Intruz

[moleslaw]

Czytał już ktoś z was? Ja właśnie dziś kupiłam,kończę już "Zaćmienie" i przed
pojawieniem się kolejnego tomu pt: "Przed świtem" postanowiłam kupić i
przeczytać "Intruza".
Jestem ciekawa jakie wrażenie wywarła na was ta książka?

[monikad_85]

Nie czytałam i zaraz powiem czemu NIE chcę czytać.
Otóż, mam fioła na punkcie serii Twilight ale ...ta książka jest
strasznie uboga. Kocham ją,choć to miłość całkowicie jednostronna,
jeśli wiesz co mam na myśli. Zresztą sama Meyer przyznała, że jej
książki są...no powiedzmy delikatnie: niedoskonałe - lepiej bym tego
nie ujęła. Wydaje mi się, że nie warto sobie psuć zabawy z Twilight
czytając gniota, jakim "podobno" jest intruz. Powtórzę "podobno",
nie czytałam, ale wydaje mi się że czasem lepiej jeśli autor serii
(szcególnie kilkutomowej) najpierw dał odetchnąć fanom, a
wtedy ...bam !

Ale daj znać, czy da się to czytać, choć obawiam się, żę tłumaczenie
jak w przypadku serii jest skopane jak ogódek babci Heli. Choć jej
nie mam. Znaczy mam ale ma inaczej na imię. A ogródek kopie dziadek.
Ale to już zupełnie inna historia :)

[wioleta_90]

Miałam nadzieję, że dostanę na święta, ale nie dostałam i mm zamiar
gdzieś się w tę książkę zaopatrzeć. Jak przeczytam zamieszczę
wrażenia. Recenzje na Merlinie ma raczej przystępne (cenę też! ;o)

A za chwię wrażenia z Lestata, ale to w innym drzewku...

[supervixen]

Chyba fizycznie niemożliwe, żeby to był większy gniot od Breaking
Dawn, tak sobie myślę:) Osobiście nie czytałam, bo trochę mnie
zniechęca koncepcja tego trójkąta. Ale jakby się kiedyś okazja
trafiła, to pewnie przeczytam:) Tyle że faktycznie, zdecydowanie
wolałabym w oryginale, Meyer pisze do bólu prostym językiem i to sie
nie zawsze dobrze na polski przekłada (ale przekładu Twilight i
reszty sagi nie znam, więc tu się nie wypowiadam)

[moleslaw]

Przeczytałam,polecam z całego serca. Jako istotna sprawę mogę dodać że
"Intruz" jest przewidziany dla dorosłego czytelnika.Mam ochotę na więcej i mam
nadzieję że będzie dalszy ciąg :-) Myślą że każdy kto lubi "Zmierzch" i cały
cykl ze względu na czystą prawie idealną miłośc będzie zachwycony "Intruzem"
:-))))

[silvestro]

Ja "utknęłam" na 9 rozdziale, może przez to ,że wracałam do niezrozumiale
ukochanej sagi , ale zamierzam ponownie zabrać się za "Intruza"

[moleslaw]

Wiesz początek też mi ciężko szedł,potem za to wciągnęło mnie
maksymalnie,specjalnie zwalniałam by jak najdłużej mieć kontakt z bohaterami.
Mam nadzieję że będzie kolejny tom :-)

[wewew0]

mi tam Intruz sie bardzo podobał:) poczatek duzo ciekawszy niz w zmierzchu
ogółem fajna fabuła i wszystkim bardzo polecam przeczytać:D

[wewew0]

a no i musze jeszcze dodac ze bardzo mi sie podobało to "pierwsze" zakończenie
smutne ale świetne ale tak tez sie fajnie skończyła :D:D:D co wy o tym uważacie
jak ktos czytał???

[pszczolaasia]

bylaby ciekawsza gdyby sie skonczyla na tym smutnym pierwszym zakonczeniu;) tyle
,ze meyerowa nie potrafi chyba na smutno:D
nie no...fajna ksiazeczka.

