moj ojciec odszedl

[mamaoli14]

witajcie .W lutym mojego ojca zaczelo bolec gardlo,kupowal sobie
tabletki do ssania,plukal gardlo.Gdy bol nie mijal wybral sie do
laryngologa gdzie dostal skierowanie do szpitala w celu pobrania
wycinka.Wynik przyszedlzly,rak gardla dolnego,od razu zaczelismy
dzialac tj. wizyta u profesora w Gliwicach,ktory stwierdzil ze
dobrze ze tak szybko sie pojawil.Zakwalifikowano na radioterapie
ciagla przez 6 tyg.W maju dopiero w maju zaczal radioterapie .PO
jakims czasie nie mogl juz nic jesc spadal z wagi,slabl.przyjechal
do domu,i bylo coraz gorzej,mama wmuszala w niego miksowane zupki
itd.25-go lipca jechal do kontroli tam zaslabl,lekarze stwierdzili
ze to serce,zostal tam.Po 3 dniach zmarl.Zawsze byl silny,serce
tez.Czy radioterapia mogla tak oslabic serce?Dlaczego tak dlugo
czekal na naswietlania?przeciez sie mowi ,ze rak wczesnie wykryty
jest uleczalny.No i co z tego?

[polimeraska]

witaj,

bardzo to przykre, co piszesz, żal jest tym bardziej ogromny, kiedy
pzrez stan naszej służby zdrowia chorych pozbawia się szans na
wyzdrowienie...jak mój tatuś zachorował też miałam wyobrazenie, że
przecież w Centrun w Wawie to już powinno pójsć szybko, że przecież
tylu specjalostów, tyle specjalistycznych oddziałów...niestety,
realia są przerazające, na samą diagnostyke(BAC,TK..) trzeba czekać
kilka tyg, potem na pzryjęcie do szpitala...potem na jakiś mały
kroczek... to jaki jest odsetek umierających na nowotwór to wynik
podejscia w naszych ośrodkach zdrowia, masówka i schematyczne
działania,jak chory jest po 60 to juz wlasciwie ma malo szans ze
ktos sie zaangazuje w leczenie(a czy nie moglby pozyc jeszcze 15 lat?
nawet 10, to kawał czasu, tyle mozna jeszcze przezyc..) brak
pieniędzy na badania kliniczne, w ogóle brak pieniędzy na cokolwiek
(przykład, w COI na oddziale trzebabyło kupić tatusiowi termometr,
bo mają tylko 4, w ogóle najlepiej jakby chory przyszedł z własną
kroplówką, lóżkiem i może jeszcze kucharka..za pielegniarke, zeby po
operacji w nocy sie tata opiekowala trzeba dac 200zł, bo pzreciez
nikt nie bedzie raczyl sprawdzzic jak sie czuje)po prosstu zal serce
sciska...

naparwde zycze duzo siły i pozdrawiam ciepło

[yago997]

podpisuję sie pod wypowiedzia polimeraski i bardzo współczuję..
od czerwca biegam po szpitalach i jedno mogę stwierdzić - pieniądze
pieniądze pieniądze - to bardzo przykre

[polimeraska]

wiesz, ja stwierdziłam, że człwoiek nawet chcąc zapłacić niewiele
może wskurać, na TK każą odpłatnie czekac, prywatny termin do
lekarza też około tyg czy nawet dwóch, biopsji nawet nikt nie
próbowal wykonac odpłatnie(bo nie ma specjalistów)...człowiek się
pocieszał, że jakieś środki ma na to bardzo kosztowne leczenie, że
może wszytsko pójdzie sprawnie , szybko, a tu nawet odpłatnie rzadko
kiedy mozna coś pospieszyć...

ciepełko ślę mimo wszytsko i wiary dużzo życzę!

[mzgosia]

Bardzo mi przykro zpowodu śmierci ojca.... :(
Ja też uważam,że statystyki co do wyleczeń powinno się przeprowadzać
wsród apacjentów, którzy by odpowiedzieli najlepiej jak i co! Ile
musieli czekać na badania, na miejsce w szpitalu, na termin radio
czy też chemii.Jak jest traktowany chory na raka pacjent,np: dziś ma
kontrolna wizyta we Wrocławskiej przychodni onkologicznej
przyspożyła mi wiele smutku i to niewcale,że wyniki złe(akurat dobre-
hura!!), tylko ze względu,że trzeba tam odsiedzieć kilka godzin w
ciasnym, dusznym korytarzyku, by po wejściu do gabinetu zobaczyć
lekarza rozmawiającego przez telefon, a pielęgniarkę jedzącą
ciasteczko do kawusii. Po czym łaskawie ktoś minie wysłuchał,zbadał,
ale o niczym nieinformował, samemu na siłę trzeba wyciągać
jakiekolwiek informację:chociażby nr.telefonu, bo o wynik pytać
telefonicznie.SZOK!SZAł!ZŁOŚĆ!Człowiek chory a musi przez takie
komunistyczne zachowanie nerwy tracić.I jak tu przebrnąć przez to
wszystko....hmmm....Niemogą znaleść lekarstwa na raka, ale może
niech uleczą system,o wiele lepiej było by nam chorym to wszystko
znosić, nawet śmierć.

