Macocha spelniona:-):-(((((((

[luna67]

No drogie macoszki widze, ze weekend zawital i wszystkie problemy znikly))
Wizyty pasierbiatek?, co??

Moje pasierbiatka wlasnie sa od dwuch dni, i od dwoch godz. usypiane sa przez
mojego M., a ja zkorzystalam z tego czasu i do was pisze:

Ja i moj M jestesmy zajeci praca od ok. 9:00 do ok. 18:00 godz.. Ja wszesniej
przychodze z pracy, gdyz pracuje ok 8,5 godz. a moj M powyzej 10!!! godz, wiec
nie ma czasu wieczorem na setymenty

Zostaje nam wlasnie weekend na nadgonienie utraconego czasu. Tak by sie
zdawalo, ale sa jego dzieciatka, wiec trzeba ten czas jakos podzielic.

Umowilismy sie, ze dzieci zajmuja czas od godz. 9:00 do 21:00 a reszta jest
dla nas, ale to wyglada calkiem inaczej(( Dieciatka nie spia jeszcze o
godz. 23-24:00 ciagle wolaja, ze chca pic, ze im sie nudzi, ze za
zimno/goraco, ze nie moga zasnac itd..

Dochodzi godz. np. 24:00 no i osiagam stan blogi (tzn. spac, spac), no i znowu
go..no z "sentymentow" i rozmnow.

Jak wy to robicie??? ze jestescie spelnione macoszki i czerpiecie zarazem
plusy z "urzywanego mezczyzny" ??? bo ja juz dluzej nie moge;:_(((

Mam czarne mysli a zarazem zbawienne; singel))))))

Ps.

Jest to powazny problem (mim. dla mnie). A moze jestescie spelnione, bo nie
macie tych co tygodniowych odwiedzin???((

[ywwy]

Trudna sprawa
Wydaje mi się, że jedynym wyjściem jest wprowadzenie zasad dla dzieci, które
obowiązywałyby w Waszym domu. I konsekwentne ich przestrzeganie! Tak jak
pisałaś, czas po 21-wszej jest zarezerwowany dla Was I jeśli dzieci chcą
przebywać u Was tak często to powinny zrozumieć, że zasady działają w obie
strony Każdy daje coś z siebie...
W końcu pasierbiątka to nie " święte krowy".

[braktalentu]

U nas na codzień panuje terror- i Pasierbica nie ma specjalnie wyjścia.
Prowadzimy regularny i jak to kiedyś nazwała "emerycki" tryb życia. Dzieci idą
spać o godzinie 20:00. O godzinie 21:00 dorośli i młodzież rozchodzą się do
swoich sypialni. O 22:00 w domu gaśnie światło, a w zasadzie ja je gaszę, bo
mąż od kilkunastu minut śpi z książką na nosie-. W weekendy Młoda jeszcze tam
u siebie dłużej buszuje, ale w wakacje, po trzech dniach pobudek wdraża się
samoistnie, bez mru-mru. A pobudka zaczyna się tak: 5:30 włącza się syn. Mąż
tylko na to czeka-. Już ubrany w stój sportowy, chwyta Małego i pakuje się z
Nim do łóżka Młodej. Do mnie dochodzą tylko pokrzykiwania "już jest
słonko", "pora wstawać", odgłosy walki wręcz o kołdrę i rozpaczliwe "wynoście
się śmierdziele", co rozumiem, bo ani syn w nocnej pieluszcze, ani mąż w stroju
sportowym nie pachną fiołkami. Ja w tym czasie ogarniam sypialnię i kiedy M.
wraca z biegu, to czekamy na Niego ze śniadaniem, które z reguły zaczyna się
koło 7:00. 7:45 chłop rusza do pracy. Czas dla siebie mamy od 5:00 do 5:30 i od
21:00 do 21:30, a co drugi weekend od 20:00 do 21:30, bo Pasierbica jest u nas
co drugą sobotę i niedzielę.
Konsekwencje: N I E N A W I D Z I M Y S Y L W E S T R A i z trudem możemy
dotrwać do 24:00.

[geos]

O znam to!!!
U nas tez tak jest.
dzieciaki do 21 są w łózkach i mają już tam zostać :o))
Młoda śpi o 21 mały jeszcze czyta.
Mąz wstaje codziennie o 4 rano.
U nas tez były kiedyś marudzenia, a to pic mi się chce, a to duszno a to nudzi
mi sie.
Konsekwencja i niereagowanie dały rezultaty.
Cisza spokój od 21.30 nikt sie po domu nie palęta
A na początku trudno ich było zagonić od łóżek przed 22.00
Ale upór dorosłych dał rezultat.
Zwłaszcza Mały długo pokutuje a potem rano wstac nie może
Ale ma powiedziane, że ma leżeć a ni pałętać sie po domu, jeść w nocy kanapki, itp.
Konsekwencja czyni cuda
Najwięcej czasu dla siebie mamy w weekendy rano.
cichaczem zamykamy naszą sypialnie na klucz :o)) żeby nie było niespodzianek w
stylu "tato a co dzis robimy :o)))"

[m-jak-magi]

dla mnie to wsio ryba czy to moja pasierbica czy moj nowonarodzony syneczek.
i tak nie przesypiam nocy bo to kupa, bo to jesc, bo to ot tak pokrzyczymy bez
powodu.
dlatego tez o "wieczornych sentymentach" moge na dlugo zapomniec

w kaazdym razie czekam z utesknieniem na moja pasierbice - niech przyjezdza - i
tak nie sypiam - a czas spedzony z nia to dla mnie wielka radosc.
teraz to bedzie tym wazniejsze dla mnie bo mala spedzi go po raz pierwszy ze
swoim mlodszym braciszkiem.

