Szkoła w PRL

[klara551]

Jak wspominacie swoje lata szkolne?Ja z przyjemnością wspominam "swoją klasę"
w której zostawiało się teczki,były szafki na przybory i nauczyciele
przychodzili do nas i nie było włóczenia się z klasy do klasy.

[tamsin]

ja pamietam, ze z chwila przekroczenia progu szkoly czesto wital
mnie smrod przypalonego mleka :-) Rowniez nie wolno bylo wejsc do
szkoly bez natychmiastowego zmienienia obuwia na kapcie. Czesto byly
to juz dobrze dziurawe "baletki" bo nie zawsze mozna bylo dostac
nowe. W szatni zostawialo sie paltko, ktore moglo tajemniczo zniknac
z szatni, chociaz szatnia byla przez wozna zamykana na cztery
spusty. Pamietam te zbiorki makulatury, kazdy dzwigal co mogl, bo
klasa mogla wygrac jakas tam nagrode za najwiecej kilogramow
makulatoru, ale tak naprawde to niewazne byly te kilogramy tylko
ktora z nauczycielek nadzorowala te wazenie. Zwykle klasa ktorej
byla wychowawczynia "wygrywala" te nagrode, chociazby mieli najmniej
makulatury.

[mister1]

w kiblu szkoly do ktorej chodzilem ktos napisal na scianie "Tu sie
robi ser dla ZSRR", dyrektor-debil zadzwonil po milicje. Ci go
szczesliwie oleli. Dyrektor po 1989 roku awansowal na kuratora.

[luccio1]

Zaczynałem szkołę podstawową, mając jeszcze do niektórych
przedmiotów nauczycieli, którzy przed wojną byli profesorami
gimnazjalnymi. Takim był np. mój geograf - uciekinier ze Lwowa,
douczający nas w zakresie prawego dolnego narożnika mapy (lewo- i
prawobrzeżne dopływy Dniestru; węzeł źródłowy czterech rzek: Bugu,
Styru, Ikwy i Seretu, na granicy Wołynia i Podola - dzięki temu
czytając Słowackiego: "...bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,
byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną...", albo: "...tam stoi góra,
Bony nazwana imieniem..." - wiedziałem w przybliżeniu, gdzie to
jest; dla większości Kolegów była to odwrotna strona Księżyca).
Potem, w liceum, polskiego uczył mnie były lektor KW - zaś u niego
trzeba było umieć nie tylko dzień przyjścia Słowackiego na świat
(4 września 1809), ale i godzinę! i daty "obudwóch Chrztów
Słowackiego".
Wiem jedno: do szkoły bym za skarby nie wrócił - ani do niczego, co
jakkolwiek szkołę przypomina (tutaj nie pojmuję zupełnie
fascynacji "Uniwersytetem Trzeciego Wieku").

[nataszsza]

na studiach mieliśmy wojsko, taki przedmiot bardzo nielubiany przez studentów,
bo zajęcia zaczynały się od 8 rano i trwały z przerwani do 15, był to stracony
dzień, nudy i siedzenie w ławce, dziewczyny na wojsku robiły na drutach, panowie
czytali różne książki lub grali w statki. 21 marca akurat wypadło nam wojsko,
dzień wagarowicza więc uciekliśmy z zajęć. potem było dochodzenie kto był
prowodyrem tej akcji, potraktowano to jako akcję polityczną

[brillen]

Nudy i siedzenie w ławce? Raczej koszmar. Jeżeli ktoś wylatywał ze studiów to
dlatego, że nie zaliczył Studium Wojskowego. Raz w tygodniu "odbywaliśmy służbę
wojskową" Trzeba było być ogolonym,wystrzyżonym i oczywiście ubranym w mundur
wojskowy. Musztra, taktyka, cytowanie regulaminu i "zabawy z bronią". Wykładowcy
byli przekomiczni ale i niebezpieczni. Łatwo można było się im narazić więc,
trzeba było tłumić w sobie śmiech i negatywne emocje. Były to piękne lata
sześćdziesiąte; dziewczyny, wino i śpiew ale wojsko fuj...

