Stan wojenny

[belfegorek]

Dziś kolejna rocznica tego dziwnego wydarzenia.byłem zbyt mały żeby cokolwiek
pamiętać ale pewnie wielu z was ta dziwna decyzja generała spotkała w różnych
miejscach.Piszcie o tym.

[very_famous]

Pamiętam 'suki' czyli nyski policyjne pod Hutą Warszawa. Az niebiesko było.
Pamiętam zdenerwowanie rodziców i dziadków. Później godzinę milicyjną.

[cereusfoto]

A ja trochę więcej pamiętam. Wiem ,że było to w niedzielę i zamiast Teleranka
objawił się nam pan w mundurze wojskowym i coś tam bełkotał. Wiem również ( o
ja wówczas naiwna ), że ucieszyłam się, iż nie będę musiała iść w poniedziałek
do szkoły. Potem pamiętam ,że z koleżanką wystawałyśmy po kolejkach pod sklepem
spożywczym, bo rodzice byli w pracy, a z towarem krucho było, a coś trzeba było
jeść.

[lowca.masek]

No cóż, Teleranek to klasyka. Gdyby nie stan wojenny, to pewnie nigdy nie
zdobyłby takiej popularnosci.
Ja to zapamiętałem tak:
1. "Telewizor się zepsuł", więc rodzice włączyli radio - tego poranka nadawali
tylko muzykę poważną, przerywaną wiadomym przemówieniem. Zrozumiałem, że jest
jakaś wojna tylko dziwne, że nikt nie strzelał ani nie było bombardowania (no,
bo na podstawie filmów tak miała wyglądać wojna)
2. Poszedłem nawet do kościoła, chociaż normalnie trudno było mnie tam
zaciągnąć. Ksiądz nawet zanadto nie politykował (może dlatego, że była to msza
dla dzieci), wspomniał tylko, że kraj znalazl się w trudnej sytuacji i mamy się
modlić (czyli w sumie jak zwykle).
3. Radość z nieplanowanych ferii, wizyta u babci krótsza niż zwykle z powodu
godziny milicyjnej. Dużo milicji i wojska, ale w mojej dzielnicy żadnych
pojazdów specjalnych nie było. A tak liczyłem, że zobaczę prawdziwy czołg:)
4. Ferie szybko zrobiły się nudne, żadnych atrakcji w TV, o wyjeździe mowy być
nie mogło... Pozostawało podwórko i obserwowanie, co dzieje się na ulicy (może
wreszcie zobaczę ten czołg...)
5. Życie codzienne - dla 9-latka bez różnicy, przecież po 22 nie musiałem
nigdzie chodzić, telefonu i tak nie mieliśmy. A do szarości byliśmy
przyzwyczajeni i wcale się jej nie dostrzegało.

[zoraz]

Ja naprawdę się zryczałam, że telewizor mi zepsuli, żebym teleranka nie
oglądała. Wtedy nie było specjalnych kanałów dla szpagaterii i człowiek czekał
na byle teleranek.
Zima była jak szlag. W bramie sąsiedniego bloku /dobry widok z mojego okna/
koczowali żołnierze z radiostacją.
Przeszukiwanie naszego samochodu na rogatkach Wrocławia /widziałam wozy
pancerne:)/, bo trzeba było odwieźć goszczącą u nas babcię.
Potem przemycanie świniaka ze wsi, wszystkie osiedlowe kundle za nami dreptały,
jak taszczyliśmy trefny, jeszcze ciepły /rzeczywiście ciepły/towar z garażu do
samochodu.

[dalia2]

akuraz zaczęłam ogólniak. Orłem nie byłam, więc miałam mieszane uczucia - bałam
się (rodzice w s-ści) i cieszyłam z ferii. Uwielbiałam wieczory przy świecach
(jak tu się uczyć? ;). Nigdy rodzina nie była tak blisko jak wtedy ( ciotki,
wujkowie, kuzynostwo). To jedyne, czego żałuję z tamtych czasów.