[kati5k]

Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojejego Taty
To co piszecie na temat naszej służby zdrowia to niestety prawda. Ja
się też o tym przekonałam kiedy zachorowała moja mama. W szpitalu
gdzie pierwszy raz była operowana mój tata zapytał czy węzły chłonne
czyste co znaczy ten wynik itd. dodał "bo ja się na tym nie znam"
myślał, że usłyszy jasny i dokładny opis usłyszał: "oczywiście że
pan się nie zna, żeby się znać to musiałby pan medycynę studiować!"
To oburzające, człowieka i tak zwala z nóg na samą diagnozę idzie do
lekarza z wiarą nadzieją że mu pomoże że go potrzyma na duchu a tu
coś takiego. Dopiero gdy dotarliśmy po znajomościach oczywiście do
CO tam było zupełnie inne podejście. Mama poczuła że w końcu ktoś
jej może pomóc, że ktoś chce jej pomóc. Teraz myślę, że rzeczywiście
miała rację, gdy poczytałam trochę na temat raka, jak trudno go
zdiagnozować (moja mama leczona była antybiotykami, lekami p.wrzodom
i nic nie pomagało co miesiąc miała gastroskopię 3 razy pobierano
jej wycinki do bad.histopat.lekarka tylko rozkładała ręce, ale żeby
skierowała na tomograf, żeby zasygnalizowała badanie nawet
prywatnie. Dopiero po roku bezskutecznego leczenia zrobiła skopie i
stwierdziła że to stenoza. Oznajmiła, że operacja nieunikniona ale
nie musi być teraz!!!
Jakie to smutne, w naszym kraju liczą się jak nie znajomości to
pieniądze, pacjent jest na końcu. Na wszystkie możliwe badania i
terapie też nie każdy może sobie pozwolić, bo z tego co wiem to mają
limity w miesiącu, nie żeby nie mieli wolnych łóżek itp. tylko maja
określoną pulę środków finans.do wydania (umowa z NFZ) i dlatego tak
długo trzeba czekać.
Życzę wszystkim sił i wytrwałości w walce z chorobą i nie tylko..
Pozdrawiam cieplutko
K.

[attenna11]

Bardzo Ci wspólczuje z powodu taty :(

Nasz system opieki jest makabryczny ale dopiero człowiek sam to
zauważa jak sie z nim styka....ja mam podobne odczucie...
A.

[mamaoli14]

tak to straszne,zeby tyle czekac.Przeciez przez 4 mce rak rozwinal
sie bardziej,amoze gdyby wtedy od razu zaczeto dzialac nie byloby
tak zle.Pozniej byl juz IV st.Jest mi z tym bardzo zle,nie moge spac
dobrze.Ojciec jak byl juz w domu mial plasterki Durogesic25 i
zastanawiam sie czy to one byly przyczyna zaburzen swiadomosci czy
to juz przerzuty na mozg,widzial znajomych zmarlych,nie poznawal
swojego mieszkania.Ale czul ze odchodzi ,bo mowil o tym.Jak jestem
na cmentarzu to czuje sie jakbym byla we snie,ze to sie nie
stalo.Teraz dopiero mija ten szok ,i czlowiek uzmyslawia sobie ,ze
on juz nigdy nie przyjdzie do domu,zostaly tylko zdjecia.Zawsze
mowilam ze nadzieja umiera ostatnia noi umarla!

[polimeraska]

Kochana, nie zadręczaj się, nie obwiniaj, byłaś przy tacie do końca
i to jest najważniejsze. Niestety nie mamy wpływu na stan służby
zdrowia, cokolwiek by się nie działo lepszych warunków może nasze
wnuki doczekają, a może nawet pra-...najgorsze jest to, ze po takich
doswiadczeniach człwoiek zyje w ciaglym strachu ze znowu bedzie
musial przezyc cos podobnego, znowu czekanie, czekanie, strach,
zbywanie, kolejki, pieniadze...nie mam jeszcze swojej rodziny i
naprawde przeraza mnie wychowywanie dzieci w takim systemie..

pozdrawiam cieplo

P.S. Durogestic moze powodowac zaburzenia, moj tato po pierwszym
plastrze byl bardzo senny, krecilo mu sie w glowie, chwilami
myslalam ze sie pzrewroci, troche nawet jakby belkotal..(pierwszy
raz był jeszczce na tramalu, ktory po plastrze odstawil nastepnego
dnia, wiec to moglo byc tez tym spowodowane)wiem tez ze mamy
kolezanka po naklejeniu od razu za duzej dawki dostala wstrzasu i
juz sie nie obudziła(ale to tez moglo byc wynikiem jakiegos
uczulenia, tego nei wiem)...wlasciwie to trudno powiedziec czy to
sprawa plastrow ze tata miał zaburzenia swiadomosci.

[platoon11]

Przykro mi z powodu Twojego ojca, to bardzo nierówna walka z ta
chorobą, czasami nie daje nam szans....

.....a służba zdrowia to faktycznie prawdziwy koszmar, sama
dignostyka jest tak nieudolna że nawet nie chce mi się o tym pisać,
właściwie wszystko trzeba załatwiać prywatnie i
odpowiednio "przyspieszać", nie wiem tylko dlaczego wszystko jest
takie zgniłe, poza tym cóż podejście psychospołeczne do pacjenta
jest na poziomie minusowym ( nawet nie zero ).

Pozdrawiam