[ewa9717]

Wojsko w latach siedemdziesiatych: od 15.15 do 21.15. Oczywiście
żadnych mundurów (już tylko medycyna musiała się tak męczyć).
Oczywiście czas stracony, ale księga cytatów puchła z zajęc na
zajęcia, sytuacje z zajęc były cudną pożywką dla naszych
wydziałowych kabareciarzy, pisało się na wojsku (z nudów, bo tyle
godzin wysiedzieć to niemal heroizm)kretyńskie powieści w odcinkach,
czytało cokolwiek, no i drutowało czy szydełkowało...

[hajota]

A ktoś pamięta legendarnego majora Kuźmę? (Studium Wojskowe UW).
Opowiadano, że został karnie oddelegowany do uczenia studentów, bo ponoć zgubił
na poligonie armatę.
Był jeszcze major Rżysko. Pamiętam jak dziś: "Do usztywnienia złamanej kończyny
można użyć każdego rodzaju kija z wyjątkiem karabinu".

[brillen]

..a nasz porucznik zlewał się Przemysławką i śmierdziało jak u fryzjera.
Pamiętam jak razu pewnego pomylił wolna elekcję z selekcją. Trochę tam
burczeliśmy na zajęciach a on na to " Co to wolna selekcja"?
Oczywiscie w mudurach służyliśmy w Studium Wojskowym i wysłuchiwalismy a jakże
pogadanek "Imperializm ciągle groźny?

[horpyna4]

Ja nie miałam zajęć z majorem Kuźmą, ale chłopaki z mojego roku tak.
Kiedyś wpadł do sali i zawołał:
- Wszyscy wyciągają kartki i piszą "major Kuźma jest dupa".
Po czym, zbierając kartki, oznajmił:
- A teraz zaniesiemy to do GRAFOMANA (!) i dowiemy się, kto napisał
na mapie sztabowej "major Kuźma jest dupa"...
Z majorem Rżysko miały chyba do czynienia ciut młodsze roczniki ode
mnie. Dziewczyny go bardzo chwaliły, bo wystarczało wypiąć biust i
egzamin był zdany na piątkę.
A z tą armatą, to słyszałam, że zgubił ją kapitan Burdaś i został za
to ponoć zdegradowany ku uciesze chłopaków, których gnębił. Ale było
to już po tym, jak skończyłam studia, więc głowy nie dam. A może
gubienie armat było regułą u tych nieudaczników?

[ewa9717]

U nas (Wrocław) najpiękniejsze były wojenne opowieści majora nomen
omen Barana: Niemcy podchodzą pod wieś, chłopi cały dobytek, konie,
krowy na plecy i hajda do lasu!
O dowcipach typu: Verte jest nieobecny nie wspomnę...

[hajota]

:-)) Ja znałam podobną opowieść w wersji: "Wychodzimy z lasu. Zima, śnieg po
pas. A tu Niemcy. No to ja krzyczę: W żyto, chłopaki!"

[ewa9717]

Widocznie prowadzący porównywalni innelektualnie i po tym samym
kursie :-)))

Bezsilna złość, że musimy tyle godzin siedzieć na tych bzdetach (no
i nic nie usprawiedliwiało nieobecnośi!), sprawiała, że z nudów
robiliśmy cokolwiek (niektóre cokolwiek w poście wyżej),
próbowaliśmy też wszystko nazywać w stlu "wojskowym". Pamiętam, że
pies składał się z tułowia ogólnowojskowego i ogona zamachowego...
Inne jakoś wyleciały z pamięci, a chyba były niezłe, bo
obśmiewaliśmy się jak norki...

[horpyna4]

A jakże, dzida bojowa składała się z przeddzidzia, śróddzidzia i
zadzidzia... a może tyldzidzia?

[beata_]

horpyna4 napisała:

> A jakże, dzida bojowa składała się z przeddzidzia, śróddzidzia i
> zadzidzia... a może tyldzidzia?

