cytaty :) i oskarżenia

[reksia]

Jestem tu od niedawna .Chciałbym tylko słówkiem wspomnieć o moim małym
problemiku dotyczącym forum.
Mianowicie "cytowanie" BA! żeby to było tylko cytowanie nie byłby to
problemik,ale spotykam się z tym,że ktoś wycina część mojej wypowiedzi z
całego kontekstu i nadaje jej "nowy wymiar".Co więcej,po
wycięciu "fragmenciku" zaczyna mnie namiętnie oceniać i jest w stanie
zbudować na zdaniu wyrwanym z kontekstu całej wypowiedzi zupełnie nowy
wątek często o treści zaskakującej mnie samą Czy też Wam się to trafia??
Jest to dla mnie dziwne odczucie Czuję się jakbym uczestniczyła w show
zwanym Matrix)) a już najlepsze są te osoby,które mnie zaczepiają albo
atakują grupowo )))tzw. "hienki",które atakują po to by się komuś
przypodobać,czy też może uzyskać szerszą aprobatę dla własnych poglądów))
Nie wiem czy wyraziłam się jasno ale JEST TO BARDZO INTERESUJĄCE ZJAWISKO


p.s.
hehehe i ja w tym biorę udział;P

[reksia]

Dzieciaki miały swych gości w moim mieszkaniu panował ogólny chaos.Zdarzył mi
się przypadek wklejenia jednego zdania w niewłaściwe miejsce (dla nie
wtajemniczonych dodam,że miałam otwartych kilka okienek,często tak robię jak
śledzę kilka wątków jednocześnie)Na nic się zdały jakiekolwiek tłumaczenia .To
dopiero była jazda

[dominika303]

Reksiu przywykniesz do panującego tu porzadko-haosu )
Ja miałam swój debiut w tłumaczeniu kontekstu wyranego ze zdania, ba właściwie
całej wypowiedzi w sprawie Jully i jej pasierbicy, a było wtedy goraco i za
oknem i na forum i tez mi się oberwało i jakoś skóra moja stała dzięki temu
grubsza, więc tobie tez radzę uzbroić się w cierpliwość i z czasem wpadniesz w
rytm, tylko musisz pamiętać, że zawsze kogoś może dotyczyć fragment twej
wypowiedzi i będzie sobie po tobie jeżdził, ale z czasem sama sobie pojezdzisz
) - takie tu prawa panują - przywykniesz , ja tez jestem tutaj od niedawna )

Wyrywam z wyrwanego

[glonik]

lilith76 napisała
> , czy chodzi o to, że ex się rozbiera, o to że zadzwoni i nakłamie, czy o to,
ż
> e anastazja tak zwraca uwagę na nakłady finansowe poniesione a pasierbicę

Anastazja napisała wyraźnie, że d.z.i.e.c.k.o. miało 7 lat, kiedy związek się
zaczął.
Byli poza Polską. Mąż Anastazji gościł dziecko. JAK gościł? - nie wiemy. Czy
dając czas, uwagę, czy też prezenty.
Anastazja nie protestowała.
Nie mam ochoty grzebać w wyszukiwarce, ale przypomina mi się motyw, że córka
spotyka się z ojcem dla kasy, prezentów, itd.
Czyli: ojciec spolegliwy wyjmuje kasę - ma córkę. Inaczej nie.
Teraz dziecko jest dorosłe.
Pisanie w obronie dziecka (7-letniego kiedyś) dzisiaj, wczoraj, jutro - jest
śmieszne. To jest człowiek dorosły, odpowiadający za siebie, mający prawa
wszelakie, ustawowo wynikające...
Nie traktujmy pasierbicy Anastazji jak wymóżdżonej ofiary. Jest dorosła, ma
bagaż przeżyć, trudno, nie ona jedna.
Każdy ma. ("Każdy maaaaaaaaa, to co życie mu da........" Prońko)
Ale tak, jak nie tłumaczymy pedofila, bo był gwałcony w dzieciństwie, bijącego,
bo był bity, tak i nie dajmy taryfy ulgowej dla DOROSŁYCH dzieci.
Anastazja nie ma Swoich dzieci, ja też ich nie mam. Ja - z wyboru, Ananstazja -
nie wiem...
Ale rozumiem Ją. Nie pochylę się nad dorosłą dzieciną (nad niedorosłą też)
oddając siebie, bo... nie umiem.
Dorosłe dzieci, jeśli są dorosłe, a czują dyskomfort istnienia, powinny się
zastanowić, czy jakaś terapia by się nie przydała (ja korzystałam i nie żałuję).
Zauważcie, Anastazja zmieniła zdanie, jeśli o konkubenta pasierbicy chodzi,
doceniła Go. Jakoś to umknęło powszechnej uwadze.
Kiedyś zapytałam na tym Forum, dlaczego macochy muszą oddać pierwszeństwo:
dzieciom, poprzedniczkom, związkowi ojca z dzieckiem, same pozostając w
charakterze, no? Kogo? Jednej się chyba doczekałam odpowiedzi, że to taki
martylologiczny trynd.
I jeszcze jedno, Anastazja i Jej Mąż, są ze sobą 15 lat. To o czymś świadczy.
To, że tworzą związek tzw. zamknięty, to Ich sprawa.
Mnie nie dusi, jak czytam, ja mam wrażenie - mogę mieć - prawda? Że jej
bezdzietność nałożyła się na dzietność Jej Męża.
Ament.

[mrs_ka]

Glonik, jedna rzecz mnie zastanowiła w Twoim poście. To zdanie, że
martyrologiczny trynd jest taki, że macocha musi oddać pierwszeństwo: dzieciom,
poprzedniczkom, związkowi ojca z dzieckiem, same pozostając w charakterze, no? Kogo?

I Wiesz co? Ja mam wrażenie, że to nie ma nic wspólnego z macochami. Zaczęłam
właśnie myśleć, jak jest w hipotetycznym pierwszym małżeństwie.
Uważacie, że pierwsza żona nie musi oddawać tego pierwszeństwa?
Ja mam wrażenie, że to jest po prostu wpisane w ludzkie istnienie. Młoda mężatka
też nie ma chłopa dla siebie- ma go dla jego matki, dla jego przyjaciół i dla
reszty świata. Dla dzieci, które się urodzą. No i dla siebie. A chłop też ma
siebie samego dla siebie samego.
No i wot, taka żyźń, że cały czas wszystkim musimy się dzielić. Ja tego nie
odbieram w kategoriach ograniczenia.
Naprawdę uważacie, że ta własność jest tu istotna? Mnie się zdaje, że własnie
popularny (w dobrym tego słowa znaczeniu) stal się trend promujący niezależność,
wolność, partnerstwo, a więc nie zaborczość.
Byłam kiedyś pierwszą żoną (swoją drogą interesująco to brzmi ). Uważacie, że
"miałam pierwszeństwo" w czymkolwiek? Chyba w biegu do zlewozmywaka, ale to był
zdecydowanie mój obowiązek, a nie przywilej.

