Zaręczyny

[truskaveczka]

Witajcie,

zaręczyny-od tego momentu zaczyna pędzić cała ta machina związana ze ślubem.
Jak wyglądał u was ten przełomowy moment życia? Czy Wasz przyszły mąż musiał
klękać na oczach przyszłych teściów prosząc o rękę:) ? Czy też było bardziej
romatycznie/spontanicznie?

pozdrawiam

ela

[monikchen]

Hej!
Mniej wiecej spodziewałam sie zaręczyn, bo byłam dość często proszona o
oglądanie katalogów z pierścionkami itp. w rezultacie sama sobie wybrałam
pierścionek, tak jest dobrze, bo noszę coś co mi sie podoba.
Wymyśliliśmy, że najpierw zaręczamy sie we dwoje. Przygotowaliśmy wspólnie
kolację, rodzice byli "wyjechani" i mieliśmy wolną chatę. W czasie kolacji przy
świecach i przy dobrej muzyce, mój obecny mąż uklęknął i mówił tak pięknie, że
sie popłakałam ze wzruszenia. Poprosił mnie o rękę, a ja podpowiedziałam "tak".
potem zadzwoniliśmy do rodziców moich a teściom przygotowaliśmy kolację po ich
powrocie i oświadczyliśmy, że zamierzamy sie pobrać. Ich reakcja: "Jesteś w
ciąży?" NIE!!!
Ślub zaplanowaliśmy równo rok po zaręczynach, czyli 2.08.03. Muszę przyznać, że
przeglądanie stron Ślubnych zaczęłam już w dzień zareczyn.
Przez pól roku dużo rozmawialiśmy na temat tej uroczystości, a dopiero pół roku
przed zaczęły się poważne plany: liczenie gości, wydatków, wybieranie sukni,
itd. Mieliśmy dużo czasu i dlatego nie było dużo stresów, zreszta moja mama
zajmuje sie organizacją wesel, więc sporo nami kierowała, tak by nie było
niepotrzebnych kłótni i niedomówień.

Fajne są przygotowania, ale ostatnie dwa tygodnie przed ślubem były najbardziej
wyczerpujące, mało spaliśmy, bo wszystko chcieliśmy robić sami: (sami
tworzyliśmy zaproszenia i zawiadomienia, ale to było prędzej), sami robiliśmy
girlandy, strojenie sali, wybór naczyń, sztućców, mycie tego, polerowanie. Nie
wynajmowaliśmy nikogo ze względu na oszczędność. Zresztą często Mamie pomagałam
w obsłudze wesel, więc mam wprawę. Ustawialiśmy stoły, czyściliśmy je,
prasowaliśmy obrusy, robiliśmy stroiki na stoły(ze świeżym zbożem), więc
jeździliśmy na pola po zboża. Myśleliśmy, że nie zdążymy, ale udało się!
Pod czujnym okiem mojej mamy wszystko było dopięte na ostatni guzik. Nie było
żadnej wpady: no, może by była. O mało nie zapomnieliśmy cukierków na bramy,
przygotowaliśmy 50 paczuszek cukierków dla dzieci, każdy osobno związany i
ustrojony.Pracuję w szkole, więc musiałam być na to przygotowana.
W dzień ślubu byliśmy troszkę zmęczeni, ale opłacało sie.
To był najpiękniejszy dzień w naszym życiu.
Chcemy jescze raz!!!!!!!!!!!!!!
Pozdrawiam.
Monika.

[ann.k]

Może nie zaręczyny, a oświadczyny, bo to się u nas rozbiegło :) No więc
oświadczył mi się tak zupełnie niespodziewanie, w takim miejscu, w takiej
scenerii, że jedyne co mogłam zrobić to opuścić na dół szczękę. Dosłownie :)
Przez lata naszej znajomości jakoś nigdy nie wspominaliśmy o _naszym_ ślubie, a
wszelkie opowieści kwitowaliśmy, że nas to nie dotyczy. Aż tu nagle on się
wyłamał. Byliśmy na urlopie w górach, w takiej małej bacówce z tatrzańskim
wystrojem: diaboły, siekiery, ciupaski, łańcuchy i siedzenia obłożone skórami z
dzików. Szok jaki przeżyłam słysząc od niego propozycję małżeństwa sprawił, że
autentycznie po raz pierwszy chyba w życiu zapomniałam języka w gębie. Na tak
długo, że o mało a byłby się wycofał, bo pomyślał chyba, że milczę, bo nie chcę
się zgodzić.

