pozbawienie wladzy rodzicielskiej

[konkubinka]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14479&w=9204239&a=9221940
jak jest dzisiaj?
Pzrepraszam ze znowu poruszam temat ale jestem poprostu ciekawa

[asiek25]

Konkubinka, chyba wkleiłaś zły link. Wnioskuję to po tym, że Kamila założyła
wątek o pozbawieniu władzy rodzicielskiej na "samodzielnej". Wkleiłabym go
tutaj, bo chyba jesteśmy ciekawe jak się dalej sprawa potoczy, ale też jestem
debilem i nie potrafię (Pysiu, dalej mnie trzęsie ze śmiechu, dzięki za
umilenie dnia!).

PS. Strasznie mnie nurtuje, dlaczego Ty Konkubinko masz 2 nicki i używasz ich
naprzemiennie...

[kamila77]

Ano tak to wygląda, ze wczoraj odbyła się pierwsza sprawa. Kolejna za dwa
tygodnie. Eks spotkał się wczoraj z naszym synem, był u nas przez dwie godziny.
Mały się oczywiście ucieszył ze spotkania, z tym, ze nie bardzo wiedział, co z
ojcem można robić. Coś mu czytał, coś pokazywał, potem przyszedł do niego
kolega ze szkoły. I, prawde mowiac, w tym momencie Kuba stracil zainteresowanie
osoba ojca i bawil sie z kolega. Tata tez nie za bardzo wiedzial, jak moglby
sie w te zabawy wlaczyc, zatem wiekszosc wizyty przesiedzial milczac na kanapie.
Nie bede sie rozpisywac o przebiegu sprawy w sadzie, bo dla mnie to sa dwie
oddzielne kwestie - kontakty z dzieckiem a prawo do wspoldecydowania o nim.
Powtorze to, co powiedzialam w sadzie: nie chce, zeby prawo do decyzji o moim
dziekcu mial ktos, kto tego dziecka nie zna. Pozbawienie wladzy rodzicielskiej
jest procesem odrwacalnym - jesli w przyszlosci eks bedzie utrzymywal kontakty
z dzieckiem, nie bedzie problemu z przywroceniem wladzy (o ile teraz sad mu ja
odbierze).

Pozdrawiam

[dondon]

nie o to mi chodzilo.Wiem ze to sygnaturka , tylko jak ja widze to zastanawiam
sie czy tiruriru ma jakis zwiazek z Twoja osoba , z podejsciem do zycia.
Jesli chodzi o spotkania ojca z synem to nie dziwi mnie skrepowanie czlowieka
jesli spotyka sie z wlasnym dzieckiem u ciebie w domu , pod twoim nadzorem i do
tego przychodzi do dziecka kolega ktory zapewne nie wie ze ojciec widzi to
dziecko rzadziej niz on.Juz kiedys pisalam ze wydaje mi sie ze powinnas
odpuscic w kwestii nadzorowania tych spotkan .
Link celowo ten wkleilam jest tam zdanie Kamili na temat sprawy i zdanie kagi i
ciekawa jestem jaki obrot przybrala sprawa o pozbawienie wlady rodz., czy
Kamila pamieta co wtedy napisala.
Dalej jestem ciekawa jak przebiegla sprawa i jeszcze co do szczegolow czy jest
ona o pozbawienie czy o ograniczenie wladzy?I czemu zostala zalozona skoro wg
Kamili ojciec i tak dzieckiem sie nie interesowal?

[kamila77]

Sygnaturka ma zwiazek, jasne. Generalnie chodzi o to, ze mam w zyciu dwie
zasady. Pierwsza jest taka, zeby sie nie przejmowac małymi rzeczami. Druga
taka, ze wszystkie rzeczy sa male. Tylko na Boga, nie bierzcie tego tak bardzo
serio, chodzi o to, ze ja w zyciu dosyc sie juz naszarpalam z rzeczami, na
ktore wplywu i tak nie mialam.
A wiesz, mnie to skrepowanie dziwi jednak troche. To nie bylo pod moim
nadzorem, nie siedzialam z nimi kamieniem. Toz z obcym dzieckiem mozna w miare
szybko zlapac kontakt, co dopiero z wlasnym, nawet i niewidzianym od dawna.
Kwestia "nadzoru" - to oczywiscie jest sprawa przyszlosciowa, zeby kontakty
przebiegaly (jesli beda) w innej formie. Dalabys dziecko komus, kto je ostatnio
widzial rok temu? Ja nie, ktokolwiek by to nie byl.
Sprawa jest o pozbawienie wladzy, ograniczona ona byla wyrokiem rozwodowym. No
i wlasnie dlatego zostala zalozona, ze sie ojciec dzieckiem nie interesowal.
Dlaczego mozliwosc decydowania o dziecku ma miec ktos, kto go nie zna?

[mikawi]

kamilo, ale czy ex faktycznie tak strasznie decydowal? mieszał twoje plany co
do spraw związanych z dzieckiem i podważał twoje decyzje że trzeba go bylo
pozbawić władzy żeby tego nie robił?????

[kamila77]

Ja go władzy nie pozbawilam. Co najwyzej sad moze to zrobic. Nie decydowal, nie
mieszal, nie podwazal. Z bardzo prostej przyczyny - telepatycznie tego robic
nie mogl. A przeslanka do odebrania wladzy jest wlasnie trwaly brak
zainteresowania dzieckiem. Jesli sie to zainteresowanie pojawi (i objawi),
wladze mozna przywrocic. Proste.

[mikawi]

tylko to jakaś paranoja: nie decydował to go pozbawiłaś władzy (nie sąd sam z
siebie tylko na twój wniosek), pozbawiłas władzy więc nie może decydować

[kamila77]

Ależ on wcale nie chce decydowac - sam mi to powiedzial. Twierdzi teraz, ze ma
zamiar unormowac te kontakty z małym - prosze uprzejmie, nie mam nic przeciwko.
Rozumiem, ze to brzmi niezbyt dla ucha przyjemnie - "mam odebrana wladze
rodzicielska", ale przeciez to w tym przypadku czysta formalnosc. W dodatku -
odwracalna.

[domali]

dondon napisała:

> Jesli chodzi o spotkania ojca z synem to nie dziwi mnie skrepowanie
czlowieka
> jesli spotyka sie z wlasnym dzieckiem u ciebie w domu , pod twoim nadzorem

Aniu, ale jest szansa... w rozmowie ze mną Kamila powiedziała, że jest szansa,
że drugie spotkanie odbędzie się już bez jej obecności... zobaczymy...

[chalsia]

Wiesz, to on się OK zachował siedząc na tej kanapie i milczac. Mój eks, jak
akurat synek nie bawi się z nim, to czyta gazety, a jak jestem z małym w innym
pokoju, to włącza sobie telewizor. A kiedyś, gdy w soboty wizyty były u mnie od
14.00, gdy został sam z małym (bo czesto zostawiałam ich samych wtedy w domu)
to szurnął do lodówki i zrobił sobie jajecznicę (bo akurat tym razem wyjątkowo
nie potraktowałam go "przyzwoicie" i nie zostawiłam mu czegos na obiad).
WWrrrrrrrrrrrrrr.
Jakby facet nie mógł pojąć (mimo tłumaczenia), że to nie jest już jego dom i on
jest gościem !!!
No na szczęscie sie trochę poprawił.

