Biale Malzenstwo w Powszechnym

[Gość: lolo]

Dobra rezyseria, dobre aktorstwo, dobry tekst - z takiej kompilacji
przymiotow doszlo do premiery Bialego Malzenstwa w warszawskim Powszechnym.
Gwarantuje ze jest to jedna z najlepszych premier tego sezonu (o dziwo nie w
Rozmaitościach). Dwie fantastyczne aktorki starszego pokolenia panie Ewa
Dalkowska, Joanna Zolkowska powalaja na kolana nawet ich zagorzalych fanow do
ktorych sie zaliczam. Paulina Holtz pokazala ze nie jest tylko "Córka"
wielkiej aktorki (Zolkowska) ale przy jej boku pokazala wlasne swieze
podejscie do tego zawodu. Adam Woronowicz jest doskonalym aktorem i mysle ze
jeszcze wiele nam pokaze, daj boze nie wyladuje w jakies telenoweli czy
sitcomie choc i tu duze zaskoczenie bo pomimo wyzej wspomnianych matki i
corki (graja w "Klanie") ktore nie sa skazone haltura, to zaskakuje jeszcze
pan Zak (miodowe lata) patrzac na jego gre nie moglem uwoierzyc ze to ten
facet. Grzegorz Wisniewski tchna w ten tekst cos naprawde nowego i
odkrywczego to naprawde zdolny rezyser, oby tak dalej.
O reszcie spektaklu nie pisze bo to naprawde trzeba zobaczyc.
Powszechny uratowal swoja klase tym spektaklem zwlaszcza po pawiu jakim byl
Czechow w rezyserii Zapasiewicza.
GORACO POLECAM!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

[Gość: object]

Zupełnie nie mogę się zgodzić - tekst anachroniczny, postacie kartonowe,
nieprawdziwe... trudno nawet powiedzieć kto jak zagrał (choćby Ewa Dałkowska,
czy Adam Woronowicz), bo całe przedsięwzięcie po prostu fatalne... język
przekazu przebrzmiały i trochę bezsensownej nagości... radzę omijać szerokim
łukiem.

[martolka]

a ja jednak pójdę przekonać się na własnej skórze jak się sprawy mają :-)))

tiaaa....

[martolka]

Chyba jednak przychylę się ku opinii kolegi objecta, pomijając
tylko "anachroniczny tekst". Tekst jest jak najbardziej w porządku, tyle że
wydaje mi się, że za bardzo liczono właśnie na fakt, że tekst poniesie sztukę.
A to trochę za mało, żeby było dobrze.
Były niezłe momenty (Żak - rzeczywiście ok, Żółkowska), ale ogólnie nie lubię
jak aktorzy są zbyt świadomi publiczności i deklamują jak na akademii.
Przerysowanie, farsa - zgoda, ale do jakiego momentu. Ponadto miałam miejscami
wrażenie, że niektórzy zapomnieli tekstu i naprędce próbują go sobie
przypomnieć (Dałkowska).
Co do golizny, ja wiem czy było jej za dużo? Pewnie możnaby ująć tu i ówdzie,
ale mi nie przeszkadzała. Zresztą bez golizny sztuka byłaby raczej nie do
zniesienia, bo jakoś trudno mi sobie wyobrazić, żeby ta obsada poradziła sobie
wtedy z Różewiczem i cokolwiek przedstawiła samymi słowy.
Nie będę taka kategoryczna jak poprzednik, można przedstawienie obejrzeć, nie
nudziałam się, ale zachwytu nie będzie.

[Gość: Iza]

A ja te sztuke polecam.
Jak na czesto odwiedzajaca ten teatr musze przyznac, ze przedstawienie wywarlo
na mnie wrazenie, bo to bylo zupelnie cos innego.
Jest nagosc oczywiscie, ale ona wcale nie razi, doskonale jest wkomponowana.
Mysle, ze bez niej sztuke trudno byloby zrozumiec. Zreszta Rozewicza nie daloby
sie inaczej przedstawic...
Woronowicz swietny, Holtz tez, Żak inny niz zwykle, Zolkowska rowniez niczego
sobie.
Polecam, bo warto pojsc na cos takiego. Juz dawno nie mialam takiego uczucia.
Siedze na widowni, przedstawienie trwa i nie ma jeszcze polowy, a juz sie
ciesze, ze je ogladam. Wiem, ze warto bylo pojsc.
Mojemu towarzyszowi, ktory byl ze mna na przedsawieniu przedstawienie rowniez
sie podobalo, choc czsem mamy odmienne zdania. Szczerze mowiac myslalam, ze nie
bedzie zadowolony. Ku mojemu zdziwieniu byl zachwycony jak ja :)

[Gość: lolo]

Izo Twoj towarzysz to ten ktory zachwycal sie na poczatku. Ciesze sie ze mamy
oboje racje!!!!!
Pozdrawiam