Sygnały"OSTRZEGAWCZE" - wierzyć czy nie?

[mremiszewska]

Zastanawiam się czasami nad pewnymi niewytłumaczalnymi znakami, które są często zapowiedzią jakiś ważnych wydarzeń w naszym życiu...Właściwie chodzi mi oto czy ktoś z Was miał jakieś nieracjonalne przypadki, które zapowiadały jakąś tragedię, cierpienie... Nie daje mi to spokoju,ponieważ ostatnio miałam zły sen,z którego dowiedziałam się, że mój tata będzie żył jeszcze pół roku...
Dodam,że choruje na zaawansowany nowotwór, więc chyba rozumiecie moje obawy...
Czasami jest to po prostu strach, który uwalnia się gdzieś przez podświadomość człowieka,ale czasami... No własnie? Jak to jest u Was? Zastanawialiście się czasami nad tym? Czy mieliście takie "sygnały ostrzegawcze"?
Będę bardzo wdzięczna jeśli podzielicie się ze mną swoimi doświadczeniami.Wierzyć czy nie wierzyć?

[estelka1]

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na Twoje pytanie. Sen, jaki ostatnio Ci się
przyśnił jest prawdopodobnie skutkiem tego, że myślisz o chorobie taty, że
liczysz się z tym, iż może niedługo umrzeć. Ale z drugiej strony znaki
zapowiadające ważne wydarzenia w naszym życiu są. Czy są tak całkiem
niewytłumaczalne, nie wiem. Kiedy prawie 15 msc temu moja mama trafiła do
szpitala z powodu dolegliwości sercowych, coś nie dawało mi spokoju. Opóźniłam
wyjazd na urlop, ściągnęłam o kilka dni wcześniej siostrę, żeby nie zostawiać
moich rodziców samych. Ale na urlopie - choć był wyprawą moich marzeń - nie
bawiłam się dobrze. Najpierw dowiedziałam się, że podejrzewają u mamy nowotwór
w płucach. I choć próbowałam powiedzieć sobie, że to niemożliwe, coś w mojej
głowie tłukło się, że to jednak prawda. I niestety była. Ale kiedy dwukrotnie
podejrzewali u mamy przerzuty do głowy, czułam że wszystko jest ok. I też się
sprawdziło. Być może to jest moja intuicja, zdolność przewidywania, czy coś w
tym stylu, ale być może znam moją mamę na tyle dobrze, że zwyczajnie widzę
różnicę w jej zachowaniu kiedy jej coś dolega, lub kiedy czuje się dobrze. Może
na takim "wyczuwaniu" bliskiego człowieka polega miłość do niego? Pozdrawiam
CIę bardzo serdecznie. I proszę, nie zadręczaj się aż tak tym snem, nie mniej
obserwuj tatę.

[mremiszewska]

Dzięki piękne za odpowiedź i otuchę. Widzisz, właściwie mój tata czuje się dobrze, a nawet bardzo dobrze.Mam jednak świadomosć,że ta choroba jest nieobliczalna, stąd też moje rozterki. Oczywiście wierzę,że będzie dobrze (oby jak najdłużej - oto proszę Boga codziennie)Mamy nawet zapewnienie jednego dość znanego w moich stronach księdza,który pomaga ludziom w różnych trudnych sytuacjach. Dostać się do niego graniczy niemal z cudem - nam sie udało. To co powiedział należy własnie do takich niewytłumaczalnych naukowo spraw.
Dziękuję raz jeszcze za troskę. Życzę powodzenia i pozdrawiam.
Małgosia

[kol32]

Coś musi być w tych sygnałach ostrzegawczych. Jesienią ubiegłego roku symptomy
nowotworu były już u mojego taty widoczne. Jednak nikt tych objawów z
nowotworem nie kojarzył. Moja wiedza na te tematy była wtedy znikoma niestety.
Jednak przez dłuższy czas dręczyła mnie wtedy myśl o możliwym nowotworze w
rodzinie. To był taki niesprecyzowany strach, nie wiedziałam kogo choroba
miałaby dotyczyć ale czułam, że się boję...