Pozdrawiam,
Chalsia

[dondon]

dobrze ze moj nie ma tu wstepu.I ze M nie ma do swojej ex.

[domali]

Może jednak bardziej obiektywna relacja by się przydała? Nie wydaje Ci sie, że
to dosyć normalne, że dziecko zaintersowało się kolegą? I nie sądzę, żee
oznaczało to brak zainteresowania ojcem. I chyba jednak potrafił się włączyć
do ich zabawy, prawda?

[dondon]

o tym wlasnie pisalam.Kolega nie zdaje sobie sprawy z relacji miedzy ojcem a
dzieckiem , a dziecko ma swoje zainteresowania na codzien i jest tylko dzieckiem

[kamila77]

Nie, nie wydaje mi się to normalne. A to z tej przyczyny, że kolegę Kuba ma na
co dzień, siedzi z nim w ławce, chodzą razem na zajecia pozalekcyjne i niemal
codziennie sie widuja popoludniami. Wlaczyl sie do zabawy? Hmmm... No tak,
rzeczywiscie sie nad nimi nachylil, jak grali w warcaby.
I nie powiedzialam nigdy, ze drugie spotkanie mogloby sie odbyc bez mojej
obecnosci. Powtarzam - najpierw chce wiedziec (wiedziec, nie wierzyc), ze te
kontakty beda regularne, potem dopiero moge sie zgodzic na inna ich forme.

[domali]

Powiedziałaś, że możliwe, że będzie bez Twojej obecności... Oczywiscie
wypierać się możesz, twoje prawo...

[domali]

kamila77 napisała:

> Nie, nie wydaje mi się to normalne. A to z tej przyczyny, że kolegę Kuba ma
na
> co dzień, siedzi z nim w ławce, chodzą razem na zajecia pozalekcyjne i
niemal
> codziennie sie widuja popoludniami.

No więc skoro te kontakt z kolegą ma codzinnie, tym bardziej normalne, że
zajął się z nim zabawą... Ale ty oczywiście musisz dorobić swoją ideologię...

[ashan]

A propos kolegów... Odkąd mój syn poszedł do szkoły i ma swoich
najulubieńszych kolegów, śmieję się, że nawet by nie zauważył naszego
zniknięcia, byle by był z Filipem )). Tak mi się widzi Kamilo, że Ty każde
zachowanie syna odczytasz jako brak zainteresowania ojcem... Ale pewnie i tak
wiesz wszystko lepiej...
Gwoli wyjaśnienia: mój Kuba widuje się ze swoim tatą niewiele częściej niż
Twój syn ze swoim. I wiesz co? Można się oszukiwać, ze oni ojców i ich rodzin
nie potrzebują, że ich ojcowie nie obchodzą. Można dezawuować strania, większe
lub mniejsze tatusiów. Można sobie wmówić, głęboko uwierzyć w to, że dla
dziecka pozostajemy jedyną rodziną (w jego odczuciu). Ale nie zmieni to
rzeczywistości. Dzieci pamiętają, potrzebują i chcą się cieszyć ojcami. A, że
czasami, m.in dlatego, żeby mamie nie było przykro, nie pokazują, jak im na
tacie zależy...
Nie wiem, jaki wpływ na Twoją obecność podczas spotkań ma ich regularność. O
ile wiem, Twój syn jest już na tyle duży, ze może wyjść sam z ojcem na spacer.
Twoja chęć asysty wygląda niestety, jak złośliwość - możesz widywać syna, ale
tylko, gdy JA jestem w pobliżu. Gdzie tu dobro dziecka? Bo wybacz, ale nie
wierzę, że boisz się uprowadzenia dziecka, albo porzucenia go na środku
ulicy... A pozostawienie ich sam na sam na pewno będzie sprzyjało nawiązaniu
pomiędzy nimi silniejszych więzi (nie będą czuli się tak skrępowani). I może
właśnie tego się boisz...?
pozdrawiam

[kamila77]

Mamie nie jest przykro, kiedy dziecko cieszy sie na spotkanie z ojcem. Mama
jest szczesliwa, kiedy dziecko jest szczesliwe. Dziecko oczywiscie potrzebuje
ojca. KAZDE dziecko. Mamie jest tylko przykro, kiedy dziecko mowi "ciekawe, czy
tata mnie w tym roku odwiedzi", bo mama wie, ze nie tak powinno byc.
Na moja obecnosc podczas spotkania ma wplyw tylko i wylacznie to, ze te
spotkania odbywaja sie raz na rok lub dwa. Jesli beda czesciej, nic nie stoi na
przeszkodzie, zeby nieco zmienic ich forme.
Naprawde sadzisz, ze boje sie nawiazania wiezi miedzy moim dzieckiem a jego
ojcem? Przeciez to moj syn...Najwazniejsza osoba w moim zyciu. Zrobilabym
wszystko, zeby byl szczesliwy. I (z)robie wszystko.

[ashan]

kamila77 napisała:

> Mamie nie jest przykro, kiedy dziecko cieszy sie na spotkanie z ojcem. Mama
> jest szczesliwa, kiedy dziecko jest szczesliwe. Dziecko oczywiscie
potrzebuje
> ojca. KAZDE dziecko. Mamie jest tylko przykro, kiedy dziecko mowi "ciekawe,
czy
>
> tata mnie w tym roku odwiedzi", bo mama wie, ze nie tak powinno byc.

Tzn. mam rozumieć, że ta mama, to ty, tak? Nie wiem czemu miała służyć taka
figura stylistyczna. Wyrażeniu przez Ciebie prawdy ogólnej, tj. wszystkie
matki chcą..., czy też jest to twoje zdanie na ten temat?
Pytanie nie wynika ze złośliwości, tylko chęci precyzyjnego odebrania przeze
mnie Twojego stanowiska

> Naprawde sadzisz, ze boje sie nawiazania wiezi miedzy moim dzieckiem a jego
> ojcem? Przeciez to moj syn...Najwazniejsza osoba w moim zyciu. Zrobilabym
> wszystko, zeby byl szczesliwy. I (z)robie wszystko.

Hmm, zabrzmiało to nieco złowieszczo Zastanawiam się, czy w działaniu
będziesz kierować się wiedzą o tym co JEGO uszczęśliwi, czy tym, co TY
uważasz, że go uszczęśliwi. Wydawałoby się, że to niuans, ale w Twoich
postach, mimo, że dotyczą one dziecka, to nie ono wybija się na pierwszy plan,
tylko TY... Ja to..., ja tamto...., ja pozwolę...., ja nie pozwolę.... A co z
Kubą? Rozmawiałaś z nim po spotkaniu? Co mówił, czy się cieszył, czy ma jakieś
obawy, czy chce kolejnego spotkania, czy na nie czeka, czy ma jakieś plany z
tym związane (jak następnym razm przyjdzie tata to mu to pokażę/powiem o
tym.... pójdziemy, zrobimy, pogramy...). To jest ważne Kamilo, nie to, że raz
widziałaś, że ojciec zajrzał Kubie przez ramię, że podczas spotkania Kuba
bawił się z kolegą, nie to co Ty zrobisz, żeby był szczęśliwy...