Moim zdaniem owe "pierwszeństwo" jest kolejnym złudzeniem niektórych macoch, bez
którego zdecydowanie lepiej by się im żyło. To jest iluzja. Jesteśmy wplątani w
taką sieć zalezności społecznych, rodzinnych i zawodowych, że punktów bliskości
i intymności powinniśmy szukać w sobie, a nie na płaszczyznach stykających się
ze światem zewnętrznym.
Nie wiem, czy to ostatnie zdanie jasno napisałam. Mam nadzieję, że tak. Ogólnie
chodzi o oddzielenie ziarna od plew i niedopisywanie plewom znaczenia, jakiego
nie posiadają.

a.

Tak mnie merska natchnęło.....

[natasza39]

O tym pierwszeństwie.
Nie powinno być tak, że się kogoś zmusza do wyboru.
Dlatego napisałam, bo tak czuję, że nie zniosłabym gdyby mój partner kazał mi
wybierać pomiedzy tym czy to on, czy mój Mlody jest dla mnie wazniejszy.
Poniewaz mam dziecko, z którym juz mozna pogadać, nie zniosłabym równiez takich
ultimatum, gdyby dawało mi je moje dziecko.
Nie mozna wybierać pomiędzy tym co było, a tym co jest, trzeba się nauczyć z
tym zyć. Z przeszłościa, ale budować przyszłośc własnie uważając na nią.
Mi się to powoli udaje, choc mój chłop jest idealnym materiałem do tego, aby
definitywnie zerwać z tym co było i zacząć to co jest.
Przypomina mi potrosze własnie anastazję. Uważa, że nasz związek jest przede
wszystkim i ponad wszystko. A ja uwazam, że oprócz nas sa jeszcze nasze dzieci.
Nasze to: mój syn i jego dzieci. I bedziemy przede wszystkim do końca zycia
rodzicami, a potem partnerami, bo ja nie umie rzucic wszystkiego i zatracić się
dla związku i tego od niego tez nie wymagam.
Może to patetyczne co napisałam, ale tak własnie jest.
Nie żyjemy w próżni. A w drugich związkach, obciążonych przeszłościa po prostu
sie nie da zyć tylko dla siebie.

[glonik]

mrs_ka napisała:

> I Wiesz co? Ja mam wrażenie, że to nie ma nic wspólnego z macochami.

Bo i nie ma.
Najpierwsiejsze było: " Nie będziesz miał...". A drugie, czyli prawo pierwszej
nocy, polecam Cami (nie poprawiać!!!!!!!!!!!): "Zielone dziecko". Tam to jest
oddanie.
Pierwszeństwo, to bycie dla siebie. Nie cudzym kosztem, nie cudzą rozpaczą.
Bycie sobą, to dla mnie: kawał zdrowego egoizmu, brak cierpiętnictwa,
rozważność, przyzwoitość i... radość, że się żyje.
To tylko tyle.
PS I nieprzebieranie się w nie swoje szatki.

[mrs_ka]

Wobec tego zupełnie już nie rozumiem, skąd Twoje retoryczne pytanie "dlaczego
macochy muszą oddać pierwszeństwo?". Zakładam, że coś Cię popchnęło do
refleksji, że jednak nie mają. Ja Ci piszę za to, że nikt nie ma, co jest pewną
ujemną sprawiedliwością ( które to sformułowanie nie istnieje, ale dość dobrze
oddaje stan rzeczy).
Najpierwsiejsze tak w ogóle było Słowo, a co ma do pierwszeństwa -w znaczeniu
używanym w tym wątku- ius primae noctis to zupełnie nie rozumiem.
Bycie dla siebie, nie cudzym kosztem, nie cudzą rozpaczą- jak najbardziej tak.
Z tym, że to w ogóle nie stoi w sprzeczności z tą "ujemną sprawiedliwością", o
której piszę.
O, i w tym miejscu warto przypomnieć sobie definicję miłości, która podobno ma
tę właściwość, że im więcej się jej daje, tym więcej zostaje. Wobec powyższego
nie ma znaczenia pierwszeństwo chronologiczne (eksia, neksia, neksia neksi), bo
miłości i bycia dla siebie ważnym wyczerpać się nie da.

I tyle. A co do bycia sobą to uwazam akurat, że tzw. "kawał zdrowego egoizmu"
jest pojęciem tak nieznośnie przereklamowanym i tak szkodliwym, że zupełnie się
z tym wyliczeniem nie zgadzam.
Generalnie większość ludzi wyciera sobie twarze prawem do rozmaitych rzeczy, ale
tak trudno przychodzą im obowiązki i poświęcenia. I to też w sumie w dużym
stopniu odnosi się do kwestii pierwszeństwa i tego, na ile jest to dla nas
problemem.

a.

[glonik]

mrs_ka napisała:
Najpierwsiejsze tak w ogóle było Słowo, a co ma do pierwszeństwa -w znaczeniu
> używanym w tym wątku- ius primae noctis to zupełnie nie rozumiem

Nie rozumiesz. To spróbuję jeszcze raz.
Ius primae noctis tak się ma, że pierwszeństwo do czyjejś d..y ma ktoś inny,
niż ten, któremu się w białych szatkach, w kościele zresztą, przysięgało.
Idąc dalej, pierwszeństwo do korzystania z uciech w nowym związku, mają
wszyscy, poza nieszczęsną macochą.
Eksie, eksowie, dziatki - przede wszystkim dziatki, że macocha ma być i się
cieszyć, że ma zadanie do wykonania.
Jakie?
Z Forum się dowiedziałam, że: Najważniejszy jest kontakt byłego tatusia z
dzieckiem. Macocha ma się dostosować do wszystkiego - czsu, miejsca i akcji.
Macocha się zakoleguje - źle. Nie zakoleguje - jeszcze źlej.
Dlatego przyszło mi na myśl tak bardzo ubezwłanowajniące prawo o pierwszej nocy.
Poprzednie pisałam emocjami, za dużo skrótów, tak wyszło, jak napisałam.
Ale się czepię ojeszcze jedno.

>A co do bycia sobą to uwazam akurat, że tzw. "kawał zdrowego egoizmu"
> jest pojęciem tak nieznośnie przereklamowanym i tak szkodliwym, że zupełnie
się
> z tym wyliczeniem nie zgadzam.