[dixi]

dobry wieczór!!
wlasnie znalazłam to forum :) powspominac, czemu nie...
tym bardziej takie fajne czasy jak stan wojenny;
sorry, ale z subiektywnego punktu widzenia... mialam wtedy lat 15, 1 klasa
liceum; i sluchajcie: na moją wiochę zjechali zolnierze! przystojne chlopaki,
kwaterowali w szkole ktorej juz tam wtedy nie bylo bo przerobili na osrodek
szkolenia partyjnego:) oczywiscie z paroma kolezankami juz po paru dniach
znalysmy bardzo dobrze dzielnych zolnierzy, i randki byly romantyczne a
jakze...:)
gdyby nie to, pewnie mialabym calkiem inne spojrzenie na stan wojenny...:)

[jaketi]

Ojciec pracował wtedy w drogówce w milicji. Pamietam jego późne powroty do domu
lub wogóle nie wracał. To co zawsze wspomina to swoje nocne powroty do domu. Z
przepustka. Na ulicach pusto- ani przechodnia, ani samochodu.

[emari]

Dalia ja też wspominam tę bliskość z rozrzewnieniem.
Inne rzeczy bez a nawet zgrzytając zębami.

[bdx65]

smutek, beznadzieja, ofiary śmiertelne, mróz, płacz, bezsilność, wściekłość,
oporniki w klapach, "Wolna Europa", przepustki, aby jechać do najbliższego
miasta, wyłączenia prądu, bezprawie, więzienia pełne politycznych, wszędzie
generał, urban...

[heidiklum]

Tez pamietam muzyke powazna w radiu.
I ze po cichu cieszylam sie, ze nie bedzie szkoly do Bozego Narodzenia.
Pamietam, jak rodzice nasluchiwali, czy nie leca ruskie samoloty - mieszkalismy
w Bialymstoku.
Poza tym nerwy, kiedy do klatki wchodzila milicja - po kogo???
Spekulacja - czyli pol swini na podlodze w kuchni - o malo nie umarlam.
Samogon i ta cala aparatura w kuchni.
Schowana gleboko teczka ze zdjeciami Z "Wujka", ulotkami...
Bylam wtedy w 2 klasie podstawowki, wiec bardzo duzo nie pamietam.

[jan.kran]

Może wprowadzę nastroj minorowy na to wesołe forum ale takie strony PRL też były.

W listopadzie 1981 brałam udział w strajku studenckim.
Bylismy pełni radości ,wiary i planów że coś zmienimy.

12 grudnia rozmawiałam przez telefon z moją przyjaciółką Krótko po pólnocy ,już
trzynastego zamilkł telefon.
Nie przywiązywałam do tego znaczenia .

Słuchałam Trójki , przestała nadawać po północy.
Czytałam akurat bibułę o wydarzeniach na Węgrzech 1956.

Rano w niedzielę wstałam póżno , zadzwoniła do drzwi sąsiadka pytając czy u nas
działa TV bo u nich cos nie jest w porządku.
Mama włączyła telewizor i zobaczyłam Generała.
Już domyślałam się co się dzieje.

To był , oprócz odejścia moich najbliższych najgorszy moment w moim życiu.

Mama opowiadała że zrobiłam sie blada jak ściana i myslała że zemdleją. To był
szok , słuchałm i nie rozumiałam czego słucham.

Pamiętacie "Rozmowy kontrolowane". Jak Kwiiatkowska próbowała zrozumiec z kim
jest wojna :-))))
No więc mniej więcej oddaje to mój stan podówczas...

Za chwilę wpadła kuzynka z narzeczonym mająca wyjśc za miesiąc za mąz.
Powiedziała że stan wojenny czy nie Ona ślubu nie odkłada.
Potemw przyszedł mój narzeczony mający 14 - go odebrać paszport i wyjechać do
Kanady.
Ja miałam dojechać potem.

W samo południe wyciągnelismy wszyscy pOł litry i sięlekko ubzdryngoliliśmy pod
ten stan wojenny.
Potem szłam godzinę na piechotę ,bo komunikacja nie działała przez
piekny,spokojny , ośnieżony Wrocław do mojej przyjaiółki
Kompletna paranoja i surrealizm.

Dzień potem pojawił się u mnie mój przyjaciel ,który brał udział w strajku w
jednej a wrocłaswkich fabryk.
ZOMO Go pobiło ale udało Mu się uciec.
Ukrywał się u mnie kilka dni , potem w wielu miejscach aż do końca stanu wojennego.
Inni bliscy zostali internowani , niektórzy na bardzo długo.
Mój świat stanął na głowie. Brak telefonu ,godzina milicyjana, znajomi
aresztowani ,uniwersytet zamknięty.
Podsłuch telefoniczny ,( rozmowa kontrolowana:-)))))
Obrzydliwe otwieranie przez cenzora listów od przyjaciół z zachodu. Mam te
listy do dziś...

