Amputacja piersi

[winner2006]

Kto z Was przeszedł? Jak się czuje kobieta zaraz po operacji? Budzisz się z
narkozy i nie masz piersi ..... Czy to bardzo boli psychicznie? A fizycznie,
jak już minie znieczulenie?
I co robiłyście przez następne dni? Na ile można normalnei funkcjonować,
wykonywać codzienne czynności dopóki rana się nie zagoi? Czy od razu można
(trzeba) ćwiczyć, rehabilitować rękę po usunięciu wezłów?
Jak długo musiałyście być na zwolnieniu?
Czy cieżko jest się przyzwyczaić do nowej sytuacji? I do protezy piersi?

Pytam, ponieważ czeka mnie operacja w pierwszej połowie września.

[promykradosci]

Witaj winner,
to moj debiut na tym forum i w zwiazku z tym rownie cieplutko witam wszystkich.
Juz kiedys pisalam Tobie o mojej mastektomii,ktora przeszlam w kwietniu.
Wszystko da sie przezyc.Sam pobyt w szpitalu i operacje wspominam
dobrze.Znajdujesz sie wsrod pan ,ktore wzajemnie dodaja sobie otuchy.
Czy boli psychicznie ?Boli.Nie bede Ciebie oklamywac.Fizycznie natomiast zalezy
od Twojej wytrzymalosci na bol.Bylam przygotowana ,ze bedzie znacznie ,znacznie
gorzej.
Winner ,jestem z Poznania jezeli moglabym Ci jeszcze jakos pomoc to pisz na
priv.Bylam operowana na LakowejGarbar nie znam.
Serdecznie Ciebie pozdrawiam,zyczac duzo zdrowia i sily.
Ania

[brightfuture]

Witaj! Trudne te Twoje pytania, a właściwie odpowiedź na nie. Każda z nas może
podzielić się tylko włąsnym doświadczeniem i ile operacji, tyle doświadczeń. Ja
czułam się doskonale i fizycznie i psychicznie. Na mnie w ogóle wszystkie rany
goją się błyskawicznie, więc wieczorem w dniu operacji odebrałam gratulacje od
pielęgniarki robiącej opatrunek, że wszystko idzię jak najlepiej. Poza tym już
po południu poszłam sobie na spacer po korytarzu, wsparta na ramieniu męża
(operacja skończyła się ok. 11.30). Koleżanka stwierdziła, że ze mnie jest
terminator i to prawda. Psychicznie też nie było problemów, może dlatego, że
moja mama była operowana w związku z tą samą chorobą i byłam przygotowana na to
jak się wygląda i co trzeba robić po operacji. Tak bardzo postanowiłam zwalczyć
tę cholerę, że już od diagnozy nie miałam czasu na rozmyślania, czy ewentualnie
jestem nieszczęśliwa. Oczywiście, jeśli masz wsparcie bliskich osób i one
przynajmniej udają, że się nie boją, to jest bardzo ważne, nie wiem, czy nie
najważniejsze. U mnie rehabilitację zaczęto na drugi dzień po operacji, trzeba
wykonywać różne ćwiczenia i na początku to trochę boli, a dopiero wtedy można
się przekonać, że człowiek stanowi zespół tkanek i uszkodznie jednych wpływa na
pracę innych. Po chyba trzech dniach pokazano nam cały zespół ćwiczeń, które
trzeba wykonywać dwa razy dziennie z pomocą specjalnego klina, na którym układa
się rękę - ten klin jest zresztą bardzo przydatny, gdyż dobrze jest na nim
opierać rękę leżąc w łóżku - ręka jest wtedy odciążona i chłonka nie jest w
niej magazynowana. Te ćwiczenia wykonuję do dziś i nie mam z ręką specjalnych
problemów, jest może trochę bardziej wrażliwa na dotyk i mam wrażenie, że
niekiedy bywa opuchnięta miedzy łokciem a ramieniem, ale pomiary tego nie
potwierdzają. Oczywiście po operacji dostaniesz też skierowanie na
rehabilitację "dochodzącą", gdzie będziesz ćwiczyć w grupie przez miesiąc, albo
i dłużej, jeśli będzie takie zalecenie. Mnie ta grupowa rehabilitacja bardzo
pomogła, bo kiedy się widzi, że jesteś tylko jedną z wielu, to psychicznie
człowieka wzmacnia, no i wgrupie jest łatwiej. Poza tym rehabilitantka wyłowiła
mnie z grupy i zaleciła jeszcze indywidualne masaże, dzięki temu mogę teraz
posługiwać się bez problemów ręką od strony operowanej. Wszystkie ćwiczenia
trzeba wykonywać bardzo starannie, bo inaczej nie mają sensu. Nawet jeśli boli
czy ciągnie, to warto, bo naprawdę pomagają.
Jeśli chcesz, napisz na priva, chętnie podzielę się moimi doświadczeniami i
podtrzymam na duchu. A poza tym Ty jesteś WINNER, czyż nie? Skoro wybrałaś taki
nick, to wszystko jest OK (ja jestem brightfuture, też dobre!).

