Europejska podróż przedszkolaków

[pan_pndzelek]

Śpiewanie "Ody", odgrywanie różnych narodów Europy i temu podobna
działalność "artystyczna"... to już było mili Państwo redaktorostwo...
śpiewano w przedszkolach "pust' wsiegda budiet sonce", odgrywano różne
narody, kubański, radziecki a panie kierowniczki cieszyły się z występów
podopiecznych... jak widać indoktrynacja od przedszkola wiecznie żywa niczym
patron Unii Europejskiej...

[Gość: piegus]

Co za kit tu nam sprzedaje Gazeta ,że to przedszkole wpadło na ten pomysł.W
wielu przedszkolach odbyły sie wczoraj proeuropejskie akademie i
konkursy.Gazeto sprawdzaj informacje dokładnie.jak sie domyslam był"prikaz"z
góry.

Eurokomuna

[Gość: Borys]

Ahoj!
To było to przewidzenia ... Europejski Jungvolk czy Pionierzy za progiem.

Borys

[donkej]

To śmieszne, ale nie przesadzajcie - tu raczej za odmowę uczestnictwa nikt
szykanowany nie będzie (ani jego rodzice).

[q22]

Borys napisał:
> To było to przewidzenia ...
> Europejski Jungvolk czy Pionierzy za progiem.
nie tylko do przewidzenia, ale po prostu
do zaobserwowania podczas ubiegłorocznej
kampanii propagandowej. Teraz widać
kolejne elementy nowej rzeczywistości.

Donkej napisała:
>To śmieszne, ale nie przesadzajcie -
raczej smutne, widać dokładnie,
że pewne schematy myślenia
są trwalsze niż systemy polityczne.
Ale może to po prostu oznacza,
że są ludzie którzy mają takie
akademijne potrzeby. Przedmiot
adoracji i indoktrynacji zawsze się
znajdzie. Nieładne natomiast wydaje mi się
wykorzystywanie nieletnich
do zaspokajania takich potrzeb
i uzadasadnianie tego
"zaspokajaniem zainteresowania
swoich podopiecznych Unią Europejską"

[Gość: Borys]

Ahoj!
"zaspokajaniem zainteresowania
> swoich podopiecznych Unią Europejską"
Tak, ten tekst jest żenujący. Mój syn ma prawie pięć lat, stąd mam doskonałe
rozeznanie w poziomie zainteresowania pieciolatków Unią Europejską.
W piaskownicy o niczym innym nie dyskutują tylko o dyrektywie wodnej oraz o
modyfikowanej genetycznie kukurydzy ze Stanów ....

Borys

[roody102]

Zastanawiam się, czy PRL-owskim obciążeniem w myśleniu jest to, co robią w
przedszkolach, czy bardziej Wasza na to reakcja. Ja rozumiem, że jak ktoś
pamięta tamte czasy, to jest z definicji uprzedzony, ale z drugiej strony jakby
chcieć tak do końca uniknąć wpływu na dzieci, to by trzeba było zlikwidować
przedszkola. Narzekamy na deficyt postaw obywatelskich, ale jak ktoś chce
dzieciaki wychowywać, to się go od razu wrzuca do jednego wora ze Stalinem. No
zlitujcie się - zabierzcie dzieci z przedszkola, jak się Wam nie podoba, ale
nie pieprzcie, że PRL wiecznie żywy, bo przecież jest jakościowa różnica między
jednym a drugim. Jak chcecie wychowywać dzieci na obywateli nie mówiąc im o tym
co je otacza. Popatrzcie na to w szerszej perspektywie, niż nasze świeże w UE
członkowstwo.

[q22]

roody102 napisał:
> Zastanawiam się, czy PRL-owskim obciążeniem w myśleniu jest to, co robią w
> przedszkolach, czy bardziej Wasza na to reakcja.
zapewne obie te rzeczy. Tak jak dziedzictwem faszyzmu są i ruchy
neofaszystowskie i ustawy zabraniające działalności takowych.

> Ja rozumiem, że jak ktoś pamięta tamte czasy,
> to jest z definicji uprzedzony,
chyba właśnie na tym to polega, własne doświadczenia
wzmagają wrażliwość.