I szczerze mówiąc myślę, że się boisz, że nie będziesz już nr.1 w życiu
syna... Taki lęk jest bardzo naturalny, tylko, że wiele osób boi się nawet do
niego przyznać...

pozdrawiam

[kamila77]

Tak, ta mama to ja, nie generalizuje, nie wyrazam prawd absolutnych.
Oczywiscie, ze rozmawialam z Japiszonem o spotkaniu. Pewnie ze sie cieszyl
powtarzam to po raz niewiadomoktory. Wieczorem opowiedzial mi, o czym z tatą
rozmawiał, ze tata mu obiecal przyjazd jeszcze w grudniu itp. Mowil, ze
zapomnial o czyms tacie opowiedziec, ze opowie nastepnym razem. Ja nie wiem,
czy nastepny raz bedzie, bo obietnic na ten temat i mały, i ja już sie wielu
nasluchalismy. Zaczynam wierzyc, ze moze rzeczywiscie sie cos w tym zakresie
zmieni. Oby.
W nocy siedzialam sobie w kuchni i dziekowalam Wszechmocnemu, ze mam takie
madre dziecko. Ufne, wrazliwe, przyjmujace wszystko za dobra monete.
Nie jestem jakas oszalala matka, ktora weszy wokół syna, czy aby na pewno nie
przywiazal sie do kogos bardziej niz do mnie. Ja mam pojemne serce, on chyba
tak samo. Starczy tam miejsca i na milosc do mnie, i na tę do ojca.

[ashan]

Prawdopodobnie nie ma to wielkiego znaczenia, ale cieszę się, że tak
myślisz . W trakcie wymiany postów trochę lepiej poznałam Twój punkt
widzenia.

pozdrawiam

[naturella]

No to rzeczywiście nie siedziałaś nad nimi cięgiem, skoro dobrze wiesz, ile
razy tata się nad nimi nachylił...

[naturella]

Oczywiście mój wątek jest odpowiedzią na post Kamilii, która najpierw
twierdziła, że PRAWIE jej nie było przy spotkaniu, że broń Boże żeby
pilnowała... a pootem pisze, że RAZ się Zbyszek nachylił, jak w warcaby grali...

Co za zakłamanie!!!

[kamila77]

RAZ to widzialam, przepraszam za niescislosc.

Do kamili i domali

[la.felina]

Dziewczyny,
postarajcie się nie zaczynać kolejnego słownego ping-ponga.
Obie macie do siebie różne żale, każda swoją rację, ale najważniejsze w tym
wszystkim jest przecież to żeby syn miał kontakty z ojcem.
Kamila, może jest tak jak sugeruje ashan,że synek nie chce Ci sprawić
przykrości, a może po prostu po długiej przerwie potrzebuje więcej czasu żeby
złapać z ojcem bliższy kontakt. Daj im trochę luzu. Może na początek zostaw ich
samych w pokoju ? I może niekoniecznie kolega musi akurat wtedy przychodzić ?
Ojcu musi się czuć niezręcznie na Twoim terenie, pod Twoim okiem i z kolega
syna w tym wszystkim.

Trzymam kciuki żebyście się jak najlepiej dogadali.
Najważniejsze, że już "pierwsze koty za płoty".

F.

[domali]

Ja nie mam ochoty na kolejne potyczki z Kamilą... Tylko mierzi mnie, jak ktoś
próbuje nie do końca uczciwei budować swój i innych wizerunek...

[la.felina]

domali,
domyślam się, że to nie jest łatwe żeby milczeć kiedy coś się nie zgadza.
Jeśli jednak nieścisłośc nie będzie poważna/ krzywdząca postaraj się ugryźć w
język. Samam staram się stosować te metodę. Bolesna, ale działa

Przepraszam, że wogóle się do Waszej sprawy wtrącam, ale tak mi się fajnie na
sercu zrobiło kiedy dzięki (m.in.) dyskusji tutaj doszło do spotkania.
Szkoda byłoby tę szansę na porozumienie stracić.

Pozdrawiam,
F

[kamila77]

Sie postaram bez odbijania pileczki
Taz zostawialam ich samych w pokoju, chociaz moja obecnosc bardziej chyba
uwierala eksa niz dziecko (maly w innych sytuacjach bezpardonowo "wyrzuca" mnie
z pokoju, jesli chce zostac sam, albo pogadac w spokoju z kims, kto akurat u
nas jest). Co do wizyty kolegi - no rzeczywiscie Mateusz nie wybral sobie
najszczesliwszego momentu, ale przeciez to nie jego wina. Dzien jak co dzien -
zadzwonil, poprosil Jakubka do telefonu, zapytal czy moze przyjsc, młody sie
zgodzil. Z drugiej strony to chyba dobry znak, ze maly nie traktuje wizyty ojca
jak czegos bardzo nadzwyczajnego i ze zgodzil sie na wizyte kolegi.

Re : Sie postaram bez odbijania pileczki :-)

[la.felina]

Będę Cię trzymać za słowo, OK ?

> Z drugiej strony to chyba dobry znak, ze maly nie traktuje wizyty ojca
> jak czegos bardzo nadzwyczajnego i ze zgodzil sie na wizyte kolegi.

Hm, chyba tak, ale tak sobie myślę,że powinniście w trójkę ustalić czy ojciec
Kuby nie wolałby żeby byli sami. W końcu on przychodzi specjalnie i tylko do
synka. Mają sporo do nadrobienia. To "chwilę" potrwa zanim znajdą wspólny język
i wspólne tematy. Kolega, jak mówsz, że jest u Was b. często. Chyba możesz
zadziałać żeby się te spotkania nie nakładały. No chyba, że tacie Jakubka to
nie przeszkadza.

Pozdrawiam,
F

PS Przepraszam za wtrącanie, ale czasami z boku i bez emocji ma się lepszy
punkt widzenia.

[kamila77]

To byl zupelny przypadek, ze te spotkania sie nalozyly. Przeciez nie moglam
powiedziec Kubie, zeby oddzwonil do Mateusza i odwolal wczesniejsza zgode na
spotkanie. Przypuszczam, ze Jakubowi w przyszlosci tez bedzie zalezalo na tym,
zeby przebiegu spotkan z ojcem nie zaklocal ktos postronny.

[la.felina]

> To byl zupelny przypadek, ze te spotkania sie nalozyly. Przeciez nie moglam
> powiedziec Kubie, zeby oddzwonil do Mateusza i odwolal wczesniejsza zgode na
> spotkanie.
Chyba jednak mogłaś (po uzgodnieniu z Kubą), na pewno nie musiałaś.
W każdym razie miałam na myśli następne spotkania.
Myślę, że z każdym kolejnym będzie lepiej. Wiesz, że dużo zależy też od Ciebie.
> moja obecnosc bardziej chyba uwierala eksa niz dziecko
Zaryzykuję stwierdzenie, że nie chyba a na pewno. Postaw się na moment w jego
sytuacji. Czasami wyobrażenie sobie siebie w położeniu "przeciwnika" pozwala na
weryfikację własnego podejścia do sprawy.
> Przypuszczam, ze Jakubowi w przyszlosci tez bedzie zalezalo na tym,
> zeby przebiegu spotkan z ojcem nie zaklocal ktos postronny.
Podzielam Twoje przypuszczenia i życzę Kubie częstych, udanych kontaktów z
tatą.
F.

