Pyjas, Przemyk, Popiełuszko...

[woman-in-love]

... czyli ludzie, którym odebrano życie. Ale oprócz tych znanych zginęło
jeszcze wielu. Mnie przypomina się Grzegorz Gąsiewski, który został wyrzucony
z podmiejskiego pociągu, kiedy wracał z Mszy Papieskiej celebrowanej na
Stadionie X - lecia w Warszawie. Zostawił dwoje małych dzieci - synka i
córeczkę. Podczas Mszy trzymał ogromną flagę Solidarności.

[luccio1]

Kim byliby, gdyby dożyli do dzisiaj?

Pyjas - czy byłby dziś profesorem - i jakim: "belwederskim" czy tylko
uczelnianym (UJ)?

Gdzie byłby Ksiądz Jerzy: czy w kręgu "Radia Maryja", czy też bliżej "Tygodnika
Powszechnego". "Znaku", "Więzi"?
I co powiedziałby dziś bezrobotnemu?

Gdyby Grzegorz Przemyk żył do dziś, co by robił, gdzie pracował, w jakiej
dziedzinie?
I czy Jego Mama żyłaby jeszcze? (jeśli tak, prawdopodobnie na nim spoczywałby
cały ciężar opieki nad Nią...)?

Wróżka mieszka na Piwnej 7

[a_weasley]

luccio1 napisał:

> Kim byliby, gdyby dożyli do dzisiaj?

Co by teraz było, gdyby wtedy było tak, jak mogło być, ale nie było, bo było tak
jak było... Można gdybać, ale wobec naszej znajomości tych osób to już będzie
beletrystyka.
To jest całkiem ciekawy pomysł dla kogoś, kto pisze sztukę, film albo powieść,
za przeproszeniem, podejmującą ważkie tematy i takie tam - uczynić swoim
bohaterem kogoś z tego towarzystwa, każąc mu wchodzić w różne interakcje zarówno
z tymi, którzy przeżyli i wiemy, co z nich wyrosło, jak i tymi, którzy w
rzeczywistości nie przeżyli i mamy w tym względzie swoją wizję. Albo też żeby to
całe towarzystwo przejawiało się gdzieś w tle, w TV, w radio, w gazetach.
Natomiast formułować jakieś hipotezy - na to MSZ mamy daleko za mało danych.

[luccio1]

serwisy.gazeta.pl/kraj/1,76863,140201.html

[woman-in-love]

Dzięki, Luccio. Pamiętam dzień pogrzebu, wstrząsające wspomnienie.
A ulubieniec telewidzów - Tomasz Hopfer?

[luccio1]

Grzegorz Przemyk.
Przyszedł na świat 11 lat później, niż ja.
Moi Rodzice byli też starsi (Tato - matura 1939).

Nie wiem, na ile ta okoliczność mogła decydować - ale żyjąc w tym samym czasie,
żyliśmy dwoma zupełnie różnymi życiami.
Rodzice wpoili mi przekonanie, które sami wynieśli jeszcze z tradycji II RP,
sprzed wojny: nauka jest kluczem do lepszej przyszłości - aby żyć lepiej,
awansować, a nie iść do przysłowiowego szewca, czy też do łopaty, powinienem się
uczyć, uczyć, uczyć...
To też robiłem. Im wyższa klasa, im wyższy rok studiów, tym szło ciężej - już na
studiach nauka zajmowała prawie cały czas i zużywała wszystkie siły.
Kiedy ubecy mordowali Grzegorza - byłem w toku pracy doktorskiej; a potem - jak
sobie wyobrażałem - biegiem po habilitację, profesurę...
Doktorat osiągnąłem, wyższych stopni i funkcji już nie.

Warszawa, Hibnera 13... (jaka to dziś ponownie ulica: Złota? Zgoda?)
miałem tam znajomych; hall z portierem, szybkobieżną windę - to wszystko
pamiętam doskonale -
tyle, że znajomi byli piętro niżej - na X...

[luccio1]

www.erazm.art.pl/sadowska.html#122
Mamy Grzegorza nigdy nie poznałem. A przecież mogliśmy się spotykać, mijając się
jak dwoje całkiem obcych ludzi - chociażby w windzie...

Jeśli istnieje "Druga Strona" życia - być może tam uda mi się z Nią porozmawiać.
Na razie mogę rozmawiać tylko ze zdjęciem

[woman-in-love]

A słyszeliscie o filmie "Usłyszcie mój krzyk"? Dokument o samospaleniu szłowieka
któy nazywał się Siwec. Odbyło się to na dożynkach, na stadionie X-lecia. I
żadnego, ŻADNEGO odzewu.

