rasowe, czy dachowce?

[olijka1]

byc moze watek juz byl, jest tutaj ich tyle, ze nie jestem w stanie ich
wszystkich przeczytac.

jakie macie kotki? rasowce, czy dachowce? i jakie wg was sa lepsze?

ja mialam w swoim zyciu 4 koty, wszystkie dachowce.

a jesli rasowe, to jakie? i jakie maja szczegolne cechy charakteru dane rasy?

pytam z czystej ciekawosci, poniewaz nie mialam nigdy blizszego kontaktu z
kotkami z "papierami"

[nessie-jp]

Eeee... a to dachowce nie są rasowe?

Przecież to są najnajrasowsze koty, takie że bardziej rasowe już być nie mogą!
Rasa stara, szacowna, pozbawiona obciążeń genetycznych... A co do papierów, to
wiesz - moje koty mają takie: mama z piwnicy pod sklepem z pieczywem, tata zza
drugiego komina za płotem. No sama powiedz, czy to nie brzmi szlachetnie?

[smillaaraq]

nessie - rozumiem Twoje intencje jak najbardziej i poniekąd zgadzam się z
Tobą, bo dacowce to koty szlachetne, wyraziste, z osobowością bogatą; wszak co
kot, to niepowtarzalny
Ale ta właśnie niepowtarzalność i unikalność odróżnia je od rasowych (zgodnie z
zasadą, że rasowy = rodowodowy).

Zaś co do pytań, które zadała olijka - to nie da sie odpowiedzieć ot tak, po
prostu, no nie da się Rasy - chociażby te dostępne w Polsce, czy nawet w
Europie - to cała plejada różnych cech zewnętrznych, jak i
charakterologicznych. Bo każda dobra hodowla danej rasy dba nie tylko o wygląd,
ale i o charakter. Wszystkie cechy danej rasy skłądają się na jej wzorzec. I
jeśli chce się mieć kota rasowego, to z tym wzorcem trzeba się liczyć. Syjamy,
o unikalnej urodzie, przepiękne imho zresztą, to koty dość specyficzne, o
silnej osobowości, lubiące dominować i kompletnie nie pasujące do wizerunku
słodkiego kociaczka. Co więcej, to zaprzeczenie takiego wyobrażenia -
zwłaszcza, gdy głośno (naprawdę!) wyrażają swoje zdanie
O każdej rasie w zasadzie można opowiedzieć długą historię, przytoczyć mase
przykładów. Nikt się tego raczej nie podejmie tak na szybko, bo to naprawdę
gigantyczna wiedza

Miałąm okazję poznać koty niektórych ras, pochodzące z dobrych hodowli. I
przyznaję, że abisyński to żywe srebro, nieokiełznany temperament, inwencja i
wynalazczośc na miarę Noblisty Persy - trochę skrzywdzone 'dzięki' głupim,
powierzchownym stereotypom - okazały sie cudownymi, zaangażowanymi w relacje
zczłowekiem stworzeniami (spotkałam koteczkę, która porzucona przez opiekuna
popadła w anoreksję, bo z rozpaczy po prostu postanowiła umrzeć). Syjamy - jako
dominujące właśnie, zaś burmańskie - totalnie oddane ludziom i, co ciekawe, nie
wyróżniające jednego domownika, a bardzo otwarte i przyjazne wobec ludzi i
innych zwierząt. Zauroczyły mnie na maxa devon rexy - piękne, o cudownym,
zrównoważonym charakterze, odważne, ale nigdy agresywne
NIe jestem w stanie przytaczać tu innych przykładów, możę olijko poszperaj na
trochę na stronach hodowli.
Są też opisy ras w Kocich Sprawach i w Kocie.

smil

PS. a i tak marzę o tym, aby prawdziwą popularność zdobyły własnie koty
europejskie (obecnie najbliższe hodowle znajdują się w Finlandii i krajach
Beneluxu)

[nessie-jp]

Ja oczywiście żartowałam, nie potępiam w żaden sposób kotów rasowych.
Zastanawiam się za to, na ile charakter danej rasy ma uwarunkowania genetyczne,
a na ile wynika z wychowania w hodowli, gdzie koty sobie nawzajem takie cechy
przekazują, ucząc się od siebie.

Opinię przytulastej i przywiązanej do człowieka rasy mają ragdolle - ale nie
wiem, czy to nie reklama przypadkiem. Osobiście nie miałam kontaktu z żadnym (!)
kotem z hodowli, bo wszyscy krewni i znajomi mają znajdy albo koty domowe.

PS. Jaki jest wzorzec rasy europejskiej? Domyślam się, że krótkowłosy i
umaszczenie tygryskowate albo jednolicie czarne, ale kształt głowy, uszy?

[smillaaraq]

nessie-jp napisała:

> Ja oczywiście żartowałam, nie potępiam w żaden sposób kotów rasowych.

