ZNIECHĘCENIE

[ira36]

Jestem w sytuacji, gdzie ex dla mnie po prostu nie istnieje. Żyje sobie
gdzieś daleko i nie wchodzimy sobie w drogę zupełnie. Ale swojej córce 14-
letniej nagaduje na mnie niestworzone, kłamliwe rzeczy. Nigdy się nie
widziałyśmy, nigdy nie spotkałyśmy. Po rozwodzie są już dawno, ale zawiść
pozostaje. No i jak dziewczynie coś kupuję, załatwiam, pomagam Tatusiowi w
kontaktach, jest ok. A jak się chcę spotkać - to nie bo by mnie 14-latka
pobiła. i nic nie mogę zrobić. Chyba to wszystko mnie przerasta.

[done2]

co to znaczy że by Cię pobiła? Tak twierdzi Twój M.?

[kkokos]

a skąd wiesz, że to eks wygaduje niestworzone rzeczy? a 14-latka to sama z
siebie nie ma prawa cię nie lubić? może jesteś dla niej symbolem jej rozbitej
rodziny (nie ma znaczenia, czy ty się do tego przyczyniłaś czy nie)...

[dyrgosia]

14-sto latki są zazwyczaj zbuntowane, nawet jak jest ok, a przecież Ciebie nie
ma powodu lubić niezaleznie co jej o Tobie mówią....

[ira36]

Mój M mi opowiada, bo daże do kontaktu, chcę żeby dziecko spotykało się np u
nas w domu, żeby wyjeżdżało z nami na weekendy, wakacje itp. Ona nie wymyśla,
tylko powtarza. Sprawdziliśmy to. Rozumiem bunt nastolatek, ale dlaczego
właśnie tak?

[ira36]

nie musi mnie lubić, jasne że nie. Ale gdyby tolerowała, zyskałaby wiele. A tak
nie daje mi szansy.

[triss.m]

a gdybyscie sie jednak spotkaly? niby przypadkiem? jak Twoj M sie spotyka z
corka, u matki w domu czy gdzies w miescie? jesli to drugie, to moze
przylaczylabys sie do nich? hmm, przekonac ja do siebie mozesz tylko osobiscie,
kiedy Cie pozna, bedzie miala mozliwosc sama ocenic, czy jestes takim zlym
wilkiem moze wiec konfrontacja?

[alka23]

Czesc!! U ciebie bez zmian.. smutne.. kurde chyba tego sie juz nie zmieni..
tak cos czuje. Bo to musi wyjsc od tej malej..

[ira36]

oj Alu, po feriach tak mnie rozstroiło. przecież nie będe walczyć z nastolatką.

[dyrgosia]

Poczekaj aż sama do tego dojrzeje i wyjdzie z inicjatywą. Nic na siłę.

[alka23]

wiesz takie to wszystko popieprzone.. Ja czasem chciałabym zeby laura do nas
rzadziej przychodzila. Jestem potem zawsze umeczona. Prawda jest ze narobie sie
przy niej zawsze dwa razy wiecej niz przy wlasnym cos tak czuje...

[m-m-m]

dziewczynie coś kupuję


Jak to? Kupujesz zaocznie? I ona nie wie, że to od Ciebie?



Nigdy się nie
> widziałyśmy, nigdy nie spotkałyśmy. Po rozwodzie są już dawno, ale zawiść
> pozostaje.


A Twój M. rozmawiał z nią, strał się (lub stara się jej wytłumaczyć) sytuację?

Wiesz co, ona może Ciebie nie tyle nie lubi, ile postrzega Cię jako przeszkodę,
która niweczy jej marzenia o ponownym zejściu się rodziców (takie marzenia ma
zdecydowana większość dzieci ludzi rozwiedzionych). Jesteś dowodem na to, że
oni już razem nie będą. Jest to rodzaj zaprzeczenia, coś podobnego do
zaprzeczenia śmierci kogoś bliskiego (w tym wypadku śmierci jej marzeń) i to
wymaga czasu, aby przyjęła fakty do wiadomości i się z tym pogodziła.
Może też być tak, że np. jej matka "wiesza psy" na jej ojcu, A Ty jesteś
dowodem na to, że on nie jest taki zły, skoro ma kogoś i tym kimś nie jest jej
matka. I tu ma konflikt lojalności wobec matki, bo to zaprzeczenie tego co
matka jej mówi.

[ira36]

ona wie, że to ode mnie i jej nie przeszkadza. a jak tatuś z nia o mnie
rozmawia to ona płacze i nie chce słuchać. Mama wiesza psy na nim, i na całej
jego rodzinie. Z tą lojalnością masz rację.

[done2]

Tatuś ma nie rozmawiać tylko tak zaaranżować spotkanie w trójkę żeby wszystko
było o'k. Jak tatuś nie chce żebyś uczestniczyła w takich spotkaniach to się
odizoluj całkiem. 14-letnia dziewczynka to już duża panna a nie 5-letnie
dziecko które może się bać brzydkiej macochy.
Pozdrawiam.

[m-m-m]

ona płacze i nie chce słuchać

Jeśli płacze, tzn., że nie razdzi sobie z sytuacją. I jak wtedy ojciec jej
reaguje? Przestaje do niej mówić ? Płacz nic nie zmieni, bo on ma prawo mieć
kogoś (tak jak i jej matka) i że w życiu tak bywa, że dwoje dorosłych ludzi się
nie zgadza do tego stopnia, że razem być nie mogą.

[milcha1]

Najzważniejsze, że córka ma kontakt z ojcem. Do szczęścia widocznie nie
potrzebuje spotkań z tobą.
Nic na siłę. Daj dziecku czas, w końcu to ono najwięcej straciło na rozstaniu
rodziców.
Może niech ojciec wybierze się z nią do psychologa? Być może dziweczynka nie
noże pogodzić się z sytuacją. Przenosi złość i agresję na ciebie.

[milcha1]

jest jeszcze jedna możliwość. Twój partner nie chce abyś spotykała się z jego
córką. Może uważa, że nie jesteś tą na stałe i nie ma sensu dziecku mieszać w
głowie. Niestety i tk może się zdarzyć. Przepraszam za szczerość. Ale może
jednak należałoby poromzawiać z partnerem.

[ira36]

Witajcie, dzięki wszystkim za odzew. Nie, partner traktuje mnie na stałe. Na
bank. Mamy wiele już wspólnego, brakuje tylko legalizacji, ale to jeszcze
chwila. I to z mojej strony problem, a nie z jego. A dziewczyna, on chciałby
zebyśmy się spotkali, ale na siłe coś komuś narzucić, to bez sensu. Widać tak
jest wygodniej. Pozdrawiam

[milcha1]

Może jeszcze potrzeba czasu. Dziw=ewczyna jest w trudnym wieku. Małymi
kroczkami. Pozdrawiam.