[mamaika]

To pomyśl o tym jak to jest mieć dzieci chłopa na stałe. Może Ci się nastrój
poprawi

[kicia031]

A ja nie narzekam. Tak jest, jak sie ma dzieci, i tak jest jak sie wiaze z
kims, kto ma dzieci. Normalka.

Jak masz z tym taki problem, to zastanow, sie, czy chcecie rzeczywiscie miec
kolejne dziecko, bo to oznacza brak intymnosci na kolejne 10 - 12 lat.

[luna67]

No kicia eureke odkrylas, no patrzcie nigdy bym do tego sama nie doszla((


Moze wedlug ciebie jestem wyrodna macocha (inaczej sadza pasierbiatka), ale
odrozniam cos mojego od czegos czyjegos(( Teraz mozesz na mnie "psioczyc"))

[lehija_1]

Ojej Kicia jak zwykle pelna poswiecen
Jaki brak intymnosci?
Ja mam chyba szczescie bo dzieci nie chca spac w moim pokoju, nie przylaza (w nocy) do lozka, nie smedza po domu - jak pasierbiatka sa na weekend jest sprawa nieco trudniejsza, bowiem malutki synek spi u nas w pokoju, zeby ich nie budzil. A spi dosc "zywo". I ja juz nie spie niestety.
Za to dzieci w weekendy sa w lozku dopiero kolo 22.00-22.30. Z prostej ale niewytlumaczalnej przyczyny, ze jest nam razem strasznie fajnie. Za to gdybysmy byli ze soba czesciej niz raz na dwa tygodnie, na pewno wywalczylabym 21 jako godzine na pojscie spac, bo ja tez potrzebuje miec godzinke dla siebie.
Po co jednak zaraz rezygnowac z intymnosci z panem malzonkiem nie rozumiem. Sa poranne kapiele, wspolne nastawianie glosnego prania, wysylanie dzieci na spacer, jak sie da to i do babci (lub platnej opiekunki). Jakbym miala zrezygnowac z intymnosci na rzecz czegokolwiek, to bylabym straszna, smutna i zgorzkniala. I zestresowana.
Ale ja jestem wyrodna matka i okropna macocha. Taka karma.

[kicia031]

lehija_1 napisała:

> Ojej Kicia jak zwykle pelna poswiecen

Dzieki za komplement, moja rodzina bylaby na pewno gleboko zdumiona takim
ogladem mojej osoby. Zwlaszcza ze niedawno okazalo sie ze jestem leniwa krowa
ktora nie tylko chlopu ale i dzieciom nie robi sniadan i kanapek.

A tak powaznie - czy zyczylabym sobie, zeby moj partner widzial moje dziecko
jako przeszkode oddzierajaca go z intymnosci? Nie. I rozumiem, ze moj partner
tez sobie nie zyczy bym tak widziala jego dziecko. Prosta zasada wzajemnosci...

[aga-aga3]

U mnie, żeby uniknąć między innymi takich problemów dziecko poprostu nie nocuje
u nas. Nie bardzo wyobrażam sobie taką sytuację jak u Ciebie i prawdę mówiąc
współczuję.

[morskie_oko]

My się staramy, żeby dzieci były w łóżkach do 21.00 maksymalnie, małą kładę
nawet wcześniej, o dziewiątej gaszę światło i spanie. Czasem w weekend
pozwalamy dzieciom posiedzieć trochę dłużej ale to jest pół godziny góra. Tak
więc wieczór, taki nieco późniejszy mamy dla siebie, no i przede wszystkim
wczesny poranek, polecam ))

[khaldum]

My mieliśmy kiedyś nocne polaków wędrówki do 3 nad ranem, ale po długiej i
ciężkiej pracy (ok roku w trybie weekendowym) dzieci wiedzą, że po 21, 30 są
sierotami. Nie ma matki, nie ma ojca , nie ma macochy.
po prostu DOBRANOC PCHŁY NA NOC KARALUCHY DO PODUCHY JUŻ SIĘ DZISIAJ NIE WIDZIMY
I NIE SŁYSZYMY, etat rodziców opiekunów kończy się o 21, 30 i nas już dla was
dzisiaj NIE MA

polecam

[kati27]

Więc tak ja swoich dzieci nie mam i raczej nie traktuję dzieci mojego NM jako
"spełnienia". Są to są, nic się z tym zrobić nie da. Jeśli chodzi o czas jaki
dzieci spędzają u nas to czasami jest ostra jazda a czasami jest fajnie.
Najgorzej jest jak młodszy syn jest u nas w tygodniu - ja pracuję w domu przy
komputerze i strasznie mi to przeszkadza, ale z wiekiem coraz lepiej sobie
radzę. Jego mama nie może iść na zakupy ani posprzątać przy nim (ma on aktualnie
6 lat) a ja mogę przy nim pracować wiec chyba jestem wielka co?
Jeśli chodzi o wieczory to nie ma tego typu problemów - każdy ma swoją sypialnię
i każdy mam swoją porę spania - młodszy jest kładziony do 22, tata czyta mu
bajkę i do rana jest spokój. Starsza (lat 13) z każdym miesiącem bada nasz punkt
przegięcia przesiadując do późnych godzin wieczornych - ale to prócz dylematu do
której można pozwolić wieczorem nie spać nastolatce - kłopotliwe nie jest.
Dzieci mamy co tydzień a nawet na dłuższy czas (ostatni przypadek - dziecko z
katarem zostało nam przywiezione jako b. chore, bo mama musiała wyjątkowo
spędzić z nim weekend więc jakaś sprawiedliwość musi być ).
A spełniona będę chyba jak będę miała swoje