[ewa9717]

Podobnie jak wcześniej Szmul Zygielbojm...

[woman-in-love]

Nie słyszałam!

[ewa9717]

W 1943 popełnił samobójstwo w Londynie, protestując przeciw
bezczynności aliantów wobec zagłady Zydów.

[luccio1]

To były dożynki r. 1969.
Rok bardzo specyficzny - Gomułka świętował wówczas z wielkim hukiem
propagandowym XXV-lecie PRL.
Nacisk kładziono na owe 25 lat: oto Polska Ludowa trwa już dłużej, niż tamta
przedwojenna, tamta zła, tamta "sanacyjna", "faszystowska"...
I był to rok po roku 1968, który zwykłemu człowiekowi dostarczył kolejnego po r.
1956 dowodu, że tak jak jest, będzie trwać prawdopodobnie wiecznie
(owo "wiecznie" znaczyło: dalej niż sięga prawdopodobna perspektywa mojego
najdłuższego możliwego życia...).

[luccio1]

Ponadto XXV-lecie PRL połączono propagandowo z 30. rocznicą Września 1939:
dla zwykłego "zjadacza chleba" znów miało to być 25 lat, w których bomby nie
sypią się z nieba na głowy;
25 lat, w których "jakoś się żyje" - po tym, kiedy przed 30 laty huknął grom z
jasnego nieba i znany świat w momencie przestał istnieć...

(Co ciekawe: w tym samym 1969 r. Franco świętował w Hiszpanii "30 lat Pokoju" -
czyli 30. rocznicę zakończenia wojny domowej, 30 lat, w ciągu których tamten
kraj też żył "jakoś", nawet całkiem nieźle, gospodarczo wyprzedzając całą Europę
Środkową, tkwiącą w komunie).

[ewa9717]

To jednak było w 1968 roku. Mówię o Siwcu.

[ewa9717]

I nie było nijak związane z obchodami iluślecia PRL, lecz z
wkroczeniem naszych do Czechosłowacji. Jako historyk chyba
powinieneś wiedzieć?

[luccio1]

Co do roku śmierci Siwca mogłem się pomylić.

Natomiast cała oprawa propagandowa wokół 22 lipca 1969 tkwi w mojej pamięci
doskonale - być może dlatego, że był to dla mnie osobiście rok zmiany szkoły:
kończyłem podstawówkę, zaczynałem liceum...
lato 1969 było zatem dla mnie latem pierwszego poważnego przełomu życiowego.

[ewa9717]

Owszem, ale z Siwcem nie ma nic wspólnego, równie dobrze mógłbyś
snuć wspomnienia o pierwszej nocy pod namiotem.

[woman-in-love]

Ciekawi mnie, co z tego przekazują w szkołach młodzieży nauczyciele historii?
Czy uwzględnia się te współczesne ofiary? Bartoszcze, liczni księża, wybitni
ludzie, których teraz tak bardzo brakuje.
A zastanawianie się, co-by-było, gdyby jaknajbardziej ma sens. Można sobie
wyobrazić, ile karier artystycznych rozkwitło-by, gdyby nie bojkot Radia i TV w
czasie stanu wojennego. Aktorzy, muzycy byli (niewinnie) zakładnikami
społeczeństwa. Jesli tylko któryś wyszedł na scenę - tłum wył:- "KOLABORANT"! A
przecież ci ludzie nie mieli stałych pensji, czy procentów z banku. Wielu
porzuciło z trudem zdobyty zawód muzyka, czy aktora, żeby przezyć. Zresztą
większośc i tak wyemigrowała. Tych kosztów nie bierze się pod uwagę?

[luccio1]

Sprawdziłem. Było to rzeczywiście 8 września 1968.

[luccio1]

Walenty Badylak (rocznik 1904), żołnierz AK.
Dokonał samospalenia na Rynku Głównym w Krakowie, przy studni w narożniku, z
którego wybiegają ulice Szczepańska i Sławkowska,
dnia 21 marca 1980 r. -
- protestując przeciwko przemilczaniu zbrodni katyńskiej dokładnie w
40. rocznicę jej początku.

[luccio1]

www.polonica.net/Bedziesz_Ukrzyzowany1.htm

[luccio1]

Jeszcze jeden odsyłacz:
www.asme.pl/11927513476741.shtml