A co do snów... Kiedy wyjechaliśmy w tym roku na wakacje stan mojego taty
zaczął się nagle pogarszać. Codziennie brat informował mnie o przerażających
postępach choroby: tata tracił mowę, władzę w dłoniach, wstawał z łóżka tylko
do toalety a i to z pomocą. Strasznie to przeżywałam. I wtedy przyśniło mi się
coś takiego: wracamy z wakacji, odwiedzamy rodziców, a w progu wita nas ojciec -
chory ale sprawny, o własnych siłach. I można powiedzieć, że sen się spełnił:
kiedy szliśmy do rodziców po powrocie z wakacji tata czekał na nas nie w łóżku
ale siedząc na balkonie. Jego stan zaczął się systematycznie poprawiać.

Niestety, teraz, miesiąc od tamtych wydarzeń, już takich optymistycznych snów
nie miewam. A tata słabnie z dnia na dzień.

[kol32]

Małgosiu, nie chciałam oczywiście przez to powiedzieć, że Twój zły sen się
spełni, tylko, że czasem dzieją się rzeczy nie do końca wytłumaczalne.

Tak na wszelki wypadek spróbuj jednak 'wyśnić' coś optymistycznego...

Pozdrawiam serdecznie Ciebie i Twojego Tatę. Trzymajcie się dzielnie.

Kasia

[mremiszewska]

Rozumiem. Oczywiście nie odebrałam tego jako złej wróżby, bo wtedy nic nie miałoby sensu. Mówi się, że sny czasami spełniają się na odwrót... Kasiu równiez życze wszystkiego dobrego. Pozdrawiam.

[sonja12]

Ja, wierzę. Opiszę ci , co mi się przydarzyło. Maj 2006 rok . miałam sen, że
mama zachorowała na raka, rano obudziałam się i byłam cała mokra z przerażenia.
Ale ja pomyślałam to tylko sen.Nawet nie mowiłam mamie , gdyż nie było podstaw
ku temu , mama tryskajaca zdrowiem, nawet by nie uwierzyła.Czerwiec, kolejny
sen , śniło mi się , że jedziemy na biopsję, i lekarz mówi,że wynik jest zły.
Nawet nie wiedziałam, jak wyglada biopsja, Nie wiem skąd mi to się przyśniło.
Pod koniec czerwca mamie coś zaczęło rosnąć, ale mówiła ,że to od zębą . brała
antybi. ale nie pomagało.11 sierpien 2006 ,nie zapomne tej daty do końca życia
usg i pierwsza diagnoza, potem kolejni lekarze i sen się sprawdził.
KTO BY POMYŚLAŁ. W zyciu bym nie uwierzyła, teraz bardzo boję się takich snów.
Uważam ,że ktoś z tamtego świata mnie ostrzegał wczesniej, ale powinnam
powiedziac o tym mamie, może nie bylo by tak poźno. I powiedz jak sie sny nie
sprawdzają????????????

[barbara1910]

ja też wierzę w sny,pół roku przed wykryciem choroby nowotworowej mojego męża
przyśniła mi się moja najlepsza przyjaciólka,która zmarła 13 lat temu.Nigdy od
jej śmierci nie miałam snów związanych z nią i nawet wtedy nie myślałam o
niej.Sen dotyczył jej,że leżała w szpitalu ,była bardzo chuda(w rzeczywistości
nie),smutna i rozmawiała ze mną,chociaż w tym śnie wiedziałam,że nie żyje,a
wokół wiele osób cierpiących.Po przebudzeniu się miałam straszny niesmak i byłam
zdziwiona dlaczego mi się przyśniła.Gdy się okazało,że mąż ma raka wiedziałam
,że to był znak ostrzegawczy od niej,póżniej to sobie uzmysłowiłam.Drugi sen
dotyczył mojego dziecka,mąż leżał w szpitalu,jeszcze nie mogli znależć przyczyny
jego bólów,a mojej córce przyśniło się ,że jej ząb wyleciał.Przed śmiercią męża
dosłownie 3 dni przed jego zgonem przyśniło mi się ,że jestem w kościele,jest
ksiądz i na ołtarzu rozkłada jakieś stare mięso.Może pomyślicie ,że idiotyczne
sny napisałam,ale dziś wiem ,że to były sygnały z góry.