Wyjechałam z PL 31 pażdziernika 1983. Po raz pierwszy odwiedziłam PL w
pażdzierniku 1990.

Jakieś trzy lata temu Młoda znalazła w necie przemówienie Generała.
Właczyła w ramach wspomnień...

Obywatele i obywatelki...

Jak to usłyszałam krzyknęłam histerycznie:
Wyłącz to natychmiast!
No mam traumę i już :-))))

Kran

[neurosis]

pamietam tylko jaruzelskiego zamiast teleranku i przerazenie rodzicow,
w wieku bylam takim ze wojskowe samochody na ulicach byly dla mnie atrakcja...
inna sprawa ze 'stan wojenny' byly to dla mnie puste slowa i nie wiedzialam co
tak naprawde to oznacza

Noc z 12/13 grudnia

[l-ewa]

spędziłam na brydżu.
Koło 6-tej rano usłyszelismy zza sciany hymn. Ktos puscił żart, że właśnie się
skończył program w telewizji (w tamtych czasach na koniec programu grano hymn,
no ale program zwykle kończył sie max. ok. 1 w nocy). Mielismy totalny ubaw.
Rano kumpel poleciał po zapałki do najblizszej knajpy. Wrócił z informacją, że
chłopy siedza i patrzą w TV w którym coś mówi Jaruzelski... Niewiele nas to
obeszło.
Gralismy do południa. Wróciłam autobusem.
O stanie dowiedziałam się w domu.

[pompompom]

Sąsiad walił w drzwi naszego mieszkania i krzyczał wojna. Miałam 13 lat. O
wojnie naczytałam się sporo. Zaraz przed oczyma stanęły mi zdjęcia
bombardowanej Warszawy, tłumy uciekinierów, obrazy z Powstania, jakie oglądałam
w książkach i ew. w TV. Pomyślałam, że też trzeba się spkować i uciekać.
Poszłam do swojego pokoju i zaczęłam się zastanawiać co zabrać. Kasety z
ukochaną muzyką,zeszyt ze zdjęciami Beatlesów,których wtedy uwielbiałam (ten
drugi sort fanów - zaraz po śmierci Lenona), ukochane książki, plakaty i
ciuchy. Zanim się zastanowiłam sprawa z wojną się wyjaśniła i okazało się, że
to "tylko" stan wojenny.
Izamiast teleranka u drzwi stanęła Załoga G (załoga Dżi -to był chyba jakiś
serial w kinie teleranka - przypis własny) i miś Kolabor (nie mylić z
Colargolem :).

[emeryt3]

Drogi Belfegorku! Wydarzenie naprawdę dziwne. Największą jego zagadką jest
zasadniczy szczegół, czemu ono służyło? Słowom "wielkiego" Generała nikt nie
wierzył. Ja też nie wierzyłem, choć propaganda niestrudzenie wpajała wszystkim
pojęcie "mniejszego zła", jakby śmierć niektórych i zło czynione wobec
większości dało się mierzyć. Wiele lat minęło, aby na podstawie wyników
spowodowanych tym "mniejszym złem' można wyciągnąć wnioski, komu i do czego Stan
wojenny był potrzebny?...
Nie będę rozwodził się nad szczegółami prowadzącymi do moich wniosków, bo
zabrakłoby miejsca w całej tej witrynie. Jednak zwróć uwagę, drogi Belfegorku,
na okoliczność, kto przejął cały potencjał gospodarczy Polski i kto czerpie z
tego korzyści, a Sam zobaczysz, o co w tym wszystkim chodziło. Z pewnością
odkryjesz, że Grupa Trzymająca Władzę nie jest wymysłem oszołomów, lecz naprawdę
istnieje. Nie dlatego istnieje, że powstała teraz niedawno, lecz dlatego, że
jest nierozłącznym składnikiem mafii, tak zwanego komunizmu. Stan wojenny
potrzebny był GTW, aby spowolnić, wymykające się spod kontroli, przemiany. Czas
"wroniej" wojny wykorzystano do wyreżyserowania wizerunku, prawie wszystkich
opcji politycznych i nowej solidarności, aby kontrolując ich działania zapanować
nad Polską w sposób wytyczony przez GTW.