> Jakby chcieć tak do końca uniknąć wpływu na dzieci,
> to by trzeba było zlikwidować przedszkola.
chyba ostatnią rzeczą jakiej chce rodzic
dziecka w wieku przedszkolnym jest unikanie nań wpływu.
Rodzice raczej chcą na dzieci wpływać i kontrolować
wpływ jaki mają na nie osoby których opiece je powierzają.

> Narzekamy na deficyt postaw obywatelskich,
> ale jak ktoś chce dzieciaki wychowywać,
cytat z artykułu:
"Pytali, dlaczego nie uczymy ich polskiego hymnu.
Niektórzy pouczali, że nie życzą sobie w przedszkolu żadnej polityki."
ja to rozumiem tak, że w kwestii "wychowywać czy nie"
nie ma kontrowersji, są natomiast w ocenie
przekazywanych w ramach tego wychowania treści
i formy w jakiej się to odbywa.
Rozumiem, że wyrażanie swojej opnii w tej kwestii
nie mieści się w definicji postawy obywatelskiej.

> to się go od razu wrzuca do jednego wora ze Stalinem.
przerysowanie stanowiska dyskutanta bywa przydatnym
środkiem erystycznym. Należy jednak pamiętać, żeby
zachować w tym pewien umiar, w przeciwnym razie
staje się zbyt widoczne i może uznać za mało eleganckie.
Nikt w tym wątku Pań Przedszkolanek
do Stalina nie porównywał.

> zlitujcie się - zabierzcie dzieci z przedszkola,
> jak się Wam nie podoba,
rozumiem, że Twoją reakcją na krytykę wpajanych treści
jest propozycja wykluczenia.

> ale nie pieprzcie,
skąd taka niesprowokowana agresja werbalna?
A może jednak zamiast odpisywać
powinienem był kliknąć czerwony kosz?
Jak uważasz moderatorze?

[Gość: gość]

