Minął rok ...

[margola22]

Kochani forumowicze,
dzisiaj mija rok od mojej pierwszej operacji. Chyba nie muszę opisywać jaka
to dla mnie radość... Czyli obchodzę rocznicę rozstania z paskudztwem zwanym
czerniakiem.
To był trudny czas, przepełniony strachem, czasem rozpaczą i histerią. Był
ból i cierpienie oraz ogromny niepokój, a przede wszystkim totalna niemoc,
bezradność! Ale to był również rok pełen modlitwy i miłości. Czas refleksji,
podejmowania decyzji,innego spojrzenia. Wszyscy zapewne wiedzą co mam na
myśli. Wierzę, że to rozstanie było na zawsze! Życzę sobie, jak i Wam pogody
ducha, cierpliwości, miłości oraz siły w walce z chorobą. Także samych
dobrych wieści wynikających z badań kontrolnych.
Może całkiem zdrowa nie jestem, ale wierzę, że może być już tylko lepiej...
Proszę podzielcie się swoim sukcesem w walce z chorobą, zarówną swoją jak i
najbliższych. Myślę, że to dodaje otuchy osobom, którym się to słabiej udaje.

Pozdrawiam cieplutko
margo

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Mijają cztery lata odkąd moja Mama dowiedziała się, że jest podejrzenie choroby
nowotworowej.
Potem w listopadzie jeszcze była radość, że rak jest w stadium "in situ", potem
w grudniu 2002 operacja a na poczatkustycznia dowiedzieliśmy się, że jednak
choroba jest zaawansowana i że trzeba włączyc chemioradioterapię.
Mama bardzo źle zniosła leczenie, zmiany hormonalne i w ogóle całe leczenie i
choroba zostawiły ślad na ciele i duszy. Do dziś nie możemy się uporać że
skutkami ubocznymi naświetlań. Ale Mama jest z nami. I to jest ważne,
najważniejsze. Wczoraj byłysmy na zakupach... NIgdy przed jej choroba nie
zdawałam sobie sprawy z tego, jak ulotne są to przyjemnoscii jak ważne jest aby
się takimi rzeczami cieszyć i przeżywać zupełnie świadomie. Bo potem może
nadejść taki moment, że okaże się, że już nie pójdzieszz Mamą na zakupy, nie
pokłócisz sie z nią, nie przytulisz.
Tę cenną lekcję dała mi Mamy choroba.

[pdragun]

Pięknie to napisałaś naprawdę. Ale masz racje z tą ulotnoscią chwil. Choroba
mojej mausi też wiele mnie nauczyła wiesz mam wrażenie że też zbliża ludzi do
siebie bo mają taką też wizje co by było jesli jej/ jego zabraknie. Ta choroba
uczy z jednej strony pokory a z drugiej strony uczy jak doceniać najblizszych i
że w rodzinie przjaciołach siła. Pokazuje jak ulotne jest zycie jak mało znaczą
kłótnie konflikty wobec miłości zrozumienia i bliskości. Ja niestety z moja mamą
na zakupy już nie pojdę ale zycze wszystkim którzy zmagają się z ta ciezką
chorobą duzo sił wytrwałości miłości a wtedy nawet to paskudztwo przy takim
podejsciu nie bedzie miało szans. Chciałabym aby wiecej postów było o tym jak
ludziom sie udaje tą chorobe przezwycięzyć wtedy takim osobom jak ja którzy
niedawno stracili najblizszych bedzie sie choc przez krótka chwilę smiało
serduszko radowało sie że sa ludzie którym udaje się z tego wyjśc. Nie dajmy się
tej chorobie zaróno mówie o chorych jak i ich bliskich bo to niestety jest
chorobaq całych rodzin, bliskich chorych.Ale w miłości nadziei wsparciu siła.
Trzymajcie sie cieplutko pozdrowienia dla mamy balbinko.papapapappa

[gontcha]

SUPER !!! Bardzo sie cieszę. To już rok - nie wiadomo kiedy to zleciało :)
A tyle sie w ciągu tego roku wydarzyło u Ciebie Margo.
I wszystko będzie dalej w jak najlepszym porządku - głęboko w to wierzę i
trzymam mocno kciuki :)))
Oby więcej takich wieśći od wszystkich...
Pozdrawiam i ściskam mocno,
Anka

PS. Nową terapię zacznę za 1.5-2 tygodnie. Trochę się przesunął termin
z 'przyczyn niezależnych'. Ale to nic takiego - przynajmniej odpocznę po
sterydach trochę :)

[margola22]

Fakt, zleciało...
Opoczywaj i nabieraj siły do dalszego leczenia. Mocno trzymam kciuki. Informuj
oczywiście jak się masz i jak przebiga kuracja.

pozdrawiam cieplutko
margo

p.s. orientujesz się może jak badanie określa czy wirus HPV ma znamiona
onkogenne?

[lena_lodz]

Miałabym do Ciebie osobistą prośbe...jeślsi nie będziesz chciała wracac myslami
to tych cięzkich chwil, zrozumiem to...
rozumiem że czerniak przerodził się ze znamienia. Jak ono wyglądało ? Na jakim
etapie poszłas do lekarza, jakie objawy zmusiły się wizyty u onkologa.
Jesli nie chcesz piasć tego na forum, napisz mi na gazetowego...

pozdrawiam Cię i zycze duzo zdrowia !

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Dziewczyny piszą o swoich zmaganiach z czerniakiem w tym wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=37372&w=38037718

[margola22]

no problem. odpiszę troszkę później na gazetowego. pozdrawiam. margo

[amelka810]

Witam wszystkich serdecznie,

Od mojej operacji (rak piersi) minęło półtora roku. To był bardzo trudny dla
mnie czas i tak naprawdę, gdyby nie było przy mnie bliskich, nie wiem, czy
umiałabym sobie poradzić ze strachem, lękiem, niepewnością..., mam jednak
nadzieję, że będzie już tylko lepiej, pomimo wszystko...
Życzę wszystkim, których los doświadczył tak okrutnie i musieli się zmagać,
bądź zetknąć z chorobą nowotworową, przede wszystkim wiary, nadziei i siły do
walki z chorobą, miłości i zrozumienia bliskich oraz optymizmu...
Nie poddawajcie się i walczcie dzielnie...
Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrowia!

[esosna2]

Ja też obchodzę rocznicę,ale drugiej operacji cytoredukcyjnej w raku jajnika.Na
dzień dzisiejszy czuję się bardzo dobrze,i coraz bardziej zaczynam wierzyć,ze mi
się udało,staram nie dopuszczac innych myśli,ale tak sie zaczęłam mobilizowac
dopiero po roku,bo na początku było strasznie,a czy jest faktycznie dobrze
dowiem sie za miesiac na kontroli w IO.

[kk1962]

A u nas dzisiaj dokladnie 13 miesiecy od stwierdzenia
remisji u corki (ostra bialaczka limfoblastyczna).
Dziecie z powrotem w szkole, troche slabsza bo w koncu
caly czas przyjmuje doustne cytostatyki,
zyjemy prawie normalnie.


A ze miecz Damoklesa wisi nad glowa.... No coz, niech sobie
wisi. Nie mamy zamiaru martwic sie na zapas.

Pozdrawiam wszystkich!

Kasia

[gontcha]

I oby tak dalej:)
I więcej takich wieści tu na forum.
Pozdrawiam serdecznie Ciebie i córcię,
Anka