[tesska]

Maz moj obecny osiwdczyl mi sie w nocy, gdzies ok 2 godziny, zareczyny byly dwa
tygodnie pozniej - razem wybralismy pierscinek - oboje westchnelismy jak pani
nam go pokazala - jest na tyle wyjatkowy, ze ciagle strasznie mi sie podoba. A
rodzicow osobiscie powiadmomilismy okolo miesiac po naszych osobistych
zareczynach, poniewaz mieszkalismy daleko, a przez telefon wydawalo nam sie
niestosowne.Reakcja ze strony mojej tesciowej byla jedna - jestes w ciazy? Ale
nie bylam. :))
A slub byl za trzy miesiace - polecam wiecej czasu sobie zostawic na
przygotowania- wszystko stalo na glowie, a z drugiej strony jakby sie mialy
przygotowania przedluzyc , to kto wie czy nerwicy bysmy sie nie nabawili (takie
wspaniale rodzinki mamy)

[weronikarb]

Zarzeczyny oficjalne z rodzicami i pierscionkiem byly 20 października dwa lata
temu. Wczesniej oboje o tym duzo rozmawialismy i gdy juz sie zdecydowalismy to
najpierw moj narzeczony wynalazl pierscionek ktory mu sie podobal, a pozniej
zabral mnie i kazal sobie wybrac, no i pozniej pokazal mi jaki jemu sie widzi i
faktycznie byl sliczny i wybralam ten. Na miejscu mi zmniejszyli. Pozniej
umowilismy sie na jaki dzien nam pasuje aby Jarek przyjechal z rodzicami prosic
mnie o reke. Przyjechal wtedy z bukietem roz dla mnie, dla mamy mniejszy.
Tesciu z flaszka, a tesciowa z pralinami. No i najpierw maz poprosil moja mame
o moja reke a pozniej mnie i zalozyl pierscionek na reke :-) Kazalam pozniej na
nim wygrawerowac date zareczyn. Pamietam ten dzien rownie dobrze jak dzien
naszego slubu
Pozdrawiam

[sylwka_w]

hmmmm.....wiem że do dnia ślubu będzie to najpiękniejszy dzień w moim życiu....
Wiedziałam że mój przyszły mąz chce mi się oświadczyć...w końcu razem
wybieraliśmy pierścionek, który poprostu uwielbiam......nie wiedziałam kiedy to
będzie i jak...myślałam o kolacji itp....ale on się wyłamał.
23 sierpnia przyjechał po mnie do pracy dopiero w samochodzie zauważylam że
spakował nasze rzeczy....pojechaliśmy nad morze...do Mielna. Ja nie widziałam
morza kilkanaście lat...tymbardziej zaparło mi dech w piersiach kiedy
zobaczyłam ten piękny widok....Prawie pusta plaża...godz. 23.00 pełno gwiazd,
piękny księzycz i ten cudowny szum fal....byłam poprostu zachwycona...a on
wyciągnął pudełeczko z pierścionkiem,kleknął i zapytał czy zechcę być z nim do
końca zycia i zostać jego żoną....łzy spływały mi po policzkach ze
wzruszenia...rzuciałam mu się na szyję i powiedziałam tylko że zawsze o tym
marzyłam....tych uczuć nie da się opisać....Potem wyciągnął szampana i
kieliszki, miał wszystko przygotowane....siedzieliśmy na kocyku pół nocy i
popijaliśmy szampana ...było tak pieknie....poprostu nie do opisania....
Następnego dnia musieliśmy już wracać....rano tylko wyslaliśmy do rodziców i
przyjaciół kartki z mielna podpisując się "świeżo zaręczeni..." Wszyscy byli
zaskoczeni ...ale pozytywnie.
W Październiku zrobiliśmy zmówiny , spotkali się nasi rodzice, omówilismy
wstępnie wesele.
Zostało już tylko 29 dni...dokładnie 27 wrzesnia to samo co przysięgliśmy sobie
nad morzem tym razem przysięgniemy sobie w obliczu Boga....już doczekać się nie
mogę ;-)
I WIECIE CO ???? SZALENIE KOCHAM MOJEGO PRZYSZŁEGO MĘŻA....i życzę wam byście i
wy TAK KOCHAŁY!!!!!

Wszystkiego najlepszego wszystkim Pannom i Męzatkom !!!!

Pozdrawiam

[chiara76]

Mój Mąż mnie zaskoczył. Oświadczył mi się nic wcześniej nie zapowiedziawszy.
Zaprosił mnie na kolację do siebie, ponieważ wcześniej byłam chora na grypkę i
nie chciałam nigdzie jescze wychodzić więc ubrałam się bardzo na luzie, nic tam
super eleganckiego. Wchodzimy do pokoju, a tam uroczyście przez niego przybrany
stół...i piękne kwiaty, róże na stole. Moja pierwsza myśl była "Zapomniałam o
jakiejś naszej rocznicy?" ale nie. Był bardzo przejęty i to zaczęło naprowadzać
mnie na temat. Pamiętam, że szybko wyjął pierścionek i coś do mnie długo mówił
i się mnie o coś pytał:) Chyba powiedziałam "Tak", bo już prawie 4 latka po
Ślubie jesteśmy.
Mojej Mamie powiedziałam po powrocie do domu, a teściom następnego dnia, ale
jak zawsze nie opłacało się, byli wściekli, więc szczerze mówiąc w ogóle
żałuję, że się dowiedzieli.

