Studenci wtedy i dzis

[moze_doktor]

Z perspektywy czasu, miejsca i punktu widzenia kilka uwag:

WTEDY:
Profesor wchodzil na sale wykladowa - CISZA.
OBECNIE:
Sala na luzie, nieraz trzeba kilku minut aby do studentow (ludzi skad inad
DOROSLYCH) dotarlo, ze profesor nie tylko jest, ale i zaczal wyklad.

WTEDY:
Egzamin - garniturek, pod krawatem (ech, te upaly w sesji letniej) i te nerwy
przed maglowaniem, najczesciej ustnym.
OBECNIE:
Na luzie, testy do wypelniania koleczek (moze bardziej obiektywne, wstrzymam
sie od glosu).

WTEDY:
Autentyczny ped do nauki, zabijanie sie o slabej jakosci (technicznej!!!!)
skrypty.
OBECNIE:
Podejscie - "a tu mi wisi".

WTEDY:
Rozmowa z profesorem traktowana jako wyroznienie.
OBECNIE:
Przerywanie profesorowi wykladu trywialnymi pytaniami, np. "Kiedy bedzie
nastepny egzamin".

WTEDY:
Wyklad to byl wyklad a nie czas na rozwiazywanie krzyzowek (no, uderzmy sie w
piersi - bywalo).
OBECNIE:
Spoznianie sie i jawne ZARCIE na wykladzie, nawet w pierwszym rzedzie.

To kilka luznych mysli.
A jak Wy sie na to zapatrujecie?

PS. Jestem przedstawicielem nauk scislych w USA. Studia w PRL - UAM.

[tamsin]

moge szczerze powiedziec, ze wolalabym OBECNIE a nie WTEDY, no oprocz
podejscia "a to mi wisi" - jezeli sam placi, to nie powinien miec takiego
podejscia. troche mi tutaj logiki brakuje. Spoznianie tez mi nie pasuje, jawne
zarcie nawet w pierwszej lawce, no chyba ze z odlosami mlaskania, moze akurat
nikomu nie szkodzic, a student pewnie lepiej wiedze wchlania :-)

[imagiro]

a ja wolalem wtedy ...

[luccio1]

Byłem studentem WTEDY - od r. 1973 aż do 1983, pełne 10 lat, dwa kierunki jeden
po drugim, ciągnione w systemie: powtarzanie roku na jednym - awansowanie roku
na drugim (coś jak gdyby nosić dwie ciężkie walizki po kawałku, wracając się to
po jedną, to po drugą). Plusem było to, że było się w wąskim, wyselekcjonowanym
gronie - selekcji dokonywał naprzód egzamin wstępny, potem obie sesje na I
roku. Po zaliczeniu I roku wylatywało się praktycznie "na własne życzenie"
(m.in. za antyreżymową działalność polityczną, w której nie uczestniczyłem).
Było nas mało, a stąd wynikało, że sekretariat był dostępny praktycznie o
każdej porze, wykładowcy także... (Kiedy byłem niedawno w moim dawnym
instytucie, poczułem się zupełnie zagubiony i nieswojo w tłumie przewalającym
się po korytarzach). Można się było czuć "elitą". Zresztą, to było w tamtych
czasach już wcześniej: dziś sobie uświadamiam, że z mojej klasy z podstawówki
zaledwie 1/4 poszła do liceum, całe pozostałe 3/4 wypełniło technika,
zawodówki, albo w ogóle poszło "w świat", żegnając się ze szkołą już na tym
etapie.
Co do samych studiów, trudno cokolwiek porównywać z dzisiejszymi: studiowałem
mało że w epoce przedkomputerowej, ale nawet w "przedkserowej" - zatem notatki
z książek i tekstów źródłowych (rękopisów archiwalnych i bibliotecznych)
własnoręcznie na fiszkach różnych rozmiarów, pooznaczanych według wiadomego mi
klucza i porozmieszczanych w dokładnie opisanych kopertach i teczkach - potem,
mając fiszki porozkładane na wszystkich stołach, krzesłach, i na tapczanie,
komponowanie tekstu rękopiśmiennego, potem przepisywanie go na maszynie
(mechanicznej - na szczęście była w domu) i jeszcze wtedy wnoszenie poprawek
redzkcyjnych...

[des4]

Wolę TERAZ. Teraz ludzie studiują bo wiedzą, że dzięki swojemu wykształceniu
mają szanse na coś lepszego niż po skońcczonej zawodówce. Wtedy skończone
studia nie dawały żadnej przyszłosci. Bojak przyszłośc czekała absolwentów
(poza nielicznymi wyjątkami i "ustawionymi") w peerelu? Studiowało się bardziej
dla pokazania i w ramach pewnego stylu życia. Pamietacie "wiecznych studentów"?
Bylejakość i nagminne ściąganie też było wynalazkiem socrealu. Do dzisiaj z tym
się spotykamy....