[pysia-2]

Przepraszam ze sie wtracam do dyskusji, ktoora mnie zupelnie nie dotyczy, ale
chcialam sie podzielic jednym malym spostrzezeniem.
Nie jestem chyba jeszcze calkiem stara, bo doskonale pamietam czasy swojego
dziecinstwa i to nawet tego najwczesniejszego.
I pamietam, ze kiedy odwiedzala mnie kolezanka - szczegoolnie taka, z ktoora
zazwyczaj spedzalam duzo czasu, to nie bylo dla mnie zadnej swietosci. Liczyla
sie wtedy tylko ta kolezanka i zajmowalam sie tylko nia (nawet jesli mmi sie to
wcale nie podobalo, bo np. mielismy ciekawych i dawno nie widzianych gosci).
Bralo sie to stad, ze mialam silnie zakorzenione poczucie troski o goscia -
mooj gosc nie moogl siedziec bezczynnie, kiedy przychodzil do mnie. Nie umialam
tez nigdy powiedziec komus - przyjdz poozniej, bo teraz nie moge sie bawic. Nie
umialam i juz. Do dzisiaj nie umiem.
I nie umialam roowniez wlaczyc goscia do zabawy z innymi goscmi. Jesli
przychodzila dajmy na to Monika, to wiedzialam w co i jak mam sie z owa Monika
bawic. Ale nie umialam sie juz bawic jednoczesnie z Monika i dajmy na to Edyta,
ktoora przyjechala do mnie w gosci z ciocia. Bo to dwa roozne swiaty. Moze tez
troche niesmiala bylam i dlatego.

[naturella]

A ja z kolei byłam tak wychowywana, żeby nie ignorować rodziców w towarzystwie
koleżanek i kolegów, że zawsze to rodzice są ważniejsi, i nie ma mowy, żeby np.
gadać tylko z koleżanką, gdy mój ojciec odwozi nas do szkoły...
Kwestia wychowania i tyle. Widocznie, Kamilo, niezbyt zwracałaś uwagę na coś
takiego jak szacunek dla rodziców - bo to tata Kuby był jego pierwszym gościem.

[kamila77]

naturella napisała:

> Kwestia wychowania i tyle. Widocznie, Kamilo, niezbyt zwracałaś uwagę na coś
> takiego jak szacunek dla rodziców - bo to tata Kuby był jego pierwszym
gościem.

Na szacunek trzeba sobie jeszcze zasłużyć.

[pysia-2]

Szacunkiem darzy sie kogos z racji pozycji spolecznej, wieku, stanowiska etc.
etc. Szacunek nie powinien byc efektem jakichs zachowan. Moge nie lubic mojej
starej sasiadki, bo z niej niezla jedza, ale szacunek z mojej strony jej sie
nalezy, bo przezyla trzy razy tyle co ja.

[pysia-2]

chociaz - dopisujac sie do wlasnego postu - szacunkiem moge darzyc roowniez
swojego roowiesnika za jego postawe wobec jakiegos tam zjawiska.

O szacunku

[kamila77]

No to się tu nie zgadzamy. Ja nie szanuje ludzi tylko dlatego, ze sa. Ja ich
szanuje za to, jacy są. Idąc tym tropem, możnaby zaczac szanowac Adolfa Hitlera.
Miał pozycje spoleczna, mial sluszny wiek, stanowisko tez.
Swoja droga udowodniono kiedys, ze kazda dyskusja zejdzie w pewnym momencie na
nazizm, holocaut i Hitlera. Ponoc to prawo nawet sie jakos nazywa, alem
zapomniala jak.

[pysia-2]

Ja ci nie kaze szanowac wszystkich ludzi na swiecie!!!
Moowie o ludziach z najblizszego otoczenia, z rodziny, z sasiedztwa... Ojca
nalezy szanowac za to, ze jest ojcem, starsza osoba ktoora przyczynila sie do
powstania nowego czlowieka (chyba ze jest zboczencem i zwyrodnialcem, robiacym
dziecku krzywde, ale chyba nie o tym sie tutaj rozmawia). Mozna go ewentualnie
proobowac rozliczac z jego stosunku do dziecka, ale szacunek od dziecka sie
nalezy koniec kropka. Tak samo z sasiadka, babcia, dziadkiem, ciocia itd.

[ak81]

> Moowie o ludziach z najblizszego otoczenia, z rodziny, z sasiedztwa... Ojca
> nalezy szanowac za to, ze jest ojcem, starsza osoba ktoora przyczynila sie do
> powstania nowego czlowieka (chyba ze jest zboczencem i zwyrodnialcem,
robiacym
> dziecku krzywde, ale chyba nie o tym sie tutaj rozmawia). Mozna go
ewentualnie
> proobowac rozliczac z jego stosunku do dziecka, ale szacunek od dziecka sie
> nalezy koniec kropka.


Nikogo nie trzeba szanowac i nikomu sie nic nie nalezy. Na szacunek trzeba
sobie zasluzyc. Nie rozumiem czemu w sytuacji, kiedy ojciec zdradzal mame,
olewal rowno syna przez dlugi okres czasu (bo wil sobie nowe gniazdko) i nagle
zachcialo mu sie odnowic kontakty, mialby miec okazywane szczegolne wzgledy i
mialoby to byc wielkie swieto i wydarzenie. Ojciec nie szanowal dziecka, wiec
niech tez tego szacunku nie oczekuje.

[mikawi]

a mnie się zdawało że szacunek do rodziców jest z definicji (szanuj ojca swego
i matkę swoją), no chyba że matka skutecznie deprecjonuje szacunek dziecka do
ojca ...

[naturella]

O, to to. Kamilo, jesteś mistrzynią w odwracaniu kota ogonem. Sorry, ale tak
zakłamanej i pewnej racji w tym zakłamaniu osoby dawno nie widziałam.
Współczuję Twojemu synkowi, bo wiem już teraz, że zrobisz wszystko, żeby nie
widywał się z ojcem i żeby wspominał go jak najgorzej.

[kamila77]

Nie widziałaś no i dalej nie widzisz, prawda? Czy zatem byłabyś na tyle
uprzejma i nie prorokowała tego,co zrobię a czego nie zrobię?
Racz zauważyć, że do spotkania, które temat tak wałkujemy, doszło, bo się na
nie zgodziłam. Nikt i nic, poza moją troską o dobro dziecka, nie mogłoby mnie
do tego zmusić. Mogłam przykleić na drzwi ksero wyroku sądowego określajacego
zasady kontaktów z dzieckiem - co druga sobota i niedziela, od 10 do 13. I
złośliwie ten wyrok egzekwować, nie zgadzajac sie na inne terminy.