Zdecydowanie "zadzidzia" - przynajmniej w wersji, którą znam :-)
Tyle, że to nie koniec! Bo przeddzidzie dzidy bojowej składało się z przed-przeddzidzia dzidy bojowej, śród-przeddzidzia dzidy bojowej i za-przeddzidzia dzidy bojowej...
I to oczywiście nie koniec, bo wszystkie części się tak "rozbierało" w nieskończoność :-D
I było np za-śród-przed-przeddzidzie dzidy bojowej, że o dalszych nie wspomnę :-)

[zas_ale_pyra]

Dodam: to była KBDB - czli Krótka Bojowa Dzida Bambusowa.
I tak: KBDB składała się z przeddzidzuia KBDB, sród ................................ itd.

[luccio1]

Znam to w innej wersji:
"towarzysz Vacat zgłosi się do mnie jutro o dziewiątej!"

[renia.s14]

Jak opowiadam swoim dzieciom to mi nie wierzą,ale my w podstawówce w
szkole byliśmy jak wojsko.Na przerwie chodziliśmy parami a środkiem
maszerował nauczyciel z kijem.Nikomu nie wolno było przyjsć na drugą
stronę korytarza bo zaraz zarobił tym kijem.Ale najgorzej
zapamiętałam dentystkę szkolną.Myślę że dziśiaj ta pani byłaby bez
pracy.Wyrywała nam zęby bez znieczulenia i lała nas po twarzy jak
dzieciaki wrzeszczały. sama na własnej skórze tego doświadczyłam .

[ewa9717]

Łomatko! Rzeczywiście, w podstawówce jakiś czas chodziliśmy parami
dookoła korytarza! Tęskniło się do dzwonka na lekcję :-)))
A dentystę i lekarza szkolnego, i owszem, mieliśmy. Nie był to
dentysta-sadysta, prowadzano nas co miesiąc na przeglądy, a potem
pan doktor zapisywał na wizyty i nie było takiego, który próbowałby
się wykręcić. No ale zęby mieliśmy w porząsku...

[yanga]

Jejku, może chodziłysmy do tej samej szkoły? U nas chodziło się
czwórkami dookoła sali gimnastycznej, ale nikt nas z kijem nie
gonił, tylko pani przygrywała na pianinie różne marsze i skoczne
melodyjki. To była konieczność, bo nie było dokąd wygonić na przerwę
całej szkoły tak, żebyśmy sie nie pozabijali. Ale jak się zrobiło
ciepło, to wolno było wychodzić na dwór. Wtedy chłopaki grały w
zośkę, a dziewczynki w "aniołek-fijołek".

[yanga]

I jeszcze:
"I miło mu było, gdy ujrzał te skały
Nad ciemnym Smotryczem, gdzie orzeł żył biały
I wił sobie gniazdo, nadziei był gwiazdą,
Po nieba szybując błękicie".

[yanga]

No kurczę, to oczywiście było do Luccia, a propos pana od geografii.

[brillen]

...ale podłogi z desek o kolorze czarnym i o specyficznym zapachu to nie
pamiętacie. Chodziło się (jeszcze w latach pięćdziesiątych) po tej podłodze nie
w żadnych tam kapciach ale normalnie w trzewikach, czasem boso i nogi wtedy
bywały niedomyte, bo trzeba było trochę się wysilić żeby je umyć...A była
nasączona oliwą chyba i wszystko po to żeby się nie kurzyło. Kto biegał po
takiej podłodze?

[horpyna4]

Ja też w latach 50-tych, ale po pastowanym parkiecie i w kapciach.
Może zależało to też od tego, czy był to przedwojenny budynek, czy
nowy? Bo w tych starych to na pewno była czarna podłoga.
Jeżeli chodzi o utrzymanie czystości i połysku, to co jakiś czas po
długim korytarzu zasuwała woźna (tytułowana przez smarkaczy "ciocią")
pchając przed sobą wielką szczotę do zamiatania luźno owiniętą w
kocowatą szmatę.

