Dzisiaj płacz od nowa

[hanka_m]

Ktoś znowu umarł, bliska mi osoba. Znowu łzy, zamęt w głowie. I
jeszcze wiem, ze mogłam pomóc a tego nie zrobiłam.

[magdaberlin]

Moje wyrazy wspolczucia. Ja tez 10 miesiecy temu stracilam
ukochanego a teraz boje sie o Mame ,bo ma raka. Modle sie prosze
zeby jej nie zabieral ale jesli tak bedzie, to taka byla jego
wola ,ale wierze ze nasi zmarli sa z Nim i tam maja lepiej.Trudno
jest mi Cie pocieszyc ,ale wiem co czujesz i lacze sie z Toba w bolu.
Badz silna.

[annmaria]

Haniu!
Przykro mi i smutno. Kiedy odchodzi ktos bliski nie ma slow nie ma dobrych slow.
Ale nie obwiniaj sie wiesz przeciez ze zawsze sie obwiniamy ze mozna bylo zrobic
to czy tamto. A tak naprawde nic by to nie dalo. Nie wiem co sie stalo ale
wierze ze bdybys mogla Ty wlasnie to pewnie nieba bys uchylila. A

[halas1961]

Haniu,
Ostatnio mniej piszę na forum. Mniej piszę, bo nie znajduję słów, słów które
ukoiły by ból. Tobie tez nie wiem co mam powiedzieć, myslałam nad tym od momentu
Twojego wpisu. Co napisać... Żadne słowa nie pocieszą... Może tylko świadomość,
że ktos o Tobie czasem myśli... Chciałabym bardzo, żebys miała tę świadomość, ze
myslę o Tobie, że widzę Twoją buzię, śliczne włosy, że widzę akację za oknem i
Twoją mamę na grzybach...Haniu, może to mała pociecha, ale mnie jest lżej kiedy
wiem, że choc może nie obok, ale gdzieś tam w Warszawie, Krakowie, Przemyslu,
Białymstoku, Przasnyszu, Chorzowie,Wągrowcu, Świdnicy, itd. są prawdziwi, nie
wymyśleni ludzie którzy mnie rozumieją, wiedzą co przeżywam, i od czasu do czasu
pomyślą o mnie. Mam nadzieje, że i dlaCiebie będzie to malutka pociecha.
Dobranoc Haneczko
Halina

[bie-tka]

Halinka, ja ciagle myślę o Tobie,Twoja książeczka jest moją
nieodłączną towarzyszką w codziennym życiu- noszę ją w torebce,
czytam. Nie piszę na forum od dawna ale codziennie odwiedzam. Sa
chwile krótsze i dłuzsze kiedy nie mamy natchnienia do pisania, do
pracy, do czegokolwiek, jestesmy w prózni otoczeni normalnym zyciem
innych ludzi. Ja jestem teraz w takiej prózni...Dzis mija 5 miesięcy
jak nie mam przy sobie Synka, zastanawiam się jak udało mi sie je
przeżyć...??? Chyba tylko dzięki mojej rodzinie i Wam na Forum...Nic
juz nie wiem, jestem nijaka, co robic dalej kiedy spowita jestem w
PUSTKĘ. Ściskam Was wszystkie, Ela.

www.adasbartoszewicz.pamietajmy.com.pl

[hanka_m]

Dziekuje Wam za słowa pocieszenia.Bardzo duzo to dla mnie znaczy, że
ktoś tutaj pomyśli o mnie, napisze coś z duszy. Nawet nie rozpaczam
tak bardzo, chyba jestem troche znieczulona przez smierć mamy. Tak
jak pisałaś kiedyś Halinko, ze po smierci Agatki z większym spokojem
podchodzisz do myśli, ze kiedys umrze mama czy inni bliscy. Jakieś
pogodzenie przyszło, a moze juz zycie nauczyło mnie pokory, ze co ma
być to będzie i nie mamy na to wpływu.