-
Czy ktoś z Was bral moze ten lek? Czy nastapila poprawa? Mieliscie
jakies skutki uboczne? Dzieki.
-
byłam już u psyciatry i biore 3 dzień Cital wiem że trzeba czasu ale ja nie wyrabiam znowu mnie złapał atak myślałam że umre nic mnie nie cieszy boje sie wyjśc z domu jak wy sobie z tym radzicie zakuło mnie serce a ja myślałam że to zawał iże dostane wylewu bo ciśnienie miałam 190/100 a robiłam wyniki i miałam nawet cholter ciśnieniowy i ekg fizycznie jestem zdrowa jak z tego wyjść!
-
Witam, czy ktos z Was bral kiedys cital i pomogl?, co Wam najbardziej pomoglo?, dzieki za kazda odpowiedz.......
-
obcięli ręce, że nie potraficie sami się uzdrowić?
nie macie rąk?
-
i powrotu z krainy cienia.
też tam byłam, dawno i całkiem niedawno temu. Wiem, jak boli bezsens i
niezrozumienie, ale też znam smak zrozumienia, jego Wam życzę, nie podam
drogi, bo nie ma jednej recepty. Myślę, że w Was wszystkich jest tak wiele
wspaniałości, które można wydobyć na światło dzienne, ba! Wierzę w to.
Trzymajcie się i podążajcie za sobą
!
-
powiem wam, ze obojetnie w jakim dnie i beznadziei byscie byli, przegrani, out spoleczny, zero zero zero.
to moze kiedys byc lepiej.
nie zniechecajcie sie.
zycze powodzenia.
chwala, gloria cierpiacym, albowiem to oni doswiadczaja prawdziwego czlowieczenstwa.
-
Żyję pełnią życia,byście nie uwierzyli,ja sama nie wierzę,że rzeczy,o których marzyłam mają miejsce.Nie,nie,mój mąż nadal pije,nadal jestem w terapii i biorę leki..ale ŻYJĘ,żyję tak jak chciałam i mam to co chciałam mieć,a wywalczyłam to sobie bardzo ciężką pracą.Naprawdę nie wierzyłam,że wyleczenie z depresji i z fobii społecznej jest możliwe,że mogę żyć i się cieszyć życiem,rozszerzać swój świat i czuć go,przeżywać:)
Jakby co,to wrócę z podkulonym ogonkiem;)
Pozdrawiam Świątecznie!:)
-
Jej nie ma,poszla sobie zniechęcona tym jak chętnie czekacie niektórzy na
nową osobę następną do bicia okazania swojej wyższości. Ale Wy tu dalej
tluczecie temat. Jeszcze milej rzucać kamieniami na kogoś kogo nie ma.Poszła
i nie wchodzi na to forum.Tak jak latwo było niesprawiedliwie odnosić się do
niej, gdy tu była, teraz jeszcze łatwiej rzucac kamieniami ze czyimiś plecami.
Dała Wam tyle szczęscia.Macie się czym zając. Zrobiła na Was takie wrażenie,
że zawisc Was dusi z powodu je...
-
Widze że niektorzy poznikali ale inni dobrze się bawią co u was
slychac ?
-
Jestem u was dopiero od tygodnia a już czuję się jak ryba w wodzie .Nie
myślałem że jest tak duuuuuuuuuuuuuuuuużo ludzi z tymi samymi problemami co
mam ja. Tak prawdę powiedziawszy to czuję się psychicznie lepiej czytając was
bo w końcu wiem że nie jestem odludkiem i głupolem. To forum bardzo mnie
dowartościowało i podbudowało.
<na zawsze z wami>
< pozdrawiam >
-
-
pytanie do tych, co biora leki.
spicie normalnie, budzicie sie w nocy? nie spicie? ile godzin srednio spicie?
i jak u Was z wybudzaniem sie?
pytam sie, bo chce porownac, z tym, co ja mam, bo chyba to nienormalne, ze nie
moge normalnie sie wyspac. tzn. mam problem glownie z zasypianiem. czasami z
wybudzaniem sie tez. a czasami budze sie w nocy, cos miedzy 3cia a 5ta.
Dzis jestem bardzo senna i zmeczona, bo mialam dlugi dzien, rano wstalam, mam
1 dzien okresu, jestem wyczrpana, wiec...
-
Właśnie odkleiła mi się korona (3 zęby dolne) i wpadła mi do pralki jak
czyściłam ją (z otwartą japą) od środka (model Simens z klapą otwieraną z
góry)
Wzywam fachowca, żeby rozkręcił mi pralkę i wyjął 1/8 szczęki . Ale numer!
Śmieję się i płaczę. Ale w depresję nie wpadam!
Czy wam też się wydarzyło coś bardziej nieprawdopodobnego?
-
Nie moge sie pozbyc przekonania, ze moj maz zginie w wypadku. Caly
czas o tym mysle, strasznie sie tego boje i zupelnie nie wiem co z
tym zrobic. Czy Wy tez tak macie?
-
Jako że nie będę być może mógł napisać tego już przed świętami, to już teraz
życzę Wam wspaniałych, pod każdym względem przeżytych w pełni, Świąt B ożego
Narodzenia! Najlepiej łagodnej hipomanii w ciągu całych świąt;)
Pozdrawiam Was!
-
Czy depresja jest dla Was utrudnieniem w pracy zarobkowej? Czy może praca
pomaga Wam w zmniejszeniu objawów depresji?
-
W depresji tkwię od ponad dziesięciu lat, nigdy nie szukałam profesjonalnej pomocy, częściowo dlatego, że nie bardzo wierzę w psychiatrię i jej naukowe osiągnięcia. Zawsze próbowałam radzić sobie ze wszystkim sama, na zewnątrz, dla ludzi, jestem odwrotnością zdołowania. Często, ze zdumieniem, gratuluję sobie w duchu zachowania zimnej krwi i odstawianego teatrzyku.
Czuję, że już dłużej tak nie pociągnę. Chcę odwiedzić psychiatrę i zacząć leczyć się farmakologicznie. Jestem w bardzo kiepskiej...
-
Świat potrzebuje bohaterów, a tu takie marnotrawstwo.
-
macie tak, że czasem chcecie coś zrobić, macie zapał, macie masę ambicji, wszystko w planie piękne a w życiu jakoś brak wam odwagi?
-