A się czepię, bo na Nowej Rodzince odpusciłaś. Fakt, tam nie wystąpiło
słowo "kawał", było i jest "zdrowy egoizm".

[mrs_ka]

Ok, teraz rozumiem. Częściowo wprawdzie, ale jednak.
Pamiętajmy jednak o tym, że średniowieczna dziewica doskonale wiedziała o tym,
że defloracji dokona zarządzający tym terenem właściciel, a nie jej ślubny mąż.
Choć to dość toporna analogia (bo sam przykład z ius primae noctis jest średnio
IMHO trafiony), tak i macocha in spe wie, że za bezdzietnego nie idzie.

Zatem nie bardzo rozumiem sugestię, że to pierwszeństwo kontaktu między ojcem, a
dziećmi jest aż tak dotkliwą i straszliwą represją wobec macochy.
Nie chcę tu przytaczać wyświechtanego "widziały gały co brały", ale do tego się
to w gruncie rzeczy sprowadza.
Coś takiego, jak prawo do pierwszeństwa nie wchodzi w sklad pakietu promocyjnego
przy narodzinach. Żyje się po to, aby w końcu umrzeć i- moim osobistym zdaniem-
im więcej w ten interwał wepchniemy dobroci własnej i pokory, tym lepiej dla nas
samych. I jest to niezależne od wiary bądź niewiary. Uwazam, że bycie
człowiekiem to zaszczyt, na ktory się cały czas zasługuje.
Dlatego niespecjalnie lubię "prawa do wszystkiego". Żyję krótko, acz stwierdzam,
że "prawo do" jest raczej uprzejmością ze strony zycia niż naszym niezbywalnym
przywilejem.

Odpowiedzialność natomiast jest czymś o wiele bardziej trudniejszym i o wiele
mniej popularnym, a zdecydowanie bardziej potrzebnym w utrzymaniu zyciowej
godności. Z naciskiem na "odpowiedzialność za własne zobowiązania życiowe i
własne decyzje". Macocha może być sobie jaka chce, tak samo Samodzielna Matka-
tu gwałtów i przymuszeń nie ma. Lepiej jednak pamiętać, że z obu tych statusów
płyną okreslone zobowiązania, które podjęło się świadomie i dobrowolnie, a wyżej
tyłka się nie podskoczy.

Zauważę też na marginesie, że dwie osoby, które wyznają tu zasadę pierwszeństw i
prymatu małżeństw nad dziećmi, są bezdzietne. Jak sądzę, nie pozostaje to bez
związku.

Glonik, w ciągu ostatnich dni miałam sporo spraw, a poza tym i tak sporo piszę,
więc nie rozumiem, o co chodzi z Nowa Rodzinką, odpuszczaniem i egoizmem? Możesz
jaśniej? Aż sama się zaciekawiłam

a.

Pani kapral, już "zapodaję"

[glonik]

• Re: prezenty dla pasierbów i nie tylko
agamagda 11.08.06, 14:02 + odpowiedz


Wiesz, Dominika, ja tam również jestem materialistą. NIe widzę powodu dla
którego miałabym zostawiać swoje rzeczy (zwłaszcza te do których jestem
przywiązana i te które są wartościowe). Ostatecznie do cholery żyje się raz,
więc po co się 3 razy dorabiać?

Więcej zdrowego egoizmu polecam ))

PS Mój Ex zawsze mówił, że faceci lubią zołzy, a kochają i cenią wredne zołzy:-
)))

Chyba powtórzę...ale to tylko ze złości, że "odjechał w obce ztrony..."

Więcej zdrowego egoizmu polecam ))
I tak to wygląda, niekoniecznie okiem wyszukiwarki.

[glonik]

mrs_ka napisała:
> Ok, teraz rozumiem. Częściowo wprawdzie, ale jednak.
> Pamiętajmy jednak o tym, że średniowieczna dziewica doskonale wiedziała o tym,
> że defloracji dokona zarządzający tym terenem właściciel, a nie jej ślubny
mąż.
> Choć to dość toporna analogia (bo sam przykład z ius primae noctis jest
średnio
> IMHO trafiony), tak i macocha in spe wie, że za bezdzietnego nie idzie

I co z tego, że wiedziała (prawo niepisane), jeśli nie chciała. (Zauważ, że
średnowieczne dziewice z wyższych rodów nie bały się tego, to znowu tłukło w te
pośledniejsze).
I jeszcze inaczej. Wiesz, jak się się wyłgiwali mający to prawo, kiedy panna
młoda była szpetną i zbyt starą? Ano, wysyłał podwładnego.
I, nie używając skrótów obco, a dumnie brzmiących (IMHO), powiem jedno: moim
zdaniem, z wiedzy, którą kiedyś posiadłam wynikało jedno: niewolnicy nie mają
żadnych praw.
Ale prawa działają.
Czyli - zwyczajowe, plemienne, okolicznościowe. I się przenoszą.
Związanie się z mężczyzną dzieciatym nie przekreśla mnie. Mnie. Z humorami,
smakami, czytaniem, spaniem...
To Jego Dzieci, ale nie moje.
A czy Ty jesteś macochą?
Jeśli tak, to bardzo dyskretną.
Jestem KOMPLETNIE pozbawiona instynktu macierzyńskiego (proszę mi nie pisać o
tym, czy dziecko bym ratowała w wypadku - to nie ta gra), więc kompletnie nie
jestem w stanie zrozumieć pewnych rzeczy, typu: poświęcam urlop, czas na
przygotowanie atrakcyjnych posiłków, spacerów, etc.
Mogę być przyjazna, ale nie wykorzystywana.
Pewno znowu coś zamotałam, ale jak Cię znam, to mnie naprowadzisz

[mrs_ka]

Glonik, jednak słabo mnie znasz, skoro się pytasz, czy jestem macochą.
Mam też wrażenie, że nie do końca się rozumiemy.

Dla mnie społeczna funkcja pod tytulem "macocha" niczym się w swej istocie nie
różni od funkcji "podwładny", "żona" czy "człowiek" jeśli rozpatrywać je pod
kątem pierwszeństwa, pod którym to kątem rozpatruję tę kwestię od czterech postów.
To nie jest więc tak (i tu do Balladynki), że gadam o sznurze w domu wisielca i
nie umiem zachować milczenia nad trumną. Nie mam fiksacji na problemie macoch:
ani fiksacji pozytywnej, ani negatywnej. Zauważyłam tylko, że ogólnym problemem
ludzkiej kondycji jest wyrzeczenie, ktore jest po prostu w tę kondycję wpisane.
Odnosi się to zarówno do grupy społecznej "macochy", jak i do grupy "eremici"
czy "pracownicy banku".
Od pewnych rzeczy uciec się nie da i uwazam, że poświęcenie, ofiara czy
wyrzeczenie są jedną z nich.

