Red. Terlikowski przeszedł samego siebie

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Tak! On to naprawdę powiedział: 19:48 w tej audycji
www.radiozet.pl/Programy/7-Dzien-Tygodnia/Blog/7-Dzien-Tygodnia-27-kwietnia-2014

[maadzik3]

nie komentuję, uważam że nic tak nie ateizuje jak wierność religii i kościołowi (jakiemukolwiek, jakiejkolwiek) bez miłości. Chyba już w Biblii o tym mowa, może powinien sobie odświeżyć ;) A współczucie, przychodzenie z pomocą, empatia są twarzami miłości.

[verdana]

Hm. Też mi się nie wydaje, aby to był GŁÓWNY cel kościoła. Głównym jest, o ile wiem, prowadzenie wiernych do zbawienia.

[maadzik3]

Prawda, ale pewne rzeczy wpisują się w pokazywanie tego celu. I pewne stwierdzenia mogą ten ewangeliczny przekaz o wierze, nadziei i miłości (że nie wspomnę o cymbałach) zaburzyć. Moim zdaniem biorąc pod uwagę kontekst wypowiedzi redaktor Terlikowski wyszedł jak ten cymbał grzmiący, choć oczywiście, formalnie, ma rację. Tyle że w tym kontekście jego słowa brzmią jak dogmatyzm pozbawiony i wiary i nadziei a na pewno miłości. Mało ewangelicznie.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Zdaje się, że chodzi ci o tę kontrowersję: Czy chrześcijanin ma miłować bliźniego ze względu na (zewnętrznego) Boga, czy raczej miłować bliźniego dla samego bliźniego (bo Bóg objawia się w tym bliźnim). W pierwszym przypadku bliźni byłby traktowany instrumentalnie, po prostu jako środek do osiągnięcia własnego interesu w życiu wiecznym. Ja od dziecka, odkąd chodziłam na religię, byłam przekonana, że w Kościele chodzi o ten drugi przypadek. "Byłem w więzieniu, a odwiedziliście mnie... coście uczynili jednemu z tych braci najmniejszych, mnieście uczynili." Jak słyszę dziś od wielu osób, wielu katolików i nie-katolików wyznaje raczej pierwszą wersję. Hm, zawsze byłam przekonana, że miałam kiepskich katechetów, którzy trochę zryli mi mózg. A tu okazuje się, że jednak nauczyli mnie czegoś głębszego. Bo ja jestem przekonana, że to drugie rozumienie Ewangelii o Królestwie jest głębsze.

[mary_ann]

verdana napisała:

> Hm. Też mi się nie wydaje, aby to był GŁÓWNY cel kościoła. Głównym jest, o ile
> wiem, prowadzenie wiernych do zbawienia.

Hmm. Pytanie, czym jest w takim ujęciu zbawienie, które najwyraźniej przebiega jakoś obok miłości i ludzkiej solidarności. Jakoś mało kusząca koncepcja.

[verdana]

Toteż mnie ta koncepcja wcale nie kusi. Ale chyba niestety jest obecna w nauczaniu KK.

[mary_ann]

verdana napisała:

> Toteż mnie ta koncepcja wcale nie kusi. Ale chyba niestety jest obecna w naucza
> niu KK.

Na szczęście nie jako jedyna:-)

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Zdałam sobie nawet sprawę, że jest to dla mnie kolejna rzecz wyniesiona z nauczania JPII. Okazuje się, że objawienie Boga w człowieku jest z punktu widzenia papieża jak najbardziej ortodoksyjne:
www.nauczaniejp2.pl/index/index/eId/6784
www.nauczaniejp2.pl/index/index/eId/8408

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Czy można by powiedzieć, że właściwie słowom Terlikowskiego przeczy samo to:
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
?

[verdana]

A nie, - tu akurat cierpienie jest OK, bo przybliża Królestwo niebieskie. Nie ma mowy o żadynm ulżeniu w cierpieniu w życiu doczesnym.

[mary_ann]

Red. Terlikowskiemu się spodobało i przeszedł samego siebie po raz drugi.
W tekście
wyborcza.pl/magazyn/1,137926,15859333,Krzyz_albo_zaglada.html
wskazał swoje typy na "ludzi wolności".

