eucharystia

[marca_1]

jahwe przyjął ofiarę abla, a kaina odrzucił
jahwe wyprowadził z niewoli naród wybrany, na pamiątkę kazał
spożywać baranka

chrystus ustanowił nowe przymierze, z całą ludzkością, również z
potomkami kaina, nie tylko z narodem wybranym, stąd symbol chleba i
wina, który na pamiątkę tego przymierza mamy spożywać

kościół katolicki z tego symbolu ustanowił eucharystię
pomimo,że chrystus , znając zamiary judasza, również z nim chlebem i
winem się dzielił, kościół odmawia "grzesznikom"
eucharystii,nauczając równocześnie,że jest to pokarm duszy,
a komu najbardziej potrzebny pokarm, jak nie tym, których dusza
osłabiona grzechami
ciekawe jest również dlaczego to tylko księża dostępują zaszczytu
spożywania "krwi" czyli wina, czy to względy ekonomiczne, czy może
pomimo,że chrystus nauczał iż braćmi jesteśmy, oni uważają się za
wyróżnionych

[wladi3]

Znowu temat nie zmierzajacy i nie wypływajacy z Miłości ... . Smutne
Kochana Siostrzyczko . Znowu dużo racji a w podtekście Krytyka .
Zgadzam się z częścią Twoich wypowiedzi , lecz podtekst i ciągły
atak na KK mówi dokładnie że nie mówisz o swojej Drodze do Boga ,
lecz żyjesz dla krytyki KK . Bardzo błądzisz . Nie atakuję Ciebie ,
lecz mimo wszystko Kocham bo i ja nie wszystko rozumiem ale powinnaś
dązyć do Miłości i Jedności a nie do Krytyki . To błędna droga
zmierzająca w przeciwną stronę i odgradzająca od drugiego człowieka
i od Boga w drugim człowieku . Pozdrawiam Cię i Wszystkich w
Miłości . Władek .

[marca_1]

próbujesz pogodzić w sobie , to co czujesz z tym co głosi nauka
katolicka, masz do tego prawo, ale przestań zarzucać mi krytykę,
wiem,gdybym milczała, nie musiałbyś poświęcać swój czas i energię,
na udowadnianiu sobie,że nauka kościoła jest słuszna

co do mojej drogi, to po odejściu z dnia na dzień z kościoła, moje
otoczenie odrzuciło mnie, mało zaczęło mnie "nawracać",
ponieważ, tak jak Ty, nie potrafili odrzucić moich argumentów
posługując się ewangelią, zaczęli stotosować wobec mnie różne metody
nacisku, zarówno manipulacja, przemoć psychiczna,a zdarzyło się też
że fizyczna, i to od rodziców, choć miałam około 50 lat

równocześnie, w moim sercu, bóg ukazywał mi istotę rzeczy, pokazywał
rzeczy takimi jakimi są, i nie tylko chodziło o ewangelię, ale
również o zwykłe ludzie życie, o naturę ludzką

mimo,że ponad 10 lat, moje otoczenie, nie tylko najbliżsi, poddawało
mnie wielkiemu stresowi, nadal byłam pewna,że słusznie zrobiłam
odchodząc od kościoła

zdarzało mi się wątpić, ale wątpić w to,że bóg mnie wspiera, bowiem
doświadczałam, oprócz zewnętrznego stresu, wewnętrznej pustki,to
były najtrudniesze momenty, i dobrze,że choć wiele ich było , nigdy
nie trwały dłużej niż parę tygodni

z czasem,dotarło do mnie,że nawet gdy czuję pustkę, bóg wspiera
mnie, wtedy było łatwiej
ale mimo to zdarzyły sie chwile załamania, po prostu brakowało mi
sił, gdy już faktycznie ich nie miałam (chodzi o siły psychiczne),
bóg pozwalał mi "odpocząć w sobie"