[mel21]

Witam, przeczytalam wszytskie czesci Zmierzchu i zauroczylam sie pisarstwem
S.Meyer, autorka ma niesmaowity talent do pisania historii milosnych ale tkaz
epelnych cierpien bolu, intryg, i szczesliwych happy endow lub takich ktore daja
nadzieje na lepsze "jutro". Przeczytalam takze INTRUZA choc ciezko bylo mi sie
zmusic do niego, balam sie ze ta ksiazka zepsuje mi zdanie o niej. jednak
niesamowicie sie zdziwilam, z kazdym rozdzialem byla cora zlepsza nie moglam sie
od niej doerwac i kiedy tylko nir czytalam yslalam o niej. nie mozna jej tak
latwo zapomniec. dlatego naprawde warto ja przeczytac. pozdrawiam.

[wioleta_90]

Pisane aluzjami, omówieniami etc. Nie powinno zepsuć ewentualnej radości
czytania powieści!;P (to znaczy ewentualności czytania, bo radość nie ulega
wątpliwosci! ;)

Ja się rozpłynęłam! Dosłownie i w przenośni!
Ta opowieść to dla mnie piękno krystaliczne. Widać, że autorka przemyślała tę
historię, stworzyła konsekwentnych do bólu bohaterów (tu myślę przede wszystkim
o "umowie z Eustazym")
Niczego mi w tej książce nie zabrakło. Były momenty, w których uśmiechała mi się
gęba, np rozmowa Howa i O'Shea w rozdziale "Zazdrość - mimo że sytuacjia się
ostro pogmatwała, ich argumenty były nie do zbicia! ;o) I rozmowa Iana z Kylem w
końcowych scenach, kiedy każda kwestia zaczynała lub kończyła się na "Jodi". I
Wanda, której trzeba było wykładać łopatą sprawy damsko męskie! Bezcenne! Co ma
na myśli facet, pytając, czy "jest ci dobrze"? Na pewno nie to, czy poduszka
dobrze leży! <rotfl>
Ile razy łzy mi w oczach stnęły - nie pomnę! Fakt, że jestem "miętkawa"... ;P
Ale i było przy czym się wzruszyć...

Bardzo mi się podobało całe pokierowanie fabułą. Rozwój relacji między
postaciami wysuwającymi się na plan pierwszy jest, w moim skromnym odczuciu,
bardzo prawdziwy. Nic się nie stało jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki;
pewne sprawy się wyjaśniały, a potem inne się komplikowały. Bohaterowie nie
wystrzegli się błędów i pomyłek. To im dodało autentyzmu i mojej sympatii ;o)

Jeśli chodzi o samą akcję: po prostu wciąga. Z tego co zerknęłam, niektórym
ciężkawo szedł początek, ale ja na przykład nie miałam z nim żądnego problemu.
Może poza pierwszymi kilkoma stronami: szalony naukowiec, laboratorium i jakieś
inteligentne stwory pozaziemskie bardzo mi się kojarzyły z science fiction, a
klimaty "bajek robotów" to nie są moje klimaty... Na szczęście szybko się
okazało, że szpital i laboratorium porzucamy i od razu zrobiło się milej! Cały
czas byłam zaintrygowana rozwojem relacji i wydarzeń, po rozdziale "zazdrość"
przestałam myśleć o czymkolwiek oprócz "jak wybrnąć z tej kabały, żeby wszyscy
wyszli z tego cali i zdrowi?" Kiedy Wagabunda jechała po raz pierwszy na
"akcję", tak się zaczytałam, że zapomniałam o świecie bożym! I prawie zarwałam
nockę! I bardzo się cieszę, że udało się wszystko szczęśliwie zakończyć i zrobić
to "z umiarem", bez ciężarówki cukru i czarów-marów... (tak, przytyk... ;P)

Dodam, że po "wędrówce" zacznę inaczej patrzeć na krajobraz pustyni! Tam czai
się dużo więcej życia, niż mogłam kiedyś przypuszczać! ;P

Podsumowując: jakby takie było Breaking jak Intruz to bym była w 7. niebie! A że
nie jest, to jestem na etapie 6 i pół. I długo o Intruzie nie zapomnę...