Miejsce drugie - po Janie Pawle II - zajął (jeśli nie wierzycie, sami sprawdźcie!) o. Tadeusz Rydzyk. Ciekawe, jak czuje się w tym bezpośrednim sąsiedztwie zdobywca miejsca trzeciego - Jacek Kaczmarski:-)

[maadzik3]

Czytałam, szalenie mnie rozśmieszył. Poczynając od tego, że do 1945 r. w Polsce (od XVI w.) katolicy NIGDY nie mieli bezwzględnej większości (51%) choc względną większośc zwykle mieli. Granice, pokolenia I ustroje się zmieniały, ale taka dominująco katolicka Polska to duża nowość jest.
Kościół anglikański (na który się powołuje) ma rosnący problem a nawet kilka, ale to odrębny temat (włącznie z pewnymi pomysłami księcia Karola który wszak gdyby został królem zostałby jego głową formalnie).
Obawiam się że 3 wytypowane przez niego postaci wolałyby obok siebie nie siedzieć a już na pewno nie miałyby o czym rozmawiać, więc ich połączenie jest dowodem niezgłębionych mechanizmów działania ludzkiego umysłu (dawno udowodnione) czemu redactor Terlikowski nadał nową formę.
No I wreszcie rozwala mnie że ktoś (w tym wypadku JPII) w ocenie redaktora "Nie tylko doprowadził nas do wolności, ale też uczył, jak być wolnymi". Sorry, ale poza nauką przestrzegania granic cudzej wolności I szacunkiem do siebie I innych wolność nie jest czymś czego się uczy. Każdy wypełnia ją własną treścią (ble cudze granice wolności respektował). Na tym ona polega!

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Mnie rozśmieszył tym, że chrześcijaństwo w tym tekście on traktuje zupełnie instrumentalnie. Zgodnie z tym co on pisze, chrześcijaństwo jest głównie po to, żeby człowiek musiał mieć te pięcioro dzieci. A dzieci, dzieci wszystko załatwią. Od samego tego, że są dzieci, będzie dobrze. To mi wygląda na odpowiedź na kwestię z sąsiedniego wątku, co Terlikowski uważa za główny cel Kościoła? ;-)

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Znaczy, właściwie z tego wątku.

[katriel]

> No I wreszcie rozwala mnie że ktoś (w tym wypadku JPII) w ocenie redaktora "Nie
> tylko doprowadził nas do wolności, ale też uczył, jak być wolnymi". Sorry, ale
> poza nauką przestrzegania granic cudzej wolności I szacunkiem do siebie I inny
> ch wolność nie jest czymś czego się uczy.

No nie wiem. Mnie to sformułowanie jakoś nie razi. Kojarzy mi się nie z uczeniem, co zrobić
z wolnością (to by faktycznie było dziwne), ale z przekraczaniem wyuczonej bezradności.
Jak te udręczone w psychologicznym laboratorium psy, długo rażone prądem bez możliwości
ucieczki, kiedy w końcu droga się otwarła byly tak sfrustrowane że z podwiniętym ogonem
dalej dawały się kopać - tak człowiek wychowany w braku zewnętrznej wolności może mieć
w sobie wbudowane psychologiczne mechanizmy zniewolenia. I kiedy otworzy się szansa by
robić co chce, nie umie już chcieć. Trzeba go wziąć za rękę i powiedzieć: wstań i chodź.
Niektórzy z nas uczyli się odnajdywać w sobie te mechanizmy zniewolenia słuchając JPII.
(A inni - słuchając Kaczmarskiego.)

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

mary_ann napisała:

> Red. Terlikowskiemu się spodobało i przeszedł samego siebie po raz drugi.

Trzeba by chyba w ogóle założyć kącik red. Terlikowskiego.

Antybiotyki przestają działać, a my wciąż się nie nawracamy

[paszczakowna1]

> Antybiotyki przestają d
> ziałać, a my wciąż się nie nawracamy

Bieda w tym, że trudno powiedzieć, gdzie się kończy pobożność, a zaczyna mania religijna. Oczywiście nie wiem, ile z tego, co pisze Terlikowski jest na serio, a ile dla picu, ale jeśli większość na serio, to na miejscu rodziny zaczęłabym się niepokoić.

[mary_ann]

Oczywiście nie wiem, ile z tego, co pisze Terlikowski jest na serio,
> a ile dla picu, ale jeśli większość na serio, to na miejscu rodziny zaczęłabym
> się niepokoić.

