Pójdź za mną .....

[agi_go]

"Jeśli usłyszałeś Jego głos zgłoś się do Seminarium Duchownego ......."

Seminaria duchowne przeżywają oblężenie. W niektórych diecezjach chętnych
jest nawet dwa razy więcej niż zazwyczaj. Księża są przekonani, że to "owoc
życia Jana Pawła II". Jednocześnie przestrzegają, że wiele decyzji młodych
ludzi może być pochopnych

Ja usłyszałam, ale nigdzie nie będę sie zgłaszać.
Ciekawa jestem czy czytaja to forum również klerycy - jak oni swoje powołanie
odkryli, jak oni je przeżywaję ?
Jak przeżywają to kandydaci na pastorów ?

[agi_go]

A tutaj cały artykuł

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,2801954.html

[philosophus]

U "nas" (ewangelicznych chrześcijan przyp. red.) pastorem nie można się stać po
ukonczeniu uczelni. Wykształcenie teologiczne to jedno, a bycie pastorem to
drugie. Można mówić, że to Boże powołanie - decyduje wiele czynników - nie tylko
wykształcenie jest brane pod uwagę. Liczą się predyspozycje kandydata i aktualne
potrzeby wspólnot oraz kościoła w całości. Zanim się nim człowiek stanie musi
zostać "nominowany" i tą nominację przyjąć.

U nas pastor nie zajmuje się tylko nauczaniem (nad jego kształtem czuwa naczelna
rada kościoła (organ najwyższy) oraz rada starszych (lokalnie w zborach)), jest
przede wszystkim przedstawicielem danej społeczności przed urzędami i na forum
innych zborów oraz nrk. Ma także wgląd w finanse zboru (zbory są finansowane z
dziesięcin). Musi być prawdziwym przywódcą lokalnego kościoła, po części
managerem, po części dyplomatą, po części księgowym (zawodowi księgowi są w
większości zborów), ale przede wszystkim musi być człowiekiem przepełnionym
Bożym miłosierdziem chcącym działać dla ludzi całym soba.

W przypadku gdy np. nie ma pastora nigdzie może nim być ktoś "z namaszczenia".
Zawsze jednak jest kontrolowany zarówno przez zborowników jak i radę starszych.