[mikawi]

ależ ty jesteś wspaniała i jaka wyrozumiała dla eksa, na rękach cię powinien
nosić...

zejdź na ziemię z tego piedestału na którym siedzisz, bo się boginią niedługo
okrzykniesz

rany boskie, jak można byc tak bezkrytycznym wobec siebie, narcyz to mały pikuś
przy tobie

[ashan]

Mażna być tak wspaniałomyślnym, jak Ty, tak wyrozumiałym . Na pokaz. I
jednocześnie ośmieszać czyjeś wysiłki rozkładając jednocześnie bezsilnie ręce,
że no przecież Ty się tak starasz i jesteś pełna tak dobrej woli.
Ciekawe jest, że nie wykazujesz nawet próby refleksji, zastanowienia się,
spojrzenia krytycznego na swoją rolę w tym układzie. Pełne, błogie
samozadowolenie...
pozdrawiam

[pysia-2]

wiecie, zastanawia mnie po co piszecie pozdrawiam przy poscie, w ktoorym
obrzucacie sie blotem... to tak, na marginesie.

[linusia_75]

To taki nawyk, jak mówienie dzień dobry.
Linusia

pysiu...

[ashan]

nie jest moi zamiarem obrzucanie nikogo błotem . Zadaję pytania, mogę
prowokować, ale nie tracę przy tym szacunku dla "rozmówcy". Jeżeli kogoś nie
szanuję - nie tracę czasu przy klawiaturze. Akurat ten problem jest mi bardzo
bliski (jestem w położeniu bardzo zbliżonym do położenia Kamili, no może z
pewnymi różnicami ) i myślę, że warto czasem komuś czasem dość dobitnie
przedstawić swoje stanowisko. Jescze raz powtarzam - z obrzucaniem błotem i
temu podobnymi czynnościami nie ma to niż wspólnego. Przynajmniej w moim
przypadku.
pozdrawiam (to tak na marginesie )

[ak81]

To nie definicja tylko przykazanie . Mozna dyskutowac o jego slusznosci i
zakresie sytuacji, kiedy sie sprawdza. Poza tym nie kazdy jest wierzacy.

[marinka.b]

Trzymaj się dziewczyno!
Podziwiam,że masz siłę odpowiadać temu napastliwemu tłumowi.))
Zdziwionym polecam podręcznik z prawa rodzinnego.Można się z niego sporo
dowiedzieć o władzy rodzicielskie-istocie i podstawach jej odebrania przes sąd.
Przez samą decyzję sądu chyba nie przestaje się być kochającym ojcem?
Ponoć dla prawdziwej miłości nie ma żadnych granic i tam.

Współczuję,że musisz przez to przechodzić.A przede wszystkim Twój synek.

Gdyby mojemu mężwowi ktoś nie pozwalał widzieć dziecka,to poruszyłby niebo i
ziemię,aby się z nim spotkać.Dla chcącego nic trudnego.

Tyle się tu mówi o kulturze.
Informowanie dziecka w rozmowie telefonicznej,po rocznym niewidzeniu o tym,że
ma rodzeństwo jest czymś wyjątkowo nietaktownym i pokazuje co jest tak naprawdę
ważne dla ojca.

Trzymaj się kamilo!
Obserwuję i wpieram myślą.)

[linusia_75]

Przechodzi na własne życzenie.
Bardzo nietaktowne. Lepiej jest publicznie skałmać, że mausia tak dobra i
powiedziała ...
Linusia

[kamila77]

Otworzyłam forum i zaczelam sie zastanawiac nad relacjami rodzinnymi. Skoro ty
jestes przyszla tesciowa przyrodniego brata mojego dziecka, to pewnie i naszych
dzieci drzewa genealogiczne sie by nalozyly w ktoryms momencie (to byla
uwaga majaca na celu rozluznienie atmosfery, oczywiscie).
Jednak bardzo uprzejmie prosze nie zarzucac mi klamstwa. W jakiejkolwiek
kwestii. To, ze moje dziecko informacji o bracie nie zapamietalo nie swiadczy o
tym, ze jej nie otrzymalo. Jak zapomni o pracy domowej to tez mam zarzucac jego
nauczycielce, ze mu nie powiedziala?
I naprawde uwazasz ze pytanie dziecka o stan jego informacji na temat
posiadania rodzenstwa po ROCZNEJ przerwie w kontaktach jest zachowaniem
taktownym? Rozsadnym? Majacym na celu li i jedynie troske o dziecko? Skup sie
przez moment i wyobraz sobie, ze jestes dzieckiem. Ze dzwoni do ciebie ojciec,
dawno niewidziany. Oczekiwalabys czego? Chyba jednak tego, zeby ci powiedzial,
ze za Toba tesknil, ze cie kocha, ze o tobie pamieta. A nie tego, zeby
pochwalil sie nowym dzieckiem.

[linusia_75]

Miałam odpisać w tonie polemiki, ale jednak nie będę. Szkoda czasu na dyskusje,
która do niczego nie doprowadzi.
Tylko na zakończenie...
Po prostu dla mnie dobro dziecka to priorytet, a Ty albo masz inne priorytety,
albo źle rozumiesz czym jest dobro dziecka.
I powtórze tylko jedno: jeśli Ci na nim zależy to Twoja pomoc, albo chociaż
nieprzeszkadzanie bardzo by sie przydało.
A co do kłamstwa...
Pozostaję przy swoim zdaniu...
Nie z powodu relacji drugiej strony, to Twoje pokrętne tłumaczenia na forum nie
pozwalają mi uwierzyć, że z synem o jego bracie rozmawiałaś.
A jeśli rozmawiałaś, to tym bardziej nie widzę nic nierozsądnego w poruszeniu
tematu.
I na Boga przestań być tak małostowa i czepiać się każdego niewłaściwego gestu.
Ty zawsze wiesz co kiedy i jak powiedzieć czy jak postąpić z dzieckiem?
Mam nadzieję, że nie. Bo to byłby dramat........
Wesołych Swiąt,
Linusia

[atagag]

trochę nie chce mi sie wierzyć, że w Twoją niewinność i absolutna winę ojca
Twojego syna. Myślę, że koledze syna można było jak najbardziej powiedzieć,
żeby w tej chwili nie przychodził, bo syn jest zajęty. Nie byłby to nietakt.
Ty, myślę, nie musiałaś siedzieć razem z panami w pokoju. To na pewno było
bardzo krępujące zarówno Twojego syna, jak i jego ojca. Myślę, że, o ile Twój
eks nie jest zwyrodnialcem, to równie dobrze mogli pójść na spacer, do kawiarni
na lody. Na neutralnym gruncie szybciej złapaliby kontakt. Sam piszesz, że syn
cieszy się ze spotkania i cieszy się na kolejne spotkanie. Jednak myślę, że
wbrew temu co piszesz, dla Ciebie nie jest to na rękę. Mało tego myślę, że
swoim postepowaniem mozesz dziecku wmówić, że jego ojciec nie chce go znać i
sie z nim widywać. Nie rób tak, zrobisz jemu wieeelka krzywdę, sobie również,
bo kiedyś w przyszłości, syn podziękuję Ci. Myślę. że dla dobra dziecka, o
które tak walczysz, możesz schować urazy i honor do kieszeni.

