maertza 03.05.03, 17:06 Czy ktoś wie, jak jest z honorowaniem polskich dyplomów ukończenia studiów wyższych w Niemczech. jak to wygląda teraz, a jak będzie wyglądało po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej dziękuje za informacje. Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
malgorzata.sobolewska Re: czy Ktoś może mi powiedzieć 05.05.03, 21:23 Proszę zobaczyć te linki: Umowa między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym Uznawanie świadectw i dyplomów w kontekście członkostwa Rzeczpospolitej Polskiej w Unii Europejskiej Odpowiedz Link Zgłoś
malgorzata.sobolewska Może teraz 05.05.03, 21:42 http://www.men.waw.pl/prawo/niemcy-u.htm http://www.men.waw.pl/integrac/uznawanie.htm Umowa między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym U M O W A między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym Rząd Republiki Federalnej Niemiec i Rząd Rzeczypospolitej Polskiej - w duchu przyjaznych stosunków między obu Państwami, na podstawie Umowy między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o współpracy kulturalnej z dnia 14 lipca 1997 r., zgodnie z artykułem 26 ustęp 2 Traktatu z 17 czerwca 1991 r. zawartego pomiędzy Republiką Federalną Niemiec a Rzeczypospolitą Polską o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy, pragnąc rozwijać współpracę między Umawiającymi się Stronami na polu nauki i edukacji oraz w celu ułatwienia studentom obu Państw kontynuacji studiów w kraju partnera, ze świadomością tego, co dla obu Państw w szkolnictwie wyższym wspólne, uzgodniły, co następuje: Artykuł 1 (1) "Szkołą wyższą" nazywana jest w rozumieniu niniejszej Umowy każda instytucja w Republice Federalnej Niemiec i Rzeczypospolitej Polskiej, której w myśl przepisów prawnych danego państwa przyznano status szkoły wyższej. Szkoły wyższe, do których się niniejsza Umowa odnosi, są wyliczone w obydwu wykazach załączonych do niniejszej Umowy jako załącznik 1 i załącznik 2. Działająca na podstawie artykułu 7 Stała Komisja Ekspertów może te wykazy zmieniać za obopólną zgodą. (2) Niniejsza Umowa dotyczy kontynuacji studiów, studiów uzupełniających i podyplomowych, przewodów doktorskich oraz używania tytułów i stopni naukowych. Nie dotyczy ona studiów o regulaminowym czasie trwania poniżej trzech lat. (3) Niniejsza Umowa znajduje zastosowanie także wtedy, kiedy w Rzeczypospolitej Polskiej postępowanie, związane z przewodem doktorskim, ma miejsce w naukowych instytutach badawczych, uprawnionych do nadawania stopnia doktora bądź doktora habilitowanego. Instytuty te są wymienione w wykazie, stanowiącym załącznik 3. Odpowiednio obowiązuje ustęp 1 zdanie 3. Artykuł 2 (1) W celach zgodnych z postanowieniem artykułu 1 ustęp 2 zalicza się bądź uznaje wzajemnie na wniosek odpowiednie okresy studiów, wyniki i egzaminy, stosownie do postanowień ustępów 2 do 7. Uznanie wiązać się może z warunkami, jeśli zamierzone studia tego wymagają. (2) Zaliczenie bądź uznanie okresu studiów, wyników i egzaminów może nastąpić po dostarczeniu przez studentów zaświadczeń o uzyskanych wynikach, przypisanych dla tego okresu studiów. (3) Okres studiów, wyniki i egzaminy, zaliczone lub zdane w niemieckich szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów, których ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia przewodu doktorskiego, uznane będą na wniosek na odpowiednich studiach w polskich szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów, których ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia przewodu doktorskiego. Dodatkowe wymagania w zakresie kwalifikacji z