Jaką dajemy odpowiedź?

[Gość: Jan]

Liberałowie uważają, iż;

"Polskę trzeba wyśmiać za to, że istnieje,
trzeba upokorzyć, by zawsze na klęczkach,
Polskę trzeba okraść, by była jak szkielet, albo też zaprzedać za złamany
szeląg.
Polskę trzeba zdradzić, wszyscy ją zdradzają,
trzeba ją porzucić tak jak strzęp na wietrze i zabrać jej wiarę - niech się
nie pozbiera.
Na końcu wymazać, jak wyrzut sumienia",
jak woła poeta Zenon Złakowski.
A my jaką damy im odpowiedź?

[Gość: kai]

Jego głos przyprawia Cię o szybsze bicie serca. Słyszysz jak poruszamy się po
pokoju. Czuje naszš blisko�ć. Nie odzywamy się, w pokoju słychać tylko
przy�pieszone oddechy i muzykę. Zbliżamy się do Ciebie. Dotykamy Cię. Nie
wiesz, czyje ręce błšdzš po Twoim ciele. Przesuwajš się po po�ladkach, twarzy,
szyi, plecach, brzuchu, piersiach i wewnętrznej stronie ud. Stoisz nieruchomo
rozkoszujšc się męskim dotykiem. Kto� rozsznurowuje stanik. Czuje palce na
delikatnej skórze między piersiami. Sznureczek łšczšcy obie miseczki
niemiłosiernie powoli przesuwa się po skórze drażnišc jš. Piersi stajš się
pełniejsze, wrażliwsze na dotyk. To ja � choć tego nie wiesz - zdejmuję
miseczki z piersi, pozwalam stanikowi zwisać swobodnie na ramišczkach. Brzegi
miseczek dotykajš sterczšcych sutków drażnišc je delikatnie. Przechodzi Cię
dreszcz. Wiesz, że zaraz poczuję wasze dłonie na tej czę�ci ciała... I tak się
dzieje! Dłonie �ciskajš Twoje piersi razem.. Palce drażniš sutki. Czujesz
rozkosz rozchodzšcš się po całym ciele i ciepło promieniujšce od naszych ciał.
Teraz wiesz, że jeden z nas stoi naprzeciwko Ciebie, a drugi tuż za Tobš.
Czujesz pocałunki na szyi i dłonie �ciskajšce po�ladki. Palec wędruje wzdłuż
rowka, przesuwa się po kakaowym oczku. Muzyka nie pozwala Ci poznać kto się
Tobš zajmuje po głosach. Palce odsuwajš pasek majtek i sięgajš w najczulsze
miejsce. Wstrzymujesz oddech i z niecierpliwo�ciš oczekuję tej pieszczoty.
Napięcie narasta. Z wielkš trudno�ciš stoisz nadal nieruchomo, pragnienie by
odwzajemnić pieszczoty jest coraz większe. Chcesz nas dotykać. Chcesz nas
pie�cić.

Odpowiedź da ci Prognostikon..

[Gość: snajper]

Lech Emfazy Stefański odkrył zastosowanie Prognostikonu.

I znów przed nami magiczny wieczór wróżb. Co roku lejemy wosk, rzucamy za
siebie długie obierki z jabłka i kładziemy pod poduszkę lusterko, by przyśnił
się nam ten przeznaczony... I dobrze - jak mawiał Tewje Mleczarz -
najważniejsza jest Tradycja. Ale co nam szkodzi skorzystać również z innych
sposobów przepowiadania przyszłości? Ich moc tego wieczoru będzie wyjątkowa...

Wśród przedmiotów pochodzących z wykopalisk prowadzonych w starogreckim mieście
Pergamon w latach 1878-1886 oraz na początku XX wieku znaleziono metalowy dysk
pokryty różnego rodzaju przegródkami, napisami oraz znakami symbolicznymi.
Nazwano go Prognostikonem. Niemiecki archeolog Richard Wunsch twierdzi, iż
dysku używano do celów wróżebnych. Jednak prawdziwym odkrywcą Prognostikonu dla
czasów współczesnych jest polski parapsycholog Lech Emfazy Stefański. To
właściwie on odtworzył zasady posługiwania się dyskiem z Pergamonu i opisał je
w swojej książce.

