dieta podczas chemioterapii

[dooh2]

Witam wszystkich,
miesiąc temu rozpoznano u mojej mamy nowotwór piersi. Byliśmy zaskoczeni bo
mama chodziła regularnie na badania, a jednak to się stało. Jesteśmy na
początku drogi. Pierwszy szok już minął, ale przerażeni wciąż jesteśmy. udało
się dość szybko rozpocząć leczenie - mama jest po pierwszej chemii, jeszcze
pewnie jedna seria lub dwie i operacja odjęcia piersi. Nic jeszcze nie wiem o
rodzaju tego nowotworu ani stopniu zaawansowania. Podczytuje Was od pewnego
czasu ale nie znalazłam wątku na temat diety podczas chemioterapii, a z tego
co dziś przeczytałam jest ona bardzo istotna zarówno podczas leczenia jak i
po nim. Oto link:
wiadomosci.onet.pl/1349643,242,kioskart.html
Czy ktoś mógłby mi podpowiedzieć gdzie szukać takich informacji? (internet,
ksiązki itp; Dziś zamówiłam mamie książkę w Merlinie "Choroby piersi")
Z góry dziękuję za pomoc i życzę wszystkim wytrwałości w walce z chorobą.
Pozdrawiam
Aga

[emgoro]

Pełny tekst wklejony zostanie w wątek Ciekawostki ze świata medycyny i nauki ,
ponieważ za jakiś czas ten link może byc niedostepny w sieci
Robert

[dooh2]

no własnie bałam się ze za jakiś czas nie będzie dało się go otworzyć..

[winner2006]

Do emgoro - jestes boski! Dzięki za artykul! Znalazłam w nim poparcie dla
diety, którą stosuje od ponad 5 tygodni podczas mojej walki z rakiem!!!!!! :-)

Do dooh2 - wydaje mi się, że mamy z Twoją mamą podobny przypadek. U mnei
nowotwór piersi rozpoznano 22 czerwca. 23 czerwca przeszłam pierwszą chemię, 14
lipca - drugą, 4 sierpnia idę na trzecią. Potem mają mnie operować. DOkładna
data jeszcze nie ustalona.

Od dnia pierwszj chemii zmieniłam swój jadłospis diametralnie - w dużej cześci
pokrywa sie on z tym, co jest w artykule wyszukanym przez emgoro. Ale
generalnie ja wzoruję się na książkach Michała Tombaka. Szczególnie polecam
Ci "Leczyć nieuleczalne - część I".

Czuję sie bardzo dobrze - i fizycznie i psychiczne. Co więcej, mój guz jest juz
prawie niewyczuwalny. Po pierwszej chemii zmniejszyl sie tak drastycznie, że
lekarz sam byl mile zdziwiony.

Założyłam na forum dwa wątki i pisałam w nich co jadam i w ogóle co stosuję -
specjalne ćwiczenia itp.
Nie chcę się tu powtarzać, aby innych nie zanudzać już swoja osobą - jeśli
chcesz się dowiedziec co jadam i co stosuję to skrobnij do mnie na e-mail
[e-mail]
Wyglada na to, że Twoja mama jest na podobnej drodze, co ja, tyle, że ja jestem
juz trochę dalej. Chętnie więc powymieniam się opiniami.

Pozdrawiam - Asia

[dooh2]

Bardzo dziękuje Asiu, na pewno do ciebie napiszę bo jestem zielona w tym
temacie i szukam pomocy i informacji z każdej strony, a czym bardziej zbliżony
przypadek tym lepiej.. O ile można uzyważ słowa 'lepiej' w takiej sytuacji..
Trzymaj się dzielnie i do usłyszenia!
Pozdrawiam
Aga

[brightfuture]