danego kierunku studiów będą odpowiednio uwzględnione, stosownie do uregulowań dotyczących danej szkoły wyższej. (4) Okres studiów, wyniki i egzaminy, zaliczone lub zdane w polskich szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, na studiach magisterskich albo innych równoważnych, których ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia przewodu doktorskiego, uznane będą na wniosek na odpowiednich studiach w niemieckich szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów, których ukończenie umożliwia bezpośrednio dopuszczenie do otwarcia przewodu doktorskiego. Dodatkowe wymagania w zakresie kwalifikacji z danego kierunku studiów będą odpowiednio uwzględnione, stosownie do uregulowań dotyczących danej szkoły wyższej. (5) Wyniki studiów i egzaminów, które zostały uzyskane w niemieckich wyższych szkołach zawodowych lub odpowiednich tokach studiów w uniwersytetach niemieckich, zbiorczych szkołach wyższych, będą na wniosek zaliczone lub uznane w polskich szkołach wyższych w toku studiów, o których mowa w ustępie 4 zdanie 1, odpowiednio do obowiązujących w Republice Federalnej Niemiec zasad ich uznawania. (6) Wyniki studiów i egzaminów, które zostały uzyskane w polskich szkołach wyższych, określonych w artykule 1 ustęp 1, w toku studiów zawodowych lub pierwszego stopnia, będą zaliczone w niemieckich szkołach wyższych, w toku studiów określonych w ustępie 3 zdanie 1, odpowiednio do obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej zasad ich uznawania. Dodatkowe wymagania w zakresie kwalifikacji z danego kierunku studiów będą odpowiednio uwzględnione, stosownie do uregulowań dotyczących danej szkoły wyższej. (7) Przy dopuszczaniu do egzaminów państwowych ze strony Republiki Federalnej Niemiec obowiązują przewidziane niniejszą Umową zaliczenia bądź uznanie, stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawnych. Artykuł 3 (1) Aby umożliwić podjęcie studiów uzupełniających i podyplomowych, jak i zgodnie z postanowieniami ustępu 2 niniejszego artykułu odnośnie dopuszczenia do przewodu doktorskiego w uniwersytetach i innych równouprawnionych szkołach wyższych drugiego państwa, oraz pozostałych naukowych instytutach badawczych, odpowiednio do artykułu 1 ustęp 3, dokumenty ukończenia studiów wyższych będą na wniosek uznane przez kompetentne instytucje, jeżeli i o ile ich posiadacz uprawniony jest do podjęcia studiów uzupełniających i podyplomowych, lub otwarcia przewodu doktorskiego w instytucji państwa, na którego terytorium ukończył studia. (2) Tytuł lub stopień naukowy, uzyskany w niemieckiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, lub świadectwo złożenia egzaminu państwowego, umożliwiające dopuszczenie do otwarcia przewodu doktorskiego w niemieckiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, uznane będą za podstawę do otwarcia przewodu doktorskiego, prowadzącego do uzyskania polskiego stopnia doktora. (3) Dyplom magisterski lub dyplom równoważny, uzyskany w polskiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, uznany będzie za podstawę do otwarcia przewodu doktorskiego w odpowiedniej dziedzinie w niemieckiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1. (4) Dodatkowe wymogi w zakresie kwalifikacji w określonej dziedzinie nauki lub sztuki uwzględnione będą odpowiednio do przepisów danej szkoły wyższej. Poza tym znajduje zastosowanie odpowiednio artykuł 2 ustęp 1 zdanie 2. (5) Stopień doktorski może być podstawą dopuszczenia do przewodu habilitacyjnego w drugim państwie. Decyzję podejmuje właściwa jednostka organizacyjna szkoły wyższej bądź instytut