po około 10 latach po odejściu z kościoła,(dzisiaj minęło już 15
lat), długoletni stres zupełnie pozbawił mnie sił fizycznych, nawet
kilkuminutowe siedzenie było dla mnie wielkim wysiłkiem
trwało to około miesiąca, do pełnej sprawności powracałam jeszcze
przez około roku
z perspektywy czasu wiem,że dobrze się stało, gdyż dzięki temu moi
najbliżsi przekonali się , że mogą tylko zniszczyć moje ciało,
przekonali sie,że jestem pewna swoich przekonań, drogi którą idę

ponieważ przez wyszystkie te lata mój stosunek do nich opierał się
na miłości bliźniego, nie było większego problemu z naprawieniem
wzajemnych relacji
dzisiaj, stac ich na akceptację mojej osoby, mojej drogi, nauczyli
się tolerancji, i tak jak przez cały czas, tak i dzisiaj nie
narzucam im swoich przekonań,są katolikami,

jak widzisz, miałam okazję "sprawdzić" jak bardzo jestem pewna
swoich przekonań, i nie dziwi mnie fakt,że to wytrzymałam, bo od
samego początku bóg wzbudzał we mnie przekonanie graniczące z
pewnością

przez te wszystkie lata, nawet w najgorszych momentach, nigdy nie
pomyślałam,aby "ułatwić" sobie życie, i aby albo powrócić do
kościoła, albo po prostu udawać ,że powróciłam

[marca_1]

dodam jeszcze,że dzisiaj po prostu żyję zwykłym ludzkim życiem

nietypowe może jest to,że żyję wspólnie pod jednym dachem, z ojcem
moich dzieci, który mnie utrzymuje, choć pozostajemy na papierze
nadal jako mąż i żona (rozwodu nie przeprowadziliśmy ze względów
ekonomicznych), od ponad 10 lat małżeństwem nie jesteśmy, każdy z
nas żyje swoim życiem
mieszkają z nami dorosły syn i córka, samotni
zarówno dzieci jak ich rodzice są osobami bardzo niezależnymi, i
pomimo nietypowej sytuacji nasze wzajemne relacje nie tylko są
dobre, ale coraz głębsze, coraz bliższe

nie pracuję zawodowo, zajmuję się prowadzeniem domu, pozatym pomagam
tym, co pomocy potrzebuję i chcą ją odemnie przyjąć
rozmawiam z tymi, którzy tego sobie życzą, chodzi o tematy dotyczące
religii

o swoich osobistych relacjach z bogiem, doświadczaniu jego miłości
nie rozmawiam, to dla mnie zbyt osobiste,zbyt intymne, a takich
doświadczeń nie łatwo jest przekazać słowami

jak widzisz, zwykłe ludzkie życie w bezpośredniej relacji z bogiem,
bez obrzędów, ceremonii, rytuałów, bez grona współwyznawców, bo nie
szukam potwierdzenia swych przekonań, nie muszę

[wladi3]