Tyle tytułem bezspoilerowej opinii. Jak znajdą się chętni, dorzucę parę uwag,
przy których omawianiu raczej nie dałoby się niczego nie zdradzać! ;o)

troche spoiler...

[pszczolaasia]

w sumie Kyle dostal to na co zaslugiwal co nie?:P:P:P

[wioleta_90]

Owszem ;P

I jak się chłopina zmienił! Od razu widać, że baby mu było trzeba!!! ;D

[pszczolaasia]

ach! ten testosteron!!!:D:D Kyle jet moim idolem! zaraz po jacobie:D

[wioleta_90]

Lubisz niegrzecznych?
;P

[pszczolaasia]

niestety tak;P sama jestesm troche niegrzeczna...to dlatego:D

[wioleta_90]

nic złego!
Podobno "dobry chłopiec - dobrze, zły - lepiej" ;P

A pozostawiając sprawy męskie na marginesie... Mam jedną małą wątpliwość co do
Intruza. Na początku książki była mowa o tym, że "zasiedla się duszą" ludzi
nieżyjących, jednak mózg przechowuje ich wspomnienia, z czym Dusza może mieć
problem (i miała, ale to nie ten wątek :D ). I tu mnie zdziwił Melania, która
nie żyła, wszczepiono w nią Duszę, wyjęto z niej duszę i... zmartwychwstała? Nie
powiem, cieszyłam się bardzo, że się wszystko fajnie skończyło, ale przy tym aż
się zaczęłam zastanawiać, czy mi coś nie uciekło...
Co uważasz?

bardzo spoiler!

[pszczolaasia]

wiesz co...ja mialam wrazenie ze nie tyle niezyjace tylko w stanie jakby smierci klinicznej. ale sprawdze to dopiero jutro. ksiazke mam w pokoju gdzie wlasnie zasnely po calym dniu buszowania Mlode. wybacz wybacz ale nie wejde tam! niech spia cholery jedne...:D do rzeczy- jutro sprawdze:) ta smierc kliniczna mi bardziej pasuje, bo jednak uzdrowicielka przezyla i mel i jessoo jak ona mial na imie ta Lowczyni? no wiesz w kazdym razie ktora. leas czyy jako tak.. nie pamietam no! w kazdym razie dlatego mi pasuje bardziej ta kliniczna. no ale byc moze sie myle wiec w takim wypadku i w kazdym innym zreszta przypisalabym to chronicznej niemozliwosci skonczenia ksiazki "na smutno" pomysl..ile dopiero by ci dala...emocji chwila zakonczenia wiesz ktora. i te wszystkie nierozwiazane sytuacje...jamie, jared, ian, kyle, eustazy...ilez nierozwiaznych otwartych watkow. nie moglabym chyba zasnac:D:D to tak jak w sadze..z jednej strony...tak po cichu...chyba by mnie ta ksiazka zabila pozytywnie gdyb sie watek jacobowy konczyl tak jak w zacmieniu.. serce by mi peklo! ale to byloby...wow!!! uwielbiam szczesliwe zakonczenia. kocham je po protu. ale z drugiej strony chcialabym kiedys zeby sie ktos odwazyl. nie czytalam jeszcze chyba takiej ksiazki. widzialas film fortepian? tam jest to samo..na potrzeby amerykanskiego rynku zrobiono dokretke zakonczenia. jak widzialas film na pewno wiesz o co chodzi. zal ze nie pokuszono sie o zostawienie oryginalu. byloby...oszalamiajaco, przerazliwie bezsensownie smutno..ale pieknie. czy piekniej to nie wiem...ale oszalamiajaco. lece ogladac czysta krew:D

[wioleta_90]