Chciałabym wyjaśnić kilka rzeczy związanych z "Podróżą po Europie" - zabawą
przeprowadzona wczoraj w przedszkolu 132, ponieważ ani artykuły w Życiu ani w
Gazecie nie oddają tego co tam się naprawdę działo.
Dzieci zostały zaproszone do podróży po Europie: dostały kolorowe bilety, na
których napisały swoje imiona, przeczytały do jakiego kraju pojedzie ich
wycieczka. Po krótkim, wspólnym spotkaniu wszystkich uczestników zabawy (w tym
burmistrz Żoliborza, dziennikarze) wspólnym powitaniu, w którym przywitano
np: "tych, którzy są gośćmi, tych, którzy są gospodarzami, tych co są Polakami,
tych co byli kiedyś za granica, tych, którzy lubią podróżować, tych, którzy są
Europejczykami" (ci co się tak czuli po prostu machali przyjaźnie do innych
dłońmi) i wprowadzeniu fabuły (dziś pojedziemy na wycieczkę do różnych państw
europejskich, gdy się ponownie spotkamy opowiemy sobie co widzieliśmy, czego
się nauczyliśmy i jakie pamiątki przywieźliśmy)dzieci "odjechały pociągiem" w
różne miejsca przedszkola, w których ( w przeciągu 20 minut):
- narysowały flagę państwa, które odwiedziły
- nauczyły się wierszyka lub piosenki w danym języku, elementów tańca z danego
kraju i zrobiły z papieru charakterystyczny rekwizyt.
wszystko to było poprzedzone swobodną rozmowa na temat: co wiesz na temat tego
kraju i ustaleniem co można zrobić i jak to przedstawić innym dzieciom
(uczestnikom zabawy)
Po 20 minutach wszyscy byli już na dużej sali (w tle kontur Europy bez żadnych
symboli unijnych - nawet kolory :zielone tło i żółta wstążka - do zaznaczenia
konturu).
Tam krótki wstęp prowadzącej (typu: ciekawa jestem, co nam pokażecie...) i
prezentacje wypracowanych przez dzieci scenek (Polska - przelot bocianów,
taniec zbójnicki i przypięcie polskiej flagi na mapie; Austria - walc z
chusteczkami + flaga, Anglia - piosenka "panie Janie" w wersji angielskiej i
scenka z królowa, kotem i myszka, która grasuje w zamku - tez po angielsku,
jako rekwizyt - korony wycięte i pokolorowane przez dzieci + flaga ; Francja -
ludowy taniec, piosenka "Panie Janie " - wersja francuska, na dwa głosy i
kotyliony jako rekwizyt + flaga; Hiszpania - scenka corridy w wykonaniu
bezkrwawym do muzyki z "Carmen", z rzucanymi kwiatami zrobionymi przez dzieci z
papieru + oczywiście flaga Hiszpanii do powieszenia na mapie jak wszystkie
pozostałe). Na zakończenie propozycja żebyśmy zaśpiewali "Odę do radości" -
hymn Europejczyków.
Całość poprowadzona została metodami pedagogiki zabawy. Każde dziecko miało
(zawsze u nas ma) prawo odmówić udziału w zabawie. Nie było
momentu "sztywnego", zadęcia, czy odniesień do akademii" ku czci". Dzieci były
cały czas aktywne, roześmiane, spontaniczne i zaciekawione, co inni pokażą ze
swojej podróży.
I jeżeli chcecie wiedzieć tak wyglądała indoktrynacja dzieci przygotowana przez
nauczycielki tego przedszkola.
Żeby być w zgodzie z prawdą: pan burmistrz podziękował dzieciom za wspólna
zabawę, przypomniał, że przede wszystkim jesteśmy Polakami a dopiero potem
Europejczykami i przekazał na ręce dyrektorki przedszkola pamiątkowe drobiazgi.
Były to baloniki, breloczki, notesiki i inne drobne gadżety z napisami "Polska
w Unii Europejskiej". Był to jedyny akcent "unijny" w całej tej imprezie.
Wiec jeżeli chcemy rozmawiać o indoktrynacji (czy jest czy jej nie ma w
przedszkolu), to zapytam, czy tylko indoktrynacja w kwestii Unii moich
przedmówców interesuje, czy może indoktrynacja jako taka. Bo np. nie widzę,
żeby tak bardzo wszyscy przezywali inne ważne (o ile nie ważniejsze) problemy
współczesnego świata, co do których dorośli maja różne zdania a o których z
dziećmi warto rozmawiać.
Bardzo długi ten post, ale skróty wychodza tak jak w notatkach gazetowych:
niczego nie mówia na prawdę.
PS. Nikt z piszących nie zdaje sobie sprawy jak bardzo scenariusz tej zabawy
był przemyślany właśnie pod kątem „poprawności politycznej” rozumianej jako…
brak akcentów politycznych. W dostępny dla przedszkolaków sposób pokazalismy,
że Polska jest jednym z ciekawych krajów, które znajdują się w Europie , że
warto podróżować i poznawać innych ludzi i ich kulturę.
Magda Korsak – nauczycielka w Przedszkolu 132

[donkej]

Dziękuję Magdo - teraz uważam, że pomysł był świetny.

[roody102]

Nie chce mi się ciągnąc rozkładania posta na części pierwsze. Po prostu uważam,
że przyrównania tego, o czym jest artykuł do tego, co dziło się w PRL-owskich
przedszkolach jest przejawem paranoi.

[Gość: jota.40]

Dzięki, Magda, za ten szczegółowy opis. Jako osoba, która OSOBIŚCIE
uczestniczyła w akademiach z okazji Pierwszego Maja, Rewolucji Październikowej,
Wyzwolenia Stolicy, Miesiąca Oszczędności, Zjazdu Partii - no, może trochę
przesadzam, ale tylko trochę - podkreślam z całą mocą, że mnie na przykład w
żadnym stopniu nie kojarzy się to z politycznymi hucpami minionej epoki. Dajcie
spokój, ludzie - w końcu ważne jest, że jesteśmy w Unii - to nie tylko polityka,
ale nasze życie po prostu! I dzieci powinny o tym wiedzieć. Im wcześniej będą
świadomymi obywatelami Unii, tym łatwiej - być może - będzie im kiedyś zdobyć
stypendium unijne czy forsę na własną firmę ;)).