Witajcie!
Przeszłam całą kurację cztery lata temu i mam się dobrze, a nawet coraz lepiej.
Miałam chemię przedoperacyjną, potem w czerwcu 2002 r. mastektomię i chemię
pooperacyjną (wszystko to od marca do połowy września), a potem jeszcze
naświetlania przez 1,5 miesiąca.
I powiem z własnego doświadczenia: organizm sam najlepiej wie, czego potrzebuje
i o to się dopomina. Był okres, że żywiłam się wyłącznie kefirem i białym
serem, był okres kluskowy (makaron z rozmaitymi dodatkami), był tydzień, kiedy
jadłam pierniki w czekoladzie i popijałam je sokiem pomidorowym (!). Odrzucało
mnie natomiast od kawy i świeżych owoców (poza morelami).
Ważne jest picie dużych ilości płynów, bo pomagają wypłukiwać toksyny i
odciążają nerki (ja zapijałam się sokiem grejpfrutowym, którego normalnie nie
piłam, wodą mineralną i colą, której też nie znosiłm przed chorobą, aż raz
sobie jej zażyczyłam - okazuje się, że cola ma właściwości powstrzymujące
torsje).
Moje wyniki badań krwi w czasie całej kuracji były takie, że lekarz sam się
dziwił i ani razu nie miałam przesuniętej chemii. Potwierdził, że działanie
instynktowne przy doborze pokarmów jest naprawdę znaczące, natomiast sztywne
trzymanie się diet może mieć działanie odwrotne, bo chory je to, co "powinien",
a nie to, co chce (a to właśnie powinien jeść) i to go stresuje, a wiadomo, że
życie bez stresów (no, w miarę) ma istotne znaczenie przy leczeniu wszelkich
chorób. Jedna z moich znajomych przez miesiąc jadła wyłącznie suchy chleb i
kiszoną kapustę, inna zapijała się czerwonym winem (z błogosławieństwem
lekarza - pół litra codziennie, chodziło o poprawę struktury krwi), choć potem
błagała o zmianę, bo się bała, że wpadnie w alkoholizm. Inna pacjentka miała
natomiast nieprzepartą ochotę na jajka i mięso, co było o tyle dziwne, że jest
zaprzysięgłą wegetarianką. Po chorobie wróciła do wegetarianizmu.
Tak więc, ponieważ każdy chory na nowotwór jest leczony indywidualnie, to i
dietę powinien mieć swoją własną. Książkowe można potraktować jako wskazówki
jedynie, a reszta powinna być radosną twórczością, zależną od chwili i
nastroju. W czasie każdej choroby, a nowotworowej zwłaszcza, powinniśmy siebie
obdarzyć sporą dawką zdrowego egoizmu.

[brightfuture]

I jeszcze jedno - w czasie całej kuracji czułam się znakomicie! Poza tym, że
wyszły mi włosy, miałam czarne dwa paznokcie (!)i odczuwałam niezbyt silne bóle
w nogach, nie miałałam żadnych innych dolegliwości. Myślę sobie, że moja
instynktowna dieta też się do tego przyczyniła. Może byłam trochę bardziej
senna, niż normalnie i miałam pewne kłopoty z koncentracją, ale to minęło zaraz
po zakończeniu chemii.

[winner2006]

OK - zgadza, się z tym, ze nalezy się wsłuchać we własny organizm i w jego
potrzeby. Jeśli czegoś nie znosisz, to nie powinnaś się zmuszac do jedzenia
tego tylko dlatego, że jakaś dieta to poleca.
Niemniej jednak podtrzymuję opinię, że pewne rzeczy (ponoc to sprawdzone) są
pożywką dla nowotworów (np. mięso) i kategorycznie nie powinno się go jeść
podczas choroby. Wolę wiec chuchać na zimne i nie jem. Na szczeście nie tesknię
za mięsem :-)

Co z tym miesem?

[kk1962]

Ha. Moje dziecko, przed choroba miesozerne, teraz nie moze
na mieso patrzec. Czasami zje kawalek do obiadu, ale poza tym
nic, zadnej wedliny, zadnej parowki. Ryb tez nie chce.
Czyzby organizm sam rozumial ze witamina B12 jest potrzebna
nowotworowi??
Jedyne co dziecko zje zawsze i w kazdej postaci to makaron. Bez
dodatkow. A ostatnio przerabiamy kukurydze. Poza tym chleb razowy
(przed choroba nie do pomyslenia).

Aha, dziecko juz nie takie male (14 lat).

[dooh2]

Bardzo miło czytać o tym że ktoś tak dzielnie walczył z chorobą i udało mu się.
Takie przypadki napawają optymizmem i wzmacniają nadzieję, że nam też się
powiedzie. Lekarz prowadzący mamę tez jej mówi, żeby jadła to na co ma akurat
ochotę. No oczywiście nie chodzi o dietę opartą tylko i wyłącznie na fast
foodzie, ale żeby sobie nie odmawiała mięsa jeśli ma na nie ochotę. Organizm i
tak jest zestresowany walką z chorobą, po co go męczyć dietą, do której nie
jesteśmy przekonani. Wydaje mi się poza tym, że organizm ma swój 'rozum' i w
chorobie raczej nie bedzie nas katował samymi niezdrowymi zachciankami. Winner
moja mama też straciła apetyt na mięso, więc coś w tym jest.
Pozdrawiam
Agnieszka

[ajandgeo]

Obecnie ukazala sie ksiazka"Dieta w chorobach nowotworowych.Kuracja
wspomagajaca" mysle,ze jakis sposob pozycja ta moze byc pomocna.Poczytaj tez
ksiazki dr.Kingi Roszkowskiej.Lubie jej styl i sposob przedstawiania
problemow.Nie pisze ona o diecie w chorobach nowotworowych , ale ogolnie
porusza ciekawe zagadnienia.Mam nadzieje, ze Twoja mama zniesie dobrze
chemioterapie,bo to jednak duze wyzwanie dla organizmu.Pozdrowienia.

[dooh2]

Ajandgeo bardzo dziękuje za informacje, za dwa tygodnie druga seria, mama
dzięki Bogu na zwolnieniu, oszczędza się:)) Też mam nadzieję że nie będzie
barzo cierpieć bo niestety nie mogę być cały czas z nią..
pozdr
Aga