Całą dyskusję zapoczątkował zaś post Glonika o tym, że macochy jako takie są w
sposób szczególny pozbawiane praw do pierwszeństwa. Nie będę powtarzać Jej
argumentacji, bo wystarczy zjechać kursorem.
Nie zgodziłam się z nią, bo w kontekście problematyki pierwszeństwa nie uważam
"macoch" za żadną szczególną grupę. Przede wszystkim jednak zadałam pytanie,
skąd to prawo do pierwszeństwa ma płynąć? Mnie przy narodzinach nikt niczego nie
obiecywał i to m.in było sednem mojej odpowiedzi. Słowem: wszyscy jesteśmy
jednakowo uprzywilejowani (lub jednakowo nie jesteśmy) i nawet, jeśli zyskujemy
prymat na jednym polu, to oddajemy go na drugim.

IMHO (i nie jest to dumnie brzmiący zwrot, przepraszam, Glonik, ale Twój wtręt
był nieco absurdalny) jesteśmy zatem skazani na drugo- czasem trzeciorzędność,
niekiedy zaś trafi się nam pierwszorzędność i nie ma co się o to złościć, ani
dopisywac doń ideologii.
Uważam też, że w okresie ostatniego stulecia wyrobiliśmy sobie zbiorowo zupełnie
bezpodstawne przekonanie, że coś nam się należy od życia na samej mocy
przynależności do gatunku homo sapiens. Nie mam ochoty analizowac tego
antropologicznie, co robiłam w sumie wiele razy, wniosek jest jednak taki, że
tzw. zdrowy egoizm tyleż samo ludzi wyzwolił, co wepchnął w o wiele bardziej
dokuczliwe kajdany własnych żądań, pragnień, praw "do" i obsesji.
I nie jest dla mnie przypadkiem, że w krajach ubogich (tzw. krajach Trzeciego
Świata), gdzie ideologia egoizmu nie miała podstaw się rozwinąć, spotyka się o
wiele więcej ludzi biednych, ale mimo to szczęśliwych.
W świecie zachodnim takiej korelacji nie ma. Co gorsza: nie zachodzi również
między bogactwem (szeroko rozumianym), a szczęściem. Bierze się to stąd, że
zdrowego egoizmu nie da się tak naprawdę nigdy zaspokoić, bo sam nieustannie
generuje nowe potrzeby, a do wyrzeczeń podchodzi jak do represji i opresji.
Sądzę, że jest to całkowicie blędne założenie i dla nas, jako dla ludzi, ogólnie
byłoby o wiele lepiej, gdybyśmy się pożegnali z tą iluzją.

a.

[balladynka]

Mrs_ka, nie rozmawiamy o tym samym. Ty cały czas piszesz o tym jeśli dobrze
rozumiem, że upadek obyczajów, że kiepska kondycja człowieczeństwa, że macocha
szafuje prawami a to nikomu na dobre nie wyszło, apelujesz o mniej egoizmu i
więcej ofiar i wyrzeczeń a mniej przepychania się łokciami. I super, i tak
powinno być, ale to chyba powinno dotyczyć wszystkich w tym układzie? Ja zaś
odnoszę się do tezy, którą postawiła Glonik, a jak zrozumiałam, chodziło jej o
to, że oczekiwania innych osób w stosunku do macochy są takie a nie inne czyli,
że (w wielkim skrócie oczywiście) jeśli chodzi o wyrzeczenia i ofiary to od ich
ponoszenia jest wyłącznie macocha - stąd teza o pierwszeństwie dzieci.
To nie macocha często gęsto pcha się na ten piedestał, z którego ją trzeba
zrzucić i domaga się pierwszeństwa, tylko społeczeństwo, M, rodzina, opinie na
forum, generalnie szeroko pojęta tzw. opinia publiczna dokonuje tu pewnego
hierarchizowania choć macocha się wcale o to nie prosi, a takie stopniowanie do
sympatycznych ani wspierających nie należy. I nie rozumiem, dlaczego zdajesz
się tego nie zauważać, przecież niejednokrotnie pisano tutaj, że dziecko jest
na zawsze, neksia czy też neksio dziś jest jutro go może nie być, że macocha
jest dorosła więc niech nie przesadza, niech poczeka, zrozumie, wesprze, usunie
się, krew z krwi itd.

Piszesz:

Mnie przy narodzinach nikt niczego ni
> e
> obiecywał i to m.in było sednem mojej odpowiedzi. Słowem: wszyscy jesteśmy
> jednakowo uprzywilejowani (lub jednakowo nie jesteśmy)

ale z drugiej strony piszesz też:

i nawet, jeśli zyskujemy
> prymat na jednym polu, to oddajemy go na drugim.

jesteśmy zatem skazani na drugo- czasem trzeciorzędność,
> niekiedy zaś trafi się nam pierwszorzędność i nie ma co się o to złościć, ani
> dopisywac doń ideologii.

>

Piszesz, że skąd niby to prawo do pierwszeństwa macochy ma płynąć? Ano znikąd
właśnie i tu masz rację. Jednakże zauważ, że już prawo pierwszeństwa dla
dziecka w tej konfiguracji jest jakoś naturalnie i powszechnie akceptowane,
właśnie z samej racji jego narodzin I rozumiem, że Glonik właśnie to miała na
myśli. Kijem Wisły nie zawrócę więc tu nic nie zmienię choćbym nie wiem jak
chciała być najpierwsza, ale przyznajmy może w takim razie po prostu, właśnie
bez złości ani zbędnej ideologii, że jest inaczej, sprawiedliwie i po równo, że
rację ma Glonik i zazwyczaj (pomijając mangoldę i inne skrajne przypadki) na
polu macochowania musimy oddać prym dzieciom M z poprzedniego związku BO TAK PO
PROSTU JEST i TEGO SIĘ OD NAS OCZEKUJE a tzw. zdrowy egoizm wywołuje właśnie
powszechne negatywne emocje, bo odmawia nam się prawa do niego. Myślę, że gdyby
M kobitki faceta bez przeszłości każdy weekend poświęcał na wędkowanie z
kolegami to niejeden głos o zdrowym egoizmie kobitki, o wprowadzeniu
radykalnych zmian itd itp byłby przyjęty z poklaskiem i nikt by się nie
zastanawiał, że kobita złą kobitą jest bo mu hobby i stosunków międzyludzkich
nie pozwala kultywować. U macoch jest jednak inaczej bo one nie z wędką mają do
czynienia w tym wyścigu do serca i czasu M, tylko z dzieckiem. I to jest
zrozumiałe, że inaczej się do tego podchodzi i ona musi się usunąć, poczekać,
zrozumieć, wspierać.... ale to w takim razie nie udawajmy, że tak nie jest. Jak
zauważyłaś pewnie, nie należę tu do grupy radykalnej i na wiele rzeczy jestem
otwarta i staram się zrozumieć ale to akurat podejście eksów i eksi do swoich
nextów i nexi boli bardzo nawet najbardziej pozytywnie nastawioną macochę i
uważam, że wiele macoszek miałoby zdecydowanie mniej problemów emocjonalnych
gdyby exowie i eksie mieli więcej taktu w tym zakresie w stosunku do swoich
partnerów.
Także wydaje mi się, że póki co teza Glonika nie została obalona a poruszona
przez Ciebie w tym kontekście kwestia postępowania i morale macochy jest już
bardziej dowodem na jej prawdziwość niż nieprawdziwość, bo pokazuje pierwszy
kierunek w jakim biegną myśli i odczucia osób nie będących macochami w
dyskusjach na temat ich odczuć związanych z macochowaniem. Mam tu na myśli
zarzucanie macosze egoizmu, braku dojrzałości, braku empatii itd. Ale nie mam
Ci za złe bo Cię lubię A poza tym już się do tego przyzwyczaiłam, że tak
właśnie jest