Nie krytykuje Twojej indywidualnej drogi bez Kościoła jako
instytucji . Przedstawiasz jednak poglady i przemyślenia własne a
podpierasz kłamliwa niezgodna interpretacją jak np w kwestii kultu
Maryji . Ja tez wszystkiego nie wiem , jednak zauwazam stała
nadinterpretacje i krytykę . Co do Eucharystii to Bardzo sie
mylisz . Mozna i trzeba rozmawiać z Bogiem we własnej izdebce , lecz
Jezus Jest Obecny w Najświętszym Sakramencie Swoją Energią . Jako
Osoba Jest w Niebie , Duchem - Swoją Energią Jest Obecny w
Echarystii - w kawałku Chleba aby nams nauczyć że Bogiem nalezy się
Karmić . Żyć z NIM w Jedności . Energia Jezusa nas Umacnia i
Kształtuje na Nowo - Naprawia na Obraz Doskonałego Syna
Człowieczego . Ja przez Wiare Karmie się Bogiem Zawsze i Wszędzie ,
lecz nie kazdy jest od razu Dorosły a większośc z nas Chrześcijan to
malutkie dzieci . Coż zrozumiałaś , lecz Dużo , Wiele jeszcze nie
wiesz i krzywdzisz inne Dzieci Boga i opluwasz czyjąś Wiarę . To nie
jest zgodne z Miłością . Gdybyś umiała przedstawiać swoje poglądy
bez krytyki , gdybyś miała więcej samokrytyki i Tolerancji do
innych ... . Dużo mogłabyś wnieść Dobrego , bo w części spraw masz
rację . Nikt jednak Cię słuchać nie chce bo ranisz i Krytykujesz .Ja
Cię jednak mimo tych surowych słów moich Kocham , Uwierz i Proszę o
Miłość i Tolerancję dla Ciebie i dla innych a na pierwszym miejscu
dla mnie samego - też mi brakuje wiele . Proszę nie rań Sióstr i
Braci i inaczej pisz i przedstawiaj swoje myśli . Twoja
interpretacja nie jest zgodna z Biblią i Ja Ciebie nie chcę
nawrócić , lecz ukazałem w wątku o kulcie Maryji , że stosujesz
manipulację i nie ma w Twoim rozumowaniu zgodności z Biblią , tylko
interpretacja i nadinterpretacja . Pozdrawiam . Władek .

MODLITWA WSTAWIENNICZA. Jest darem …

[jakub.21]

Dar Boga dla człowieka, przez człowieka.

Czasami bywa tak, że człowiek w sowim życiu się pogubił.
Osłabił wiarę, utracił miłość i trwa jakby w beznadziei.
Mimo iż się modli i chciałby by było inaczej, ale … tak się nie dzieje.

Często przez grzech i zatwardziałość serca, człowiek oddala się od Bożej łaski
I choć człowiek modli się do Boga o pomoc, upragniona manna nie spływa.

Lecz są ludzie, którzy służą innym, którzy w tej łasce Boga trwają.
I to czego „zwykły” człowiek nie może wymodlić dla siebie, może uzyskać w darze.
Jeśli tego naprawdę chce, i będzie chciał skorzystać z pomocy.
Modlitwa wstawiennicza w odnowie w Duchu Świętym:

odnowa.mariamagdalena.pl/modlitwa.html

OPOWIADANIE

[jakub.21]

Był sobie dom. Mieszkał w niej Jan z rodziną, który wierzył w Boga. Pewnego dnia
okolicę nawiedziła straszna powódź. Woda podchodziła coraz wyżej zalewając jego
dom, aż w końcu sięgała tarasu. Stojąc na tarasie Jan z rodziną modlił się do
Boga licząc, że ten ich uratuje.

Nagle do tarasu podpłynęła łódź ratunkowa. Rodzina wsiadła, ale Jan uparł się,
że nie wsiądzie i jeszcze mówił tym co weszli by wysiedli. Strażak próbował
namówić Jana aby On też wsiadł do łodzi, ale ten odpowiedział tylko: Nie. Mnie
uratuje Bóg. Idź pan stąd. Rodzina widząc to wysiadła z łodzi, bo nie mogła
zostawić Ojca, a Strażak posłusznie odpłynął. Poziom wody podnosił się, a Jan z
rodziną wdrapał się na dach i modlił do Boga.

Kiedy woda sięgnęła dachu zjawiła się motorówka. Strażak ponownie próbował
namówić Jana do ucieczki, ale ten mu odpowiedział: Nie. Odejdź stąd. Mnie
uratuje Bóg. Rodzina nie mogąc zostawić Ojca też została, a Strażak znów
odpłynął. Jan z rodziną wdrapał się na komin i dalej modlili się o cud.

