Do mojej Mamy............................. ........

[gaballa]

Najukochańsza Mateczko! Odeszłaś od nas już siedem lat temu a my ciągle
tęsknimy za Tobą.Brakuje nam Twojego ciepła, spokoju, mądrych rad, Ciebie po
prostu.Mnie, Twojemu Wnukowi i Prawnukowi.
Kolejne Swięta Bożego Narodzenia spędzimy bez Ciebie, ale z Tobą.
Wiem, że czuwasz nad nami.Przekazujesz mi to w snach.
Wiem, KOchana Mamusiu, że kiedyś się spotkamy...
Twoja córka.

[ela2225]

Jakie to piekne.....
Światełko dla Twojej mamy

[pdragun]

Kochałam kocham i zawsze już bedę Ciebie kochać Njaukochaśza mamusiu jak stąd na
koniec świata i z powrotem.
Na zawsze Twoja córka ( twoje zezowate szczeście)
Patrycja

[fiji60]

Ela, odpisuję Ci dopiero dzisiaj , aby podziękować za ciepłe słowa i światełko
dla mojej mamy. Jestem Ci za te krótkie i jakże ciepłe słowa bardzo wdzięczna.
Mój nick wygasł- teraz jestem fiji60.
Straciłaś dziecko - to b. przykre. Mój syn też ma na imię Paweł- to bardzo
piekne imię.
Mam nadzieję , że od grudnia spotkało Cię dużo dobrego.Wszystko, co w Twojej
sytuacji możliwe.
Nawet nie umiem Cię pocieszyć choć bardzo chcę.Fidżi

[fiji60]

Ella, jeśl możesz odbierz pocztę gazetową i odpowiedz.fidżi

[gagunia4]

strata mamy czy taty jest tak samo bolesna! trudno jest patrzeć jak odchodzi
ukochana osoba......jak sobie wyobrazić to, że już nigdy więcej się nie
zobaczymy,pośmiejemy połamiemy opłatkiem!teraz na kilka dni przed wigilią
wszystkim osobom piszącym na forum jest bardzo ciężko! dla mnie to pierwsze
święta bez Wiesia,odszedł 7 miesięcy temu na moich oczach...!tatuś był
fantastycznym człowiekiem,ciepłym kochanym...czasami krzyczał i się złościł ale
jedynym i niepowtarzalnym! smutek, ból i pustka jaka pozostała jest
niewyobrażalna,nikt nie jest w stanie sobie tego wyobrazić do momentu kiedy
tego nie doświadczy...! czas wcale nie leczy ran,mnie im więcej go upływa tym
jest gorzej... Teraz jeszcze święta...już nigdy nie będą takie jak
dawniej,straciły swój ciepły magiczny rodzinny charakter....postanowiłyśmy z
mamą i siostrą że nie robimy w tym roku kolacji bo nie jesteśmy w stanie usiąść
przy stole,rozmawiać...! to Wiesiu zawsze kupował choinke, przygotowywał
karpia, gotował kapuste...krzątał się po kuchni przygotowując pyszności...może
za rok będzie odrobinę lżej,pocieszam się i chciałabym w to wierzyć...Wiem ,że
wszystkie te osoby które odeszły są z nami cały czas,że patrzą jak pozostawieni
na ziemi cierpimy bez nich,smucą się kiedy my płaczemy,cieszą kiedy się
radujemy....tylko dlaczego to wszystko tak bardzo boli ???

[gaballa]

Gaguniu, Twój ból i żal po stracie Taty po pewnym czasie stępieje.Tylko
uczucie, którym Go darzysz zostanie i wielka blizna w sercu.
Ja swojego ojca wspominam tylko czasami i bez pozytywnych emocji.Nie kochał
mojej Mamy ani mnie.Był alkoholikiem i "damskim bokserem".Opuścił nas, kiedy.
miałam 5lat.Nie chciał dać sobie pomóc.Wkrótce zapił się na śmierć i jeszcze po
drodze skrzywdził kilka osób. Moja Mama zastępowała mi też jego a czasy były
ciężki, bo powojenne.Pracowała ponad siły, abym się mogła wykształcić.Nigdy nie
narzekała.Kochała mnie, mojego syna a potem i Swojego prawnuka bez reszty i
niczego w zamian nie żądała. Umarła w moich ramionach, uśmiechnięta i bardzo
piękna. I choć moje serce pękało, cieszyłam się, że w chwili odejścia z Nią
byłam, że nie była sama. Była pięknym człowiekiem więc pewna jestem, że jest
tam, gdzie trafiają najlepsi.
Staram się postępować tak, jak mnie uczyła nawet bez słów.
I jak napisałam największym moim pragnieniem jest, by Ją spotkać...
Z Mateczką, nad Jej grobem rozmawiam.Mówię Jej o wszystkim.
Ojcu zapalam lampkę na Swięto Zmarłych choć nawet nie wiem gdzie spoczywa.
Bądź dzielna. Wasz Wiesio, martwiłby się widząc jak bardzo cierpicie...
Maria