Prognostikon - grecka wyrocznia I-Cing

Starogrecki Prognostikon, podobnie jak znana chińska wyrocznia I-Cing,
wykorzystuje mowę symboli i może służyć pomocą również współczesnemu
człowiekowi. Korzystający z tej metody znajdzie rady wyrażone nie słowami, lecz
symbolami. Symbole te powinien odnieść do swojej sytuacji, odczytać w
kontekście stawianego wyroczni pytania.
Magiczny krążek z Pergamonu składa się z trzech pierścieni otaczających
wewnętrzne pole, ponadto podzielony jest na 32 przegródki - grupy symboliczne.
24 przegródki znajdujące się na pierścieniach zewnętrznych pokryte są licznymi,
wieloznacznymi znakami, reprezentującymi świat materialny, duchowy i
intelektualny.
W przegródkach pierścienia leżącego najbardziej na zewnątrz, można rozpoznać
ideogramy odnoszące się do świata rzeczy. W następnych pierścieniach,
położonych bliżej środka, znajdują się greckie litery, znaki podobne do
egipskich hieroglifów oraz znaki magiczne.
Wewnętrzne koło, podzielone na osiem części, zawiera symbole astrologiczne i
symbole planet w rozumieniu starożytnych. Jedna z części koła poświęcona jest
Panu Świata, który jest bogiem człowieka i rządzi jego losem. Jest w niej
schematycznie przedstawiona figurka modlącego się człowieka. Tak modlili się
dawni Grecy - z rozłożonymi i wzniesionymi rękami.
Napisy znajdujące się w wewnętrznym polu magicznego kręgu składają się z
samogłosek: a (alfa), E (epsilon), H (eta), I (iota), Y (ypsylon), Q (omikron),
W (omega). Są to magiczne inwokacje do najwyższych istot - bóstw planetarnych i
Boga Ludzkości. Bóstwa planetarne były również opiekunami poszczególnych dni
tygodnia. Bogini Tyche opiekowała się całym tygodniem.
W greckim alfabecie było siedem samogłosek i z siedmiu sfer składał się
starogrecki kosmos. Według Greków, poruszające się sfery wydają dźwięki, którym
odpowiadają brzmienia siedmiu samogłosek. Była to dla nich "mowa kosmosu". Lech
E. Stefański uważa, że śpiewne wypowiadanie imion bogów mogło służyć do
osiągania wyższych stanów świadomości. Mag z Pergamonu, zanim postawił wyroczni
pytania, śpiewał odpowiednie inwokacje i wprawiał się w ten sposób w trans.
Aby móc skorzystać z porady wyroczni, czy - jak to określamy dzisiaj -
skomunikować się ze swoim wyższym "Ja", posługiwano się wahadłem trzymanym nad
Prognostikonem. Pierwotnie wahadło miało z pewnością - zgodnie z antyczną
tradycją - postać pierścienia zawieszonego na nitce. Mag ze wskazanych za
pomocą wahadła liter i znaków odczytywał odpowiedź.

Jak Ty możesz skorzystać z Prognostikonu?