badawczy, określony w artykule 1 ustęp 3. Artykuł 4 Niniejsze postanowienia ogólne nie wykluczają porozumień między uniwersytetami i innymi szkołami wyższymi obu państw, jak również naukowymi instytutami badawczymi, określonymi w artykule 1 ustęp 3, mogących oddziaływać korzystnie na mobilność studentów i pracowników nauki, o ile dopuszczają to właściwe krajowe przepisy prawne. Artykuł 5 (1) Tytułami i stopniami naukowymi w rozumieniu Umowy są: · każdy tytuł, którego nazwa zawiera człon "dyplomowany", tytuł magistra, licencjata oraz stopień doktora i doktora habilitowanego, przyznany przez niemiecką szkołę wyższą określoną w artykule 1 ustęp 1; · każdy tytuł zawodowy licencjata, inżyniera, magistra, magistra inżyniera, magistra sztuki i magistra edukacji, uzyskany w wyniku ukończenia studiów w polskiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, oraz każdy stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego, uzyskany w polskiej szkole wyższej lub w naukowym instytucie badawczym, określonym w artykule 1 ustęp 3. (2) Posiadacz tytułu lub stopnia naukowego, wymienionego w ustępie 1, ma Odpowiedz Link Zgłoś
malgorzata.sobolewska cd forum nie przyjmuje długiego tekstu 05.05.03, 21:47 Artykuł 5 (1) Tytułami i stopniami naukowymi w rozumieniu Umowy są: · każdy tytuł, którego nazwa zawiera człon "dyplomowany", tytuł magistra, licencjata oraz stopień doktora i doktora habilitowanego, przyznany przez niemiecką szkołę wyższą określoną w artykule 1 ustęp 1; · każdy tytuł zawodowy licencjata, inżyniera, magistra, magistra inżyniera, magistra sztuki i magistra edukacji, uzyskany w wyniku ukończenia studiów w polskiej szkole wyższej, określonej w artykule 1 ustęp 1, oraz każdy stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego, uzyskany w polskiej szkole wyższej lub w naukowym instytucie badawczym, określonym w artykule 1 ustęp 3. (2) Posiadacz tytułu lub stopnia naukowego, wymienionego w ustępie 1, ma prawo używania go w Republice Federalnej Niemiec. Wyjątki możliwe są wtedy, kiedy tytuł związany z ukończeniem studiów przyznawany jest tylko przez szkoły wyższe jednego państwa, podczas gdy szkoły wyższe drugiego państwa po ukończeniu odpowiednich studiów tytułów nie przyznają. Używanie wymaga zgody właściwego urzędu. (3) Należy używać tytułów i stopni naukowych zawsze w brzmieniu oryginalnym, z podaniem nazwy jednostki przyznającej. Możliwie dosłowne tłumaczenie tytułów i stopni naukowych dołącza się ewentualnie w nawiasie. (4) Skróty stosuje się w formie ustalonej, bądź w formie przyjętej w państwie przyznania tytułu lub stopnia naukowego, z podaniem nazwy jednostki przyznającej. (5) Jeśli tytuł lub stopień oryginalny, jego forma skrócona lub tłumaczenie prowadzić może do mylenia go z tytułem lub stopniem naukowym, bądź zastrzeżoną nazwą zawodu, przyznawanym lub przyznawaną przez drugą Stronę po spełnieniu zdecydowanie różnych warunków, wówczas można otrzymać zgodę na używanie tytułu lub stopnia naukowego w formie różnej od oryginału, ale zgodnej z jego treścią. (6) Bez zmian pozostają istniejące możliwości zmiany lub nostryfikacji tytułów i stopni naukowych zgodnie z odpowiednimi przepisami prawnymi, o ile zachodzi ich rzeczywista ekwiwalencja. (7) W Rzeczypospolitej Polskiej uprawnienie do używania tytułów i stopni naukowych, wymienionych w ustępie 1, zachodzi po przeprowadzonej nostryfikacji dokonanej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Uregulowania niniejszej Umowy zostaną uwzględnione przy podejmowaniu decyzji odnośnie zwolnienia z postępowania nostryfikacyjnego bądź z