[mrs_ka]

Balladynko, też mam wrażenie, że się jakoś mijamy.
Wszystko co w moim poczuciu najważniejsze wyjasniłam w ostatnim poście, a to
jest reszta:

1. Pewne rodzaje pierwszeństwa mijają wraz z czasem i to wyjasnia, czemu dzieci
są przed macochą, ale także, dlaczego chętniej oddamy pieniądze na leczenie
dziecka niż dorosłego( i wcale nie o pragmatykę mi tu chodzi).

2. Tak, wyżej opisane przeze mnie nastawienie dotyczy wszystkich w takim ukladzie.

3. To hierarchizowanie, o którym piszesz, jest niezależne od płci, warstwy
spolecznej i tak dalej. To kultura. Forum Macochy nie są enklawą alternatywnej
kultury, gdzie będziemy udawać, że normy i ustalenia ogolne nas nie dotyczą.
Hierarchia jest zaś taka, że przed ansami dorosłego pierwszeństwo ma dziecko
wlasnie dlatego, bo jest dzieckiem. A dorosły własnie dlatego, że jest dorosły
powinien rozumieć nieco więcej i wykazać się dojrzałością. To nie dotyczy tylko
macoch, dotyczy wszystkich dorosłych, którzy są na tyle blisko dziecka, aby
kwestie związane z dzieckiem zaczęły ich dotyczyć. Napisanie, że tak jest nie ma
nic wspólnego z negatywnym postrzeganiem macoch jako takich.
Te teksty o pierwszeństwie są przecież truizmem, a truizmy z zasady nikogo nie
dotykają, bo odnoszą się do uniwersaliów. NIe rozumiem, skąd odbieranie mojej
wypowiedzi w kontekście "tu i teraz, to forum".

4. Tak, napisalam o tym, że nikt nam pierwszenstwa przy narodzinach nie
obiecywał i że czasem jesteśmy drudzy, trzeci, a czasem pierwsi. Ale te
stwierdzenia się przecież nie wykluczają, wręcz przeciwnie.

5. Napiszę coś mało sympatycznego, ale nie należę do pochlebców nawet biorąc pod
uwagę bycie zaledwie gościem na tym forum: jedna decyzja kształtuje inną, a bez
pierwszej nie byłoby drugiej. Obie wynikają z naszego świadomego postanowienia.
Wychodzac za mąż za rozwodnika z dziećmi od tego ma się rozum, aby wiedzieć, że
spotkania z dziećmi będą, a prawo powszechnej hierarchii "dziecko ma prawo do
jak najczęstszego spotykania się z ojcem" zadziała. I to wszystko, co opisujesz-
wydarzy się.
Dla mnie powoływanie się w tej sytuacji na prawo do pierwszeństwa i wołanie o to
prawo, świadczy o koszmarnej wręcz niekonsekwencji, której niestety nigdy nie poprę.
Widzisz, Balladynko, ja też jestem kobietą po przejściach z przychówkiem i- jak
ładnie to ujęłaś- kijem rzeki nie zawrócę. Z Twojej macoszej kondycji wynikają
określone niedogodności, a z mojej hybrydalnej eksio-neksiowej kondycji wynikają
inne.
Ja tych naszych niedogodności nie wartościuję. Ja tylko piszę, że nikt nas do
wyboru rozwodnika (Ty) czy ślubu z powodu ciązy, rozwodu, kolejnego związku (ja)
nie zmuszał. To jest piwo, które własnoręcznie uwarzyłyśmy, więc ja bynajmniej
nie zamierzam powoływać się teraz na prawo do zdrowego egoizmu, skoro sama
doprowadzilam do jego uwarzenia.
Teoretycznie wolałabym, aby Eks poszedł w diabły, a odebrać mu wszystkie prawa i
wyemigrować do Australii- czemu nie?
Ale widzisz- nie robię tego. Dlaczego tego nie robię- napisalam. A napiszę tez,
że łatwiej byłoby mi zachować się jak głupia, roszczeniowa i egoistyczna Eksia
niż jak Eksia, ktora jednak zawsze stara się zrozumieć okoliczności. Ty myślisz,
że ja się nie czuję czasami naiwna? A jak! I nie jest mi łatwo ani przyjemnie.
Ja się dzielę moim dzieckiem, a przecież mam fajną nową rodzinę, zaś mój mąż
chętnie widziałby się w roli ojca. Zerknij na Samodzielną- tam często pojawiają
się takie pomysły, nota bene zawsze przeze mnie krytykowane.

A tu, kurczę, pas. To se ne vrati, kości zostały rzucone, Rubikon przekroczony i
udawanie, że nic nowego pod słońcem byłoby gównażerią i wykręcaniem się od
odpowiedzialności.
Podsumowując: rozumiem macochy, ale im nie współczuję. Mają to, czego chciały.
Analogicznie: chciałabym być tutaj rozumiana, ale nie oczekuję współczucia.
Głupio się związałam, głupio zaszłam w ciążę i głupio skończyłam swoje
małżeństwo, a wszystko to zrobiłam z własnej nieprzymuszonej woli. Oczekuję
przyzwoitości oraz uczciwości od siebie i od innych, finito.
To nie jest bezwzględność ani brutalność. To jest rzeczywistość.
Nie zarzucam macochom tych wszystkich paskudnych przywar, które wymieniłaś Te
przywary są ludzkie i każdy może je mieć.
Kiedy piszę na Macochach- przysięgam- nigdy nie piszę do "macochy". Zawsze piszę
do człowieka, więc mam nadzieję, że tym samym "niestereotypowaniem" mi się
zrewanżujesz.

a.

