Wyuczona bezradność

[pom]

Cześć, Dziewczyny, dawno nie pisałam - nie było właściwe o czym.
Ale życie nie znosi próżni, wiadomo.

M ma dwóch synów, którzy nas odwiedzają co dwa tygodnie. Jeden jest w 3,
młodszy w 2 klasie.
Chodzi o młodszego - M ma w zwyczaju, w niedzielę odrabiać z nimi lekcje. No
i się zaczyna. Ślęczenie, pokazywanie co i gdzie trzeba zrobić... i nie
byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że młody, bardzo inteligenty
chłopiec (psycholog to potwierdza) "nie umie" sam odrabiać lekcji.
Najprostszych rzeczy.
No i mnie w drugim pokoju szlag trafia, jak słyszę zza ściany co się dzieje.

Żeby nie było, Młody w innych dziedzinach życia również jest jak ta sierota
boża, która albo coś wyleje, albo nie słyszy (i rzeczywiście nie słyszy) albo
buta nie zawiąże. Oczywiście jak mu na czymś zależy, robi się nad wyraz
kreatywny pomysłowy i zaradny. I potrafi!

Ale wracająć do tych nieszczęsnych lekcji. Powiedzcie, jak to jest, czy 9-
letni dżentelmen nie powinien przypadkiem SAM odrabiać lekcji a jedynie kiedy
mu coś trudność sprawia pytać ojca?
Dotyczy to też starszego. Obojgu za każdym razem są przeglądane zeszyty i
ślęczenie aż odrobią lekcje... Czy ja sie czepiam, czy dzisiejsze dzieci tak
mają?
Pytałam M, jak jest, kiedy dzieci są z matką. Nie wiedział! Opiórkowałam Go i
kazałam zapytać.

Boże, chłop dzieci pilnuje a sam jak dziecko!

[natasza39]

Mój syn od początku nie chciał z mną odrabiać lekcji, ani z nikim innym.
Ale moja bratanica będąc już w 5-tej klasie do tej pory odrabia wszystko przy
matce.
A może to chodzi o to, że pod pretekstem tych lekcji, chcą aby ojciec był tylko
i wyłącznie dla nich w tym czasie?
Taka "bezradność" z ukrytym celem...
Ale chyba to wszystko jedno jak ojciec spędza z dzieciakami czas.
Jak się mają razem bawić, albo lekcje odrabiać, to chyba pożyteczniejsze jest
to "odrabianie".

[pom]

Faktycznie, to może być pretekst do spędzania z ojcem czasu.
To bardzo prawdopodobne, szczególnie w przypadku młodszego.

[chalsia]

Pamiętam, że rodzice pomagali mi jakos w odrabianiu lekcji do 3-4 klaqsy
podstawówki,
Chalsia

[madalenka25]

moja Młoda ma 9 lat i sama odrabia lekcjie - jak ma problem to przychodzi i pyta

fakt codziennie jej sprawdzam zeszyty i ćwiczenia i jestem w kontakcie z
wychowawczynią

ale i jej zdarzaja się dni, kiedy pyta ile jest 2x2 i ma normalne zaniki
pamięci kiedy jej wygodnie i chce się popieścić i byc w centrum uwagi - to
chyba normalne u dzieci

[dyrgosia]

Moje chłopaki odrabiają lekcje z tatą i wcale nie chodzi o brak samodzielności,
to jest ich wspólny czas codziennie, pewnie za rok się to troszkę zmieni,
najstarszy idzie do liceum...szkoda....

[m-m-m]

Powiedzcie, jak to jest, czy 9-
letni dżentelmen nie powinien przypadkiem SAM odrabiać lekcji a jedynie kiedy
mu coś trudność sprawia pytać ojca?



Szkoła to obowiązek i wymaga systematycznoći. Dziecko lat 9 jest jeszcze tej
systematyczności nie nauczone. Teraz synowie Twojego M. są w wieku, kiedy
trzeba poświęcic im wiecej czasu na naukę (na naukę, a nie na rozwiązywanie za
nich zadań szkolnych), np. robić im dyktanda, prosić o głośne czytanie, dawać
rebusy i dodtkowe zabawy matematyczne, jednym słowem rozwijać i wdrażać. Tę
sytuację "przespał" mój M. Rezultat jest opłakany: pasierb od 5-ej klasy
podstwówki niestety cały czas jechał w dół, a to dlatego, że nie był wdrożony
do systematycznej nauki we wczesnym okresie szkolnym. Dziecko powinno samo
odrabiać lekcje od 4-5 klasy (tzn. poczuwać się do obowiązku ich wykonania) i
dopiero od tego okresu można wymagać swoistego perpetuum mobile. Potem nie ma
już możliwości zagonienia go do nauki.
Tyle, że podkreślam: dziecka nie należy wyręczać (uzna, że zawsze może
powiedzieć, że czegoś nie umie i rodzic za niego to zrobi), ale organizować mu
zajęcia "dodatkowe" j. w.

[pelaga]

Odrabiam codziennie z moim dzieckiem lekcje. Pewnie, ze fajnie byloby gdyby
robil to sam, a do mnie przychodzil tylko o cos spytac, ale rzeczywistosc jest
szara i polega na codziennym sleczeniu nad lekcjami. Na zebraniu rodzicielskim
pytalam zaniepokojona (bo ze mna nikt nie musial sleczec nad lekcjami) rodzicow
czy odrabiaja z dziecmi lekcje i proporcje sa mniej wiecej pol na pol. Widac
jedne dzieci sa zdolniejsze, inne mniej i trzeba im pomoc cos jednak w zyciu
osiagnac, bo zaleglosci, ktore powstaja w pierwszych latach nauki ciagna sie
juz zawsze, nawet w doroslym zyciu. Widac to nawet na tym forum, po niektorych
postach )) Tak, tak, to bylo zlosliwe, ale nie autorki watku )))

[konkubinka]

i nie tylko chodzi o zdolnosci.
Dzieci maja rozny temperament, roznie sa chowane.
Ja ucze syna od poczatku systematycznosci, zeby wiedzial ze jak tylko wejdzie
ze szkoly ma usiasc do lekcji.Jednak nie jest on bez zadnych zaburzen i
problemy z koncentracja ma dosc spore.Jesli nie bede dyzurowac przy nim bedzie
np patrzyl w okno zamiast w zeszyt albo wymyslal sto tysiecy innych zajec -
chce mi sie pic, jesc, siostra mu przeszkadza itp.
Corka M nigdy nie zostala nauczona systematyki i niestety w ogole nie chce
odrabiac lekcji.Pom, zebys wiedziala co ja przezywam za sciana.
No ale co sie dziwic skoro na codzien nikt nie wymaga od niej zeby w ogole cos
odrabiala a jak po jakims czasie okazuje sie ze ma zle oceny poprostu dostaje
od matki, co oczywiscie nie przynosi rezultatow.
No i nagle przyjezdza tutaj i chca zeby siedziala i do tego myslała.Niestety ma
11 lat , prawie 12 i wymaga pomocy w mysleniu a co dopiero odrabianiu.
Narazie jej sie udawalo, przechodzila szzesliwie z klasy do klasy ale mysle ze
jesli dziadkom i M nie uda sie czesciej zajmowac sie jej nauka o gimnazjum nie
ma co myslec.
Mama Starszego Brata (1997) i Mlodszej Siostry (2003)

MÓJ SKLEP