nadwrażliwość?

[mamainiania]

Jestem mamą dwóch chłopców, obaj z problemami...Atrur - 7 lat po wylewie z
wodogłowiem. Paweł - 15 mies. po zakażeniu cytomegalią z uszkodzonym OUN i
padaczką (podejrzenie zespołu Westa). Jak tylko któryś z chłopców zapłacze
lub zachowuje się inaczej niz zwykle to odrazu mam strach w oczach...dostaję
małpiego rozumu, co chwila sprawdzam temp. obserwuję oczy i gdyby nie mąż to
zaraz pędziłabym na pogotowie nawet z katarem...Chyba jestem okropnie
przewrażliwiona, a może Wy tez to macie? Może nie jestem jedyna matka-
wariatka?
Pozdrawiam. Agnieszka.

[mamainiania]

dodam jeszcze, że jak tylko wyjdę z domu to wydzwaniam co pół godz. i sprawdzam
czy wszystko ok...

[calineczka71]

Agnieszko,
mnie los nie pozwolił poczuć pełnego macieżyństwa. Ale gdyby moje Aniołki żyły
na pewno i ja i mąż bylibyśmy przewrażliwionymi rodzicami.
Widzieliśmy jak dzieci cierpią popodłączne do tych wszystkich aparatów i
strzykawek i wiedzieliśmy że damy im wszystko aby były szczęśliwe...
Może kiedyś znów zostane mamą ale przewrażliwienie po tym co już się stało
pozostanie.
Pozdrawiam serdecznie.
Calineczka

[ali_bey]

Oj, jakbym czytała samą siebie.Ostanio jest szczególnie cięzko , bo sezon
chorobowy sie zaczął i Kuba ciagle choruje.Najpierw przywleklismy infekcję
szpitalną(leczenie antybiotykami- 2 tyg), potem dwa dni chodzil do przedszkola
i znowu antybiotyki(w toku leczenia).Z przedszkola juz zrezygnowałam.
W rodzinie uchodzę za wariatkę co wszystko rozdmuchuje.Ostatnio od teściowej
usłyszałam,że powinnam miec drugie dziecko, wtedy nie przejmowałabym sie tak
bardzo Kubą.A wgóle to wydziwiam i problemy zdrowotne Kuby to moja imaginacja;-(

[marta_i_koty]

Też się boję o swojego Szymka i myślę, że już tak zostanie. Mój syn ma już 9
lat, ale miał bardzo ciężki start ( wcześniak - 27 tydz, wylewy do OUN III/IV
stopnia, podejrzenie wodogłowia, sepsa gronkowcowa, podejrzenie trzeciej nerki,
encefalopatia niedokrwinno-niedotlenieniowa, podejrzenie wady serca,
niewydolność oddechowa ), więc rozgrzeszam się trochę z tej nadopiekuńczości.
Mogłam go stracić, ale się nie dał, więc może powinnam wyluzować?