rozterki sercowe

[Gość: Mario]

czy warto obdarzyć milością kobiete ktora sprawia wrazenie wykorzystujacej
moje uczucia i to ze jestem dla niej dobry i jej pomoge zawsze??czy warto zyc
dla takiej kobiety??czy sa szanse ze ona kiedys pokocha mnie tak gleboko jak
ja ją kocham!?? czy raczej skonczy sie to zdrada bo ja i tak jej wybacze!
zaczynam byc chorobliwie o nia zazdrosny jedyny sposob zeby sie z tego
wyleczyc to oddac sie milosci i byc bezinteresownym...tylko ze niektorzy
dostrzegaja to ze jestem w pewnym sensie wykorzystywany!co mam robic...
bardzo mi zalezy

[primus]

Gość portalu: Mario napisał(a):

> czy warto obdarzyć milością kobiete ktora sprawia wrazenie wykorzystujacej
> moje uczucia i to ze jestem dla niej dobry i jej pomoge zawsze??czy warto zyc
> dla takiej kobiety??czy sa szanse ze ona kiedys pokocha mnie tak gleboko jak
> ja ją kocham!?? czy raczej skonczy sie to zdrada bo ja i tak jej wybacze!
> zaczynam byc chorobliwie o nia zazdrosny jedyny sposob zeby sie z tego
> wyleczyc to oddac sie milosci i byc bezinteresownym...tylko ze niektorzy
> dostrzegaja to ze jestem w pewnym sensie wykorzystywany!co mam robic...
> bardzo mi zalezy

nie badz chlopie frajerem i pozegnaj sie z pania na dobre, a wyjdzie ci tylko
na dobre

[swattka]

najwyraźniej chcesz być koło niej, jakkolwiek Cie ona traktuje.
Daje Tobie to przyjemność.

[Gość: Mario]

jakby mi sprawialo przyjemnosc to jak ona mnie traktuje to nie pisalbym tego
tematu na forum i nie wsciekal sie na nia tak bardzo!

[Gość: harriet]

mysle ze niestety w zwiazku czesto jest tak ze jedna strona wyrazne dominuje a
druga czuje sie wykorzystywana. Mysle ze jedynym sposobem, abys odzyskal
przewage albo chociaz zblizyl wasz uklad do partnerskiego jest udawana
obojetnosc, bron boze nie chodzi mi tu o to zebys nagle zaczal na jej oczach
podrywac panienki, o nie to zbyt oczywiste, tu trzeba subtelniej. Nie
odpowiadaj na kazdy sms natychmiast, zanocuj niespodziewanie u jakiegos kumpla
a nie wracaj na noc do domu, nie mow jej o wszystkich swoich planach, probuj
forsowac swoje zdanie i swoje plany odnosnie np. wyboru filmu w kinie, najwyzej
z toba nie pojdzie. Oczywiscie taka strategia to miecz obosieczny - mianowicie
jak jej dasz wiecej swobody to ona moze wreszcie oddetchnac z ulga i wcale nie
bedzie przez to b. ulegla ale jest tez b. prawdopodobne ze twoje zachowanie da
jej do myslenia. Jedno jest pewne chorobliwa zazdrosc i przesladowanie
natretnymi pytaniami na 100% doprowadzi do zerwania. No i jeszcze jedna rzecz,
ty tez bedziesz szczesliwszy jak bedziesz robil to na co ty masz ochote a nie
to czego chce ona.

[meduza4]

Ja mam wrażenie, że on ma ochotę być wykorzystywany i że sam się pakuje w taki
układ a do tego szuka tutaj osób, które go w tym wesprą. Więc ja inaczej
odpowiem Autorowi: żyj dla siebie, nie dla jakiejś kobiety. A takie
niespodziewane nocowanie u kumpli czy trzymanie kogoś na emocjonalny dystans
może okazać się początkiem prawdziwej wojny o strefę wpływów. Poszukaj sobie
kobiety, która będzie Cię traktować po partnersku i nie mieszaj
z "bezinteresowną miłością" i czymś tam jeszcze własnej słabości, emocjonalnego
uzależnienia czy czym to w końcu jest. Przecież sam sobie wybrałeś taki obiekt
miłości, wybrałeś ją świadom całej sytuacji, więc nie licz na to, że ona się
zmieni. Nie zmieni się, bo nagrodziłeś ją za to, że ma takie wady dając się
jej wykorzystywać. Lepiej zacznij od siebie, od pytania co Cie w niej pociąga
i dlaczego. I kiedy sobie na nie odpowiesz znajdziesz jakąś nową prawdę o sobie
samym -być może bolesną i przykrą -ale zło uświadomione jest złem, które
człowiek może pokonać. I wtedy możesz zmieniać... siebie i własne podejście do
miłości. Ale nie zmienisz drugiego człowieka. I mówię Ci to z własnego, jakże
bolesnego doświadczenia.

[Gość: harriet]

masz racje. nie wiem po co jeszcze sie wierze ze ludzie sie zmieniaja kiedy
oczywisciwe wiem juz ze nie i wszystko dawno skonczone smutny :) zrozumienia
meduzko.