[marinka.b]

Jeśli masz jakiś zwiazek z tą sprawą,a chyba masz,to naprawdę współczuję kamili
tym bardziej.Rozumiem,że jesteś żoną jego?
Twoja akywność jest drażniąca.Czy twój mąż nie potrafi sam załatwiać swoich
spraw?
Chociaż??
Może dobrze,przynajmniej można się dowiedzieć przez co przechodzi kamila i to
dziecko.

Naprawdę nie ma żadnego wytłumaczenia dla ojca,który rok nie widuje się z
dzieckiem.Czytałam o jego przymiarkach do telefonu do dziecka.Żałosne.
Zbyszek jest jeszcze nie g-o-t-o-w-y.))

Generalnie wszystko w tej sprawie kręci się wokół odczuć tatusia i jego nowej
rodziny.
A dziecko?

A o tym powiedzeniu o Waszym dziecku...No to też jest kolejne
potwierdzenie,tego co wyżej napisałam.
Nie liczą się odczucia tego dziecka,jego relacja z ojcem(nawiązanie jej
właściwie)TYLKO ZEBY POINFORMOWAĆ O PRZYRODNIM BRACIE.Bo to jest Twoje dziecko
i TO JEST NAJWAŻNIEJSZE.

Pokory.Wyjdź,stań obok siebie na chwilę.

To czy powiedziała,czy nie jest naprawdę najmniej istotne z punktu widzenia jej
jako matki.
Może kiedyś to zrozumeisz jak już okrzepniesz w macierzyństwie.Ciągłe
zarzucanie jej,że czegoś nie powiedziała skoro mówi ,że powiedziała jest
wyrazem złej woli z Twojej strony.
Jak będziesz miała starsze dziecko,to zobaczysz jakie ma reakcje na różne
sprawy,jakie czasem rzeczy opowiada.Zapewniam Cię,że zdziwisz się nie raz.)


kamilo,twoja decyzja jest słuszna.Nie wyobrażam sobie walki z tymi ludźmi o
podjęcie ważnej decyzji związanej z wychowaniem dziecka.
Ten ciągły sarkazm,wmawianie jakiś bzdur,kłótnia o pierdoły.Byle na swoim
postawić.



Przechodzi na własne życzenie.
> Bardzo nietaktowne. Lepiej jest publicznie skałmać, że mausia tak dobra i
> powiedziała ...
> Linusia

to też-na wszystko patrzysz pod swoim kątem.
Owszem powiedzenie WŁASNEMU dziecku podczas rozmowy telefonicznej jest
nietaktowne.
I to jest WAŻNE
A to,co się napisało na forum internetowym??Dla Ciebie tojest ważniejsze.Bo TO
NIE JEST TWOJE DZIECKO.
To Ty zakładasz,ze ona kłamie.Bo tak Ci wygodnie i zioniesz z niechęci.
i nie masz pojęcia o psychice dziecka starszego.
Nie mierz wszystkiego miarą niemowlaka.

[linusia_75]

Źle rozumiesz.
I to moze tłumaczy stek bzdur które wypisałaś pod moim (?)adresem.
Linusia

[marinka.b]

Tiaaa,

[naturella]

Marinko, niedokładnie chyba czytałaś
A teraz idę, bo jeszcze i mnie zaraz zarzucisz, że to ja jestem żoną Zbyszka
(hi hi)

[linusia_75]

Uciekaj uciekaj, bo zaraz napiszą, że ex ma harem ))))))))))))
Linusia

[marinka.b]

Spytałam czy jest żoną?
A post skierowałam do żony-to chyba oczywiste.
Nie był on do pośrednika,nawet jeśli linusia przyjmuje te rolę.Bo jej nie
dotyczy.Szczerze mówiąc to przy tej wielości nicków co poniektórych można się
pogubić. Ale chyba sens jest ważny, a nie oznaczenie osoby nazwą.

[capa_negra]

Nie brałam do tej pory udziału w tej dyskusji uważając że to "nie moja dyskusja"
I ty tez nie powinnas w niej brac udziału - rzucasz kamieniami na oslep
trafiając jak kulą w płot.
Osoba która faktycznie ma związek z tą sprawą jak będzie chciała to sie odezwie.
Biorąc jednak pod uwagę, że wszystkie tu wiemy kto ma ten związek, a ty
nie ...cóż to świadczy jedynie o tym,ze bardzo mało wiesz o całej sprawie, o
nas i o tym forum wiec tym bardziej powstrzymaj sie od rozdawania ciosów na
oślep.
To nikomu i niczemu nie służy, a już najmniej sprawie.

[marinka.b]

Ale ty szcześliwa musisz być.Jesteś wtajemniczona.))
To chyba nie trudne przekonać się,kto jest żona?
Sporo było postów na ten temat.Ogólnie dostępnych.
)

[capa_negra]

Wiesz faktycznie jestem szczęsliwa niekoniecznie z powodu wtajemniczenia.
Postów było bez liku ale ty ich chyba nieczytałaś albo niedokładnie.
Jak zaznaczyłam "to nie moja dyskusja" i żaluje, że sie wtrąciłam.
Takie przelewanie jadu z pustego w prózne naprawde niczemu nie słuzy.
I to tyle.

[linusia_75]

Przynajmnie sie orientuje, z kim dyskutuje.
Ale niektórym jak widac to wszystko jedno....
Linusia

[mikawi]

no właśnie, nietrudne, więc skąd ci przyszło do głowy że to linusia???? czytaj
ze zrozumieniem

[marinka.b]

Spytałam czy to ona.
A przyszło mi do głowy być może z powodu niezywkłej aktywności linusi oraz
niechęci tożsamej z niechęcią żoną, a także tego,ze w owej historii występuje
na forum sporo osób.Łącznie z rzecznikiem,heheh.
Ale to i tak nie ma znaczenia skoro wiadomo do kogo i czego post się odnosi.

[z.orz]

do Kamili

"Dlaczego mozliwosc decydowania o dziecku ma miec ktos, kto go nie zna?"

Czy ty masz na prawdę tak krótką pamięć??? określiłaś mnie mianem obcej osoby,
a nie "nie znanej"... na twoje nieszczęście nigdy nie będę dla naszego dziecka
obcą osobą lecz tatą, ale widac strasznie cie to mierzi..

"Nie decydowal, nie mieszal, nie podwazal. Z bardzo prostej przyczyny" -

nie uważam żebym miał powody do mieszania, podważania itd... nie jestem aż tak
złośliwy jakbys tego oczekiwała!!!

"A przeslanka do odebrania wladzy jest wlasnie trwaly brak zainteresowania
dzieckiem."

Ciekawe, że w rozmowie ze mną juz poza sądem używałaś zupełnie innych
argumentów... takich jak swobodne podróżowanie poza granicami kraju, "obrona"
dziecka przed ewentualnymi alimentami na moja rzecz... gwoli wyjaśnienia, o
alimenty moze starać sie również ojciec pozbawiony władzy rodzicielskiej, o
ile nie został pozbawiny jednocześnie obowiązku alimentacyjnego, a taki traci
tylko w przypadku przysposobienia dziecka przez innego mężczyznę, który zawrze
z toba zwiazek małżeński...