części postępowania nostryfikacyjnego. (8) Prawo do używania tytułów i stopni naukowych w państwie Strony drugiej nie obejmuje prawa do wykonywania zawodu (effectus civilis). Artykuł 6 O ile, zgodnie z artykułami 3 i 5, dokonane zostanie uznanie bądź zaliczenie ukończenia studiów niemieckich bądź polskich, przyjmuje się za podstawę następujący schemat: Republika Federalna Niemiec Rzeczpospolita Polska 1. dyplom uniwersytecki z podaniem kierunku (np. Diplomingenieur), Magister Artium, pierwszy egzamin państwowy magister (lub równoważny dyplom), magister inżynier, magister sztuki, magister edukacji 2. stopień doktora z podaniem kierunku (np. Dr.rer.nat.) doktor 3. Dr. habil. doktor habilitowany Artykuł 7 (1) W celu omawiania problemów, które wynikną w następstwie stosowania niniejszej Umowy, ustanawia się Stałą Komisję Ekspertów, która składać się będzie najwyżej z sześciu członków, mianowanych przez każdą z Umawiających się Stron. Komisja Ekspertów ma za zadanie obserwować rozwój systemów szkolnictwa wyższego i dbać o właściwe rzeczowe stosowanie niniejszej Umowy i jej dalszy rozwój. Umawiające się Strony przekażą sobie wykaz członków Komisji drogą dyplomatyczną. (2) Spotkania Stałej Komisji Ekspertów odbywać się będą na życzenie jednej ze Stron. Miejsce obrad będzie każdorazowo uzgadniane. Artykuł 8 (1) Umowa niniejsza wejdzie w życie, gdy obie Umawiające się Strony poinformują się poprzez wymianę not, że spełnione zostały niezbędne wewnątrzpaństwowe warunki dla wejścia w życie niniejszej Umowy. Za dzień wejścia w życie uznaje się dzień doręczenia ostatniej noty. (2) Umowa niniejsza obowiązuje na okres lat pięciu. Okres ten przedłuża się automatycznie o kolejne dwa lata, o ile żadna z Umawiających się Stron nie wypowie Umowy na piśmie w terminie sześciu miesięcy. Sporządzono w Warszawie, dnia 23 lipca 1997 r., w dwóch egzemplarzach, każdy w językach niemieckim i polskim, przy czym oba teksty mają jednakową moc. Protokół nr 1 Rząd Republiki Federalnej Niemiec i Rząd Rzeczypospolitej Polskiej w związku z podpisaniem Umowy między Rządem Republiki Federalnej Niemiec a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym przyjęły następujące uzgodnienie, które stanowi integralną część Umowy: Strony Umowy uzgadniają, że zawarte w artykule 6 zestawienie dyplomów ukończenia studiów powinno w odpowiednim czasie zostać uzupełnione w sposób następujący: · Republika Federalna Niemiec: dyplom, stopień Wyższej Szkoły Zawodowej (bądź porównywalny stopień Uniwersytetu, bądź Wyższej Szkoły Zbiorczej) z podaniem kierunku studiów (np. Diplomingenieur FH - Inżynier Dyplomowany Wyższej Szkoły Zawodowej), · Rzeczpospolita Polska: inżynier, licencjat. Rząd Rzeczypospolitej Polskiej przypisuje duże znaczenie do rozwoju studiów, które zakończone będą uzyskaniem dyplomu inżyniera bądź licencjata; studia te trwają w Polsce od trzech do czterech lat. Aktualnie trwa proces ich ostatecznego kształtowania się, zarówno z uwagi na ich czas trwania, jak również ich treści programowe. Rząd Republiki Federalnej Niemiec potwierdza gotowość, by w odpowiednim czasie, na życzenie Strony polskiej, podjąć dyskusję w Komisji Ekspertów odnośnie uzupełnienia artykułu 6 Umowy, stosując artykuł 7 Umowy. Komisja Ekspertów może w odpowiednim czasie zaproponować uzgodnione za obopólną zgodą uzupełnienia na drodze wymiany not między Umawiającymi się Stronami. Sporządzono w Warszawie, dnia 23 lipca 1997 roku, w dwóch egzemplarzach, każdy w językach niemieckim i polskim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc. Wykaz państwowych oraz uznanych