Wyszukujemy zaciszne miejsce. Siadamy przy biurku lub przy stole, na którym
kładziemy rysunek magicznego krążka z Pergamonu. Potrzebne nam będzie wahadło
(może być obrączka zawieszona na nitce). Najpierw wyciszamy umysł oraz
koncentrujemy się na miarowym i spokojnym oddechu. Stawiamy wyroczni pytanie.
Unikajmy pytań, na które odpowiedź brzmi: "tak" lub "nie". Pytajmy raczej, jak
postąpić w danej sytuacji, jak rozwiązać gnębiący nas problem.
Po sformułowaniu pytania bierzemy do ręki wahadło i umieszczamy je nad
rysunkiem Prognostikonu. Przyjmujemy założenie, że zacznie się ono poruszać nad
tą przegródką, w której zawarta będzie odpowiedź na nasze pytanie. Obserwując
ruchy wahadła, pytamy, czy odpowiedź wyroczni znajduje się w jednej z
przegródek pierwszego kręgu. Jeśli wahadło nie porusza się, znaczy to, że nie.
Wtedy pytamy o kolejne kręgi i kolejne przegródki. Jeśli zacznie się obracać,
znaczy to, że symbole danej przegródki kryją odpowiedź na nasze pytanie. Oto
jak należy odczytywać znaki w poszczególnych przegródkach według wykładni Lecha
Emfazego Stefańskiego, który jest autorem książki "Prognostikon. Krąg magiczny
z Pergamonu", wydanej przez Warsztaty Psychotroniczne Athanor w Warszawie. W
książce można znaleźć pełną interpretację wyroczni. Odliczamy przegródki,
zaczynając od prawej górnej, zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Pierwszy, zewnętrzny okrąg:
- Cztery strony świata. Skrzynia. Ostateczny rozkład.
- Niepowodzenie, możność, milczenie. Energia psychiczna, krzyż Zbawienia.
- Płodzenie, rodzenie. Dokument. Słowo, racja.
- Życie. Odrzucać połowę, odskakiwać. Człowiek mądry. Chleb, pagórek.
- Zagrożenie. Woda.
- Dom, budowla. Ręka kobiety.
- Dawać. Pas.
- Podróż. Jej kończenie lub podejmowanie. Warstwa na warstwie.
Drugi okrąg
- Odpowiedzialność rzeczy na górze i dole, podwójny klucz. Dwie jednostki
czasu. Wstrząsy.
- Człowiek mądry. Miasto. Brama, ogień.
- Wojsko, ruch, bezpieczeństwo. Przemocą zagrodzona droga, sąd, strach. Śmierć.
- Dysputa. Grota wtajemniczenia. Wytrwałość, upór, niedbalstwo.
- Słowo, racja. Koziorożec, żywioł Ziemi. Dęcie.
- Stać, iść. Chaos, otchłań. Litera filozofów, człowiek trudny we współżyciu.
- Wyjście z ramion matki. Wybór drogi. Napiętnowanie.
- Niebo gwiaździste.
Trzeci okrąg, wewnętrzny
- Rydwan, głos i światło. Napiętnowanie. Prostota, wybawienie.
- Wybór dróg. Zwrot na drogę w dół lub na południe. Nóż w ręce.
- Jaśniejący Władca, ewolucja. Zamknięta brama.
- Puste pole. Brak rozumu. Warsztat pracy.
- Przeciwstawne działania, burze, przeciwstawne kierunki rozwoju.
Bezproduktywność, bezpłodność.
- Ofiara na ołtarzu. Wyróżnienie. Żywioł kobiecości, zmienność.
- Panaceum, przeciwstawne siły, wrażliwość. Zupełna pustka.
- Wybór drogi. Początek, troistość. Pauza, dziesięć.
Pole centralne
- Wszystko, co rodzaju żeńskiego, podlega prawom zmiennego Księżyca. Licz się
ze zmiennością losu i własnych emocji. Jeśli pytasz o dzień tygodnia:
poniedziałek.
- Przemawia głos Twego ducha opiekuńczego (starożytni Grecy nazywali go
Daimon), który bywa albo dobry, albo zły. Przed Tobą znak panowania i twórczych
energii. Dzień tygodnia: niedziela.
- Zbawiciel świata modlący się i ukrzyżowany. Dziwny kalendarz: jest w nim
przerwa. Pytasz o dzień? Bezczas, wieczność, nieskończoność.
- Z tym, o czym myślisz, wiąże się śmiałość, zuchwałość. Działasz pod znakiem
ognia i błyskawicy. Dzień tygodnia: wtorek.
- Konieczność, nagląca potrzeba. Wymagana jest dwa razy większa inteligencja.
Dzień tygodnia: środa.
- Nieubłagana sprawiedliwość (Nemezis) przydziela każdemu to, co mu się należy.
Licz się z ograniczeniami. Dzień tygodnia: sobota.
- Sukces, zwycięstwo, perspektywa rozwoju. Znak wyraża pogodzenie płci. Dzień
tygodnia: czwartek.
- Wskazana życzliwość dla wszystkiego, co żyje. Czasami bywa ona szarpiącą
miłością, czasem poczuciem harmonii. Dzień tygodnia: piątek, dzień pojednania.

