Jest nie tak

[dobo4]

[be.em]

Hmm... tak to jest jak się wzięło faceta z "bagażem". Niestety trzeba nauczyć
się kompromisu i wszystko dzielić, nawet czas wolny. Faceci czasem nadrabiają
swoją wylwną miłością ojcowską galopujące poczucie winy, że zostawił, zranil,
skrzywdził... Wszystko fajnie, tyle, żeby nie przeginali, bo dziecko czy w
normalnej, czy rozbitej rodzinie winno znac zasady, co wolno, co nie. Nie może
być tak, że teraz Mama (ex) i Tata (ex) pozwolą dzieciom wchodzić na głowę, bo
sobie życie spieprzyli a dziecom trzeba wynagrodzić. Mój M. też miał falę
niezmiernej czułości do Młodego jak się z domu wyprowadził. Eksia widzeniami z
dzieckiem szantażowała go na okragło, a on jak pudelek skakał na dwóch łapkach,
żeby się z dzieckiem zobaczyć. Żal mi go było i wkurzało mnie to, że tak się
musi zachowywać. W końcu do cholery to też JEGO dziecko! Na szczęście dość
szybko oprzytomniał: złożył pozew do sądu o ustalenie widzeń i był strasznie
konsekwentny. Spotyka się z Młodym regularnie (u nas) choćby się waliło i
paliło, spędzają czas razem i z przrodnim bratem (nasze dziecko) ale jak trzeba
to i huknie na niego i karę wlepi)) Nawet Babcię ustawił do pionu (teściowa),
która próbowała się nad Młodym rozczulać. I tak potoczyło się zupełnie
składnie. Młody wie, że jest kochany (non stop sobie to powtarzają, ma dwa
szczęsliwe domy (eksia się ustatkowała) i wie, że szaleć, tupać w hipermarkecie
za zabawką przy tatusiu nie może - bo tatuś nie pozwolił grać na uczuciach.
Wydaje mi się, że musisz porozmawiać spokojnie (o ile się da, bo zawsze to
wywołuje emocje) ze swoim M. Spotkania z dziećmi, weekendy, itd - jasne,
absolutnie, koniecznie. Ale nie za wszelką cenę. Trzeba ustalić grafik i się go
trzymać. W końcu to nie Twoje dzieci, wzięłaś go z bagażem i kompromisem jest,
że będziesz uczestniczyć w wychowywaniu Jego dzieci, ale on też stał przed
wyborem - zostawił te dzieci, wybrał życie z Tobą i jego kompromisem powinno
być to, ze jest czas dla dzieci i jest czas dla Ciebie, dla Was. Bez dzieci.
Życzę Ci wytrwałości i mądrej decyzji M.
Pozdrawiam.

[m-m-m]

Dotego mój partner sam niewie czego odemnie oczekuje ,chce
jednocześnie abym aktywnie uczestniczyła w wychowaniu a jednoczesnie uwagi
krytyczne pod adresem jego pociech(uzasadnione ) są powodem do kłotni.


To jak widzę nie tylko Twój partner ma takie rozdwojenie jaźni: mój. M. też nie
raz tak reagował.
Tu trzeba ustalić kto i czego oczekuje. To trudne. U nas trwało to kilka lat ,
a i teraz czasem takie same problemy wychodzą.

[lilith76]

może nie uszukana, ale części rzeczy sobie po prostu nie wyobrażałam.

u nas też dzieci nie bywają tylko w co drugi weekend. zdarza się, że
przyjeżdżają w tygodniu (ich matka musi gdzieś wyjechać, chce wolny wieczór).
były z tego powodu ścięcia, ale dlatego, że ja muszę się na ich pobyt
psychicznie przygotować, przestawić tory myślenia (z logarytmu szybki obiadek-
herbatka-kanapa-serial-cisza, na logarytm harmider), a M miał zwyczaj po prostu
stawać z nimi w drzwiach. ja chciałam tylko kilka godzi wcześniej o tym
wiedzieć.

twoje nastawienie może być też takie, bo dom jest tylko na twojej głowie i
wizyta dzieci to dodatkowa praca dla ciebie, nie dla męża. ja nie gotuję w
czasie wizyt, nie piorę, nie prasuję - to sprawy mojego faceta. ja tylko bez
przerwy sprzątam i zmywam, ale to akurat lubię

sądzę też, że te uwagi często są przez mężczyzn przyjmowane jako wstępny atak
na jego dzieci, a tego się boją - konfliktów wewnątrz grupy jaką jest rodzina.

[lilith76]

co do wychowywania, to nawet jak mam jakieś uwagi, to sobie odpuściłam - jak
sama urodzę dziecko, to sobie je wychowam jak chcę, do nie swoich wtrącać się
nie będę.
ale początkowo zdarzyło się, że mój M myślał, że błyskawicznie wyrobię sobie
autorytet, będę mówić dzieciom co mają robić, egzekwować. z drugiej strony
uwagi, co do pewnych rzeczy przyjmował z rozdrażnieniem. kiedyś przy jakiejś
sprzeczce, co do traktowania dzieci udało mu się wyprodukować piękne logicznie
zdanie: "Co cię to obchodzi, to moje dzieci, a ostatnio poświęcasz im mniej
uwagi". ale się uśmiałam. teraz jak chcę coś zasugerować robię to deliaktnie, a
jak nie widzę odzewu, to trudno. na szczęście, dzieci są dobrze wychowane, a
ich wady w przyszłości na nasze życie nie wpłyną.

[lilith76]

dopiero teraz doczytałam w innym wątku, że to 14-to latki - dobo, jeszcze 2-3
lata i będą miały swoje "pozaszkolne" życie, zmienią szkołę. przyjdzie czas
wkręcania typu: "jestem u ojca" mówione do matki + "zostaliśmy u mamy" mówione
do ojca, a dzieciak na imprezie nie wiadomo gdzie

[pom]

Nie, nie czuje się oszukana. Dzieci przychodzą w co drugi weekend i spędzaja ten
czas z Tatą - ja sie włączam, kiedy mam ochotę.
Jedyne z czego muszę zrezygnować to lenistwo przy garach i telewizor - mamy
jeden i stoi w pokoju, gdzie są dzieci - nasz sypialniany sie zepsuł na amen i
kupowac nowego nie zamierzamy bowiem i tak na niego za chwilę nie będzie miejsca.
Ale za to mam komputer.
Aha, bardzo ważna sprawa. Własne terytorium nienaruszalne przez dzieci.Dzieciom
na czas ich wizyt oddajemy do dyspozycji jeden pokój na wyłączność. W zamian za
to ja mam zagwarantowaną wyłączność na naszą sypialnię, czytaj: święty spokój
kiedy go potrzebuję. Tu stoi drugi komputer, więc dzieciaki ciągną, szczególnie
jeden. Ale powiedziałam głośno i wyraźnie: macie laptopa, na którym gracie,
drugi komputer jest dla mnie i dla Taty. Koniec kropka. Młodszy jeszcze
kombinuje ale bez skutku. Gdyby dzieciaki rozlazły sie po całym domu i nie
miałabym skrawka dla siebie - wówczas chyba czułabym się rzeczywiście oszukana.