Kiedy woda zalała już prawie cały dom, tak że nogi po kolana stały w wodzie,
nadleciał helikopter. Strażak z rodziną po raz trzeci próbował namówić Jana, by
się ratował, lecz ten odrzekł: Nie. Idźcie stąd, bo mnie uratuje Bóg. W końcu
nie widząc wyjścia rodzina wsiadła do Helikoptera bez Jana i odleciała. Godzinę
później woda podniosła się a Jan utonął.

Stanął wtedy przed obliczem Boga i z wielkim żalem zapytał: Dlaczego mnie nie
uratowałeś? Przecież ja tak w ciebie wierzyłem! Bóg mu odpowiedział: Uparty
człowieku! Przecież aż trzy razy wysyłałem do ciebie pomoc, a ty z niej nie
skorzystałeś...a sam jeszcze narażałeś innych namawiając aby mojej pomocy nie
przyjmowali.

Kościół, spowiedź, Msza św., Eucharystia, Modlitwa wstawiennicza,
jest darem Boga dla człowieka. Aby człowiek mógł wzrastać w miłości Boga i
człowieka. I dostąpić zbawienia.

[marca_1]

wladi polecam opowiadanie jakuba

jakubie to dobrze,że troszczysz się o innych, ale pamiętaj,że na
ogół widzimy źdźbło w oku bliźnego, nie zauważając belki w swoim

chrystus ostrzegał swoich uczniów, że świat, tak jak jego, odrzuci
ich, więcej mówił, aby nie "rzucać pereł przed wieprze", bo pożytku
żadnego, a przykrości wiele

wladi, skoro moje teksty tak Cię ranią, po prostu ich nie czytaj

ostatni raz powtarzam, krytyka , to nie to samo co ukazywanie
niezgodności nauki kościoła z ewangelią,
ewangelia nie wymaga żadnych poprawek, czyli dodawanie lub
odejmowanie czegokolwiek wypacza ją

[wladi3]

Przyjmuję w pokorze kazdą uwagę , gdyz zależy mi na Miłości a nie na
udowodnieniu że mam rację . Pozdrawiam Was .Władek .

[marca_1]

cieszy mnie,że potrafiłeś tak to przyjąć

polecam lekturę przypowieści o siewcy i kąkolu

to co pisałam poprzednio głównie odnosiło sie do "kąkolu",

jest wiele spraw , ktore musza się wypełnić, czasami jesteśmy
nieświadomymi narzędziami w realizacji tzw planu zbawczego

[elam1]

> Kościół, spowiedź, Msza św., Eucharystia, Modlitwa wstawiennicza,
> jest darem Boga dla człowieka. Aby człowiek mógł wzrastać w
miłości Boga i
> człowieka. I dostąpić zbawienia.


Opowiadanie ok. ale z tą zacytowana treścia nie do konca sie zgadzam.
Kosciól ok. jesli masz na uwadze ludzi którzy go tworza, modlitwa
wstawiennicza ok. jedni za drugich, ale jakie znaczenie kryje się w
słowie msza, spowiedź i eucharystia.

Jedynie Bóg jest tym który odpuszcza grzechy, czasem mogę sobie nie
radzić z czyms wiec wspieram sie z kimś wierze, jesli zawiniłam
wobec tej osoby, mogę prosić o wybaczenie,

Ofiara zbawienna zostala złożona raz na zawsze, przez Jezusa, nie ma
potrzeby powtarzania jej, jest to niebiblijne, Zbawienia możemy
dostąpić poprzez przyjecie tego co zrobił Jezus i nic do tego
dołozyc nie możemy, bo gdyby tak było to po co umierał i cierpiał.
Ale na tym sie nie skonczyło - Jezus zmartwychwstał!
I dzięki Niemu może mieć każdy kto w Niego wierzy życie wieczne.

[pele999]

ale jakie znaczenie kryje się w
> słowie msza, spowiedź i eucharystia.