[krepona]

mnie zawsze śnią się wypadające zęby jak ma się wydarzyć coś złego, ale tego nie da się powstrzymać i tak i tak... kiedyś uznawałam to za głupotę, ale ten sen jest okropny i potem zawsze dzieje się/dowiaduje się o czymś.

[marta11]

Bardzo ciekawy temat. Bardzo chetnie bede czytac kolejne wpisy w tym watku.
Wydaje mi sie, ze sny rzadko sprawdzaj sie wprost. Chyba, ze jest to osoba dosc
podatna na znaki z gory. Mi sie kiedys sprawdzaly, mialam cos okolo 17 lat i
dotyczylo to mojego chlopaka, wielka milosc z mojej strony, wiadomo w takim
wieku emocje sa ogromne. Kiedys snilo mi sie, ze moja przyjaciolka, ktora nie
przepadala za moim chlopakiem i byl nie w jej typie, jest z nim w ciazy. Co
prawda w rzeczywistosci nie zaszla z nim w ciaze, ale do czegos miedzy nimi
doszlo, zdradzil mnie.
Kiedys snilo mi sie tez ze Mama umarla, wiele lat temu. Z 15. Mama zyje do dzis.
U nas data najgorsza byl 27 grudnia 2005r. Data zwyklej wizyty u internisty
bedacego jednoczesnie kardiologiem. A propo znakow itp. w pracy umozliwiono nam
wykup bliskim dostepu do prywatnej kliniki nie drogo, wykupilam. Namawialam
Mame na wizyte, bo cholesterol miala za wysoki a panstwowym lekarzom jakos nie
wierze. Nie chciala isc. Tu mam blisko a nie tam do Marriotta jechac. Tak
trwalo. Bliska kolezanka opowiadala, ze prawie zmusila swoja Mame i ja zapisala
na wizyte. Wtedy ja zadzownilam do swojej i zazadalam wizyty, zapisalam ja
zaraz po swietach, wlasnie 27.12. bez dyskusji! Co mna powodowalo? Nie wiem.
Musialam ja zapisac! Moze ta moja kolezanka byla takim dobrym duchem?
Spotykacie czasem takich ludzi? Takich dobrych, ktorzy zawsze dobrze nawet
nieswiadomie was inspiruja? Mama na wizycie- lekarka kazala zrobic rtg pluc,
wracamy ze zdjeciem do gabinetu, znaczy Mama, lekarka za chwile mnie wola, Mama
placze, cos jest, skierowanie do szpitala. Tlumacze Mamie, ze to moze byc
cokolwiek, nawet gruzlica(!) by ja uspokoic, by byla dzielna ale juz wiem, nie
wiem skad ze to rak i to zlosliwy. Nie mialam nadziei na rozpoznanie, ze to
lagodne. Szybko operacja, I stadium. Wtedy tez bylam bezgranicznie pewna, ze na
tym sie zakonczy (balam sie jasne tez) pozytywnie. Jak rozmawialam z lekarzem
po operacji (tym ktory ja operowal) to nawet ze zdziwieniem przyjelam jego
tekst, ze mieli nadzieje, ze to nie zlosliwe. Jak to? Przeciez ja wiedzialam ze
to zlosliwe. Operacja byla w styczniu, nic wiecej, narazie jest dobrze.
I teraz nie wiem, za bardzo jestem rozedrgana by wyczuc sama siebie, swoja
intuicje. Miesza mi sie stres z przeczuciami, to jest najgorsze. Wiem, ze Mamy
zabraknie, nie wiem tylko kiedy, musi mam nadzieje poczekac na moje planowane
narazie tylko dziecko.
mremiszewska, moze twoj sen to nerwy po prostu? Zastanow sie co czujesz? Moze
to podpowiedz, idzcie na badania pozaplanowane, moze zrob badanie z krwi
zwykle, jemu sobie? uspokoisz sie.
pozdrawiam cieplo,
Marta

