Czy moge do Was dolaczyc?

[eleanorrigby]

Czesc,mieszkam w Krakowie i jestem mama trojki urwisow: Kubusia 24.11.94,
Joasi 4.10.96 i Pawelka 7.02.02. Myslalam,ze tyle mi wystarczy,ale kilka dni
temu odstawilam najmlodszego od cycusia (( i zaraz zaczelam sie
zastanawiac...czy moze by tak jeszcze...juz naprawde ostatnie...
Pozdrawiam wszystkich
Kasia
P.S
Hej akve,to ja..!

[jol5.po]

ależ oczywiście, że możesz. Ee, co ja mówię, po prostu juz tu jesteś, bez niczyjej łaski).
Witaj więc, czuj się dobrze i pomagaj swoimi radami i dziel sie refleksjami, a na poczatek poszukaj troche niżej watku o Krakowie - naprawde sporo jest Was krakowianek
witam raz jeszcze i pozdrawiam (z Wrocławia) Jola (+5)

[romanska.3463]

Na to forum trafiłam przypadkowo i z ciekawości. Ale chcę tu zostać (jak
pozwolicie oczywiście).Tak tu ciepło i serdecznie. Nie mieszczę się niestety w
kategorii rodzin wielodzietnych z wyboru - a taka miała być moja rodzinka. Zły
los nie pozwolił mi spełnić marzeń o dużej rodzinie. Mam tylko dwoje dzieci: 8
letniego Krzysia i 10 letniego Grzesia. Chłopaczków adoptowaliśmy 3 lata
temu.Są cudowni. Kocham ich nad życie. A nasza rodzina stała się wreszcie
prawdziwą rodziną. Mam 44 lata, pracuję zawodowo. I chyba to wszystko co mogę
napisać w pierwszym poście. Pozdrawiam Ola

[jol5.po]

Witaj Olu, sa różne mamy, i takie co maja dwójkę też tutaj piszą, chęci najważniejsze)
Pisz o doświadczeniach, zapraszamy
pozdrawiam Jola

[akve]

Kasiu,
cieszę się ,ze wreszcie jesteś )))
I wiesz ,ze mam nastepujący pogląd :dzieci powinno byc parzyście
Do zobaczenia wiadomo gdzie !

[nata76]

Witaj,witaj, ja co prawda niewielodzietnia(dwójka),ale goszczę się na forum.
Kasia, mozesz napisac,jak starsze dzieci zareagowały na Pawełka? No i jak się
układaja stosunki z młodzszym?
Akve, chyba z tą "parzystoscią" masz rację.....
pozdrowienia,nata

[eleanorrigby]

Kiedy urodził się Pawełek,Asia miała 5 lat,a Kuba 7,przez całą ciążę bardzo na
niego czekali,a w ogóle to życzyli sobie bliźniaków,najlepiej różnej płci!Nie
przypominam sobie,żeby byli o niego zazdrośni,zresztą to był też dla nich czas
zmian,poszli do szkoły i częściej byli poza domem.W dodatku Asię i Kubę dzieli
tylko 22 mieś.i są niemal jak bliźniaki-mają wspólne zabawy,wspólne
zainteresowania i są raczej samowystarczalni.Mały był bardzo spokojny i
pogodny,nie miał kolek,dużo spał i w zasadzie miałam dla nich niewiele mniej
czasu.Traktowali go trochę jak przytulankę,zresztą do dzisiaj lubią go
przytulać.Teraz Pawełek ma już 3 lata i czasem daje im w kość(zaczepia,zabiera
ich rzeczy,nie słucha itp.),ale mają swoje pokoje,więc mogą się zamknąć.Ma to
też złe strony,bo rzadko chcą bawić się z nim oboje i włączać do swoich
zabaw,raczej go wyrzucają.Najlepiej jest,jak jest tylko Asia,albo Kuba,wtedy
się nim zajmują.Z drugiej strony mogę na nich liczyć jeśli trzeba mu w czymś
pomóc,ubrać,dać pić itp.(inna rzecz,że Paweł nie zawsze taką pomoc
przyjmuje,mama przecież zrobi lepiej..) Kuba prowadzi z nim bardzo poważne
rozmowy o swoich konstrukcjach,Asia jest niezła w odwracaniu uwagi i
negocjacjach (jak chce,żeby im nie przeszkadzał).Podsumowując,mówimy często,że
Pawełek to najlepsza rzecz,jaka mogła nas spotkać.Radość z macierzyństwa bez
niepewności jaka często towarzyszy wychowywaniu pierwszego dziecka.A dzieci
czasem mówią,ze chciałyby jeszcze siostrę...
Kasia