[Gość: Borys]

Ahoj!
"Dajcie
> spokój, ludzie - w końcu ważne jest, że jesteśmy w Unii - to nie tylko polityka
> ,> ale nasze życie po prostu! I dzieci powinny o tym wiedzieć. Im wcześniej będą
> świadomymi obywatelami Unii, tym łatwiej - być może - będzie im kiedyś zdobyć
> stypendium unijne czy forsę na własną firmę ;)).

Wszędzie gdzie napisałaś Unia mogę wstawić RWPG albo Układ Warszawski. I takie
same gadki już kiedyś były ...

"Im wcześniej nauczą się **** lizać eurokomuchom tym łatwiej im będzie o
zagraniczne stypendium w Stanach lub Chinach".

Borys

[roody102]

Naprawdę nie zauważyłeś zmian, jakie zaszły tu w ciągu ostatnich 20 lat?

20 lat minęło

[Gość: Borys]

Ahoj!
Owszem, zauważyłem.
Zmiany w tzw. Unii też.
Oraz widzę jak się o wiele szybicej rozwijają Stany Zjednoczone niż Związek
Europejskich Republik Socjalistycznych. I wcale mi się nie podoba, że Polska w
nim jest.
I dlatego dla mnie akademia na cześć ZERS to dla mnie "wraca nowe".
Ale wybiegamy poza Bielany, więc siebie kończę ten wątek.

Napisz może mi proszę lepiej, jak tu sie skontaktować z miłośnikami
fortyfikacji. Mam ochotę na zwiedzanie z kimś kompetentnym (oraz nie na mrozie)
twierdzy Modlińskiej.

Borys

[roody102]

W tej Unii panie, to gorzej jak za Gierka!

Kulą w płot

[Gość: Borys]

Ahoj!
Piewcy starych czasów, ci którym sie nie chce pamiętać o kolejkach i innych
udogodnieniach życia codziennego, to akurat do czasów Gierka wzdychają.

Borys

[roody102]

No mówię właśnie. W UE gorzej - za Gierka lepiej było, prawda?

Uściślenia

[Gość: Borys]

Ahoj!
1 - nie należę do tych, którym za Gierka było lepiej niz dziś
2 - moja dzisiejsza sytuacja nie ma nic wspólnego z UE
3 - oczekuję pogorszenia mojej sytuacji w związku z wcieleniem do ZERS

Borys

[z-o-s-i-a]

Gość portalu: Borys napisał(a):
> Napisz może mi proszę lepiej, jak tu sie skontaktować z miłośnikami
> fortyfikacji. Mam ochotę na zwiedzanie z kimś kompetentnym (oraz nie na
mrozie)
> twierdzy Modlińskiej.


google czyni cuda :)

geotor.pl/fort/

Twierdze

[Gość: Borys]

Ahoj!
Dziękuję, Z-o-s-i-u!
Borys

[Gość: pawel]

> Wszędzie gdzie napisałaś Unia mogę wstawić RWPG albo Układ Warszawski. I takie
> same gadki już kiedyś były ...

eeeeeeeee z tym RWPG i Układem W. to nieco przegiąłeś. Pewnie nie to miałeś
na myśli pisząc swój post, ale idąc Twoim tropem, trudno będzie wytłumaczyć
młodzieży, że np. PZPR to raczej nie to samo co brytyjska Partia Pracy czy
niemieccy socjaldemokraci, więc w zasadzie nie ma powodów, abyśmy nie lubili
dawnych aparatczyków, ubeków i zomowców (każdy kraj musi mieć przecież
odpowiednie służby). Prawda???

[jota.40]

No cóż, mogę tylko westchnąć z rozrzewnieniem. Zastanów się, Borys, choć przez
chwilę. Chyba pozwoliłeś sobie na zbyt gwałtowne paralele. Demokracja i wolne
wybory. Brak demokracji i wolnych wyborów. Wolność. Przymus. Sytuacja partnera.
Sytuacja wasala. I tak dalej, i tak dalej. Moim skromnym zdaniem - jednak jest
jakaś różnica.
Nikt nie mówi o lizaniu czegokolwiek. Fuj, fuj. Chodzi o wiedzę, informację. Daj
spokój, zezłościłeś mnie od rana ;((.