[siamlady]

Operacja da sie przeżyć.
Przed operacją ( radykalna, z równoczesna plastyką )otrzymałam kieliszeczek z
środkiem uspokajającym i usnęłam nad ksiązką, jeszcze w łóżku.
Obudziłam się już 'po". miałam duże zaufanie do swojego operującego,
przeprowadziłam z nim kilka rozmów i widziałam inną zooperowaną przez niego
pacjęntkę.
Ból po operacji minął po kilku godzinach. Nastepnego dnia już wyszłam na mały
spacerek, za kilka dni pożniej urywałam się już ( szlafrok w torbie) na dłuższe
spacry po plaży. Przy plastyce piersi nie wolno ćwiczyć ręki, ja miałam
usunięte węzły chłonne, ale mimo to delikatnie ją ruszałam i masowalam. Przez
12 dni nosiłam dreny. Podtrzymywały mnie bardzo dziewczyny z forum,i oczywiście
rodzina i przyjaciele.
Teraz -2,5 miesiąca po operacji - ćiwczę codziennie i wykonuję automasaż, nawet
pływam, biegam, reka jest bardzo sprawna, podnosze ją wysoko, blizna ładnie
zagojona. uważam podczas usypiania, ale czasami nawet śpię na brzuchu.
Optycznie - piersi są prawie identyczne.
Przechodzę chemoterapię ( to niestety gorzej znoszę niż zabiegi chirurgiczne;-
)). Ale oprócz tego normalnie żyję, podróżuję, spotykam się z przyjaciółmi i
mam plany. Trzymam za Ciebie kciuki - dasz radę!

[winner2006]

Dzięki, dziewczyny!
Generalnie psychicznie znoszę chorobę bardzo dobrze. Nie zamartwiam się bez
ustanku i nie zadaję sobie pytań "czemu ja?". Dzisiaj miałam czwartą chemię.
Ale strasznie ciężko jest mi zaakceptować konieczność operacji. Mój mózg jest
stale ustawiony na NIE. A słyszałam, ze aby coś "zadziałało" trzeba być do tego
przekonanym.
Promyku radości i brightfuture - skorzystamn z Waszych zaproszeń na priva :-)

Pozdrawiam - Asia

[brightfuture]

Pisz! I pamiętaj - jesteś winner!

[jagodat]

Witaj winner!
wejdż na www.amazonki.net/tam spotkasz dużo amazonek gotowych przyjśc z
pomocą każdemu i z ogromną,praktyczną wiedzą w temacie.Jest również bardzo
prawdopodobne że spotkasz tam amazonkę mieszkającą w poblizu Twego miejsca
zamieszkania, będzie Ci łatwiej to wszystko przejść.Pozdrawiam

[jagodat]

www.amazonki.net/ tak powinno być!
Przepraszam za błąd

[winner2006]

Mam jeszcze takie głupie może pytanie.
Wiem, że rękę po wycięciu wezłów powinno się unosić wyżej. A co podczas
chodzenia? Ja dużo chodzę (nei mam auta) - ręka wtedy przecież zwisa luźno. Czy
nalezy ją nosić na jakimś temblaku?

I jeszcze jedno - czy to, ze należy ją unosić wyżej, spać w specjalnej pozycji
ćwiczyć itp - to juz tak do końca życia, czy tylko przez jakiś okres (kilka
miesiecy,?) zanim wszystko wydobrzeje?