przez państwo szkół wyższych w RP Wykaz państwowych oraz uznanych przez państwo szkół wyższych w RFN Uznawanie świadectw i dyplomów w kontekście członkostwa Rzeczpospolitej Polskiej w Unii Europejskiej Uznawanie świadectw i dyplomów w kontekście członkostwa Rzeczpospolitej Polskiej w Unii Europejskiej W państwach Unii Europejskiej istnieje rozróżnienie uznawania wykształcenia dla celów akademickich i zawodowych. Uznawanie dla celów akademickich służy kontynuowaniu nauki w innym państwie członkowskim UE i jest oparte na szczegółowym porównaniu programów studiów. Uznawanie to leży w kompetencjach poszczególnych państw członkowskich i nie jest regulowane na szczeblu wspólnotowym. Komisja Europejska promuje uznawanie dla celów akademickich poprzez programy wspólnotowe takie jak SOCRATES/Erasmus, które przyczyniają się do wzajemnego poznania systemów edukacji i wzajemnego uznawania wykształcenia. Znaczącą rolę w pogłębianiu wiedzy i zrozumienia uznawania dla celów akademickich spełnia istniejąca w państwach UE sieć ośrodków NARIC 1. W prawie wspólnotowym brak jest regulacji dotyczących uznawania świadectw w celu podejmowania nauki w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. Każde państwo określa własne zasady w tymże zakresie. Polskie świadectwa - zarówno świadectwa dojrzałości jak i świadectwa maturalne - zawierają klauzulę informującą, iż uprawniają one do ubiegania się o przyjęcie na studia w szkołach wyższych. W państwach członkowskich Unii Europejskiej zwykle to uczelnie podejmują decyzje o przyjęciu kandydatów na studia na podstawie posiadanego świadectwa uprawniającego do podjęcia nauki w szkole wyższej. Ponadto, istnieje również możliwość zawierania umów dwustronnych pomiędzy krajami, które regulują uznawalność dla celów akademickich. Dotychczas dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały Odpowiedz Link Zgłoś
malgorzata.sobolewska cd cdalszego 05.05.03, 21:49 Dotychczas dwa państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały z Polską umowy o uznawaniu wykształcenia dla celów akademickich: · Austria (Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Austrii o ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, sporządzona w Wiedniu dnia 23 stycznia 1995 r., weszła w życie dnia 1 stycznia 1996 r.; opublikowana w Dz.U. z 1996 r., nr 39, poz. 169 i 170) · RFN (Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o uznaniu ekwiwalencji w szkolnictwie wyższym, sporządzona w Warszawie dnia 23 lipca 1997 r., weszła w życie dnia 14 stycznia 1998 r.; opublikowana w Dz.U. z 1998 r., nr 92, poz. 584 i 585). Obok umów dwustronnych, istnieją liczne inicjatywy europejskie, które przyczyniają się do uproszczenia i ułatwienia uznawania wykształcenia dla celów akademickich. Należy do nich Konwencja o uznaniu kwalifikacji związanych z uzyskaniem wyższego wykształcenia w regionie Europy, podpisana w Lizbonie dnia 11 kwietnia 1997 r. przez 41 państw (w tym przez Polskę), a ratyfikowana przez 29 (w Polsce trwają obecnie intensywne prace nad jej ratyfikacją). Konwencja nakłada na Strony obowiązek dokonywania na wniosek osób zainteresowanych sprawiedliwej oceny posiadanych przez nich kwalifikacji, świadectw, dyplomów i stopni zdobytych w innym kraju. Ratyfikowanie konwencji przyczyni się do większej przejrzystości kwalifikacji poprzez np. stosowanie przez polskie uczelnie suplementu do dyplomu oraz ocenianie studentów poprzez przyznawanie im punktów kredytowych opartych na europejskim systemie ECTS. Działania te ułatwią znacznie młodym Polakom podejmowanie nauki w innych