Psycho zabawa

[Gość: Borys]

Ahoj!
Jeśli to, co napisałem ciebie zezłościło, to przyczyna twojej złości leży w
tobie, a nie we mnie. Zaryzykuję tezę, iz jesteś nietolerancyjna.

Borys

[roody102]

To ja zaryzykuję tezę, że jesteś niewidomy.

[Gość: Borys]

Ahoj!
Eurofil!
Borys

[roody102]

Europejczyk.

[Gość: Borys]

Ahoj!
1 - czy mówisz o sobie?
2 - czy mówisz o mnie?

W przypadku 1, miło mi przeczytać, że tak myslisz o sobie.

W przypadku 2, miło mi przeczytać, że to zauważyłeś, bo jestem nim od urodzenia.
W przeciwieństwie do tych, którzy są nimi od roku.

Borys

[roody102]

O sobie. Ty jesteś europaranoikiem :)

[Gość: Borys]

Ahoj!
Nie zgadzam się z twoją opinią.
Masz prawo do swocih błędów :)

Borys

[q22]

zdaję sobie sprawę że minęło 20 lat
i że wiele się zmieniło, naiwne jednak moim zdaniem jest przekonanie,
że jesteśmy wolni od pozostałości tego co było.
niektóre ze zjawisk występujących w otaczającym świecie
budzą niepokojące skojarzenia sugerujące że nie wszystko minęło:

jeśli urzędnik nie dopuszcza do pojawienia się w druku
nazwiska 'Bierut' to kojarzy mi się to z cenzurą -
elementem ustroju sprzed lat.

jeśli przy zatrudnianiu urzędników decydującym
kryterium jest przynależność partyjna to
kojarzy mi się z upartyjnianiem państwa -
elementem ustroju sprzed lat.

jeśli czytam artykuł o zaspokajaniu zainteresowania
przedszkolaków Unią Europejską, o proeuropejskich występach
w obecności burmistrza i dziennikarzy i radości z faktu
że w tym roku rodzice już nie pytali o polski hymn
i nie protestowali przeciw polityce w przedszkolu
to też mi się kojarzy. Z nieładnym słowami
propaganda i indoktrynacja. Takie skojarzenie.
Widać nie tylko moje, ale też nie powszechne.

Dziękuje bardzo Pani Korsak za uspokajający nieco,
pełniejszy opis imprezy. Po raz kolejny
przypomina mi to o potrzebie zachowania
ograniczonego zaufania do relacji prasowych.
Zachowując krytyczny stosunek do tego rodzaju imprez
szczerze podziwiam pracę, zaangażowanie
i "polityczną poprawność" o której Pani wspomniała.
Kiedy sobie myślę, że gdyby Pani Przedszkolanka
zamiast organizować występy rozdała dzieciom kredki i kartki,
albo wypuściła na podwórko i popijając kawę i poczytując gazetę
zerkała na nie od czasu do czasu to nikt by nie miał pretensji,
nie zarzucał wykorzystywania dzieci i nie imputował akademijnych potrzeb,
ale to nie byłaby to chyba lepsza wersja rzeczywistości.

[jota.40]

Zgadzam się. I ja odniosłam nieco inne wrażenie po lekturze artykułu (chodzi
chyba nie tyle o przekłamania, co o proporcje, no i sam opis wydarzenia).
Myślę, że nie ma co już bić piany. Rozzłościłam się z powodu demagogii Borysa,
przyznam, że nie rozumiem, dlaczego niby powód mojej złości miałby tkwić we
mnie?... Nie należę do grona stetryczałych podagryków, mających wszystkim
wszystko za złe. Nie lubię demagogii. Jestem raczej tolerancyjna. Zabawa to nie
to samo, co akademia ku czci, a informacja - co innego, niż wbijanie w głowę
jedynie słusznych kłamstw, jak to było za czasów świetlanego ustroju.
Nie jestem euroentuzjastką - naprawdę daleka jestem od hurra-optymizmu na ten
temat. Nie podoba mi się wiele rzeczy w tym systemie. Chodzi mi o zasadę.
Wszelkie porównania - moim zdaniem - z socrealistyczną hucpą są chybione. Wolno
mi pozostać przy mojej opinii.