"Ależ on wcale nie chce decydowac - sam mi to powiedzial."

Nigdy nie powiedziałem, że nie chcę decydować... Nie wkładaj swoich słów w
moje usta..

"Twierdzi teraz, ze ma zamiar unormowac te kontakty z małym"

Oczywiscie, że tak twierdzę i zrobie wszystko zeby już nigdy Kuba nie musiał
cierpieć z mojego powodu!!!

"Rozumiem, ze to brzmi niezbyt dla ucha przyjemnie - "mam odebrana wladze
rodzicielska", ale przeciez to w tym przypadku czysta formalnosc. W dodatku -
odwracalna."

Jasne, że nie brzmi to przyjemnie, ale nie o brzmienie słów, wydaje mi sie tu
chodzi, lecz o władze rodzicielską, a to jedynie potwierdza moje zdanie, że
prawdziwą przyczyną złożenia wniosku jest jedynie chęc sprawienia, żebym nie
czuł sie dobrze mowiąc powyższe słowa, a nie dobro dziecka. I jeszcze jedno,
nie popisuj sie tu wiedzą na temat przywracania władzy rodzicielskiej, bo
jeszcze tydzień temu twierdziłaś, że pozbawienie władzy rodzicielskiej jest
procesem nieodwracalnym i dopiero rozmowa ze mna przywróciła ci "świadomość",
a pozbawienie mnie władzy nie jest tylko formalnością, bo nie wiem czy
pamietasz słowa sędziny, że jest to głęboka ingerencja sądu i decyzja nie
bedzie podjęta pochopnie.




Do "marinka.b"

"Podziwiam,że masz siłę odpowiadać temu napastliwemu tłumowi.))"

Dla czego ją podziwiasz??? Nikt tu jej nie potraktował napastliwie dla zasady,
a moze źle zrozumiałem treśc tych wszystkich wypowiedzi?


"Zdziwionym polecam podręcznik z prawa rodzinnego."

Rozumiem, ze polecasz go równiez kamili, bo jej wiedza w tym zakresie jest
srównież ograniczona.

"Współczuję,że musisz przez to przechodzić.A przede wszystkim Twój synek."

Czgo tak na prawdę współczujesz? Czy tego, że tata postanowił nie poddac się i
walczyć o swoje prawa, czy tego, że nie potrafi odróżnić tego co słuszne, od
tego co jej sie wydaje? A dziecku faktycznie należy współczuć, bo nasze
nieporozumienia odbijają sie wyłącznie na nim... To on bedzie "skazanym" w tym
procesie.

"Informowanie dziecka w rozmowie telefonicznej, po rocznym niewidzeniu o tym,że
ma rodzeństwo jest czymś wyjątkowo nietaktownym i pokazuje co jest tak
naprawdę ważne dla ojca."

Nie wiem, czy niedoczytałaś wszystkiego czy tylko "słyszysz co chcesz"??? To
Kamila pochwaliła sie poinformowaniem Kuby o rodzeństwie i nie widzę w tym nic
złego, że uważałem za konieczne porozmawianie z Kubą na ten temat. Wydaje mi
się, że to ja teraz powinienem z nim o tym rozmawiać, bo taka informacja mogła
w nim obudzić obawę, że jest już niechcianym, niekochanym dzieckiem. A to ode
mnie chyba powinien usłyszeć, że mój stosunek do niego nigdy nie uległ
zmianie, bo takowe zapewnienia ze stony Kamili byłyby mało wiarygodne. A cała
rozmowa telefoniczna z Kubą wyglądała znacznie inaczej niz przedstawiła ją
Kamila. Rozmawialiśmy o wielu rzeczach, nie tylko o "braciszku". To jak
zareagował Kuba na moją informacje potwierdza jedynie fakt dużego wrażenia
jakie na nim wywarła ta informacja. Może sposób, w który poinformowała Kube o
rodzeństwie Kamila nie był wystarczajaco czytelny, żeby mógł ją przyswoić, o
ile w ogóle taka informacja miała miejsce. Teraz to mnie należy zlinczować, za
to, że dziecko rozmowę ze mną na ten temat potraktowało "poważnie". Brawo!!!


"Jeśli masz jakiś zwiazek z tą sprawą,a chyba masz,to naprawdę współczuję
kamili tym bardziej.Rozumiem,że jesteś żoną jego?"

Miło mi "słyszeć", że mam trzecia żonę!!! Linusiu a co twój mąż na to??? Czy
kask mi bedzie potrzebny? ))
Przykro mi, ze cie rozczaruję, ale linusia nie jest moją żoną...

"Twoja akywność jest drażniąca."

Dlaczego drażni cie aktywnośc osób, które mają własne zdanie???


"Naprawdę nie ma żadnego wytłumaczenia dla ojca,który rok nie widuje się z
dzieckiem."

A czy ja gdziekolwiek się tłumaczyłem??? Myślę, ze dość czytelnie napisałem,
że mam sobie wiele do zarzucenia, ale może znowu nie doczytałaś...

"Zbyszek jest jeszcze nie g-o-t-o-w-y.))

A skąd wiesz, czy ja jestem gotowy, czy nie??? Znasz mnie? Rozmawialiśmy
kiedykolwiek? Nie osądzaj mnie pochopnie...

"Ten ciągły sarkazm,wmawianie jakiś bzdur,kłótnia o pierdoły. Byle na swoim
postawić."

Ciekawe, ale mam wrażenie, że słowa te są doskonałym opisem zachowań Kamili.
Dzięki wielkie, że tak subtelnie, ale jednak o tym tez napisałaś...


"nie masz pojęcia o psychice dziecka starszego.
Nie mierz wszystkiego miarą niemowlaka."

Widzę , że mamy tu doczynienia z prawdziwym fachowcem. To jako fachowiec nie
możesz wrzucać dzieci do jednego kotła, to że twoje dziecko w jakiś sposób
reaguje nie znaczy, ze moje reaguje w ten sam sposób. Wpływ na reakcje ma
również to w jaki sposób dziecko pojmuje pewne sprawy, a to zależy również od
stopnia uswiadomnienia tego dziecka, no ale ja mogę sie mylić... fachowcem w
końcu nie jestem.

[kamila77]

Kurcze no, mnie sie wydawalo zesmy pare spraw ustalili w srode. Po kiego grzyba
znowu bedziemy sie tu paletac forumowo? Uroczyscie moge sie przyznac do
wszystkiego, o co oskarzaja mnie e-macochy, samokrytycznie obrzucic sie blotem
i co tam jeszcze chcecie. Tylko na Boga, szanowny eksie, nie wałkuuuujmy juz
tego publicznie, ok?

[z.orz]

kamila77 napisała:

> Kurcze no, mnie sie wydawalo zesmy pare spraw ustalili w srode. Po kiego
grzyba
> znowu bedziemy sie tu paletac forumowo? Uroczyscie moge sie przyznac do
> wszystkiego, o co oskarzaja mnie e-macochy, samokrytycznie obrzucic sie
blotem
> i co tam jeszcze chcecie. Tylko na Boga, szanowny eksie, nie wałkuuuujmy juz
> tego publicznie, ok?