Zasłyszałam taką plotkę, że Intruz ma mieć 2 kontynuacje... Może tam to
wyjaśnią... Też pomyślałam o śmieci klinicznej, to by wyjaśniało, dlaczego jedni
się wybudzają, a inni nie. Chociaż z drugiej strony - nasze Piękno i Dobro
Krystaliczne (czytaj duszyczki) potrafią w sekundę wyleczyć każdą ranę, grzebią
się w mózgach i w ogóle zjadły wszystkie rozumy i nie umiałby stwierdzić śmierci
człowieka ? Wiem, jak zwykle wydziwiam, jeno to dla mnie jakby ździebko
naciągnięte. Ale i tak to kocham ;P

Co do samego zakończenia, to też się cieszę, że się dobrze skończyło, nawet
pomimo tego "zgrzyciku". Co ja przeżyłam w epilogu!!! ;P Już się ucieszyłam, że
się wszystko ułożyło, Mel z Jaredem, Wanda z Ianem i że Mały się w tym wszystkim
jakoś odnalazł, a tu z mańki "Znaleźli nas. to koniec. trucizna" Myślała żem że
wyjdę z siebie! Już się serio przestraszyłam, że źle będzie! Ale chwała
niebiosom - to była tylko ściema... Ufff ;o) Złe zakończenia spotkam jak tylko
wyjdę na ulicę, niech chociaż w książkach się ludziom dobrze wiedzie! ;P

Ja też nie zarejestrowałam, jakiego "zawołania" była ta łowczyni... I też nie
sprawdzę, bo moja książka oczywiście już lata po ludziach! Ucałuj swoje Łobuzice!

A teraz odrobina prywaty: MAM WAKACJE!!! (musiałam to wykrzyczeć...) Jak ktoś
śmie zburzyć moją radość słowem "matura" dostanie mentalną fangę w nos! ;P

[pszczolaasia]

dzikie konie nie wydra ze mnie slowa matura z gardla:DDD wakacjuj sie ile sil w
ciele:)) ucaluje moja dziatwe, ucaluje- mam syna i corke:)
bedzie 2-ka? nonono:) choc wolalabym chyba zeby sie skupila nad midnight sun:)

[inia33]

skąd wy wzięłyście tę śmierć/śmierć kliniczną? dusze były wszczepiane
wszystkim "złowionym", w znieczuleniu chyba ogólnym, potem "wypychały"
świadomość człowieka, niektóre świadomości były silne i nie dały się
usunąć...
przynajmniej tak to zrozumiałam... co do umierających ciał-dusze
miały umiejętność wyleczenia niemal wszystkiego, a wszczepiona dusza
ożywiała ciało i sobie żyła:)

czyżbym źle to pojęła?
było w książce coś o "narkomanach i alkoholikach tłumnie odwiedzających
kliniki i niedługo stamtąd wychodzących w całkowitym zdrowiu", to co,
dusze ich najpierw uśmiercały i dopiero się wszczepiały??

[wioleta_90]

Bardziej zastanawiał nas (a mnie na pewno) przypadek Melanie. Przecież nie
została "złowiona" ( <- bardzo dobre słowo! ;P )ot tak na ulicy, tylko popełniła
samobójstwo. I tu pojawia się właśnie pole do siania zwątpienia i plotek: czy
Mel zmarła w wyniku odniesionych obrażeń i nagle jej jaźń zmartwychwstała po
wszczepieniu Wandy, czy była w stanie śmierci klinicznej, czy po prostu straciła
przytomność i kiedy wróciła do siebie, miała w głowie towarzysza.

Poza tym, szukamy (ja na pewno szukam) odpowiedzi na pytanie: dlaczego jedni po
wyjęciu Duszy wracają, a po innych zostają tylko martwe ciała. Meyer rzuciła
kilka teorii, ale żadnej nie potwierdziła. Stąd ten dziki pomysł: może Dusze
wszczepiano w uzdrowione ciała zmarłych, i ci nie wracali jak Jodi, oraz w ciała
ludzi pozornie nieżyjących i takich "w znieczuleniu", którzy mogli żyć po
wyjęciu Duszy.