[roody102]

O to właśnie chodzi. Nikt rozsądny nie neguje przecież tego, że w naszej
mentalności - zarówno zbiorowej jak i jednostkowej - są ciągle pozostałości PRL
(nawet u tych, którzy jako takiej Polski Ludowej nie pamiętają, bo to się
niestety dziedziczy na różne sposoby). Są i będę jeszcze długo a znając nasze
zamiłowanie do rozpamiętywania przeszłości, będą zawsze lub na tyle długo, że
nie ma sensu wyglądanie końca ich obecności.

Ale mnie chodzi o coś innego. Proste analogie między PRL a współczesną Polską
są jałowe poznawczo - nie prowadzą nas do zrozumienia zjawisk społecznych,
tylko do ich zaszufladkowania, często krzywdzącego a w każdym razie błędnego.
Doskonale pokazuje to przykład moderacji. Przyrównanie tej instytucji do
działania PRL-owskiej cenzury prewencyjnej jest częstym argumentem przeciwko.
Bez sensu, bo po pierwsze moderacja z definicji nie jest prewencyjna a po
drugie nie ma przymusu poddawania się jej (można nie pisać w moderowanym
serwisie). Natomiast takie szufladkowanie często stosuje się, by zamknąć
dyskusję. Wczoraj podobnie dyskusję o etyce reklamy próbował w TVP zamknąć pan
Ziemkiewicz. Bez sensu. Nazwanie cenzurą - ze świadomością obciążeń, jakie ten
termin ma w Polsce - czegoś, co funkcjonuje w innych realiach i na innych
zasadach jest po prostu bez sensu.

I podobnie z porównywaniem wychowania w przedszkolu dziś do tego z czasów PRL.
No litości! Nawet jeśli pewne mechanizmy wychowawcze są podobne, to nie
dlatego, że mentalnie tkwimy w PRL, tylko dlatego, że w PRL normalne metody
wykorzystywano na różne sposoby. To tak jakby powiedzieć że ktoś, kto nauczył
się jeździć samochodem w PRL jest przesiąknięty komuną i do dziś korzysta z
wyuczonych wtedy metod...

Wracając. Gdy patrzy się na te lekcje w przedszkolu, to nie można widzieć tylko
tego, że w skali mikro stosuje się metody podobne do tamtych - trzeba też
widzieć, że w skali makro dzieje się to w radykalnie odmienionym kontekście
politycznym, społecznym i intelektualnym. Ten kontekst też ma swoje wady i do
nich należą bez wątpienia zjawiska odziedziczone po Polsce Ludowej, ale, na
Boga, tą różnicę trzeba widzieć!

Co oczywiście nie oznacza, ze upiory PRL nas nie straszą i nie dopadają. Ale
wietrząc je nie można popadać w paranoję a jest właśnie paranoją nazywanie
cenzurą każdego ograniczenia wolności słowa czy propagandą każdej próby
wychowawczej.

Zastanawiam się, czy to nie działa jakoś tak, że osoby pamiętające PRL i mające
świadomość swoich wad podświadomie doszukują się podobieństw, bo tak po prostu
najłatwiej im rozpoznawać otaczającą rzeczywistość. Dlatego współczesny świat
próbują opisać pojęciami nabytymi w PRL. A pojęcia ta - w skutek przemian - są
negatywnie wartościujące. I robi się paranoja, bo człowiek taki nie umie
postrzegać świata inaczej, niż przez pryzmat swoich nacechowanych negatywnie
szablonów z epoki, którą sam ocenia negatywnie, ale której jednocześnie sam
jest tyleż ofiarą, co i reliktem. Dostrzegam tu poważny problem w komunikowani
się między pokoleniem, które jeszcze się na końcówkę PRL załapało i tym, które
już nie. Problem będzie narastał i owocował coraz większym oddaleniem się ludzi
młodych od sfery publicznej i politycznej, w której niestety dominuje dyskurs
narzucany przez tych, którzy dobrze PRL przesiąkli. Choć oczywiście można mieć
nadzieję, że ci młodsi w końcu zaczną narzucać swój dyskurs. Dyskurs, w którym
wychowanie odróżnia się od propagandy a moderację od cenzury.