[d.dol]

dlugo sie zastanawialam czy na ten post odpisac,bo pewnie niektorzy i tak z
przymrużeniem oka traktują takie sny...
ja tez miałam cos takiego - to było na kilka dni przed pójściem taty do
szpitala na dokładniejsze badania.Wiedzielismy,ze jest cos nie tak,bo od
dluzszego czasu utrzmywala sie gorączka,ale nikt nie spodziewał się nowotworu:(
Właśnie na kilka dni przed pojsciem taty do szpitala,przysnil mi sie mój
chrzestny,który od 7 lat nie żyje,dodam,ze tak jak u jednej z poprzedniczek
chrzestny nigdy mi sie nie przysnil od smierci!! i ten sen byl dziwny,bo
chrzestny pojawil sie - wszedl nagle drzwiami,przeszedl obok mnie i zniknął w
drzwiach piwnicy - bez slowa,bez niczego...Mysle,ze to byla zapowiedz naszych
klopotow,bo kilka dni pozniej dostalismy diagnoze nowotwor jelita grubego
(11cm) z przerzutami do wątroby...Boje sie komukolwiek o tym snie
powiedziec,zeby sobie nie pomyslal,ze jestem glupia...
W tym samym czasie mojemu tacie (tez przed pojsciem do szpitala) przysnilo
sie,ze walczy z czarną panterą - swietna metafora,bo tak wlasnie wyglada teraz
jego walka.

Do marta 11

[liina]

Generalnie, to tez przed mamy choroba mialam natretne sny, np. rybka w wodzie,
najczesciej w szklance i nagle ta szklanka sie zbila i rybka wyplynela i zdechla.
Ciagle mialam taki sen i tez go wiazalam z mama.
Moja uwaga do Marty 11. Piszesz, ze wiesz, ze mamy zabraknie, ale nie wiesz kiedy.
Czy zdajesz sobie Marto sprawe, ze zle mysli przyciagaja zle sytuacje?
Słyszałas o mapie szczescia i technikach wizualizacji? Mozna wizualizowac dobre
rzeczy i je przyciagac oraz mozna wizualizowac zle rzeczy i tez je przyciagac,
to działa w dwie strony.Tymi zlymi lub dobrymi myslami mozna "ładować" swoich
najblizszych i na nich dzialac zle lub poztywnie.Twoja mama moze takie mysli
odczytwac podswiadomie, a jej cialo moze je potem realizowac.Nawet jesli tego
nie mowisz glosno, to twoja mama moze to doskonale odbierac.
Radzilabym popracowac nad zmiana toku myslenia i nad tym, aby te obrazy
kołaczace sie po glowie wyganiac i zastepowac ja mama zdrowa i radosna. Takie
obrazy beda ja ladowac poztywnie, natomiast zle obrazy na jej temat moga na nia
bardzo zle wpywac, zwłaszcza od najblizszych osob, z ktorymi jest zwiazana mocno
emocjonalnie.
Mama Twoja miala pierwszy stopien zaawnasowania, nie dostala chemii, organizm
nie jest chemia wymeczony, ma bardzo duze szanse, ze nawet jesli cos tam nie
gralo, to organizm sobie da rade i mama bedzie zyla bardzo dlugo jeszcze.
Wiem, ze ciagle sie slyszy, ze ten umarl, tamten umarl , ze temu sie wrocilo
itd. i ze to tez dziala na podswiadomosc chorych i ich bliskich, nabiera sie
przekonania, ze nikt z tego nie wychodzi, ale to nie jest prawda.Trzeba sie
trzymac pozytywnych obrazow, to bardzo duza bron w walce z ta choroba.
Pozdarwiam.