Mnie od dawna nurtuje to, czy Terlikowski jest zaburzony, czy jest cynikiem (bo tak postrzegam alternatywę). Skłaniałabym się niby ku drugiej hipotezie - bo na to wskazuje np. wskazuje nieustanne lamentowanie o zbliżającym się końcu świata, gdy jednocześnie powołuje się na świat kolejne (piąte dziecko) i na to samo wytrwale namawia innych. Z drugiej strony to samo można uznać nie za niespójność obnażającą hipokryzję, a przejaw zaburzenia właśnie, polegającego na niedostrzeganiu sprzeczności.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

A nie, ja widzę w nim raczej taką osobowość trzymającą się reguł konsekwentnie, jak pijany płotu. Jeśli podano mu do wierzenia, że np. aborcja to zabijanie niewinnych - to on się trzyma tego konsekwentnie do bólu, bez zważania na wszelki kontekst. Być może teraz przystąpił do tych apokaliptyków z otoczenia czasopisma "44" - oni wierzą w bliski koniec świata, a to pozwala im jeszcze lepiej uzasadniać własny radykalizm. Ale jest też - rzadko zauważana -zaleta tej konsekwencji Terlikowskiego, bo potrafi i biskupów potępić.

W tym trzymaniu się konsekwencji: jeśli x, to y, a jeśli y to z - ja czuję nawet pewne duchowe pokrewieństwo z Terlikowskim. Tylko że mnie stać na krytyczne przemyślanie własnych przekonań, czyli sprawdzanie, czy moje założenia są aby słuszne. Jeśli wykrywam, że myliłam się w nich, że nie dostrzegłam jakiegoś kontekstu, to stać mnie na zmianę zdania. Natomiast Terlikowskiemu brakuje tego samokrytycyzmu. On jest przekonany, że jeśli jest konsekwentny w słusznej moralnie sprawie, to nie może się mylić.

Natomiast nie jest moim zdaniem cynikiem. Powoływanie do życia kolejnych dzieci to zły przykład. Jeśli w niebie nie ma seksu i rodzenia dzieci, to wręcz powinien się śpieszyć, żeby narobić dużo nowych duszyczek na chwałę Bożą, zanim skończy się taka możliwość.

[mary_ann]

>Powoływanie do życia kolejnych dzieci
> to zły przykład. Jeśli w niebie nie ma seksu i rodzenia dzieci, to wręcz powin
> ien się śpieszyć, żeby narobić dużo nowych duszyczek na chwałę Bożą, zanim skoń
> czy się taka możliwość.

Możesz mieć rację, ale w takim razie Terlikowski rozmija się wyraźnie z sensum fidei pierwszych chrześcijan (a dokładniej - celibatariuszy z wyboru pośród pierwszych chrześcijan), którzy właśnie ze względu na rychłą paruzję oddalali swe żony bądź nie żenili się i wyprzedawali majątki.
Nie bardzo tez wiem, czym w wypadku autentycznej wiary w rychły koniec świata tłumaczyć np. nieustanne biadanie Terlikowskiego nad stanem polskiego systemu emerytalnego i demografią - skoro Pan jest blisko, to po cóż się o to troszczyć?

[verdana]

Nadal w doskonałej formie:
wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,15955947,Terlikowski__Bezdzietni_z_wyboru_pasozytuja__Powinni.html#BoxSlotI3img
Jak stwierdził mój mąż "Czy Terlikowski chce opodatkować Kościół Katolicki"?

[mary_ann]

On w ogóle strzela do własnej bramki. Argument z VAT-em też jest mocno dyskusyjny. Po pierwsze zwykle budżet rodzin wielodzietnych jest skromniejszy, bo pracuje tylko jedna osoba, więc i mniej mają do wydania. Po drugie, inna jest struktura wydatków. A VAT na artykuły podstawowe jest niższy niż na dobra luksusowe, kupowane przez paskudnych hedonistycznych singli (którzy wydają ogólnie więcej, nawet jeśli też więcej tezauryzują:-)

Ale tak to jest, jak się desperacko dorabia ideologię do idei (której można by bronić uczciwie).

[mary_ann]

A oto i opozycja w łonie. Dużo bardziej stonowany tekst Memchesa na ten sam temat:
www.fronda.pl/a/memches-rodzicielstwo-czyli-umieranie,37580.html
Z wieloma rzeczami aż idzie się zgodzić. Choć kiedy czytam, że "wieść o poczęciu kolejnego potomka przyjmował z przerażeniem" to jednak strasznie smutno mi się robi.