[siamlady]

hej winner!
ja moją noszę normalnie. ;-)))
twoja terapeutka na pewno zwróci uwage na to, czy reka postronie amputowanej
nie ma tendencji do zbierania chłonki i zaleci odpowiednie ćwiczenia i
automasaż, zapobiegający opuchliznom. cwiczenia i regularny masaż,najlepiej 2 x
dziennie, są bardzo istotne i np - w moim przypadku ręka nie puchnie, nawet jak
spię bez specjalnych poduszek czy trójkątów ( do kupienia w sklepach
rehailitacyjnych)
zobaczysz - będzie dobrze. znam osoby które równiez nie mają żadnych objawów,
żyją z 'opuszczonymi 'rękoma, grają w tenisa, pływają, ćwiczą.
sciskam serdecznie!
( też bez auta)

[winner2006]

Hej siamlady!
Dzieki. Pocieszyłaś mnie :-)
Tak, wiem, ze rehabilitacja jest ogromnei wazna i nei zamierzam czegokolwiek
zaniedbac. Skoro piszesz, ze znasz osoby, ktore zyja "normalnie", to mam
nadzieje, ze i ja do nich dolacze :-)
Od poczatku tego roku zaczelam praktykowac joge. Teraz sobie chwilowo
odpuscilam cwiczenia, ale mam nadzieje, ze po operacji bede mogla szybko do
tego wrocić i ze dzieki jodze szybciej wroce do formy.
Pozdrawiam

[siamlady]

Joga jest fajna, t

[siamlady]

Joga jest fajna, tai chi też!...
Będziesz mogła pływać, jeżdzić na rowerze, ja też miałam wielkie obawy po
operacji, pierwsze dni czułam się jak kaleka, z trudem mogłam sobie umyć włosy,
ale póżniej bardzo szybko doszłam do formy. 2 miesiące po mastektomii noramlnie
egzystuję. Dasz radę - zobaczysz.
Jakbyś miała jakieś pytania, pisz na priva. Jezeli jesteś z WAw moę się z Tobą
chętnie spotkac i "rozwiac wątpliwośi'.

Pytasz w pózniejszym wątku o fakt równoczesnej chemoterapii przy operacji -
znam też takie osoby. Moja znajoma miała "'poprawkę" po 2. chemoterapii -
usunięcie implanta - zdarza się.
Sciskam cie- daj znać jak tam po operacji.

[winner2006]

Hej Siamlady!
Dzięki za informację, ze w 2 miesiące po operacji można juz normlanie zaczać
życ :-) Bardzo boję się operacji, ale w końcu tyle kobiet już przez to
przeszło .... :-) Mam nadzieję, ze i u mnei będzie szybko powrót do formy.
Jestem z Poznania.

CO do operacji w trakcjie chemii, to chce ubłagać lekarza, zeby mnei operowali
dopiero po ostatniej chemii, ale nie wiem, czy się zgodzi, no i czy to jest
dobre dla mojego zdrowia aby odwlekać oprację. Już i tak widzę, ze traktują
mnie jak "zawracanie im głowy". Juz słyszałam "niech już pani tyle nie
kombinuje". Dla nich jestem jednym przypadkiem z tysiąca, ale dla mnie moje
życie jest jedno jedyne i mam to w nosi czy uważają mnei za natręta czy nie.
Nie zamierzam stać biernie. Jeśli w jakiś sposób mogę moje życie przeżyc lepiej
i zmniejszyc ryzyko jakichkolwiek powikłań to będę natrętna i upierdliwa :-)

[brightfuture]