> Jedynie Bóg jest tym który odpuszcza grzechy, czasem mogę sobie
nie
> radzić z czyms wiec wspieram sie z kimś wierze, jesli zawiniłam
> wobec tej osoby, mogę prosić o wybaczenie,


Zacytuje kilka wybranych fragmentow Katechizmu Kosciola
Katolickiego :

Tylko Bóg przebacza grzech

1441 Tylko Bóg przebacza grzechy (Por. Mk 2, 7) . Ponieważ Jezus
jest Synem Bożym, mówi o sobie: "Syn Człowieczy ma na ziemi władzę
odpuszczania grzechów" (Mk 2, 10), i wykonuje tę Boską
władzę: "Odpuszczone są twoje grzechy" (Mk 2, 5; Łk 7, 48). Ponadto,
na mocy swego Boskiego autorytetu, Jezus daje tę władzę ludziom
(Por. J 20, 21-23) , by ją wykonywali w Jego imieniu.

1442 Chrystus chciał, by cały Jego Kościół w modlitwie, życiu i
działaniu był znakiem i narzędziem przebaczenia i pojednania, które
On nabył dla nas za cenę swojej Krwi. Wykonywanie władzy
odpuszczania grzechów powierzył jednak Chrystus władzy apostolskiej,
której została zlecona "posługa jednania" (2 Kor 5,18). Apostoł jest
posłany "w imię Chrystusa", przez niego "sam Bóg" wzywa i
prosi: "Pojednajcie się z Bogiem!" (2 Kor 5, 20).


1444 Udzielając Apostołom swojej mocy przebaczania grzechów, Pan
daje im również władzę jednania grzeszników z Kościołem. Ten
eklezjalny wymiar ich zadania został wyrażony szczególnie w
uroczystych słowach Chrystusa skierowanych do Szymona Piotra: "Tobie
dam klucze Królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi,
będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie
rozwiązane w niebie" (Mt 16, 19). "Dar związywania i rozwiązywania
dany Piotrowi udzielony został także Kolegium Apostołów
pozostającemu w łączności z Głową swoją" (Mt 18,18; 28,16-20)

1461 Skoro Chrystus powierzył swoim Apostołom posługę jednania (
Por. J 20, 23; 2 Kor 5, 18), to biskupi, jako ich następcy, oraz
prezbiterzy, współpracownicy biskupów, nadal spełniają tę posługę.
Bowiem na mocy sakramentu święceń biskupi i prezbiterzy mają władzę
odpuszczania wszystkich grzechów "w imię Ojca i Syna, i Ducha
Świętego".



1484 "Indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie stanowią
jedyny zwyczajny sposób, przez który wierni dostępują pojednania z
Bogiem i Kościołem, chyba że zwalnia ich od tego niemożliwość
fizyczna lub moralna" . Jest to uzasadnione, gdyż Chrystus działa w
każdym sakramencie; zwraca się osobiście do każdego
grzesznika: "Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy" (Mk 2, 5); On
jest lekarzem pochylającym się nad każdym chorym, który Go
potrzebuje (Por. Mk 2, 17), by zostać uzdrowionym; podnosi każdego
i na nowo włącza do komunii braterskiej. Dlatego spowiedź osobista
jest najbardziej wymowną formą pojednania z Bogiem i Kościołem.



1485 "Wieczorem owego pierwszego dnia... przyszedł Jezus, stanął
pośrodku i rzekł (do Apostołów): <<Weźmijcie Ducha Świętego! Którym
odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im
zatrzymane>>" (J 20, 19. 22-23).





> Ofiara zbawienna zostala złożona raz na zawsze, przez Jezusa, nie
ma
> potrzeby powtarzania jej, jest to niebiblijne ...



Z Katechizmu KK :

"To czyńcie na moją pamiątkę"

1341 Polecenie Jezusa, by powtarzać Jego gesty i słowa, "aż
przyjdzie" (1 Kor 11, 26), nie polega tylko na wspominaniu Jezusa i
tego, co On uczynił. Odnosi się ono do liturgicznej celebracji,
przez Apostołów i ich następców, pamiątki Chrystusa, Jego życia,
śmierci, zmartwychwstania i Jego wstawiania się za nami u Ojca.