[klara551]

A mieliście takie okropne drewniane dwuosobowe ławki ?Starsi
nauczyciele w czasie tłumaczenia tematu kazali nam siedzieć z rękami
założonymi za plecy/ponoć zapobiegało skrzywieniu kręgosłupa/ I
jeszcze wspomnienie z pierwszej klasy-jak dostałam od nauczyciela w
ucho ,to powiedziałam,że bic to mnie może mój ojciec i wyszłam z
klasy. Szkoła zachowała się poprawnie,bo zanim dotarłam do domu ,już
był u rodziców wożny z zawiadomieniem że wyszłam ze szkoły bez
pozwolenia/no i lanie było.

[horpyna4]

Oczywiście, takie ławki z pochyłymi pulpitami i wpuszczanymi w dziurę
kałamarzami były różnej wielkości. Stanowiły wyposażenie klas I - IV.
Klasy V - VII (podstawówka miała wtedy 7 klas), to już dwuosobowe
stoliki, również z dziurą na kałamarz, ale z poziomymi blatami i
osobnymi krzesłami.

[luccio1]

horpyna4 napisała:
> Klasy V - VII (podstawówka miała wtedy 7 klas), to już dwuosobowe
> stoliki, również z dziurą na kałamarz, ale z poziomymi blatami i
> osobnymi krzesłami.

W moim przypadku - zasiadłem przy stoliku dopiero w liceum. Nie we wszystkich
klasach były krzesła - w niektórych taborety bez oparcia.

[luccio1]

Po podłodze z oliwionych desek chodziłem przez zimę r. szk. 1961/62
w kl. I szkoły podstawowej (SP nr 4 w Krakowie - barak przy ul.
Wygoda [ten barak wzniesiono w r. 1914, kiedy główny budynek szkoły
przy ul. Smoleńsk został - podobnie jak budynki innych szkół -
zajęty na szpital polowy; po I wojnie światowej, za Polski
Niepodległej, ilość dzieci uczęśczających do szkoły wzrosła w
porównaniu z okresem zaboru na tyle, że były potrzebne szkołom i
stare budynki, i baraki z okresu wojennego]).
Jeszcze później, w l. 1969/70 - 1972/73, chodziłem po oliwionych
parkietach w budynku I LO im. Nowodworskiego (gmach oddany do użytku
w r. 1898).

[brillen]

Pod koniec wakacji to już tęskniłem za szkołą. W deszczowe wakacyjne dni, gdy
już przeczytałem Świat Młodych i poogladałem Tytusa Romka i Atomka to zabierałem
się za ksiażkę go polskiego, czytałem historię z klasy do której miałem chodzić,
podglądałem geografię. Tuż,tuż przed 1 września odbywało się obkładanie szarym
papierem książek i zeszytów. Potem liźnięcie naklejki, podpisywanie i..czekanie
na pierwszy dzwonek. A potem to juz normalka, bywały gorsze i lepsze dni. Taka
książka do geografii była zupełnie niepotrzebna bo nauczyciel na każdej lekcji
przynudzał nas nas geologią (pewnie robił zaoczne studia wtedy i siedział w tym
temacie) Ciekawe, jaki temat zapisywał w dzienniku. Ale tak to było w PRL-u.
Pisało się tak a mówiło się siak. Albo, palenie papierosa na lekcji, oczywiście
przez nauczyciela (!)
P.S. wspomnienia sprzed 47 lat

[luccio1]

Mój wychowawca w liceum też palił na lekcji.

[woman-in-love]

a my mieliżmy fozyka-palacza, dzięki temu wysmienicie znaliśmy optyką. Ze szkodą
dla innych działów tego przedmiotu. Co ma optyka do palenia? Otóż fizyk nasz
zasłaniał okna, ustawiał systemy soczewe, pryzmaty lub coś w tym stylu, natępnie
zapalał poapierosa, żeby zadymić powietrze, bo wtedy mogliśmy śledzić drogę
promienia światła hehehe

[woman-in-love]

a do naszej-klasy zapisaliście się?

nazwy przedmiotów: rok 1955

[woman-in-love]

Polski, Rachunki, Śpiew, Rysunki, Przyroda, Gimnastyka. I komu to
przeszkadzało???