[verdana]

Nie, dlaczego? Facet pisze po prostu prawdę. Może warto czasem napisać, szczególnie w katolickiej prasie, ze poczęcie dziecka wiąże się nie tylko z pozytywnymi uczuciami, ze można byc przerażonym - więcej nawet można być niezadowolonym, smutnym i mieć poczucie klęski, zamiast sukcesu. Bo tak jest naprawdę.
I nie ma to nic wspólnego z późniejsza miłością do dziecka.

[mary_ann]

verdana napisała:

> Nie, dlaczego?

Wiesz, może przez to "kolejny". Że miałam wrażenie powtarzalności sytuacji.
Dla mnie to co innego, kiedy komuś raz zdarzy się taka kinderniespodzianka, i początkowo się boi (do czego oczywiście ma prawo się przyznać, a nie wstawiać głodne kawałki o cudzie i miłości od poczęcia), a potem wszystko się układa, a co innego, gdy po takim doświadczeniu mniej lub bardziej świadomie wystawia się na kolejną próbę. Tak to odbieram, sorry.

[verdana]

E, nie. Takie uczucia można mieć przy 100% planowanej ciąży.

[mary_ann]

verdana napisała:

> E, nie. Takie uczucia można mieć przy 100% planowanej ciąży.

A to to już wydaje mi się dziwne. Chyba, że inaczej definiujemy przerażenie.
(Oczywiście co innego uczucia po narodzinach dziecka).

[verdana]

Mąż był przerażony dwa razy. Ja raz. Bo nawet spełnienie pragnień w tym wypadku oznacza, że życie stanie się znacznie trudniejsze i nie wiadomo, czy sie podoła.

[mary_ann]

Może inaczej definiuję sytuację.
Mówiłyśmy o planowaniu ciąży.
Rozumiem to tak, że ludzie postanawiają mieć dziecko i podejmują w tym kierunku starania, tj. np. odstawiają antykoncepcję, starają się wstrzelić w odpowiedni moment itd.
Wydaje mi się, że jeśli wyjdzie, to w zasadzie są zadowoleni. Oczywiście rozumiem pewne ambiwalencje uczuć, niepokoje, a nawet lęki. Zwłaszcza przy pierwszym.
Ale przerażenia jednak nie chwytam.

[pavvka]

Kolejna perła red. T.:

www.tokfm.pl/Tokfm/1,103085,16389814,Wiara_wg_Terlikowskiego___Niech_mi_tu_pacyfisci_nie.html
O ile ginięcie za wiarę rozumiem, to zastanawiam się jak można pogodzić wymóg oddawania życia za ojczyznę z internacjonalistycznym podejściem nowotestamentowym "nie ma już Żyda ani Greka".

[mary_ann]

"Chrześcijaństwo nie jest pacyfistyczne - wpisany jest w nie etos rycerski"

Taaa, jasne. Szczególnie nakaz pojedynkowania się wypływa wprost z nauk niejakiego Jezusa z Nazaretu.

Ja mam wrażenie, że Terlikowski przekroczył granicę, za którą jest w stanie napisać każdą głupotę. I niestety nie z nieświadomości i nawet nie z zaślepienia, tylko moim zdaniem czysto koniunkturalnie.
Jest zbyt inteligentny, by nie widzieć sprzeczności między rzeczami, które pisze w poniedziałek, a tymi, które pisze w środę. To, co głosi, jest często tak kretyńskie, że nie wierzę, żeby tego nie dostrzegał. Do tego pisze ostatnio taśmowo, jak w natręctwie, z błędami ortograficznymi, składniowymi i logicznymi. Chyba chodzi już tylko o klikalność na "Frondzie" i zaproszenia do TV na gwarantowane nawalanki. Z czegoś trzeba utrzymać wielodzietną rodzinę.

[sebalda]

Trochę mi żal tych dzieci, ale jakby tak normalne media się zmówiły i przestały go zapraszać? Czy nie byłoby lepiej?

[mary_ann]

Oczywiście, że byłoby lepiej. Po prostu musiałby poszukać sobie jakieś prawdziwej pracy:-)

[beznickova]

Mam dokładnie to samo wrażenie – dlatego zaprzestałam ostatnio i tak rzadkich już wizyt na "Frondzie" i ekscytowania się tym, co napisał. Gorąco polecam ;)