[meduza4]

Ludzie się nie zmieniają... zwłaszcza, kiedy promujesz ich za to jacy są
(że wykorzystują, poniżają, piją, dopuszczają się zdrady albo rękoczynów)
swoją "bezinteresowną" miłością. Może zabrzmi to brutalnie, ale wyrobiłam sobie
bardzo szorstkie podejście do sprawy pt "nie ma nic darmo" czyli "dopóki ktoś
mnie kocha i się o mnie troszczy ja będę to odwzajemniać". Ot, z własnego
doświadczenia i doświadczenia moich bliskich wiem, że nie ma sensu szarpać sobie
nerwów i liczyć na to, że ktoś się zmieni i pokocha. Miłość jest albo jej nie
ma, nie można do niej przymusić... zwłaszcza gdy ta druga strona zwęszyła
interes i zostaje obdarzona miłością za darmo. Po co ma się zmieniać skoro ma
wszystko na preferencyjnych warunkach? Po co ma odwzajemniać uczucie? Co taką
osobę do tego ma zmotywować???

[harriet_makepeace]

:( wiem, tez sie przez cztery lata meczylam, ale juz dluzej nie bede, chyba, bo
na razie jeszcze nie mialam odwagi zeby pozyc troche sama dla siebie.

[Gość: Mario]

pakowalem sie w taki uklad ale caly czas jak tylko dziala sie krzywda mowilem
jej ze nie powinna tak ze mna robic ze to jak mnie traktuje jest zle! kocham ja
tak bardzo ze wierzylem ze w koncu miną jej te fochy i zle przywary!w koncu
teraz dorasta!myslalem ze to nas wzmacnia... docieramy sie!ale im dluzej to
trwa tym bardziej mi puszczaja nerwy i po wiekszej klotni ona jest blizej
rozstania sie ze mna niz zrozumienia ze powinna sie zmienic! moze to dziwnie
zabrzmi i wyjde na naiwna osobe ale ja wiem ze ona mnie kocha i nigdy nie
zapomni tego co miedzy nami bylo!!tylko jej duma i upartosc sa narazie na
pierwszym miejscu ...bo na wiele zlego jej pozwolilem!! nie szukam wsparcia
chce wiedziec co o tym myslicie ...fakt ze to straasznie boli w koncu oddalem
jej wszystko to co najlepszego mialem!!

[ja_nek]

Jest coś takiego jak odrobina własnego egoizmu i instynkt samozachowawczy.
Na zbyt dużo Jej pozwoliłeś.
Czy warto obdarzać miłością? Do czasu, kiedy przekonasz się, że to jak groch o
ścianę, ty dajesz wszystko, Ona cząstkę. Może jak Cię straci, coś zrozumie.
Meduzo: On zezwala na wykorzystywanie siebie, bo postawił wszystko na jedna
kartę i walczy o Nią do upadłego. Każdy tak robi, tylko do czasu....
Może, gdyby chłopak potrafił ochłonąć, gdyby przestało mu zależeć tak bardzo,
jak mu zależy teraz, gdyby uczucia trochę się ochłodziły, może Ona by
dostrzegła...

Pozdrawiam Was
janek

[meduza4]

Jedna uwaga: dlaczego Autor pisze, że ona powinna się zmienić?
Nikt nie ma obowiązku się zmieniać, każdy może być taki jaki chce więc i jego
dziewczyna ma ten przywilej.
On nie walczy o nią. On do upadłego walczy o swoje złudzenia i imaginacje.
Dopiero teraz to zauważyłam. On stworzył w swojej głowie obraz jej, jaka niby
to ona będzie po tej zmianie, ale to nie jest jej prawdziwa twarz, to nie jest
realna osoba. Ona nie musi się zmieniać. Niezależnie od tego co się stało
i ile zła w tym było -ona nie ma takiego obowiązku. On kocha swoje złudzenia,
fikcję, wyidealizowany obraz tej dziewczyny, ale nie ją. Gdyby kochał ją
nie mówiłby "ona powinna się zmienić". To zdanie sprzeczne jest z miłością
bo miłość to akceptacja drugiego człowieka. Próba zmieniania kogokolwiek
to tak naprawdę przyznanie się do faktu, że obdarzyło się miłością niewłaściwą
osobę, coś jak deklaracja "to nie ta, ale zamiast szukać innej ja zrobię tak
żeby ona się zmieniła w taką jaką chciałbym widzieć i mieć przy sobie".
Czy naprawdę tak trudno powiedzieć "nie pasujemy do siebie, nie rozumiemy się,
rozstańmy się w pokoju i ułóżmy sobie życie osobno"? Tu problem nie leży
w obdarzaniu czy nieobdarzaniu miłością. Problem polega na tym, że Autor
uważa, że sam fakt zaistnienia uczucia wszystko załatwi. Miłość nie załatwi
niczego. Potrzebna jest praca nad związkiem. Jeśli ktoś nie chce tego zrobić
to może nie jest właściwym partnerem? Po co tak kurczowo trzymać się siebie
i wzajemnie się unieszczęśliwiać?
A rozważanie czy ona zapomni, czy nie zapomni... A kto tu każe zapominać o czymś
co łączyło dwoje ludzi? Po co od razu zapominać? Wystarczy tylko uznać, że
miłość ma swój kres, bo go rzeczywiście ma (czasem to rozstanie a czasem
śmierć). I trzeba się z tym pogodzić, że każdy związek na jednej albo drugiej
drodze do tego kresu kiedyś dojdzie. Nie budujmy domków z kart i wizji wiecznej
i doskonałej miłości.