Toż nawet przez chwilę nie podejrzewałam

> Zastanawiam się za to, na ile charakter danej rasy ma uwarunkowania
genetyczne,
> a na ile wynika z wychowania w hodowli, gdzie koty sobie nawzajem takie cechy
> przekazują, ucząc się od siebie.
NIe tylko od siebie, także od człowieka; ma to znaczenie, jeśli chcesz kota
wystawiać - bo jest przyzwyczajany od małego. U dachowca liczysz na to, że
trafisz akurat na takiego, który będzie odważny i zrównoważony

>
> Opinię przytulastej i przywiązanej do człowieka rasy mają ragdolle - ale nie
> wiem, czy to nie reklama przypadkiem. Osobiście nie miałam kontaktu z żadnym
(!)> kotem z hodowli, bo wszyscy krewni i znajomi mają znajdy albo koty domowe.
>
Nie tylko ragdoll, chociaż one akurat 'wiotczeją' na rękach, czyli nie drapią,
nie wyrywają się. Ale czy to znaczy, że lubią być brane na ręce? nie wiem
Ale są rasy bardziej 'proludzkie' i takie, nad którymi trzeba trochę więcej
popracować.

> PS. Jaki jest wzorzec rasy europejskiej? Domyślam się, że krótkowłosy i
> umaszczenie tygryskowate albo jednolicie czarne, ale kształt głowy, uszy?
>
Nie znajdę teraz linka, ale wbrew pozorom, wzorzec jest dość istotny jeśli
chodzi o budowę i umaszczenie. Niedopuszczalne są np. białe znaczenia w pewnych
miejscach, na pewno krawaty, śliniaki etc. (nie pamiętam jak z łapkami). Rude
pręgowane ok (o ile budowa jest ok.) Nosek garbaty odpada, syjamowata budowa
(długie łapy, zbyt długi ogon, uszy). Jest tego trochę I - co ciekawe -
hodowcy EUR są bardzo otwarci na nowicjaty, co oznacza, że kot dachowiec dobry
w typie może zostac uznany za rasowego EUR, jeśli odpowiada typowi rasy (ale
rodowodu nie dostanie).

[misia007]

Dla mnie nie ma tego problemu, bo po pierwszym kocie postanowilismy, ze musimy
mieć miejsce dla potrzebującego.I tak sie stało.Wszystkie nasze obecne koty w
liczbie trzech są z podwórka i trafily do nas w stanie b.ciężkim.Poniewaz nie
mam szans na rasowca staram się przerobic Czarka na brytyjczyka, bo to one
podobaja mi sie najbardziej.

[napolnoc]

Persica ma wszystkie typowe cechy tej rasy: kupa klakow na ziemi,placzace oczka i zero agresji.Biorac
rasowca wiesz czego sie spodziewac.
W niedziele bede miec drugiego kotka,dachowca,nie mam pojecia czego sie spodziewac

[monika605]

misia007 napisała:

> Dla mnie nie ma tego problemu, bo po pierwszym kocie postanowilismy, ze musimy
> mieć miejsce dla potrzebującego.I tak sie stało.Wszystkie nasze obecne koty w
> liczbie trzech są z podwórka i trafily do nas w stanie b.ciężkim.Poniewaz nie
> mam szans na rasowca staram się przerobic Czarka na brytyjczyka, bo to one
> podobaja mi sie najbardziej.


Boję się zapytać, ale raz kozie śmierć......jak go przerabiasz?

[misia007]

Moniko to proste, pozwalam mu sie opychac ile chce, zeby zrobił sie taki
bardziej pulpetowaty i mówie do niego po angielsku.

[smillaaraq]

misia007 napisała:

> Moniko to proste, pozwalam mu sie opychac ile chce, zeby zrobił sie taki
> bardziej pulpetowaty i mówie do niego po angielsku.
)
A on jak? Odpowiada już?

[monika605]

A więc stosujesz środki naturalne, chemia nie jest preferowana...

[monika605]

Ja głosuję na dachowce, ale to tylko dlatego, że z innymi nie miałam kontaktu.
MOja kicia jest "rasowym dachowcem". Weterynarz określił ją jako kotke rasy
europejskiej, wiec prawie rodowodowa
Z mojego mikrego doświadczenia wynika, że dachowce "łapią za serce". Tak
bardzo, że domu tymczasowego( do czasu, gdy znajdzie się chętny na kotka)
stałam się kocią mamą. I to jaką dumną!!!

[bellisea]

Mam maine coona. Kot duzy, przeeepiekny (wedlug mnie). Charakter zgodny ze
wzorcem rasy: zabawowy, brak niszczycielskich zapedow, przynosi w zebach
ulubiona zabawke, milusi. Troche niezalezny jak kazdy kot.

Przed nim mialam 2 dachowce....nie ma porownania.