Nie ja zacząłem dopisywac sie do tego wątku i nie ja po raz kolejny zacząłem
toczyc wojenkę... Nie będziesz wycierała sie moją osobą i "dogryzała" żonie to
bedzie spokój. Od ciebie wiele zależy... Pomyśl o tym!!! i nie tylko o tym...
Jeszcze nie jest zapóźno...

[ka.ga]

A mnie jest po prostu bardzo przykro, kiedy czytam cala te dyskusje. Wszyscy
zgodzilismy sie, ze sytuacja jest wyjatkowo trudna i wymagajaca taktu z obu
stron - ze strony Zbyszka i Kamili. Kiedy mialo dojsc dospotkania naprawde
cieszylam sie, ze oto pierwsza sprawa fajnie rozwiazana m,in za posrednictwem
forum. Niestety, przedwczesna byla to radosc. I taktu - naprawde przykro mi to
pisac - zabraklo Kamili. Po pierwsze dlatego, ze spotkanie bylo cenzurowane
(wiem, wiem, czytalam "argumenty Kamili), po drugie dlatego, ze ojciec
traktowany byl jak intruz i zeby to podkreslic Kamila zgodzila sie na wizyte
kolegi Kuby. To naturalne, ze widzac malych chlopcow bawiacych sie w cos,
poslugujacych sie wlasnym kodem itp, dorosly czuje sie skrepowany. A dla
osmiolatka to wlasnie koledzy staja sie najbardzej pozadanymi towarzyszami -
zreszta napisala o tym ashan. Rozumiem Kamilo, ze nie chcialabys, aby wizyty
ojca Kuby byly czyms wyjatkowym, ale na to tez potrzeba czasu. Pierwsza wizyta
jest inna niz wszystkie. I nie dotyczy to tylko wizyty ojca i dziecka. Dotyczy
to kazdej wizyty. Uswiadamianie gosciowi, ze jest persona non grata,
ignorowanie go, nie jest szczytem taktu, prawda?
I jeszcze jedno. Za kilka lat Kuba byc moze zapyta Cie, dlaczego jego tata ma
odebrane prawa rodzicielskie? Zakladam, ze kontakty z tata beda coraz lepsze.
Slowo daje,nie chcialabym byc wtedy w Twojej skorze. Bo moze sie to zwrocic
przeciw Tobie.
Byc moze to fatalny zbieg okolicznosci, ale to ze nawiazanie kontaktow Zbyszka
i Kuby zbieglo sie z rozprawa w sadzie, to zakrawa na jakis ponury, okrutny
zart.
Mimo wzystko zycze, aby stosunki twojego syna i jego taty ukladaly sie coraz
lepiej.

[linusia_75]

Spoko, Zbyszek, kask zbędny
Obiecuję osobistą nietykalność na sobotniej imprezie.
Rogaliki piec?
Linusia

Mariko droga...

[domali]

Kilkakrotnie powtarzałaś, że tylko pytałaś, czy linusia jest obecną żoną
Zbyszka... więc czemu na podstawie jej posta wystawiasz laurkę rzeczywistej
obecnej???
Tak się dziwnie składa, że ową obecną jestem ja, więc zanim zaczniesz stawiać
takie stanowcze sądy, poczytaj ZE ZROZUMIENIEM, przemyśl i dopiero pisz...
Skoro nietrudno się domyślić, kto jest kim, to czemu nie wiesz? Nikt nie
ukrywa, kim ejst w tej relacji...
Mój mąż potrafi swoje sprawy załatwiać sam i to robi... ale ja też mogę się
chyba na ten temat wypowiadać... prawda?
Poza tym nic nie kręci się wokół nowej rodziny... mi bardzo zależy na
kontaktach Kuby i Zbyszka, bo wiem, jak dla dziecka ważny jest ojciec... gdyby
było tak, jak mówisz, to ja powinnam stanowczo tych kontaktów zabronić, bo tak
teoretycznie byłoby mi łatwiej...
Co do rozmowy na temat naszego dziecka, to była ona efektem wyłącznie postu
Kamili, w którym informowała, że powiedziała Kubie o Wiktorze... gdyby tego
nie było, Zbyszek NA PEWNO nie rozmawiałby z Kubą o naszym synku!
Owszem, moje dziecko jest dla mnie najważniejsze, co nie oznacza, że nie myslę
o Kubie... bo gdyby było inaczej, walczyłabym o to, żeby Zbyszek miał w sercu
tylko naszego syna...
W macierzyńsywei już okrzepłam... swoją drogą, dla Twojej informacji, dziecko
dwuletnie to już nie niemowlak.
Mówisz o sarkażmie? Ten wtdaje mi się pojawia się prawie wyłącznie w postach
Kamili, szczególnie w tych skierowanych do mnie...
I jeszcze jedno... niechęcią nie zionę... nie masz podstaw do takich
stwierdzeń...
I to tyle.

[domali]

[hejkum_kejkum]

Wiecie co mimo iż chyba nie jestem męskim szowinistą, ale napiszę coś
sowinistycznego , taki "młynek" to chyba tylko kobiety są zdolne stworzyć .

Z drugiej strony drogie panie, powiedzdzcie, czy się wszystkie, naprawdę, aż
tak dobrze znacie?

Ja jako osobnik, nie znający nikogo, i czytający te wypowiedzi, to tak sobie
sądze, że to tylko kłutnia dla kłutni ...

A tak w ogóle bo mi przykro, że sie nie nadaje na forum, bo nie znając tu
nikogo nie moge włączyć się do takich pięknych dyskusji

A tak w ogóle żartowałem, ale nie lepiej się w dzień Św. Mikołaja uśmiechnąć, i
zając swoimi problemami ?

[dondon]

Podpisuje sie po KA GĄ .

[milcha1]

A może ojciec widział dziecko raz na rok b mu te spotkania utrudniałaś?
Eks mojego męża utrudnia kontakty z ojcu z ynami i gdyby nie jeździł do niego
do szkoły raz w tygodniu to widziałby właśnie raz na rok.
Jeździ co prawda co dwa tygodnie po niego do matki ale może porozmawiać z nim
tylko przez domofon. Ex również złożyła w s.ądzie wnosek o poznbawienie władzy
rodzicielskiej mego męża. twierdząc, że synowie źle znoszą jego obecność. Ale
wtrakcie małżeństwa czuli się z ojcem świetnie. "Zaczęli się źle czuć" z ojcem
gdy ona wyprowadziła się z domu do innego i przeprowadzała kilkarotnie w ciągu
roku zmieniając im szkoły i przedszkole. Gdy mój mąż odwiedza syna w szkole syn
czuje się z nim dobrze. Dziwnie się składa, że objawy występują gdy w pobliżu
jest matka.

Zastanawiam się czy ty też utrudniałaś swojemu mężowi kontaktów z synem.
Może Z.orz się odezwie i naświetli sprawę od swojej strony.