[kasia_kasia13]

>Myślę, że gdyby
>M kobitki faceta bez przeszłości każdy weekend poświęcał na wędkowanie z
>kolegami to niejeden głos o zdrowym egoizmie kobitki, o wprowadzeniu
>radykalnych zmian itd itp byłby przyjęty z poklaskiem i nikt by się nie
<zastanawiał, że kobita złą kobitą jest bo mu hobby i stosunków międzyludzkich
>nie pozwala kultywować.

A ja bym tu tez napisala: widzialy galy co braly Jesli sie wychodzi za maz
za faceta, ktory ma zwyczaj spedzac kazdy weekend na wedkowaniu, to trzeba sie
liczyc z tym, ze po slubie tez bedzie chcial wedkowac. Odnosze wraznie, ze
wiele kobiet wychodzi za maz za facetow z nadzieja, ze oni po slubie sie
zmienia. A wiec zapalnony weedkarz nagle nagle bedzie spedzal kazdy weekend w
domu. Albo facat, ktorego pasja sa wycieczki gorskie zmieni sie przy zonie w
domatora w cieplych kapciach. No i skoncza sie cotygodniowe wyjscia z kolegami
na piwo. Oczywiscie, ze jak sie jest razem, to obie strony musza pojsc na
kompromis. Ale czasem kompromis jest niemozliwy i wtedy lepiej nie zawracac
sobie glowy. O ile mozna zaczac poswiecac mniej czasu na lowienie ryb, to
jednak nie mozna zaczac poswiecach mniej czasu na dziecko. Musze tlumaczyc,
dlaczego? Ale facet z dzieckiem, kobieta z dzieckiem jeszcze bardziej, zapalony
wedkarz, dla ktorego rybki sa najwazniejsze na swiecie tez placa swoja cene:
jest im trudniej znalezc partnera. Wlasnie dlatego, ze nikt _nie_ _musi_ sie
godzic na to, ze nie bedzie na pierwszym miejscu. Jesli dla kogos pierszenstwo
jest tak wazne, to naprawde lepiej poszukac innego partnera.
Ja wprawdzie nie mam rozwodnika za meza, ale lekarza. Wiec wychodzac za niego
za maz liczylam sie z tym, ze beda sie zdarzaly regularnie noce, ktore bedzie
spedzal nie w moim lozku , tylko na dyzurze w szpitalu. Wiedzialam o tym,
wiec uwazam, ze nie mam prawa narzekac, nawiac go do zmiany zawodu, marudzic,
ze pacjenci maja czasem "pierwszenstwo". Coz, pacjenci czasem maja
pierwszenstwo, ale on wybral taki zawod a JA wybralam takiego chlopa.


ps. Ja Cie Balladynko rozumiem, ze nie jest latwo. Sama omijalam mezczyzn z
odzysku szerokim lukiem.

[glonik]

mrs_ka napisała:
> Glonik, jednak słabo mnie znasz, skoro się pytasz, czy jestem macochą.
Czyś Ty macochą, czy nie - nie wiem. I na pewno się nie zrozumiemy.
Używając wielosłowia uciekasz przed zwykłą odpowiedzią.
Ale to Ty jesteś, która rzecze...

> Od pewnych rzeczy uciec się nie da i uwazam, że poświęcenie, ofiara czy
> wyrzeczenie są jedną z nich.

Spróbuję zrozumieć. Ale nie potrafię. Co to są PEWNE RZECZY?
Konkrety poproszę.

A inne to co są - też do odpadu?
Radość, przyjemność, dobry humor. Też uciekać, czy pytać, skąd się wzięły. A
może też uciekać?

Masz dar pisania i wykorzystujesz go.
Ale czasem się zapętlasz, jak choćby:
" To nie jest więc tak (i tu do Balladynki), że gadam o sznurze w domu wisielca
i
> nie umiem zachować milczenia nad trumną. Nie mam fiksacji na problemie macoch:
> ani fiksacji pozytywnej, ani negatywnej. Zauważyłam tylko, że ogólnym
problemem
> ludzkiej kondycji jest wyrzeczenie, ktore jest po prostu w tę kondycję
wpisane.
> Odnosi się to zarówno do grupy społecznej "macochy", jak i do grupy "eremici"

Poszalałaś.
Ludzka kondycjanie przynależy do do roli pełniącej, ani zawodu, ani niczego
innego.
Ludzka kondycja, to, wg mnie, stan zapisu moich uczuć na dziś.

[mrs_ka]

NIe było mnie kilka dni, więc odpowiem teraz.
Wprawdzie nie wiem, o czym teraz rozmawiamy, ale proszę bardzo, odpowiedzieć mogę.

Po pierwsze nie uciekam przed odpowiedziami. Jestem na forum gazetowym naprawdę
długo, kto chce- moją wirtualną historię zna, zaś opowiadanie jej każdemu, kto
jej nie zna, byłoby faktycznie wielosłowiem, nie mówiąc już o tym, że
zwyczajnie mi się nie chce i nie jest to moim obowiązkiem.
Nie rozumiem zatem zarzutu: to, że nie znasz mojego statusu nie jest moim
problemem. Po prostu nie wypowiadaj się na ten temat jeśli nie masz danych albo
też wypowiadaj się i pogódź z tym, że tę nierzetelność skomentuję. Tak czy
inaczej pod niewłaściwy adres kierujesz zarzuty zarówno o uciekanie przed
odpowiedzią, jak i o brak konkretów.

Konstrukcja zdania:
"Od pewnych rzeczy uciec się nie da i uwazam, że poświęcenie, ofiara czy

wyrzeczenie są jedną z nich."

wskazuje wyraźnie, że skoro A, B i C są jednymi ze zbioru "pewnych rzeczy" to
zbiór "pewnych rzeczy" to m.in A, B i C. Proste.
Poświęcenie, ofiara i wyrzeczenie są własnie tymi rzeczami, od których uciec się
nie da.
Nie wiem, co tu jest niekonkretnego, skoro to czysta logika na poziomie semantyki.

