Dłużnik

[fenikszpopiolow1]

Czy wierzyciel któremu ktoś jest winien pieniądze powinien czuć się winny, że stanowczo domaga się tych pieniędzy od dłużnika? Że dzwoni, wysyła pisma, wymaga poddania się dobrowolnej egzekucji, śle smsy itd. Chodzi o sytuację w której osoba, która narobiła długów wiele lat temu i od prawie dekady rzeczywiście pieniądze te spłaca, jest w trudnej sytuacji. Bo z jednej strony pieniądze oddaje, ale małymi kwotami ( a wiadomo, co innego dostać na raz np. 50 tys. a co innego jak tak " kapie" po 2 tysiące, bo sumy rozchodzą się, nawet zainwestować tego nie bardzo jest jak), nieregularnie, obiecuje wpłatę i nie dotrzymuje słowa. Dłużnik miał to spłacić wiele lat temu, taka była umowa. Ale wiecznie są spóźnienia, wymówki, usprawiedliwienia a nawet płacz. Wierzyciel już kilka razy spłaty prolongował, umarzał odsetki a nawet część kwoty zasadniczej, mimo możliwości nie oddał sprawy do komornika i czeka, no ale sam przecież ma wydatki, zobowiązania. Tymczasem jest oskarżany o niezrozumienie, brak empatii. Z jednej strony rozumie trudną sytuację, z drugiej musi dbać o własne interesy. Czy słusznym jest oskarżanie go o znieczulicę?

[magazynka]

Niesłusznie.
Dłużnik zobowiązał się na konkretne raty.
Niechby spróbował tak traktować rachunki za prąd czy gaz - nie ma zmiłuj, błagań, tłumaczeń i płaczu.
Osoba fizyczna nie jest gorsza od instytucji, a nawet bardziej wrażliwa na brak swoich pieniędzy czy rzeczy.

Ja raz pożyczyłam bratu większą sumę i też nie mogłam doczekać się zwrotu przez 3 lata, choć on miał pieniądze.

Teraz nie pożyczam.

[aqua48]

fenikszpopiolow1 napisał:

> Czy wierzyciel któremu ktoś jest winien pieniądze powinien czuć się winny, że
> stanowczo domaga się tych pieniędzy od dłużnika?

Nie, to dłużnik powinien czuć się winny, że nie oddaje jak było umówione. Oskarżanie wierzyciela o brak empatii zamiast przeprosin, że jeszcze nie oddał długu to zwykła manipulacja i obrona przez atak.

[duckduckgo1]

Po co koleżanka pyta o oczywiste sprawy?