1358 Eucharystię powinniśmy więc pojmować:
- jako dziękczynienie i uwielbienie Ojca;
- jako pamiątkę ofiary Chrystusa i Jego Ciała;
- jako obecność Chrystusa dzięki mocy Jego słowa i Jego Ducha.

Pamiątka ofiary Chrystusa i Jego Ciała, Kościoła

1362 Eucharystia jest pamiątką Paschy Chrystusa, aktualizacją i
ofiarowaniem sakramentalnym Jego jedynej ofiary w liturgii Kościoła,
który jest Jego Ciałem. We wszystkich Modlitwach eucharystycznych po
słowach ustanowienia znajduje się modlitwa nazywana anamnezą lub
pamiątką.

1363 W biblijnym znaczeniu pamiątka nie jest tylko wspominaniem
wydarzeń z przeszłości, lecz głoszeniem cudów, jakich Bóg dokonał
dla ludzi (Por. Wj 13, 3) . W liturgicznej celebracji tych wydarzeń
stają się one w pewien sposób obecne i aktualne. Tak właśnie rozumie
Izrael swoje uwolnienie z Egiptu; za każdym razem, gdy obchodzi się
Paschę, wydarzenia Wyjścia są uobecniane w pamięci wierzących, by
według nich kształtowali swoje życie.

1364 W Nowym Testamencie pamiątka otrzymuje nowe znaczenie. Gdy
Kościół celebruje Eucharystię, wspomina Paschę Chrystusa, a ona
zostaje uobecniona. Ofiara, którą Chrystus złożył raz na zawsze na
krzyżu, pozostaje zawsze aktualna (Por. Hbr 7, 25-27) : "Ilekroć na
ołtarzu sprawowana jest ofiara krzyżowa, w której <<na Paschę naszą
ofiarowany został Chrystus>>, dokonuje się dzieło naszego
odkupienia" (Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 3) .

1365 Ponieważ Eucharystia jest pamiątką Paschy Chrystusa, jest ona
także ofiarą. Charakter ofiarny ukazuje się już w słowach jej
ustanowienia: "To jest Ciało moje, które za was będzie wydane"
i "Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie
wylana" (Łk 22, 19-20). W Eucharystii Chrystus daje to samo ciało,
które wydał za nas na krzyżu, tę samą krew, którą wylał "za wielu...
na odpuszczenie grzechów" (Mt 26, 28).

1366 Eucharystia jest więc ofiarą, ponieważ u-obecnia (czyni obecną)
ofiarę krzyża, jest jej pamiątką i udziela jej owoców:

(Chrystus), nasz Bóg i Pan, tylko raz ofiarował siebie Bogu Ojcu,
umierając na ołtarzu krzyża, dla wypełnienia wiecznego odkupienia
ludzi. Ponieważ jednak kapłaństwo nie miało skończyć się wraz z Jego
śmiercią (Hbr 7, 24. 27), w czasie Ostatniej Wieczerzy, "tej nocy,
kiedy został wydany" (1 Kor 11, 23), zechciał pozostawić Kościołowi,
swojej ukochanej Oblubienicy, ofiarę widzialną (według wymagań
natury ludzkiej). Będzie ona reprezentowała ofiarę krwawą, która
miała wypełnić się jeden raz na krzyżu, i utrwalała jej pamiątkę po
wszystkie wieki (1 Kor 11, 23), a zbawcza moc będzie udzielała
odpuszczenia grzechów, które codziennie popełniamy(Sobór Trydencki:
DS 1740)


1367 Ofiara Chrystusa i ofiara Eucharystii są jedyną ofiarą. "Jedna
i ta sama jest bowiem Hostia, ten sam ofiarujący - obecnie przez
posługę kapłanów - który wówczas ofiarował siebie na krzyżu, a tylko
sposób ofiarowania jest inny...". "W A skoro w tej Boskiej ofierze,
dokonującej się we Mszy świętej, jest obecny i w sposób bezkrwawy
ofiarowany ten sam Chrystus, który na ołtarzu krzyża ofiarował
samego siebie w sposób krwawy, ofiara ta jest naprawdę
przebłagalna" - Św. Ignacy Antiocheński, Epistula ad Smyrnaeos, 8,
1 .