[plater-2]

Ja tez czytalam Swiat Mlodych i zbieralam "tytusy".

I tez w czasie wakacji czytalam podreczniki szkolne... I tez na przerwach kazano nam parami chodzic. Mysle, ze to dlatego, ze w zimie nie mozna nas bylo wypuscic na boisko, a szkola pekala w szwach od dzieci. Inaczej powpadalibysmy na siebie i jeszcze by ktos oko stracil.


Na wojsku dzialy sie wspaniale rzeczy.

1. Film instruujacy jak odebrac porod uliczny, potem dyskusja. najwazniejsze "NIE WPYCHAC DZIECKA DO SRODKA"
2. Opowiesci o powodziach i trzesieniach ziemi, w ktorych uczestniczyli panowie wojskowi. Jak to kiedys za Gomulki w czasie powodzi wojsko z narazeniem zycia przewozilo ludnosc z zalanego terenu amfibiami przez Wisle. Kazdy uratowany dostawal zasilek 5oo zl. Totez ludzie ci, w tym "kobiety w trakcie porodu" (jak sie wyrazil pan wojskowy) kilka kilometrow dalej przechodzili po krze i zglaszali sie do uratowania , niektorzy po kilka razy.

Na zajeciach wojskowych pelnilo sie dyzur na korytarzu po dwie studentki przy stoliku. W zaszycie zapisywalo sie, kto o ktorej godzinie z jakiej klasy wyszedl i gdzie sie skierowal (najczesciej do WC). Jak przechodzil WAZNY WOJSKOWY nalezalo rozpoznac stopien, wstac i meldowac "Obywatelu .... studentka X melduje ze w czasie pelnienia dyzuru nic waznego nie zaszlop". !


Najsmieszniejszy cytat studium wojskowego 1976 : "Kto sie bedzie spoźnial na zajecia , bedzie mial osobisty stosunek z pulkownikiem Majewskim, a to nie jest przyjemne. Wiem, co mowie, bo juz raz mialem"

Ja tam nie wiem, ale...

[beata_]

... dla mnie podstawówka to było pasmo wielkiej szczęśliwości - pomijając oczywiście klasówki w klasach wyższych, bo w niższych to była pestka i prawie nie pamiętam, że były jakieś dyktanda i inne takie :-)
Owszem - raz dostałam drewnianą linijką w łapę, ale to wszystko. Mało kto zresztą dostawał i z rzadka - trzeba sobie było na prawdę mocno zasłużyć. Co ciekawe nie pamiętam, CO narozrabiałam, że dostałam! :-) Tak więc zero traumatycznych wspomnień, żadnych psycholi wśród nauczycieli i żadnej nachalnej indoktrynacji - może to już nie te lata były i liczyło się co innego? :-)
Na przerwach latało się po dziedzińcu i dalej (jak przerwa była dłuższa) - ogrodzony teren szkolny był spory. Zimą - po korytarzach, a nauczyciele mieli z nami Krzyż Pański. Teraz tak to widzę - bo wtedy patrzyło się (a raczej w ogóle się nie patrzyło) z zupełnie innej perspektywy. :-)

Klasa I - VIII w latach 66-74. Do czwartej klasy mieliśmy jedną ukochaną "Panią", od piątej już inna wychowawczyni i co przedmiot, to inny nauczyciel w "jego pracowni" na pierwszym piętrze. Jezzzzzu! Jak myśmy chcieli (jako te młodsze dzieciaki) dorosnąć wreszcie do tego pierwszego piętra! :-)))

Aha!

[beata_]

W klasach I-IV (na parterze) były drewniane dwuosobowe ławy w jednym kawałku, z pochyłym blatem i dziurą na kałamarz - u nas blaty umalowane były na soczysty, zielony kolor. W klasach i "pracowniach" na pierwszym piętrze były już stoliki-ławki - poziome i bez dziury + 2 krzesła. Dziur na kałamarz w nich nie było, bo piątoklasista pisał już długopisem albo (częściej wtedy) piórem wiecznym, więc były zbędne :-)