państwach. Ułatwienia w podejmowaniu dalszej nauki będą możliwe także dzięki podpisanej 19 czerwca 1999 r. Wspólnej Deklaracji Ministrów Edukacji, czyli tzw. Deklaracji Bolońskiej. Jej myślą przewodnią jest utworzenie Europejskiej Przestrzeni Szkolnictwa Wyższego, a także realizacja wspomnianych zaleceń Konwencji Lizbońskiej. Uznawanie dyplomów (świadectw) dla celów zawodowych jest ukierunkowane na wykonywanie zawodu lub działalności zawodowej, stąd też dokonywane jest w oparciu o zdolność i możliwości danej osoby do wykonywania zawodu. Na szczeblu wspólnotowym uznawanie to odbywa się w oparciu o przyjęte dyrektywy ogólne, wdrażające systemy uznawania dyplomów wymaganych do wykonywania zawodów regulowanych 2 na obszarze Unii Europejskiej, a jego celem jest zapewnienie podstawowych zasad zapisanych w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską, tj. zasady swobodnego przepływu osób i zasady swobodnego przepływu usług. Dyrektywy tzw. sektorowe, przyjęte dla siedmiu zawodów (lekarz, pielęgniarka, położna, aptekarz, lekarz stomatolog, lekarz weterynarii, architekt) zapewniają wzajemne automatyczne uznawanie dyplomów. Do dyrektyw systemu ogólnego zaliczamy: Dyrektywę Rady nr 89/48/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r., dotyczącą ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół wyższych, przyznanych na zakończenie przynajmniej trzyletniego kształcenia i doskonalenia zawodowego, Dyrektywę Rady nr 92/51/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie drugiego ogólnego systemu uznania kształcenia i doskonalenia zawodowego, jako uzupełnienie dyrektywy 89/48/EWG oraz Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 99/42/WE ustanawiającą procedurę uznawania kwalifikacji w zakresie działalności zawodowych objętych dyrektywami o liberalizacji i środkach przejściowych oraz uzupełniającej ogólne zasady uznawania kwalifikacji. Akty te zapewniają w pełni wykwalifikowanym pracownikom w danym zawodzie możliwość wykonywania tego samego zawodu w innym państwie członkowskim. Jednocześnie dyrektywy te przewidują stosowanie przez kraj przyjmujący środków kompensacyjnych, takich jak: staż adaptacyjny i test umiejętności, w przypadku zasadniczych różnic w kształceniu i szkoleniu przygotowującym do zawodu. Dyrektywy systemu ogólnego zostały wdrożone do polskiego prawa na mocy: · ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych (Dz.U. z 2001 r., Nr 87, poz. 954 z późn. zm.), która wdraża przepisy dyrektywy 89/48/EWG oraz dyrektywy 92/51/EWG; · ustawy z dnia 10 maja 2002 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do podejmowania lub wykonywania niektórych działalności (Dz.U. z 2002 r., Nr 71, poz. 655), która wdraża przepisy dyrektywy 1999/42/WE uzupełniającej system ogólny uznawania kwalifikacji. Po akcesji Polski do Unii Europejskiej, przepisy ww. dyrektyw dotyczyć będą również obywateli polskich starających się o uznanie kwalifikacji w celu wykonywania zawodu regulowanego w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Dodatkowe pytania proszę kierować na: uznawanie kwalifikacji zawodowych zgodnie z prawem UE: P. Renata Obidowska ( obidowsk@menis.gov.pl ) P. Danuta Czarnecka ( czarneck@menis.gov.pl ) Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu - Departament Współpracy Międzynarodowej tel.628-41-35 Uznawanie dla celów akademickich, systemy szkolnictwa wyższego Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej Magdalena Piotrowska e-mail: piotrows@menis.gov.pl tel.826 74 34 Ewa Majdowska e-mail: majdow@menis.gov.pl www.buwiwm.edu.pl Odpowiedz Link Zgłoś