[Gość: jota.40]

Dosyć wyczerpująco ująłeś temat..;))
Mogę się pod tym podpisać z całkowitym spokojem.

[roody102]

A tak mnie naszło... :)

[Gość: gosc z P. 132]

Do tej ciekawej dyskusji dodam jeszcze kilka przemysleń z przedszkolnego
podwórka.
Zasadnicza różnica między wychowaniem w PRL-u a dziś jest wg mnie taka,że w
moim przedszkolu współpraca z rodzicami nie jest tylko frazesem, ale faktycznym
współ - działaniem. Polega ono na tym ,że mamy opracowana koncepcję
pedagogiczna naszej pracy (wypracowana "po godzinach" i to bardzo wielu, w
przeciagu kilku lat przez zespoł pracujacych tu pedagogów nazywanych potocznie
przedszkolankami),z którą rodzic -przed podjeciem decyzji o posłaniu dziecka do
nas- moze sie zapoznac zarówno w trakcie spotkań adaptacyjnych jak i zebrań.
Istotne jej fragmenty sa cały czas dostepne (broszurka w lezy w szatni).
Zawarte są w niej zasady pracy z dziecmi, zasady współpracy z rodzicami,
wartosci, którymi sie kierujemy w naszej pracy pedagogicznerj. I nie ma tam
żadnych górnolotnych zapewnień typu: "podmiotowosc dziecka" a raczej jak tę
idee realizujemy w naszej pracy (np: dziecko samo decyduje co i ile zje;
dziecko ma prawo odmówic udziału w zajęciach...)
Rodzic ma wiec punkt odniesienia, wie na co sie decyduje (moze swiadomie wybrac
czy sie na to zgadza czy nie),wie czego oczekiwac i moze mieć realny wpływ
(dyskusja z rodzicami jest jedną z form pracy obok np. anonimowych ankiet, w
których pytamy, co jest dobre, a co mozna poprawić, czy spotkań dla całych
rodzin, podczas których wspólnie bawimy sie, działamy i poznajemy sie w róznych
sytuacjach, rozmawiamy i od siebie uczymy).
Warto sobie uswiadomić, że wychowanie to wpływanie na dziecko zarówno poprzez
tresc, ale przede wszsytkim przez zachowanie dorosłych. Dlatego to takie trudne
aby czyny (zachowanie) odpowiadało temu , co sie deklaruje w słowach.
Warto byłoby podyskutować o prawdziwej indoktrynacji, czyli o tzw.programie
ukrytym, (a nie wszystkie instytucje zajmujace sie edukacja dzieci i młodzezy
i pracujacy w nich pedagogowie chca o nim wiedziec lub pamietac)
- pozdrawiam M.K

[Gość: jota.40]

To brzmi bardzo ciekawie. Co prawda - dla mnie prawie normalka, ale jestem
szczęśliwą matką absolwentów przedszkola integracyjnego na Wyspiańskiego (teraz
na Bieniewickiej). Zahaczyłam jednak o inne przedszkola, mam porównanie. I to,
co piszesz brzmi znajomo. Różnica polega chyba przede wszystkim na skali
wolności, jaką zostawia się dziecku. Gdzieniegdzie tej wolności nie ma w ogóle.
Opiekunki decydują, co i ile dziecko ma jeść, kiedy ma spać, a kiedy zrobić
siku. Jak już się położy na leżaczku - ma leżeć i pod żadnym pozorem nie wolno
się podnieść. I tak dalej.
Ale bardzo bym się chciała dowiedzieć, co to jest program ukryty??