[marta11]

Liina, masz racje trzeba trenowac pozytywy choc to trudne. Musze sie wziasc w
garsc. Ale wiesz jak pisze, ze wiem ze jej zabraknie to tez jest troche dla
mnie to oswajanie nie tyle z choroba co z faktem ze rodzice zyja krocej od
swoich dzieci. Banal ale do mnie jakos to nie docieralo dotychczas. Ze jak
bedzie zdrowa i ja tez to i tak czeka mnie to, bol... Jestem z nia bardzo
silnie psychicznie zwiazana, kilka rzmow telefonicznych dziennie to norma. Nie
przecieta pepowina? Mozna to i tak nazwac ale to za plytkie, nie oddaje tej
milosci. Moze ta choroba miala nauczyc mnie i ja zyc tez bez siebie tak bardzo
blisko, po prostu dorosnac? W koncu taka jest kolej rzeczy, ona sie starzeje,
ja tez, musimy sobie pomagac, opiekowac sie soba ale i musimy cieszyc sie soba!
Nie wazne sa duperele, drobne problemy, wazne to byc ze soba,wspierac sie.
Szkoda czasu.

Do Liny

[kwiecinska]

Lina,
możesz podać jakies książkii nt wizualizacji czy mapy szczescia ? Wiem, że sie
tym interesujesz.. Moze byś poleciła coś wartego przeczytania ?
Myślę, że inni chętnie się dołączą do mojej prośby :-)

z góry dziekuję
K.

[liina]

Interesowalam sie dlugo i teraz tez sie tym interesuje, ale jakos tak mi
optymizm po smierci mamy opadl, ale wiem, ze to na pewno ma duze znaczenie w
naszym zyciu, to jak myslimy, o czym myslimy itd.Moja mamamw to do konca nie
wierzyla, dlatego nie zadzialalo. Robila ze mna cwieczenia, ale chyba tylko po
to aby mi nie sparwic przykrosci,ale nie wierzyla w nie do konca.
Bardzo ciekawą i przejrzystą ksiazka na temat praktycznego zastosowania
wizualizacji w zyciu jest ksiazka Epsteina pt. " Uzdrowienie przez
wizualizację". Ajtor ksiazki leczyl ludzi ta metoda kilkanscie lat, opisal w
ksiazce swoje doświadczenia.
Odnosnie wizualizacji, to jakos tak mimowolnie, w zwiazku z tym, ze jestem osobą
wierzącą zaczęłam sobie wyobrazac wizje zmartwychwstania oraz moje spotkanie z
mama, wizja ta mi pomaga, ale doszlam do wniskou, ze taką wizją moge
podswiadomie sciagnac na siebie smierc i raczej nie jest to bezpieczna
wizja.Zeby moc zmartwychwstac, trzeba najpierw umrzec..., wiec staram sie juz
tego nie wyobrazac sobie.

Do d.dol

[mremiszewska]

Zwracam się do Ciebie z prośbą o podanie bliższych informacji o swoim tacie,w jakim jest stanie, czy bierze chemię,od kiedy to się zaczęło,co mówią lekarze? Dlaczego pytam? Widzisz... mój tata jest w identycznej sytuacji. Jeśli oczywiście chcesz o tym pisać to będę wdzięczna za jakikolwiek kontakt. Na pewno podzielę się swoimi doswiadczeniami w związku z tą sytuacją. Życzę duzo siły i pozdrawiam, Małgosia.

[d.dol]

witaj:)
nie ma sprawy
odpisałam na priv,zeby już nie zaśmiecac tego wątku:)
pozdrawiam serdecznie