jąkanie

[sztr1]

Mój 5 letni syn jakiś czas temu zaczął się jąkać . Przy czym nie jest to
jąkanie takie jak u ludzi , którzy "urodzili się " z tym . Mam wraze nie że
jakiś czas temu bawiło go to że zaczynając zdanie powtarza kilkakrotnie sylabę
a następnie mówi to co ma do powiedzenia .
Próbuję go zniechęcić ale bez wyrażnych skutków . Proszę o rady

[iwucha]

Raczej nie istnieje coś takiego jak ludzie, którzy urodzili się z jąkaniem. W
baardzo rzadkich przypadkach jąkanie związane jest z uszkodzeniami w ośrodkowym
układzie nerwowym, w zdecydowanej większości to tzw. nerwica mowy. Polega to na
tym, ze na skutek stresu, zdenerwowania, w obszarze narządów artykulacyjnych
(np.wargi) po prostu powstaje napięcie mięśniowe, które uniemożliwia dziecku
wypowiedzenie słowa/sylaby albo powoduje "zacinanie się". Zniechęcanie go tylko
wzmaga nerwicowość a więc i jąkanie, nad którym synek i tak nie może zapanować.
To jest czynność mimowolna. Powinnaś przyjrzeć się uważnie, czy w Waszej
rodzinie nie ma sytuacji, które mogłyby spowodować jego nerwicowość - to, jak
postępujecie z dzieckiem, jak się komunikujecie, jak funkcjonują relacje,
nagrody i kary, czy nie pojawiło się kolejne dziecko w rodzinie czy nie
wydarzyło sie jakieś inne ważne wydarzenie itd. Należy zlokalizować i
wyeliminować źródło stresu - to podstawa. Nie zwracaj uwagi na samo jąkanie -
jak synek mówi jąkając się, to parafrazuj jego wypowiedzi, wysłuchuj do końca
cierpliwie, nie przerywaj, podsumowuj w skrócie to, co powiedział by miał
świadomość, że został dobrze zrozumiany. Dobrze by było by śpiewał - wtedy
aparat artykulacyjny odblokowuje się a samo śpiewanie ma funkcje relaksacyjne.
Możesz też (a właściwie powinnaś) się udać do logopedy - w celu wykluczenia
zmian organicznych (ale wydaje mi się, że tu chodzi o jąkanie nabyte więc zmiany
organiczne raczej nie wchodzą w grę) i zalecenia też innych ćwiczeń np.
relaksacyjnych, oddechowych itd. Niebawem zacznie się szkoła i zerówka a w
grupie w szkole dzieciom z problemem jąkania jest bardzo trudno.