Roczniak - zlosc

[Gość: Mikunia]

Moje pytanie dotyczy tego jak wytlumaczyc rocznemu dziecku, ktore malo
rozumie zeby nie robil pewnych rzeczy. np kiedy mu nie pozwalamy na
cos, albo nie damy czegos to zaczyna plakac histerycznie i walic glowka
w podloge. oczywiscie nie pozwalamy mu, mowimy nie wolno, be itd ale
jakos nic nie skutukuje, zlosci sie strasznie.
jak poradzic sobie w takich sytuacjach?

pozdrawiam

[quick-share]

a czego zabraniacie maluchowi?

po pierwsze to w przypadku rocznego dziecka tych zakazów powinno być
jak najmniej, lepiej tak zorganizować otoczenie żeby nie musieć co
chwila powtarzać "nie wolno" czyli np zamiast tłumaczyc że nie wolno
wkładać placów do kontaktu lepiej włożyć zatyczke ;) a "nie wolno"
oraz tłumaczenie dlaczego lepiej zostawić naprawde dla kilku
najgroźniejszych zachowań

[krztyna]

Mój syn robi podobnie (ma rok i 2 m-ce). Kładzie się i histerycznie
tarza, albo wali pięścią w podłogę. Zdarzało się to jeszcze 1-2 m-ce
temu często (kilka razy dziennie). Teraz coraz mniej - raz na kilka
dni.
Niezłomnie powtarzałam - "nie wolno" i za którymś (najczęściej
trzecim) razem np. wystawiałam syna poza obręb kuchni -
poskutkowało. Na histerię reaguję zniknięciem z pola widzenia
dziecka (np. wyjściem z pokoju). Brak audytorium popisu powodowało
natychmiastowe uspokojenie się młodzieży i zajęcie najbliższą
zabawką. Polecam zatem powyższe metody.
Nie wiem po kim on taki charkterny :-)
-----------
Platek, Skorpek i Hans Helmut

[justcedr84]

Ja mam podobny problem nie wiem co zrobić. Obecnie nie zwracam uwagi,
ewentualnie wkładam do łóżeczka, żeby sobie krzywdy nie zrobił i czekam aż się
uspokoi, bo jak dziecko jest w ataku histerii to słowa nie działają.

[joshima]

Na roczniaka, który w dodatku może się zmagać z lękami separacyjnymi oddalenie
się może działaś absolutnie odwrotnie.

[Gość: domza2]

Moim zdaniem dosyć silna jest ta reakcja, zwłaszcza jeśli zdarza się często,
warto się zastanowić, czy nie zakazujesz zbyt wiele, zbyt często,
nikonsekwentnie. Dzieci są różne, ale moja córka tylko raz się tak rozpłakała
(też ma rok), kiedy to JA bylam winna , miałam zły dzień i zakazywałam jej
prawie wszystkiego...:(

Ja bym dziecku nie uciekła sprzed nosa. Jest za małe, a ta reakcja to nie jest
reakcja trzylatka, który "potrzebuje audytorium", tylko wyładowanie złości.
Kolejne "nie wolno" to tylko dolanie oliwy do ognia. Moim zdaniem trzeba
przytulić, powiedzieć, wiem, że jesteś zła, od początku tłumaczyć, wzięłam tę
rzecz, bo mogłaś się zranić itp. , ale na pewno przytulić malucha, który akurat
jest w spazmie złości, a potem szybiuctko odwrócić uwagę.Ale najważniejsze jak
często ma miejsce to zakazywanie.

[joshima]

Gość portalu: domza2 napisał(a):

> Moim zdaniem trzeba
> przytulić, powiedzieć, wiem, że jesteś zła, od początku tłumaczyć, wzięłam tę
> rzecz, bo mogłaś się zranić itp. , ale na pewno przytulić malucha, który akurat
> jest w spazmie złości, a potem szybiuctko odwrócić uwagę.
Dokładnie. Po pierwsze dziecku trzeba pozwolić przezywać złość. Po drugie należy
mu pomóc przeżywać ją w sposób akceptowalny dla otoczenia. Wszelkie zaniedbania
w tym względzie (na przykład brak przyzwolenia na złość a w konsekwencji
duszenie jej w sobie) prędzej czy później utrudniają życie takiemu człowiekowi i
być powodem wielu różnych zaburzeń emocjonalnych.

Chociażby w takiej sytuacji jak opisana, powiedzenie: wiem, że jesteś zła/y,
pomaga dziecku nauczyć się rozpoznawania i nazywania emocji. Umiejętność w
dorosłym życiu naprawdę bezcenna.

[a.nancy]

ja stosuję:
- odwracanie uwagi
- zagadywanie w stylu "no co się stało? dlaczego się złościsz? naprawdę to takie
straszne? już wystarczy, pobawimy się czymś innym..."
- a przede wszystkim uniemożliwianie walenia głową w podłogę, można wziąć na
ręce, można położyć na łóżku, gdzie się może rzucać bezpiecznie ile chce :)
- albo śpiewam jakąś głupią piosenkę i robię miny żeby go rozśmieszyć
- a czasami go po prostu olewam, ale tylko wtedy, kiedy widzę, że złość nie jest
na serio, tylko chodzi o wymuszanie.