[gagunia4]

Napewno masz sporo racji, że po jakimś czasie pozostaną wspomnienia i ogromna
blizna...która nigdy się nie zabliźni!Czasami śniły mi się koszmary,że umiera
mama albo tata...ale zawsze potem po przebudzeniu cieszyłam się że to tylko
okropny sen,nawet nie próbowalam sobie wyobrazić jakby to było w
rzeczywistości!! Tak było aż do pewnego momentu,kiedy sen stał się
realny...Wiem,że musze być silna, dzielna bo jest mama którą trzeba
wspierać,ale często brakuje mi siły by to wszystko sobie jakoś poukładać!
Podobno nie można płakać po tych którzy odeszli, bo jest im ciężko , ale ja
wylałam już morze łez i w dalszym ciągu mam spory zapas! Zdaje sobie sprawe że
śmierć to jeden z etapów życia,że nigdy nie wiadomo kiedy "zgaśnie
świeczka"...ale jak to wszystko zrozumieć,tylko tyle chce, zrozumieć bo chyba
nigdy nie pogodze i nie zaakceptuje tego co się wydarzyło...

[pdragun]

Witajcie

Bardzo dobrze rozumiem wszystkich a ciebie gaguniu bardzo dobrze. Od śmierci
mojej najukochańszej mamusi mineło też 7 miesięcy już 27 grudnia bedzie 8 a i
tak ból rozpacz bezsilność nie mijają. Też wylałam morze łez i nadal płaczę
szczególnie teraz w okresie świątecznym. Jest mi bardzo cięzko i zle najchętniej
przespałabym całe święta bo jak pomyslę że przy wigilijnym stole nie bedzie
Mamuni mojej to serce mi krwawi. Pozostałam z tatusiem i bratem niepełnosprawnym
tzn uposledzonym umysłowo aale jednoczesnie na tyle normalnym że pracuje i jakoś
sobie radzimy. Bardzo cięko mi to wszystko ogarnąć spadło na mnie wiele
dodatkowych obowiązków które owszem były wczesniej jak żyła mamunia ale
rozkładały się na nas dwie a teraz wszystko na mojej głowie dom praca dom praca.
Ale na to najmniej narzekam to nie jest najwzniejsze i nie stanowi problemu
natomiast brak mojej mamuni to jest problem pod wzgledem emocjonalnym braku jej
bliskości. Czuje się choć otoczona wianuszkiem ludzi darzących mnie miłością
bardzo samotna czuje się tak jakbym stała na pustyni dodokoła ludzie ale to
jakby fatamorgana są na wyciągnięcie dłoni ale znikają mamusia też i zostaje
sama zupełnie sama. Od 7 miesięcy chodze jak nakrecony automat wstaje rano
przygotowuje chłopaków tatę i brata do pracy , potem praca, zakupy, sprzatanie,
obowiązki domowe, cmentarz , i nadchodzi noc i kolejny dzień. Tak chciałabym
odpocząc psychicznie od tego bólu i samotności, tesknoty za mamusią ale te
uczucia we mnie narastają i nie umiem sobie z tym radzić. Teraz jest duzo ciezej
bo swięta to taki czas szczególny rodzinne święta ciepłe radosne. A my z czego
mamy się cieszyć, w związku z tym że nie dam rady zasiąc tylko z chłopkami do
wigilii zdecydowalismy się jechać do dziadziusia, i cioci gdzie więcej ludzi
moze choć troszkę bedzie łatwiej. Tylko niestety nie sadzę.
Kochałam kocham i zawsze będę kochała moją najukochańszą mamunię
Kocham cię Mamusiu jak stąd n koniec świata i z powrotem i bardzo bardzo tesknie.
Patrycja