Nie wiem, czy mam dar pisania, ale z całą pewnością nie "poszalałam" w
odpowiedzi na post Balladynki, bo zacytowany fragment jest całkowicie logiczny i
sensowny.
Ludzka kondycja jest czymś niezależnym od zawodu, funkcji społecznej, roli itd.
i nie jest to przeze mnie NIGDZIE zanegowane ani podważone, wręcz przeciwnie.
Kondycja ludzka JEST i wynika już z samego faktu, że jest sie człowiekiem. Może
mieć jednak różne jakości w zalezności od tego, jak się swoje człowieczeństwo
przeżywa.
Jest jednak kilka mianowników kondycji ludzkiej o różnych jakościach:
konieczność smierci i smiertelność w ogóle, smutek egzystencjalny przezywany w
różnym nasileniu, rozmaite problemy wynikające tylko z tego faktu, że jest się
człowiekiem.

I dokładnie o tym piszę od początku: kwestia pierwszeństw, drugorzędności, bólu,
cierpienia, radości i tak dalej, jest związana bezpośrednio z samą kondycją
ludzką, a nie z faktem, że jest się akurat macochą czy samotną matką.
Dlatego nie widzę i nie widziałam powodów, aby szczególnie podkreślać pozycję
macochy jako tej, która w sposób wyjątkowy jest pozbawiona praw do
pierwszeństwa, co z kolei zrobiłaś Ty.

A co do grup społecznych: są one podrzędne wobec "człowieka" i "ludzkiej
kondycji", więc konstrukcja mojego zdania, które cytujesz, jest jak najbardziej
prawidłowa. Jesli nie wierzysz: przeczytaj jeszcze raz

Ja, jako człowiek będący matką, też straciłam mnóstwo "pierwszeństw" w swoim
życiu, co wynikało własnie z mojego statusu, a mieściło się w ogólnym "prawie
strat, jakie człowiek przez całe życie ponosi". Tak samo było, kiedy z dziecka
stałam się nastolatką; z panny mężatką i tak dalej.
W tym samym prawie strat mieścisz się Ty, kiedy musisz oddawać palmę
pierwszeństwa pasierbom.
Nihil novi sub sole: ja tracę na polu A, Ty tracisz na polu B, jednak ogólny
rachunek się równoważy. Tracimy zaś, bo nie ma arbitralnego obowiązku
powszechnego zysku. Zysk jest jedynie opcją, a nie przywilejem należnym odgórnie
każdemu człowiekowi. Strata natomiast wynika z istoty ludzkiej kondycji i
przeznaczenia własnie. Śmierci uniknąć się nie da, poświęcenia uniknąć się nie
da (na rozmaitych płaszczyznach) i cierpienia egzystencjalnego również uniknąć
się nie da.

Ogólnie chodzi więc o to, że człowiek jako taki jest skazany na szereg problemów
wynikajacych bezpośrednio stąd, że jest człowiekiem i urodzil się na tym
najlepszym ze światów. Przypisywanie sobie lub grupie społecznej, jaką się
reprezentuje, szczególnej roli w przeżywaniu cierpienia czy też predestynacji do
wyjątkowego bycia skazanymi na drugorzędność, wydaje mi się byc zwyczajnym
brakiem pokory i czymś w rodzaju "macochocentryzmu" I z tym polemizuję od
początku.

Jasniej już chyba nie umiem; cieszę się jednak, że po piętnastu moich postach
udało mi się zawrzeć sedno własnej wypowiedzi w jednym przydługim zdaniu :i tu
ironiczny emotikon:


NIe wiem więc, gdzie tu jest zapętlenie, skoro od początku wątku piszę dokładnie
o tym samym używając różnych słów, bo w pewnym momencie istotnie zaczęło być to
monotematyczne. Jeżeli jeszcze coś jest niejasne to prosze, napisz co, ale
prosiłabym o konkretne pytanie.

a.


"w świecie mułow nie ma regułów". Tak tak, to ja

[balladynka]

Mrs_ka, Ty piszesz o odpowiedzialności i dojrzałości macochy w sytuacji
macochowania i bardzo to jest piękne i szlachetne i trudno się nie zgodzić, że
widziała co brała i czasem musi pochylić głowę, poczekać na swoją kolejkę i
odłożyć swoje potrzeby na potem i generalnie wszystko fajnie i ja się z Tobą
zgadzam. Ba, nawet mi to sprawia przyjemność, ale tylko wtedy gdy pochodzi z
mojego serca. Co innego dawać samej z siebie kiedy masz z tego czystą
przyjemność żeś taka szlachetna i wtedy Ci prawo pierwszeństwa nie przeszkadza
bo sama je uznajesz za oczywiste w danej sytuacji a co innego kiedy ktoś bierze
to od Ciebie gwałtem i uważa, że mu się to należy jak psu buda a Ty masz się
usunąć w cień i tam wiecznie czekać na ochłapy ze stołu. Jakoś tak całe to
towarzystwo, M, eksia, dzieci, dziadkowie jedni drudzy, wszystkie ciotki klotki
i zaangażowane sąsiadki oraz pół tego forum włączając w to Ciebie przed chwilą
bardzo często i bardzo szybko się przyzwyczajają do faktu, żeś nieważna w całym
tym zamieszaniu i wskazują ci twoje miejsce w ogonie w imię Dziecka przez duże
D. I o tym pisze Glonik zdaje mi się. A przecież macocha też tu jest. Na
szczęście nauczyłam się filtrować takie prawdy objawione o tym pierwszeństwie
bo czytając i wierząc w takie rzeczy byłam na najlepszej drodze do znielubienia
tych Bogu ducha winnych dzieci na maksa.
Gdyby mój M potrafił się zamknąć na ten temat i zmilczał czasami na temat tego
pierwszeństwa to uwierz mi, niechby i ono było ale zdecydowanie łatwiej by się
nam wszystkim żyło. Nie zasługuję na słuchanie tego w kółko i naokrągło. Trochę
taktu jeszcze nikomu nie zaszkodziło, drogie eksie i eksowie i to, że ktoś ma
grubą dupę nie znaczy, że należy mu o tym co chwila przypominać w formie
objawienia jakiegoś i jeszcze się oburzać, że reaguje na to alergicznie, skoro
zjada 20 pączków dziennie. Zjada, to niech się potem nie dziwi. Otóż ja uważam,
że wypada mu oszczędzić tych komentarzy.
I być może, że wpływ na to co napisałam powyżej ma fakt, żem bezdzietna więc
rozumiem, że chcesz powiedzieć, że coś tracę ważnego i nie wiem jak to zmienia
odbiór skali wazności: związek a dziecko i dopiero mi się te durne oczy otworzą
jak już to dziecko mieć będę. Zważ tylko na ten drobny szczegół, że ja tych
dzieci mieć nie mogę póki co właśnie dlatego, że jestem wiecznie ostatnia w tym
łańcuchu dostaw u M, bom macocha i mogę poczekać.