[margo.pf]

Robilam u rodzicow w domu remont. Chcialam skonczyc przed wyjazdem do
przyszlego meza do Francji. Padlam o 5 rano na wersalke... Obudzil mnie
general. Pognalam jak dzika na poczte glowna nadac telegram. Zamknieta. Pieszo
pognalam na dworzec, poczta otwarta i zyczliwy czlowiek, ktory mimo zakazu
przyja moj list. Wyjechalam dopiero pod koniec 85 roku. Coz, przyszly malzonek
byl francuskim wojskowm o czym wiedzieli wszyscy cenzorzy czytajacy nasze listy.
W paszportowce smiali mi sie prosto w nos "Pani nigdy stad nie wypuscimy"!
Ciezka zima, przepustki, pracownicy universytetu poddani weryfikacji do ktorej
nawet nie przystapilam. Dzis nawet nie mam zalu. We Francji zrobilam inne
studia, mialam ciekawa prace, ktora pozwolila mi na to, ze choc do emerytury
mam daleko, to nie musze pracowac i moge z mezem grzac sie jak jaszczurka w
egzotycznym sloncu. Mam zal o to, ze to co wycierpialo moje pokolenie niczemu
nie sluzy. Do koryta dorwali sie nowi, bardziej jeszcze lapczywi i niczym
nieusprawiedliwieni, konsumenci. Nad tamta Polska wisiala Jalta i cien
wielkiego czerwonego brata. Nad nowa Polska pozornie nic nie wisi, to nowym
kacykom Polska wisi.

Stan wojenny był komunistyczną odpowiedzią

[che.guevara]

na rewolucyjne zakusy Solidarności, która ku uciesze Waszyngtonu pchała Polskę
ku wojnie domowej i radzieckiej interwecji będącej nieuniknioną konsekwecją tej
wojny. Stan wojenny ocalił nas przed tą niewyobrażalną tragedią.

[jan.kran]

che.guevara napisał:

> na rewolucyjne zakusy Solidarności, która ku uciesze Waszyngtonu pchała Polskę
> ku wojnie domowej i radzieckiej interwecji będącej nieuniknioną konsekwecją tej
> wojny. Stan wojenny ocalił nas przed tą niewyobrażalną tragedią.

Wytłumacz mi chłopcze dlaczego Waszyngton miał się cieszyć że w PL będzie wojna
domowa i radziecka interwencja ?
Pytam się całkiem serio.
Kran.

[ned_pap]

che.guevara napisał:

> na rewolucyjne zakusy Solidarności, która ku uciesze Waszyngtonu pchała Polskę
> ku wojnie domowej i radzieckiej interwecji będącej nieuniknioną konsekwecją tej
> wojny. Stan wojenny ocalił nas przed tą niewyobrażalną tragedią.

A co na to wszystko doktor Lubicz?

[ned_pap]

Miałem wtedy trzy lata, ale mam zapisaną w pamięci jedną klatkę - stoję przy
oknie i patrzę na szosę (mieszkałem wówczas na wsi) którą jedzie "skot".

[mariazofia]

Pamiętam że w niedzielę rano poszłam z moim tatą i bratem na sanki a na Moście
Gdańskim stali żołnierze, nie mieliśmy pojęcia dlaczego. W domu mama
powiedziała, że wprowadzili stan wojenny i pamiętam, że oglądałam wronę w tv.

[negevmc]

Byłem w klasie maturalnej. Umówiłem się z dziewczyną (dzisiejszą żoną) tego
dnia. Komunikacja miejska nie działała a samochodem strach było jechać bowiem
wojsko mogło w każdej chwili go zarekfirować dla własnych potrzeb - było to
zupełnie w zgodzie z ówczesnym prawem. Wybrałem się więc do ukochanej na
piechotę a było to dokładnie po drugiej stronie Wrocławia. Przeszedłem więc w
piękne zimowe, słoneczne a mroźne, niedzielne połódnie cale miasto unikając
patroli ;-)
Jakże ja musiełam ją kochać ! ;-))))