Witaj, Winner2006! Bądź upierdliwa, bo to Twoje zdrowie i życie, fakt. Ja też
kłóciłam się z lekarzem od chemii o różne rzeczy i niekiedy szło na noże. Myślę
sobie teraz, że on mnie podpuszczał, żebym się nie poddawała, chociaż mnie
akurat wcale to nie było w głowie; albo może dość miał pacjentek, które
reagowały wyłącznie płaczem i strachem, nie wiem. Podjęłam leczenie z
nastawieniem "Idę i niech robią, co chcą, ale mnie wyleczą, a ja im w tym
pomogę" i lekarze chyba to wyczuwali, bo dawali mi wszelkie informacje, o które
prosiłam i w takiej formie, jaka mi odpowiadała. Ty rzeczywiście jesteś dla
nich jedna z tysiąca, ale uwierz mi, jeśli postarasz się być dla nich partnerką
(!), będziesz traktowana jako partnerka - lekarz też nie lubi wyłącznie
pracować obok pacjenta, on lubi współpracować ze swoim podopiecznym i czuć, że
to, co nadaje, jest odbierane. W ten sposób udało mi się "oswoić" kilku
lekarzy, którzy na początku wydawali mi się mało luddzcy i na gieldzie w CO
mieli marne notowania.
Winner, trzymaj się dzielnie, bo wiem, że niedługo masz operację. Jestem pewna,
że wszystko pójdzie doskonale i że szybko dojdziesz do siebie, naprawdę można
po operacji funkcjonować normalnie zupełnie szybko i nawet jeśli chemię
będziesz dostawała jeszcze po operacji (ja tak miałam - cztery kursy), to nie
powinnaś odczuwać większych dolegliwości (jeśli w ogóle), niż przed operacją.
Uszy do góry - zobacz, ile z nas przez to przeszło i ma się dobrze! Strach ma
wielkie oczy, a przypomnij sobie piosenkę Młynarskiego o szkole torreadorów...
Odezwę się po powrocie, bo wreszcie idę na zasłużony urlop i wtedy musisz mieć
same dobre wieści!!!

[winner2006]

Dzięki brightfuture!
Z danych na dzisiaj to wiem, że operacj ama być 19 września, ale i to nei jest
pewne, poneiwaz jak dzwoniłam do chirurga w ubiegłuym tygodniu, to akurat był
już poza szpitalem i powiedział "o ile dobrze pamiętam to 19-tego, ale jak chce
sie Pani dokładnie dowiedzieć to prosze zadzwonic jutro" Jak chcę się dokładnei
dowiedzieć???? Kurcze - nei umawiamy sie przecież do kina, tylko na obcięcie
piersi. A wiec jak mogę nie chcieć się dokładie dowiedzieć????? Tyle, ż eod
tego czasu nei mogę sie dodzwonić do mojego chirurga, bo pponoć wyjechał. A
prowadzący lekarz mówi, że muszę to ustalac z chururgiem - kurcze , dlaczego
oni nie współpracują z sobą. Myslałam, że to powinna być jakaś w
miarę "kompleksowa" opieka, a tu widzę, że każdy lekarz zajmuje się tylko swoją
działką - prowadzacy - chemią, a chirurg - operacją. Grrrrrrrrrrrrr
Dlatego ciężko mi sie z nimi współpracuje, jeśli oni ze sobą nei mogą
współpracowac.

Udanego urlopu, Brightfuture! (P.S. napisałam kiedyś na priv, ale pewnie nie
dotarło ...)

[brightfuture]

Priv istotnie nie dotarł. Z tymi lekarzami to faktycznie masz, dziewczyno,
problem. "W tym największy jest ambaras..." U mnie ustalali różne rzeczy między
sobą, a mnie tylko pozostawało pilnować terminów. No nic, zdaje się, że
najgorsze, czyli biurokrację, masz, albo zaraz będziesz miała, za sobą - jak to
przewalczysz, to reszta pójdzie z górki. Ściskam gorąco i jestem dziwnie
spokojna, że wszystko jest i będzie OK, naprawdę(moja zdalna intuicja jest
słynna wśród znajomych, jeszcze ani razu mnie nie zawiodła)!

[winner2006]

Jestem juz po operacji. Pierś i wszystkei węzly chłonne wycieli mi w ubiegła
srode - 20 września. Czuję się dobrze i psychicznie i fizycznie. Powolutku
(bardzo powolutki) dołączam lewa rękę do "czynnego życia", choć na razie
jeszcze częściowo jest drętwa.

Wyniki histopatol. jak dobrze pójdzie to w przyszłym tygodniu. Mam nadzieję, ze
będa korzystne dla mnei. Zreszta co ja gadam - nei żadne "mam nadzieję" _ BEDĄ
KORZYSTNE i już !!!!!!
:-)

Mam wszczepiony ekspander. Uwiera. Może od przyszłego tygodnia zaczną mi go
pompowac.

Poza tym ciagnie mnie tak jak cholera - tkanki, nerwy, miesięć piersiowy - nei
wiem co dokładnie, ale ciagnie. Na szczęście da sie wytrzymać.

POzdrawiam - swiezo upieczona Amazonka