Jak masz jakieś idee, to ja chętnie poczytam! ;0)

[inia33]

Wydaje mi się, że ciało Melanie było w bardzo ciężkim stanie, ale
nadal żyło (może rzeczywiście śmierć kliniczna?). Była na tyle silną
osobowością, że jej świadomość "wróciła", zresztą jej przypadek nie
był odosobniony (Łowczyni). Myślę, że właśnie o to chodzi: świadomość
silnych ludzi czasami wracała.

Co do wracania po wyjeciu Duszy, to myślę, że po pierwsze siła
świadomości człowieka też tu ma znaczenie, po drugie podoba mi się
teoria Meyer, że im dłużej Dusza kieruje ciałem, tym trudniej
człowiekowi do niego wrócić.

Jeszcze co do ciał żywicieli, to przypominam sobie opowieść Wandy
o Planecie Niedźwiedzi (czy jak ona się tam zwała), gdy jej
przyjaciel został zaatakowany przez Szponowca i ona szybko musiała go
wyjąć z martwego ciała Niedźwiedzia i przeszczepić do Szponowca-czyli
Dusze nie mogą kierować martwym ciałem:)

Poza tym sama nazwa "żywiciel"-nie może Dusz żywić coś, co jest
martwe;)

Taka jest moja teoria:)

[wioleta_90]

Kocham teorie ;)

Z tym szponowcem to mnie zaintrygowało: jak dobrze pamiętam, (a niedawno
czytałam drugi raz) problem był ujęty w formułę "mój przyjaciel nie mógłby żyć w
rozdartym ciele". W rozdartym, uszkodzonym, a nie nieżywym! ;o) Więc może jednak
Dusza mogłaby zamieszkać w ciele zmarłego, które nie jest uszkodzone wskutek
wypadku lub "zużycia części" (starość ;P )
Aż mnie kusi, żeby wrócić do tego fragmentu, ale właśnie dziś pożyczyłam komuś
książkę!

A teraz coś z drugiej strony: jawi mi się, że Mel tuż przed albo tuż po upadku
zaświtała myśl: "Za nisko". Interpretując w kontekście "skoczyłam z miejsca,
gdzie było za nisko, żeby się zabić", to by z kolei przemawiało za tym, że dusze
zamieszkują tylko całkiem żywe ciała (lub wykazujące oznaki życia)

Sama siebie nie jestem w stanie przekonać, jak to jest... to takie troszkę
niedopowiedziane. ;P

Mnie się tez podoba ta teoria, że trudniej się wraca do ciała po długiej
nieobecności. To by nawet było trochę dziwne, gdyby dusza przez ileś lat używała
ciała, gromadziła nowe wspomnienia i doświadczenia i nie wywarła żadnego wpływu
na to ciało. Skoro przeżywały w nim ludzkie uczucia, to "duszne" ;o)również
powinny. A niczym nowym jest, że nowe wspomnienia stopniowo wypierają stare - i
powoli w ciele coraz więcej z duszy, a mniej z człowieka.
Część Wandy, jak pamiętam (jak źle pamiętam to sprostuj), też wywarła jakiś
wpływ na Mel: Wanda już po rozdzieleniu zauważyła, że Mel czasem zerkała na Iana
dziwnym wzrokiem... ;)

[wioleta_90]

A tak przy temacie matek dzieciom: trochę mi w tej historii nie grał Jamie!
Chodzi mi o to, że kiedy rozgrywała się akcja, Mel miała 17 lat, a Jamie 14!
Tylko 3 lata różnicy "w papierach", przy czym Mel była całkiem dorosła, a Jamie
jakiś taki zdziecinniały, że mógłby mieć i 10.

Może to kwestia tego, że Wandzie/Mel załączył się instynkt macierzyński i
postrzegała go jako biedną, wylęknioną dziecinkę, ale i tak wiek i postawa
Jamiego jakoś mi się nie zgrywały w całkiem spójny obraz...