[olabs]

Najpierw wybralismy pierscionek, bo juz rozmawialismy od jakiegoś czasu o
ślubie. Mój przyszły wtedy małżonek zapłacił i schował do kieszeni nabytek.
Domyslałam sie, że poprosi mnie o rekę tylko nie wiedziałam kiedy. Zrobił to
punktualnie o północy w nowy rok 1999/2000. Ślub braliśmy 30 kwietnia 2000
roku, no a teraz jestem w 7/8 tygodniu ciązy. Co ciekawe mój termin przypadnie
około 27-30 kwietnia. Czyli mały prezent na 4 rocznicę, na prawdę nie robiliśmy
tego specjalnie. Aha typowych zaręczyn z bukietami róz, klękaniem i rodzicami w
tle nie mieliśmy, podobnie nie chcieliśmy błogosławieństwa w dzień ślubu.
Rodzicom to zupełnie nie przeszkadzało. Powiedzieli, że to nasze święto i
wszystko ma być tak jak sobie wymarzymy.

[xena_music]

Nie chciałam hucznych zaręczyn, bo kiedyś takie miałam i po miesiącu facet mnie
zostawił...... A my z Januszkiem...bylismy razem pół roku a mnie naszało na
dziecko. Istny obłęd.....nie mogłam patrzeć na kobiety w stanie powiekszonym bo
chciało mi się płakac. No i w końcu po 4 mies arań 5.04.2002 okazało się ze
jestem wreszcie w ciazy. No i tyle..wcześniej czesto oglądaliśmy pierścionki,
pokazywałam co mi sie podoba..
No i trzy tygodnie póżniej moje kochanie póżno wraca z pracy, ja odrazu
obrażona, a on nic, uśmiech od ucha do ucha:))))
położyliśmy się do łóżka,trchę sobie użyliśmy:)))))))))) i po wszystkim
Januszek pyta czy zostane jego żona. Ja oczy jak piec złoty.nasza rozmowa
brzmiała mniej wiecej tak:
-pytasz teorrtycznie czy w praktyce?
-no..a co to za różnica??
-jak teoretycznie to ja poczekam na praktyczne pytanie:)))
_no wiec wyjdziesz za mnie??
_czy to oświadczyny??
I w tym momecie na mojej piersi ujrzałam torebke z pudełeczkiem w środku.
Patrzyłam nie dowierzając a po chwili rzuciłam sie Januszkowi na szyję_tak, tak
tak ....tak...kocham kocham......
A teściom i mojej mamie powiedzielismy dwa tyg póżniej ze chcemy się pobrac..za
dwa miesiace.Januszek postawił "butelke", nalał wkieliszki a o mnie powiedział-
ona nie moze..hmmm i wszystko było jasne:)))
pozdrawiam
Ania

[abere8]

W dzisiejszych czasach to juz chyba sie nie kleka, co...? Chyba ze tak pol
zartem pol serio. Moj maz oswiadczyl mi sie po 3 latach naszego bycia razem i
przyznaje, ze po cichu spodziewalam sie, ze niedlugo to nastapi. Ale
pierscionek wybral sam, taki, ze lepszego sama bym nie wybrala i nawet rozmiar
byl idealny.

A slub wzielismy tylko we dwojke, bez zadnych swiadkow nawet, ale to byl tylko
cywilny, a koscielny wezmiemy moze w przyszlym roku i juz teraz skora cierpnie
mi na mysl o tej calej szopce, przez ktora trzeba przejsc w
tym "najwspanialszym dniu w zyciu"

[dylan2002]

Dla mnie dzień zaręczyn też był jednym z najważniejszych dni w życiu. Na zawsze
zapamiętam datę-1 stycznia 2003, kilka minut po północy :) Oświadczyny nie były
niespodzianką, mój chłopak już od pewnego czasu dawał mi do zrozumienia, że coś
planuje. Mimo to zaskoczył mnie, nie spodziewałam się, że wybierze akurat ten
dzień. Pierścionek dostałam dopiero podczas uroczystych zaręczyn w walentynki.
Narzeczony przyszedł do mojego domu z kwiatami dla mnie i mamy i, zgodnie z
tradycją, poprosił o moją rękę. Szczerze mówiąc musiałam walczyć ze sobą, żeby
się nie roześmiać, ale cieszę się, że mam takie wpomnienia.
A dziś jesteśmy już małżeństwem...
Julia z maleństwem (~27.II.2004)