[m-m-m]

Kiedyś jak byłam nastolatką zapytałam moją śp. mamę kogo by wybrała: mnie, czy
ojczyma. Mama uśmiała się serdeczne i powiedziała, że ...żadnego z nas! Bo tu
nie ma porównania, czy ważniejsze dziecko, czy partner: oboje są TAK SAMO
WAŻNI, choć miłość do partnera i miłość do dziecka różnią się zasadniczo.

[lilith76]

glonik jak rozumiem wyrywanie moich zdań z dwóch różnych części dyskusji, a potem pisanie czegoś kompletnie z tym nie związanego miało dać przykład problemowi jaki poruszyła reksia na początku tego wątku...
Bo ja nic nie rozumiem.

[glonik]

lilith76 napisała:

> glonik jak rozumiem wyrywanie moich zdań z dwóch różnych części dyskusji, a
pot
> em pisanie czegoś kompletnie z tym nie związanego miało dać przykład
problemowi
> jaki poruszyła reksia na początku tego wątku...
> Bo ja nic nie rozumiem.

Jeśli nic nie rozumiesz, to już tłumaczę.
Tak jak Ty, w Swoim poście, odniosłaś się do Anastazji li i jedynie do aspektów
finansowych, tak samo ja wyrwałam jedno zdanie z Twojego postu, żeby pokazać
Ci, jak to wygląda. Takie wyrwane.
Bo: nie odniosłaś się do dziecka i jego kontaktów z Ojcem, kiedy było małe (7
lat), tylko skupiłaś się nad elementem finansowym. Że be, że nieładnie, że
Anastazja załatwia kasą wszystko.
Ja Anastazję czytałam dość uważnie, na tyle, żeby kwestię finansową zostawić na
boku.
Zresztą nie czarujmy się, Forum Nowa Rodzinka daje mi dość do myślenia, że
jednak kasa, to kasa i parę osób nie da sobie jej wyrwać.
I wracając do meritum. Wyrwałam takie zdanie, które mi pasowało, tak jak Tobie
pasowało wziąć finanse Anastazji pod lupę, a nie jej wcześniejsze opowieści o
małym dziecku, kiedy pasierbica jeszcze była nim.

[lilith76]

> Bo: nie odniosłaś się do dziecka i jego kontaktów z Ojcem, kiedy było małe (7
> lat), tylko skupiłaś się nad elementem finansowym. Że be, że nieładnie, że
> Anastazja załatwia kasą wszystko.

Gloniku, na przyszłość ustal autora z cytatem, bo ja akurat anastazji broniłam....

Monthy Python w czystej postaci...

[lilith76]

Wyrwałam takie zdanie, które mi pasowało, tak jak Tobie
> pasowało wziąć finanse Anastazji pod lupę, a nie jej wcześniejsze opowieści o
> małym dziecku, kiedy pasierbica jeszcze była nim.


Jeszcze raz sprawdziłam i cholera, pomyliłaś mnie z innymi forumowiczkami.

Bezdzietność Anastazji

[anastazjapotocka]

Drogi Gloniku, NIGDY nie chciałam mieć dzieci, a coś takiego jak instynkt
macierzyński znany jest mi tylko ze słyszenia. Przed moim mężem byłam dwa razy
mężatką, moi mężowie mięli dzieci z poprzednich małżeństw. Syn mojego I męża
był ode mnie młodszy o 5 lat, więc się nie liczył, tym bardziej, że ja miałm
20. Dzieci mojego II męża były w różnym wieku, mieszkały w WB i USA, najmłodszy
syn, 7-latek z ojcem. Nie pamietam chłopca, to było 20 lat temu.
Z moim obecnym mężem tworzymy szczęśliwy związek od 19 lat. Pasierbica ma ponad
25 lat i jest samodzielną kobietą prowadzącą własne życie w które nie zamierzam
się jej nigdy wtrącać.
Zupełnie nie rozumiem tego zamieszania na mój temat oraz na temat moich
związków z pasierbicą. Relacje były trudne, bo dziewczyna była manipulowana
przez ex i to były raczej rozgrywki pomiedzy mną i ex, gdzie udział brało
wówczas jeszcze dziecko (nie z mojej woli).
To wszystko jest już przeszłością i nie ma problemu: ja, pasierbica, alimenty.
Nie płacimy już żadych alimentów od maja, bo pasierbica obroniła pracę
magisterską i jest samodzielna. Emocje mogą budzić (przyznaję) sumy, które
DOBROWOLNIE płaciłam na pasierbicę od czasu, jak mój mąż nie zarabiał, bo
bardzo ciężko chorował i to on potrzebował opieki i pieniędzy. Mogłam zawlec go
oczywiście do sądu i kazać mu starać się o obniżenie alimentów, ale nie
zrobiłam tego, bo uważałam, że dziewczynie należy dać dobre wykształcenie, żeby
nie była w przyszłości dla nas ciężarem. Ukróciłam jej kasę, jak się okazało,
że dziewczyna powtarza rok i uprawia konkubinat, zamiast się uczyć.
Poskutkowało.
Teraz nie mam nawet czasu zastanawiać się nad życiem, czy szczęściem
pasierbicy, ani nad jej spotkaniami z ojcem. Dużo i ciężko pracuję, uwielbiam
to, rajcują mnie moje sukesy zawodowe, tyle mam jeszcze planów!
Nie wiem, czy ta moja wcześniejsza wypowiedź została wycięta, ale powtórzę: mam
ustalone poglądy, obchodzi mnie tylko moje własne szczęście.
Nie moją winą jest, że żyję w kraju w którym Lepper uchodzi za męża stanu, a
Begerowa jest polskim symbolem seksu. Nic mi nie przyjdzie z moich hrabiowskich
przodków i arystokratycznych tradycji w starciu z przeciwnikiem bez tradycji,
przodków i skrupułów. Pieniądz gorszy wypiera pieniądz lepszy - prosta zasada
ekonomii. Jeśli mam do czynienia z przeciwnikiem bez skrupułów, muszę stosować
te same metody, a przeciwnik nie ma prawa krzyczeć, że go szybciej, celniej i
silniej kopnęłam w d..., niż on zamierzał mnie.
Oceny, czy głosy na mój temat pewnych osób z forum, które starają mi się zawsze
dokuczyć (nie wiem za co: czy byłam złą macochą? czy zbyt chojną? ) są mi
najzupełniej obojętne.
Ciebie, kochany Gloniku pozdrawiam i trzymaj się ZDROWO. Ewa