Co myślicie?

[inia33]

tylko taka różnica była między nimi?? jakoś mi to umknęło, myślałam
że Mel miała dwadzieścia kilka...
rzeczywiście trochę dziwnie to wyszło...

[pszczolaasia]

neee Mel miala chyba 17 jak poznala jareda...siakos tak. a mlody mi sie wydawal
mlodszy szczerze mowiac. faktem jest natomiast ze moglo mi to umknac (i umknelo
jak widac:D) bo ja ksiazki to wiecie..w biegu;) a na drugi raz nie starasczylo
mi wremieni;( a prawdziwe perelki sie odkrywa za drugim i trzecim i czwartym
razem...

[pszczolaasia]

no ale wiesz...w sumie. czy bylo powiedziane jk dlugo oni uciekaja juz? i sie
ukrywaja? bo hm..atak obcych (waham sie czy uzyc tego slowa w stosunku do
dusz..choc niewatpliwie byl to atak i one byli obcymi) mogl sie odbyc jak on byl
mlodszy np. mial te 11 lat. wtedy wiesz...wyobraz sobie jakie uczcuia 11 latkiem
moglyby miotac kiedy widzi upadek wszystkiego i wszytskich co uwaza za pewna
trwala wartosc w swoim zyciu. za pewnik. jako dzieci wszystkie uwazalaysmy ze
rodzice i ich milosc jest wieczna i niezmienna i fundamentalna dla naszego
swiatopogladu, zycia itp itd. a tu nagle bach..caly swiat, rodzice, koledzy
szkola, babcai z dziadkiem absolutnie wsyztsko! wyobrazam sobie ze taki dzieciak
moze zglupiec i obnizyc ze tak powiem loty. a mel juz byla troche strasza. a
wezmy pod uwage fakt ze dziewczyny dojrzewaja wczesniej niz chlopcy..to i wsio
biorac pod uwage...no i jak ci sie podoba?:)

[wioleta_90]

Cóż ja, mała szara dziewczynka, mogę powiedzieć a propos teorii wychowawczych
Podwójnej Matki? :PPP

Otóż troszkę mogę!

Aż mnie żal ściska, że nie mam książki, żeby poszperać, bo był tam jakiś taki
fragment, że WandaMel coś wspomniały o dniu, kiedy ich ojciec nasłał na nich
łowców,nawet powiedziały ile to było lat wstecz, ale ja za Chiny ludowe nie
pamiętam tej cyferki!!!

Ale pamiętam (może źle?), że we wspomnieniach z chatki na pustyni, z której jak
się później dowiadujemy Mel wyruszyła szukać kuzynki i z misji wróciła z innymi
oczami, miała 17 lat i nawet Jared nie bardzo chciał z nią sypiać, bo jest
jeszcze przecież taka młoda (to był jeden z powodów).
Jamie miał wtedy 13 lat, i był później taki motyw, że kiedy Wadzie pierwszy raz
Jamie się przyśnił, stało się tak dlatego, że Mel intensywnie o nim myślała, bo
był to dzień jego 14 urodzin.

A patrzenie na upadek cywilizacji faktycznie musiało wywrzeć jakiś wpływ na
psychikę. Tylko ja bym się spodziewała, że właśnie szybciej wydorośleje, ale to
może różnie działa na różne osoby...

Psycholog dziecięcy by się przydał! ;o)

[monikad_85]

Wioluś umiesz przekonać. Jak dorwe oryginał, a widziałam go już w
Pol-Anglo, jak Boga kocham wchłone jak gąbka:)

[wioleta_90]

Trzymam za słowo! :D
Nastaw się po prostu na spotkanie z panią Meyer wraz z jej wadami i zaletami i
na pewno się nie rozczarujesz!

