiej
torby, ani podroznego poslanka, Bora dostala sraczki z emocji. Musialam
wszystko posprzatac, a rzeczy tesciowej zamknac w jej pokoju.
Podobnie bylo przedwczoraj, kiedy odwozilismy nasza corke na lotnisko.
Musielismy z roznych powodow pojechac w 2 samochody. Pies byl chory ze
zmartwienia. Jak wrocilam, przytulala sie lbem do mnie, dziekowala, ze nie
wyjechalam. Jak one mocno odczuwaja, czesto nie zdajemy sobie z tego sprawy

[joanna_poz]

Oj to prawda
Nasz się cały zgarbił i spuścił nos na kwintę, no i te smutne oczy jak zobaczył
wielkie pakowanie się przed wyjazdem na swięta. Musielismy go co chwilę
zapewniac i pocieszac, że jedzie z nami

A inny objaw psich uczuc: codziennie o 7:30 Bingo siada w oknie, wpatruje się w
bramę wejściową i czeka... na naszą nianię, która przyjeżdza mniej więcej o
7:40. On ją uwielbia, ona go kocha - i on czeka... nie daj boże ma przyjechac
później sterczy w tym oknie do 9 albo 10. A na mnie tak czeka od 17...

[gusia49]

Ta tak psy maja wielkie serce ale też niesamowity instynkt. Oczywiscie nasz
Simbek doskonale wyczuwa i o godz 16 już czeka przed drzwiami na męża, ja
niestety wracam różnie ale poznaje mnie o krokach bo cieszy się jeszcze jak
mnie nie widzi. Niecierpliwi się przed podróżami, ale wcześniej mnieliśmy
cudownego mieszńca Kropka(nieodżałowany), ten to przeżywał(coś tam ktoś napisał
o Burkach????????!!!!!!)to był najmądrzejszy pies pod słońcem i nie potrzebował
żadnego szkolenia, posłuszny, oddany do bólu. A Simbek to rozkoszny
rozpieszczony rozrabiaka. Jak zostawiamy go u mamy na wsi to wcale wielce nie
tęskni i zaraz jak tylko znikniemy z oczu zajmuje się obejściem i jest wesoły i
normanie je i łazi za rodzicami ale za to powitaniom później, nie ma końca.
Myślę że taką bezgraniczną miłościa trochę "psujemy" nasze labki. Ale z labkami
można bo po to są.