Tydzięń udręki

[mykolina88]

Kocham twoją niezręczność
I przy okazji za nią nie przepadam.

Widok pociesza, a czasem zniesmacza nagannie.

Głód pierwotny za tobą głosuje, rozsądek i analiza stopuje.

Sympatyzuję za oryginalnymi indywidualistami, jednocześnie oceniając
wizerunek, jak bardzo jest społecznie wpływowy i rożny ode mnie.

Ślepnę tylko na moment, aby później otrzeźwił mnie zimny prysznic wstydu,
poczucia winy, na końcu masaż cierpienia.

Ściany śmieją się ze mnie. Osiągnęłam widownię na swoją miarę. Przynajmniej
się do mnie nie zbliżają, nie domagają się autografu. Mój podpis nie jest
jeszcze dopracowany. Tak naprawdę nie wiem, kiedy będzie gotowy do
użyteczności publicznej.

Jestem sama z moją bordero – bulimio – nerwo – patorodziną ;(

[annarchia]

Sama nie jesteś - chociażby w tym sensie, że nie tylko Ty to przechodzisz. Osób
z borderline jest mnóstwo. Sama w sensie braku wspierającej i rozumiejącej osoby
tuż obok - to może boleć. chodzisz na terapię?

[aigala]

"Ty nic nie warte scierwo, myslisz, ze tak poprostu sie ode mnie odwrocisz? Nie
moja droga, to ja ci wiecej nie zaufam i to ja odejde!"

"A to wstretne cialo niech zniknie, rozprysnie sie w drobny mak! Rozszarpac,
pociac na kawalki - niech boli..."

"Nic nie czuc, nic nie czuc. Zapic sie, zacpac, polozyc w kacie i wyc; zasnac i
nigdy sie nie obudzic"

"A ja za duzo widze, zbyt mocno czuje..."

Nie, sama na pewno nie jestes...

[mykolina88]

Wiecie w kosmosie podobno też nie jesteśmy sami, a jednak mało pocieszenia dają
mi obłoki Magellana, których nie widziałam na oczy i nijak się mają do mojego życia.
Oczywiście, ze chodzi o bliskość.

Solidarność wśród głodujących polega tylko na tym, ze wspólnie umierają, nie są
samotni, prawda?...