[patrycjajagocha]

Bohaterką tej książki Stephenie Meyer, która nie należy do cyklu ZMIERZCH, jest Melanie Stryder - jedna z ostatnich ludzki, którzy nie zostali opanowani przez obce Dusze. W grupie rebeliantów, do której należy także jej młodszy brat Jamie i jej ukochany, Jared Howe, Mel przebywa na pustyni, ukrywając się przed Duszami.

Czym/kim są Dusze? To przybyłe z kosmosu stworzenia, które biorą w posiadanie ciała innych gatunków, by żyć wewnątrz swoich zakładników (oryginalny tytuł książki, "The Host", oznacza właśnie "zakładnik" bądź "żywiciel"). Po wniknięciu w ciało żywiciela, Dusza przejmuje jego ciało i umysł, a co za tym idzie - także wspomnienia i emocje.

Wagabunda (później nazywana Wandą) jest właśnie taką Duszą. Przemierzyła już osiem planet, wcieliła się w ośmiu żywicieli. Teraz przebywa na Ziemi a jej kolejną ofiarą pada właśnie Mel. Jednak Wagabunda nie ma tym razem łatwego zadania: zauważa ze zdziwieniem, jak wielkie pokłady emocji i wspomnień oray uczuć są udziałem człowieka, a Mel wcale nie zamierza się tak łatwo poddać i podejmuje rozpaczliwą walkę o własny umsył i toższamość.

Wagabunda wciąć napotyka w umyśle Mel obrazy i wspomnienia Jareda i Jamiego oraz czuje jej tęsknotę za nimi. Pod wpływem tego sama się zakochuje i postanawia sprawdzić, czy oni nadal żyją. Odnajduje lokalizację kryjówki we wspomnieniach Mel. Dociera na miejsce wyczerpana. Zostaje zabrana do kaskiń rebeliantów. Ci traktują ją jak obcą, poniewasz jest Duszą w ciele Mel.

Kyle i Ian, dwaj bracia - rebelianci, postanawiają nawet zabić Wagabundę, powstrzymuje ich [CENZURA], wuj Melanie. Z czasem Wagabunda zyskuje coraz większą akceptację rebeliantów i powoli zaczyna uczestniczyć w ich życiu. Rebelianci zastanawiają się, czy Mel nadal pozostaje po części obecna w swoim ciele. Wagabunda, zwana teraz Wandą, staje się obiektem gorących uczuć Iana, ta jednak odczuwa miłość do Jareda. Wanda mając świadomość tego, że Ian kocha tylko jej ciało, które przecież nie należy do niej, odrzuca jego uczucie.

Kiedy Jamie wraca do rebeliantów ze zranioną nogą, to właśnie Wanda udaje się do szpitala, by przynieść potrzebne leki i opatrunki. Rebelianci dostrzegają ogromną wartość Wandy, która jako Dusza, może bez większych problemów poruszać się w świecie "zainfekowanych" (czego oczywiście nie mogą rebelianci).

Wanda postanawia wyjawić ludziom największy sekret swego gatunku, mówiąc im jak usunąć duszę z ciała, nie zabijając przy tym żywiciela (ani duszy). Obiecuje zdracić tę tajemnicę lekarzowi rebeliantów, ale stawia dwa warunki. Po pierwsze: Dusze zostaną wysłane z Ziemi na inną planetę, gdzie będą mogły żyć. Po drugie: Wanda zostanie usunięta z ciała Mel a następnie zabita, ponieważ nie chce już dłużej żyć będąc pasożytem. Ian nie chce się zgodzić na drugi warunek. W tajemnicy przed nim doktor wyciąga Duszę z ciała Melanie. Jednak Wanda budzi się w kolejnym ciele - rebelianci nie chcą, by od nich odeszła.

Wraz z Wabą rebelianci odkrywają istnienie innej grupy rebeliantów. Ci także mają w swych szeregach Duszę. Spotkanie napawa ludzi wiarą w to, że wciąż istnieje nadzieja dla ludzkości.

Serdecznie polecam tą książkę wywarła na mnie ogromne wrażenie :)