[annb]

przeczytalam kiedys ze mco to taki pies wsrod kotow
teraz juz wiem na czym to polega
jest moim cieniem
gdzie ja, tam ona - zawsze gdzies obok przy nodze
(ta w wizytowce)

[capuccino_days]

hmmm... znaczy, że moja Europejka jest charakterologicznym wzorcem syjamskiego
main coona
przytulasna i z zabawką w zębach, ale spróbuj zrobić coś nie po jej myśli,,,
ja miałam rasowego, dosyć rzadkiego psa, kochałam ją bardzo, ale zawsze miałam
takie romantyczne wyobrażenie, że idę do schroniska i zabieram jakąś bidę, a
potem ją oswajam i doprowadzam do "stanu świetności"
ale gdyby to był mój pierwszy zwierz, lub gdybym, nie wiem, dzieci miała, lub
gdybym wiedziała, do czego kot może być zdolny ,to bym się poważnie
zastanawiała nad rasowym

[1966f]

najlepsze są dachowce,każdy inny i wydają mi się mądrzejsze.Ale lubię
wszystkie koty.

[a.g.n.i]

dachowiec, a raczej, jak sobie czasem ponuro żartujemy, kot rasy bemowski leśny
(został znaleziony w lasku na Bemowie). Niedługo czwarta rocznica znalezienia
(30 września).
Powoli myslimy natomiast o dokoceniu i niestety mamy różne zdania. Mój TZ marzy
o syjamie, jako dzieciak wychowywał się własnie z syjamką, a ja chyba wolałabym
znów dachowca.

[ladyblue]

najlepszy jest taki kot, do którego właściciel jest przekonany.

nie ma kotów lepszych i gorszych. są koty które chcemy mieć i takie których nie
chcemy.

ja mam rasowego - kiedy go zobaczyłam to wiedziałam, ze to ten. i chyba o to
chodzi.

no nie do konca

[annb]

są koty które chcą nas miec
i o to chodzi

[dachowiec.fernando]

ppffttt! dachowce, no tez cos!!!!
my jestesmy jedyna prawdziwa rasa, my! nie zadne tam mejnkuny czy syjamy, a juz
o tej persjance Barbapapie co to ja ludzia miala przede mna to slyszalem takie
historie ze az mi sie ogonek prezy - wiecie ze ona atakowala ludzi jak jej sie
cos nie podobalo? normalnie, skakala na ludzi z pazurami, i potrafila niezle
podrapac
oraz siusiala na kazda szmatke na podlodze, i dlatego ludzia musiala wyrzucic
dywanik; ale bardzo ja rozsmieszylo jak Barbapapa nasiusiala na skarpetki ciagle
jeszcze nie bylego meza, bo co to za zwyczaj zeby skarpetki rozrzucac po calym
mieszkaniu? normalnie nalezalo mu sie
a ja uzywam kuwety, jestem bardzo wybredny co do wiorkow, jak nie ma adekwatnych
to potrafie plakac caly dzien a do tej okropnej kuwety nie wejde
dachowiec, co? mmmrrrrauuu!

[sherman-doberman]

mam już po raz drugi św.birmana. Znakomity kot, urodziwy, pełen godności
i ne narzuca się ludziom, ale bardzo wymagający. tzn. od się domaga rozmaitych usług
i uparty jest niemożebnie. Bywają rozmowne, choć nie tak, jak syjamy. Pierwszy miał zwyczaj
dyskutować z moim mężem wieczorami oraz wypraszać zasiedziałych gości.
Miałam też (nieodżałowanego) norwega leśnego (Amerykanie kupują je teraz masowo, aby ulepszać
maincoony): też cudowne zwierzę. Uroda niezwykła, wesolutki jak skowronek, mruczy jak szatan od
małego (birmany zaczynają bardzo późno) i bardzo impulsywny. Niestety ma instynkt wędrowny
i jeżeli się go wypuszcza, trzeba bardzo uważać. Wracając do domu skacze w ramiona człowieka
albo wiesza się na szyi jak szal z radosnym pomrukiem.
Najpierw skacze, a potem myśli. Birman zaś trzy razy pomyśli, zanim ruszy wąsem.
Stąd też nasz norweg miał masę przygód, nie zawsze przyjemnych.I niestety lekkomyślnie stracił życie.
Wszystkie koty są wspaniałe.
Miewałam też dachowce, niezależne charaktery. Chyba bardziej inteligentne od wszelkich rasowych,
bo przecież musiały same się przebijać przez smutne samotne kocie życie.
Mam też wrażenie, że są zdrowsze, albo bardziej wytrzymałe od wydelikaconych rasowych.
Z rasowymi przez pierwsze miesiące prawie stale siedziałam u weterynarza.
Dachowiec potrzebował pomocy lekarskiej dopiero w późniejszym wieku (kotka miała raka piersi,
była operowana i wbrew opinii specjalistów zwalczyła tego raka), i miała niesłychaną wolę życia.
Przed każdym dachowcem zdejmuję kapelusz.