W końcu zrozumiesz odpowiedź
Pamiętajmy, że wyrocznia przemawia do nas poprzez symbole Prognostikonu, które
powinny być punktem wyjścia do zastanowienia się nad naszym losem. Nie
oczekujmy gotowych rozwiązań. Wyrocznia daje wskazówki. Decyzję człowiek
podejmuje samodzielnie. Starajmy się wniknąć w symboliczną mowę naszego
wyższego "Ja".
Gdy otrzymamy już odpowiedź

Modlitwa Pana Cogito

[gabrielacasey]

Panie
dziękuję Ci że stworzyłeś świat piękny i bardzo różny

a także za to że pozwoliłeś mi w niewysłowionej dobroci
Twojej być w miejscach które nie były miejscami mojej
codziennej udręki


- że nocą w Tarquinii leżałem na placu przy studni i spiż
rozkołysany obwieszczał z wieży Twój gniew lub wybacze-
nie

a mały osioł na wyspie Korkyra śpiewał mi ze swoich
niepojętych miechów płuc melancholię krajobrazu

i w brzydkim mieście Manchester odkryłem ludzi dobrych
i rozumnych

natura powtarzała swoje mądre tautologie: las był lasem
morze morzem skała skałą

gwiazdy krążyły i było jak być powinno - Iovis omnia plena


- wybacz - że myślałem tylko o sobie gdy życie innych
okrutnie nieodwracalne krążyło wokół mnie jak wielki
astrologiczny zegar u świętego Piotra w Beauvais

że byłem leniwy roztargniony zbyt ostrożny w labiryntach
i grotach

a także wybacz że nie walczyłem jak lord Byron o szczęście
ludów podbitych i oglądałem tylko wschody księżyca
i muzea


- dziękuję Ci że dzieła stworzone ku chwale Twojej udzieliły
mi cząstki swojej tajemnicy i w wielkiej zarozumiałości
pomyślałem że Ducio van Eyck Bellini malowali także dla
mnie

a także Akropol którego nigdy nie zrozumiałem do końca
cierpliwie odrywał przede mną okaleczone ciało


- proszę Cię żebyś wynagrodził siwego staruszka który nie
proszony przyniósł mi owoce ze swego ogrodu na spalonej
słońcem ojczystej wyspie syna Laertesa

a także Miss Helen z mglistej wysepki Mull na Hebrydach
za to że przyjęła mnie po grecku i prosiła żeby w nocy
zostawić w oknie wychodzącym na Holy Iona
zapaloną lampę aby światła ziemi pozdrawiały się

a także tych wszystkich którzy wskazywali mi drogę
i mówili kato kyrie kato

i żebyś miał w swej opiece Mamę ze Spoleto Spi-
ridiona z Paxos dobrego studenta z Berlina który wybawił
mnie z opresji a potem nieoczekiwanie spotkany w Arizonie
wiózł mnie do Wielkiego Kanionu który jest jak sto tysięcy
katedr zwróconych glową w dół


- pozwól o Panie abym nie myślał o moich wodnistookich
szarych niemądrych prześladowcach kiedy słońce schodzi
w Morze Jońskie prawdziwie nieopisane

żebym rozumiał innych ludzi inne języki inne cierpienia

a nade wszystko żebym był pokorny to znaczy ten który
pragnie źródła


dziękuję Ci Panie że stworzyłeś świat piękny i różny


a jeśli jest to Twoje uwodzenie jestem uwiedziony na zawsze
i bez wybaczenia

Z.Herbert