u mojej mamy nowe problemy

[agnieszka_40]

Mojej mamie czerniak zrobił posiew na skórę głowy.
Dzień po dniu wychodziły nowe guzy.
Dziś mamy już trzy.
Mama jest już tak słaba,że nie wychodzi już przy naszej pomocy do
łazienki-tylko pampersy-niestety.
Ale teraz mam spokój od biegunek,bo lek który poleciłaś Jovito-
działa w 100 %.Został tylko ślad po biegunkach w postaci ogromnego
żylaka odbytu,który krwawi i sprawia mamie ból.
ALE dostałam maść i go smaruję,więc chyba za kilka dni powinno to
ustąpić.
Z mamą jest już naprawdę żle,wstaję kilka razy w nocy żeby ją
przewrócić z boku na bok i żeby układąc wyżej nogi i ręce bo bardzo
puchną.
Wiem-nastawiłam się na najgorsze,ale sama nie wiem jak poradzę sobie
kiedy przyjdzie ten moment.
Moje oczy już nie bardzo wytrzymują łzy.

[betka301live]

witaj. Wiem co czujesz niedawno odszedł moj tata. Myśląc o śmierci mamy musisz
mysleć o tym jak sie męczy teraz, co ona czuje i że nie masz wpływu na to kiedy
odejdzie.Zycie takie jest ,każdy z nas tak skończy, kiedys odejdzie.Zyczę duzo
sił i tulę cie mocno

[jovita13]

Przykro mi,że jest pogorszenie.Już miałam na forum zapytać się co u
Ciebie.Nie odzywałaś się.... Dobrze,że z biegunka się
uspokoiło.Chociaż tyle.... To był koszmar dla mnie,kiedy ponad 300
pampersów w ciągu miesiąca musiałam zmieniać mamie - i w dzień i w
nocy.
Trzymaj się jakoś-rozmawiaj z mamą,dopóki jeszcze możesz. Ja
niewiele rozmawiałam-akurat w tym ostatnim czasie niewiele miałam
czasu-jakos nie sądziłam że to nastapi tak szybko-nie powiedziałam
mamie wielu rzeczy.

Dopiero teraz pomyslalam o co nigdy się nie pytałam,a teraz
chciałabym wiedzieć.Nie zapytałam się o jej dzieciństwo,
młodość,marzenia dawniejsze, oczekiwania od życia,co by zmieniła -
jakich decyzji by nie podjęła ponownie,gdyby dałoby się cofnąć
czas.Teraz nikt mi już nie opowie jaka była kiedyś.Moze brat mamy-
ale on na każdą wzmiankę o mamie płacze-nie chcę go stresować-i tak
jest schorowany-6o-kilka lat ma.Nie mam więcej rodziny ze strony
mamy.

Odnosnie puchnięcia rąk i nóg-zapytaj się lekarza czy nie zaczyna
się niewydolność nerek-wtedy potrzebna inna dieta-bez
soli,białek,dużo płynów.Ja też w ostatnich dniach wstawałam do mamy-
po 6-7 razy,bo bolały ją kości miednicy od leżenia,a na plecach nie
mogła.

Musisz jakoś wytrwać. Nie wiem co mogę Ci jeszcze napisać,doradzić w
związku z obecną sytuacją ,żadne słowa mi teraz nie przychodzą do
głowy. Gdybyś miała pytania-pisz.

[sonja12]

Agnieszko! Żadne słowa nie są w stanie oddać tego , co przeżywsz.
Doskonale pamiętam jak moja mama leżała w łóżku, a ja sie nią
opiekowałam , nie mogła już chodzić , bo były przerzuty na
kręgosłup,a ja mówiłam jej ,że wyjdzie z tego. To co ja przeżyłam
nie da sie opowiedzieć. Najgorsze jest to ,że człowiek jest
bezradny, choćby na głowie stanął , nie może zrobić nic.
Tylko ja wiem ile łez wylałam , co ja czułam, nieraz już byłam
padnięta, wstawałam w nocy , a właściwie to nie spałam ,było to
ponad moje siły, rano do pracy, potem dom , i tak dzień za dniem.
Ale choroba okazała sie silniejsza, mamy już nie ma od 20 stycznia(
Boże jak to szybko zleciało)a chorowała raptem 4 miesiące.
A teraz chciałabym , aby mama była nawet leżąca, tak mi jej brakuje .
Dlatego musisz się cieszyć każdą chwilą spędzoną z mamą, łzy tu nic
nie pomogą , ja wiem ,że tak się nie da, bo sama to przezywałam,
człowiekowi same łzy z oczu lecą.Ale takie jest zas...zycie .
Pozostaje tylko tęsknota, straszna tęsknota,i ból,ból nie do
opisania, ale dobrze ,że tu jesteś i możesz pisać, my cię rozumiemy.
Ja do dzisiaj czytam codziennie tę stronę , służe radą i pomocą .
Trzymaj się , i bądź wytrwała. pozdrawiam ewa

[ewelka1308]

Agnieszko. Czekałam na wieści od Ciebie. I niestety podejrzewałam,że
nie jest dobrze..Czy można Cię teraz pocieszyć-chyba nie.Kiedy
człowiek patrzy, jak jego mama powoli odchodzi, żadne słowa nie
ukoją bólu. Chyba tylko obietnica cudu... Czytam pozostałe posty i
myślę, że to o mnie. Bo tęsknota i ból jest potworny, bo żałuję, że
nie zadałam mamie tyle pytań, nie tylko o jej życie, ale o to jak np
się coś gotuje. Kiedyś po prostu łapałam za telefon a teraz ...
tylko patrzę na niego. Pytania zadaję sobie sama:kto pomoże mi
kiedyś przy dzieciach, kto przygotuje Wigilię, kto w rodzinie będzie
piekł najlepsze ciasta. W sklepach powoli wkrad się duch
świąteczny,ale ja w ogóle nie cieszę się na te święta. I z moich
egoistycznych pobudek żałuję, że mama nie leży na łóżku obok,
osłabiona, bez apetytu, wychudzona, z lekkim bólem, ale jednak leży,
oddycha, rozmawia z nami i czasami się uśmiecha.
Agnieszko-trzymaj mamę za rękę (moje ostatnie zdjęcie z mamą zrobił
mój mąż na 2 tyg przed śmiercią jak obydwie z mamą śpimy i trzymamy
się za ręce), rozmawiaj z nią póki jeszcze może mówić i ciesz się
każdą chwilą z nią spędzoną. I trzymaj się kochana. Trzymaj się.Będę
czekać na Twoje posty.

[jovita13]

Agnieszko-zajrzyj na pocztę.

[agnieszka_40]

Jovito -odpisałam-mam nadzieję ,że wiadomość dotarła.

[agnieszka_40]

Dziękuję Wam wszystkim za te ciepłe słowa i dobre rady.
Naprawdę jest o wiele lżej kidy jest takie wspaniałe wsparcie od
osób które przecież najlepiej rozumieją co ja czuję bo same to
przeszły lub nadal przechodzą.
Naprawdę dziękuję bardzo i pozdrawiam Was mocno