[elam1]

Ja wiem jakie te slowa maja znaczenie. I nie chcę odnosic sie do
Katechizmu KK.
Biblia jest słowem Bozym.

[pele999]

Na takiej zasadzie ja moge powiedziec , ze to Kosciol wlasciwie
rozumie te slowa .

[elam1]

Tylko czy "rozumienie własciwe" jest zgodne ze Słowem Bożym ? A tu
zamiast do katechizmu nalezy sięgnąć do Biblii.

[pele999]

Jeeestesmy mistrzami Europy !!

[pele999]

Sorry za off topic , nie moglem sie powstrzymac

[pele999]

A do Biblii jak najbardziej nalezy zajrzec . Ona to nie pozostawia w
tym wzgledzie watpliwosci .

[pele999]

marca_1 napisała:

> kościół katolicki z tego symbolu ustanowił eucharystię


SOBÓR TRYDENCKI
Sesja XIII (1551)
Dekret o Najświętszym Sakramencie

Rozdział I.
(...)

Tak bowiem jasno wyznawali wszyscy nasi Ojcowie, jacy tylko należeli
do
prawdziwego Kościoła Chrystusowego, którzy o tym Najświętszym
Sakramencie
nauczali: Podczas Ostatniej Wieczerzy Zbawiciel nasz ustanowił ten
przedziwny
sakrament, gdy pobłogosławiwszy chleb i wino, wyraźnymi i jasnymi
słowami
oświadczył, że daje im [Apostołom] swoje własne ciało i swoją krew.
Słowa te,
upamiętnione. przez Ewangelistów [Mt 26, 26 nn; Mk 14, 22 nn; Łk 22,
19 nn] i
powtórzone później przez św. Pawła [1 Kor 11, 23 nn], ponieważ w,
myśl Ojców
mają takie właściwe i wyraźne znaczenie, [dlatego] jest niesłychanie
wielkim
występkiem, kiedy niektórzy uparci i przewrotni ludzie czynią z nich
fałszywe i
zmyślone metafory, przeczące prawdzie ciała i krwi Chrystusa; czynią
to wbrew
powszechnemu przekonaniu Kościoła, który, będąc "kolumną i podporą
prawdy" [1 Tm
3, 15], odrzucił z obrzydzeniem wymysły bezbożnych ludzi jako
szatańskie.
Przyjmując z wdzięczną pamięcią ten najwznioślejszy i najwspanialszy
dar Chrystusa.



> pomimo,że chrystus , znając zamiary judasza, również z nim chlebem
i
> winem się dzielił, kościół odmawia "grzesznikom"
> eucharystii,nauczając równocześnie,że jest to pokarm duszy,
> a komu najbardziej potrzebny pokarm, jak nie tym, których dusza
> osłabiona grzechami


Niezbyt chwalebny przyklad z tym Judaszem , oto wers nastepny :

"A zaraz potem wszedł w niego szatan. "

Pamietac bowiem nalezy o bardzo waznych slowach św. Pawła :

Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć
Pańską głosicie, aż przyjdzie. Dlatego też kto spożywa chleb lub
pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej.
Niech przeto człowiek baczy na siebie samego, spożywając ten chleb i
pijąc z tego kielicha. Kto bowiem spożywa i pije nie zważając na
Ciało [Pańskie], wyrok sobie spożywa i pije. Dlatego to właśnie
wielu wśród was słabych i chorych i wielu też umarło. (1Kor 11,26-30)