[q22]

> tego, że w skali mikro stosuje się metody podobne do tamtych - trzeba też
> widzieć, że w skali makro dzieje się to w radykalnie odmienionym kontekście
> politycznym, społecznym i intelektualnym.

Ależ właśnie kontekst jest tu najistotniejszy.
w kontekście zeszłorocznej kamapanii propagandowej,
w kontekście sposobu w jaki zostało to opisane przez GW,
w kontkeście burmistrza i dziennikarzy nasunęło się
niektórym słowo propaganda przecież gdyby analogiczne
'mikrometody' zostały zastosowane dla zaspokojenia wiedzy
przedszkolaków o sąsiadach Polski, chińskich kantonach,
czy województwach, albo gdyby analogiczna impreza
miała miejsce pięć lat temu, kiedy nie było jeszcze
takiej unijnej histerii, nikt nie zwróciłby na to uwagi,
nie mówiąc już o zarzutach indoktrynacji.

> Co oczywiście nie oznacza, ze upiory PRL nas nie straszą i nie dopadają. Ale
> wietrząc je nie można popadać w paranoję a jest właśnie paranoją nazywanie
> cenzurą każdego ograniczenia wolności słowa czy propagandą każdej próby
> wychowawczej.
Nie każde ograniczenie wolności słowa nazwę cenzurą
i nie każde działanie wychowawcze propagandą czy indoktrynacją.
Dyskusja dotyczy jednej, konkretnej sytuacji i nie ma potrzeby rozciągania
jej na sprawy tak odległe jak moderacja czy regulacja rynku reklamy.
Może mała analogia:
niedawno kilka osób zabierających głos w tej dyskusji (w tym Ty i ja) użyło
słowa 'cenzura' na określenie pewnej urzędniczej ingerencji w tekst pisany.
(niewtajemniczonych przepraszam za hermetyczność przekazu)
Jestem przekonany, że osoby te doskonale sobie zdawały
sprawę z zasadniczych róznic pomiędzy 'sprawą Bieruta'
a 'cenzurą właściwą' i ich kontekstami, jednak zapewne uznały,
że podobieństwa są na tyle uderzające, że bardziej trafne było określenie
'cenzura' niż np. 'uzależnienie dokonania wydruku od zmiany tekstu'.
Na podobnej zasadzie używam teraz określeń propaganda i indoktrynacja
(z pełną świadomością faktu, że jeszcze 20 lat temu słowa te
opisywały zjawiska nieporównanie bardziej ponure).
Twoje prawo nazwać mój opis paranoicznym.

[roody102]

> Ależ właśnie kontekst jest tu najistotniejszy.
> w kontekście zeszłorocznej kamapanii propagandowej,
> w kontekście sposobu w jaki zostało to opisane przez GW,
> w kontkeście burmistrza i dziennikarzy nasunęło się
> niektórym słowo propaganda przecież gdyby analogiczne
> 'mikrometody' zostały zastosowane dla zaspokojenia wiedzy
> przedszkolaków o sąsiadach Polski, chińskich kantonach,
> czy województwach, albo gdyby analogiczna impreza
> miała miejsce pięć lat temu, kiedy nie było jeszcze
> takiej unijnej histerii, nikt nie zwróciłby na to uwagi,
> nie mówiąc już o zarzutach indoktrynacji.

Nie bardzo rozumiem - to kontrargument, czy przytaknięcie?

> 'cenzura' niż np. 'uzależnienie dokonania wydruku od zmiany tekstu'.
> Na podobnej zasadzie używam teraz określeń propaganda i indoktrynacja
> (z pełną świadomością faktu, że jeszcze 20 lat temu słowa te
> opisywały zjawiska nieporównanie bardziej ponure).
> Twoje prawo nazwać mój opis paranoicznym.

Nie prawo, tylko wniosek ze sposobu w jaki używa się takich określeń. Rzecz w
tym, że one wciąż mają ponure konotacje i używanie ich w dyskusji jest
równoznaczne z przywołaniem tych skojarzeń. Skoro nie taka była intencja, to
należy ich unikać, bo inaczej czemu to służy?